#1
Ik heb een zelfde soort issue mbt MDMA.
Ik ben in mijn verleden (lees 6-7 jaren geleden) toen ik kennis maakte met de wereld van drugs nogal achteloos met XTC omgegaan. Het begon met 1x in een maand slikken, maar dat werd al snel elke week en vervolgens zelfs om de dag.
Ik wilde wel stoppen met het gebruiken van XTC, maar mijn lichaam was zo gewend geraakt aan MDMA, dat ik na 1-2 dagen niet gebruiken last kreeg van een soort van schokken door mijn lichaam. Deze begonnen in mijn vingertoppen, tenen en lippen, en verspreidde zich razendsnel door de rest van mijn lichaam. Ik werd op dat moment altijd heel erg duizelig en vaak werd het ook wit voor mij ogen, alsof ik elke keer bijna flauw ging vallen. Gelukkig is dit nooit helemaal zo ver gekomen, maar het gebeurde vaak dat de ene "schok" net voorbij was, of de volgende zoefte er alweer achteraan. Dit was een erg onprettige situatie, en de enige manier om de "schokken" te doen stoppen was door weer XTC tot me te nemen. Je kunt je vast voorstellen dat ik hierdoor ACHTERLIJK veel slikte, ik had toen vrij grote hoeveelheden XTC-pillen in mijn bezit en kon dus gemakkelijk gebruiken..
Ik heb nooit professionele hulp gevraagd, ik denk omdat ik bang was dat ik opgenomen zou moeten worden. Ik heb hier best een tijdje mee rondgelopen, maar gelukkig heb ik toch de wilskracht weten te verzamelen en ben ik afgekickt van de pillen. Voordat de "schokken" echt helemaal waren verdwenen was ik toch wel 2 dikke weken verder.. En dan heb ik het niet eens over het depressieve gevoel, vanwege serotanine (spelling juist?) tekort in mijn hersenen.
Maargoed, sindsdien heb ik sporadisch wel eens een pil (of meer) geslikt, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn hersenen heb geroosterd in de tijd dat ik veel gebruikte. Als voorbeeld gebruik ik mijn laatste keer XTC-gebruik, voor dit moment heeft er zeker 3-4 maanden tussen gezeten dat ik voor het laatst XTC had gebruikt, dus ik ging er vanuit dat de pillen (200mg) lekker hard hun werk zouden gaan doen. Helaas had ik na eerst 2x een halve, vervolgens nog een hele pil genomen te hebben (totaal van +/- 400mg) het slechts wat warm en had ik wat zweterige handen. Mijn pupillen waren wel iets verwijdt, maar niet zoals je er van kan verwachten. Na iets meer dan een uurtje na het innemen van de laatste pil voelde ik me weer helemaal nuchter..
De magie is er voor mij vanaf, toch vind ik het niet echt een probleem, aangezien ik de "duistere kant" van de love-drug heb leren kennen. Ik heb na die laatste 0-ervaring besloten XTC voorlopig te vergeten. Ik ben allang blij dat ik, zonder hulp in te schakelen van wie dan ook, van mijn verslaving af ben gekomen.
Ook wil ik nog even zeggen dat ik voor mijn verslaving aan XTC sowieso redelijk verslavingsgevoelig was. Gelukkig heeft het hele XTC-schok-verhaal me wel even laten schrikken en op die manier ook mijn verslavingsgevoeligheid flink doen verminderen. Ik kan slechts niet zonder mijn peukjes en wietje (voor het slapen). Maar dat is iets waar ik wel mee kan leven, ik ervaar hier (nog) geen nadelige effecten van, zoals dat bij XTC wel het geval was.
Zijn er misschien DF'ers die dit bovenstaande verhaal bekend voor komt? Ik heb namelijk wel van meerdere mensen gehoord dat ook zij lichamelijke klachten hebben ervaren na regelmatig XTC-gebruik, maar de "schokken" waar ik last van had, heb ik verder van niemand over gehoord. Ik weet tot op heden nog steeds niet wat deze klachten precies waren, maar het was echt geen pretje en ik wens het niemand toe!
Drugs gebruiken is prima, maar hou je aan je grenzen. Als je 1 keer over je grens gaat, zul je dat steeds vaker gaan doen, terwijl je het eigenlijk niet eens echt door hebt van jezelf.
Less = More
zo, ik ben mijn ei weer kwijt. Ik ben benieuwd naar jullie reacties.![:)]()
Groetjes,
Dernael.
Ik ben in mijn verleden (lees 6-7 jaren geleden) toen ik kennis maakte met de wereld van drugs nogal achteloos met XTC omgegaan. Het begon met 1x in een maand slikken, maar dat werd al snel elke week en vervolgens zelfs om de dag.
Ik wilde wel stoppen met het gebruiken van XTC, maar mijn lichaam was zo gewend geraakt aan MDMA, dat ik na 1-2 dagen niet gebruiken last kreeg van een soort van schokken door mijn lichaam. Deze begonnen in mijn vingertoppen, tenen en lippen, en verspreidde zich razendsnel door de rest van mijn lichaam. Ik werd op dat moment altijd heel erg duizelig en vaak werd het ook wit voor mij ogen, alsof ik elke keer bijna flauw ging vallen. Gelukkig is dit nooit helemaal zo ver gekomen, maar het gebeurde vaak dat de ene "schok" net voorbij was, of de volgende zoefte er alweer achteraan. Dit was een erg onprettige situatie, en de enige manier om de "schokken" te doen stoppen was door weer XTC tot me te nemen. Je kunt je vast voorstellen dat ik hierdoor ACHTERLIJK veel slikte, ik had toen vrij grote hoeveelheden XTC-pillen in mijn bezit en kon dus gemakkelijk gebruiken..
Ik heb nooit professionele hulp gevraagd, ik denk omdat ik bang was dat ik opgenomen zou moeten worden. Ik heb hier best een tijdje mee rondgelopen, maar gelukkig heb ik toch de wilskracht weten te verzamelen en ben ik afgekickt van de pillen. Voordat de "schokken" echt helemaal waren verdwenen was ik toch wel 2 dikke weken verder.. En dan heb ik het niet eens over het depressieve gevoel, vanwege serotanine (spelling juist?) tekort in mijn hersenen.
Maargoed, sindsdien heb ik sporadisch wel eens een pil (of meer) geslikt, maar ik ben tot de conclusie gekomen dat ik hoogstwaarschijnlijk mijn hersenen heb geroosterd in de tijd dat ik veel gebruikte. Als voorbeeld gebruik ik mijn laatste keer XTC-gebruik, voor dit moment heeft er zeker 3-4 maanden tussen gezeten dat ik voor het laatst XTC had gebruikt, dus ik ging er vanuit dat de pillen (200mg) lekker hard hun werk zouden gaan doen. Helaas had ik na eerst 2x een halve, vervolgens nog een hele pil genomen te hebben (totaal van +/- 400mg) het slechts wat warm en had ik wat zweterige handen. Mijn pupillen waren wel iets verwijdt, maar niet zoals je er van kan verwachten. Na iets meer dan een uurtje na het innemen van de laatste pil voelde ik me weer helemaal nuchter..
De magie is er voor mij vanaf, toch vind ik het niet echt een probleem, aangezien ik de "duistere kant" van de love-drug heb leren kennen. Ik heb na die laatste 0-ervaring besloten XTC voorlopig te vergeten. Ik ben allang blij dat ik, zonder hulp in te schakelen van wie dan ook, van mijn verslaving af ben gekomen.
Ook wil ik nog even zeggen dat ik voor mijn verslaving aan XTC sowieso redelijk verslavingsgevoelig was. Gelukkig heeft het hele XTC-schok-verhaal me wel even laten schrikken en op die manier ook mijn verslavingsgevoeligheid flink doen verminderen. Ik kan slechts niet zonder mijn peukjes en wietje (voor het slapen). Maar dat is iets waar ik wel mee kan leven, ik ervaar hier (nog) geen nadelige effecten van, zoals dat bij XTC wel het geval was.
Zijn er misschien DF'ers die dit bovenstaande verhaal bekend voor komt? Ik heb namelijk wel van meerdere mensen gehoord dat ook zij lichamelijke klachten hebben ervaren na regelmatig XTC-gebruik, maar de "schokken" waar ik last van had, heb ik verder van niemand over gehoord. Ik weet tot op heden nog steeds niet wat deze klachten precies waren, maar het was echt geen pretje en ik wens het niemand toe!
Drugs gebruiken is prima, maar hou je aan je grenzen. Als je 1 keer over je grens gaat, zul je dat steeds vaker gaan doen, terwijl je het eigenlijk niet eens echt door hebt van jezelf.
Less = More
zo, ik ben mijn ei weer kwijt. Ik ben benieuwd naar jullie reacties.
Groetjes,
Dernael.
