#1
Zoals ik al vertelde worden de naweeën van een opiaten afkick ervaren als een depressie maar is in werkelijkheid net iets anders (depressies worden over het algemeen veroorzaakt door een tekort aan serotenine). Het dopamine systeem zorgt voor beloning, bij een volbrachte taak krijgt het brein wat dopamine waardoor je het als prettig ervaart. Bij een slecht werkend dopamine systeem is dit dus ontregeld, ik ervaar dit altijd als totale lusteloosheid en nergens zin in hebben. Net na de afkick kan zelfs een hele kleine taak al bijna onmogelijk lijken, de afwas doen lukt dan al bijna niet, laat staan andere dagelijkse dingen. Door Welbutrin te gebruiken wordt dit gevoel minder erg, start ruimschoots voor de start van de afkick met Welbutrin zodat het middel al werkt op het moment dat je met afkicken begint. Ik begrijp dat je het heel moeilijk vindt om hulp te zoeken omdat je alleenstaande met kind bent, misschien geen opname maar wel ambulante hulp van bv. Kentron? Je moet hier ook uiterst voorzichtig mee zijn, breek me de bek niet open over jeugdzorg instanties, die maken het vaak nog veel erger. Ik kan je helaas niet helpen met boeken of artikelen die over dit onderwerp gaan, doordat ik al 30 jaar verslaafd ben aan ongeveer alles wat god verboden heeft heb ik me in al de jaren autodidactisch ingelezen over dit onderwerp maar door wat te googelen op internet over receptoren en neurotransmitters kom je een heel eind volgens mij. Als laatste nog jouw vraag waarom bij de een de afkick heftiger is dan bij de ander. Iedere afkick is anders bij ieder mens dus sommige lichamen kunnen er beter me omgaan dan andere. Wel zijn er drie regels, hoe vaker je afkicked hoe zwaarder de afkick wordt. Duur en hoogte zijn van grote invloed op hoe zwaar de afkick wordt waarbij hoogte zwaarder weegt dan duur. Als voorbeeld, 1 jaar lang 10mg codeine per dag is minder erg dan 1 maand lang 200mg oxycodone per dag. Maar over het algemeen geldt dus hoe langer en hoe hoger je dosis, hoe zwaarder het wordt. Ik wens je echt veel wijsheid en succes toe, een nuchter leven blijft er altijd met kop en schouders bovenuit steken. Mocht je nog vragen hebben of gewoon wat steun nodig hebben van een wildvreemde, ik kijk met regelmaat op dit forum dus help, hoe klein dan ook, graag.Hey dank je wel voor je uitgebreide reactie en vooral de uitleg over de receptoren. Ik ben niet geheel onbekend met depressies maar de depressie na het stoppen van de opiaten was van een heel ander niveau en zelfs angstaanjagend. Op dit moment ben ik nog niet zover dat ik me wil laten opnemen en wil ik het (Wellicht tegen beter weten in) zelf proberen. Ik heb een kindje dat echt niemand anders heeft, weet me geen raad wat te doen als ik opgenomen wordt voor iets dergelijks, om van de instanties nog maar niet te spreken. Ik ga me beter inlezen over de receptoren en het afbouwen. Heb je tips voor (Wetenschappelijke) artikelen in Jip en Janneke taal die hier over gaan? Ondanks m’n eigen wo studie vind ik die stof namelijk echt zó taai..

