#1
ik heb er lang over getwijfeld of ik hier wel of niet een post over zou maken maar net toch besloten het nu wel te doen.
Begin september ben ik naar een festival gegaan, niet van plan om wat te gebruiken want ik had Awakenings 2 maand er voor gehad en wou de 3 maanden er tussen houden voor ADE.
Ik was samen met mijn vriendin, die epilepsie heeft gehad, en daarom dus nooit xtc gedaan had.
Op gegeven moment tijdens het feest wou ze het toch proberen, omdat het me toch heel speciaal leek om het met m’n vriendin te doen toch gekozen om wel aan de xtc te gaan.
Alles ging goed en het was top, ik had nog nooit eeb ballon op xtc gedaan maar was wel erg benieuwd.
Ik heb eerst een ballon gedaandoor 2x de helft te nemen en vond dit hartstikke top.
Hierom besloten we daarna met z’n allen in 1x een hele ballon te doen, ieders trip was heel heftig.
Bij mij was het echter zo erg dat ik voor mn gevoel in een blauwe ruimte zat en ik zag een doodskop voor me wat op de muziek z’n nek brak. Bij de drop kwam er tekst bij en dacht ik ineens “shit dit heb ik 10 jaar geleden op youtube gezien, dit zie je als je dood/out gaat”.
Toen was ik er van overtuigd dat ik nu ko op de grond lach en er ambulance bij me was maar ik er niks van mee kreeg.
Op gegeven moment kreeg ik weer zicht en zag ik m’n vrienden allemaal angstig/ dramatisch naar me toe gaan (als in neeee kijk uit).
Dit beeld herhaalde zich toen steeds als een soort loop, tot ik dacht “shit dit zat ook in dat filmpje dit hoort er bij”
(Dit hele filmpje bestaat natuurlijk niet maar ik was er heilig van overtuigd, kan het nog steeds heel goed voor me zien.)
In de realiteit zat iedereen aan zn ballon te lurken en had niemand uberhaupt door dat ik slecht ging.
Op gegeven moment kwam ik weer bij zinnen en merkte ik dat ik kon bewegen, m’n hart ging te keer en ik sprinte weg.
Een vriend van me gebeld want ik dacht, hij kent dat filmpje ook sowieso. Hij probeerde me gerust te stellen maar toen dacht ik ineens dat ik in een soort simulatie zat en er achter de hekken van het festival helemaal niks was.
Zodra ik met mn vrienden gingpraten was ik er wel weer van overtuigd dat het allemaal goed was en heb daarna ook nog gewoon een chille dag gehad en goed kunnen pitten.
Ik vond het alleen doodeng om over de trip te praten.
Goed, voordat dit stuk nog veel langer word.
De dagen hierna vond ik dit nog steeds de engste ervaring ooit en kan ik ook vrijwel niemand vinden met een vergelijkbare trip.
Ik ben van mezelf al vrij angstig (is het gas wel uit? Heb ik iets aan mn hart?)
Maar dit werd heftiger.
Een week later kreeg m’n vriendin een epileptische aanval waar ik bij was.
(Ambulance en neuroloog denken niet dat het door de xtc kwam maar voor de zekerheid blijft ze er natuurlijk van af nu)
Ook een heftige ervaring natuurlijk.
Sinds dien werd ik dus nog angstiger,
Als m’n vriendin even staarde meteen denken ‘shit ze heeft weer een aanval’.
Af en toe op de wc even denken dat er weer niks achter de deur zat en het een simulatie was.
Maar ik wist nu wel allemaal dat het gewoon angst was, maar was vooral bang om gek te worden (psychose oid).
Al die klachten zwakken nu al behoorlijk af, het is nu vooral angst om angstig te worden. Ik denk er aan maar weet nu al meteen dat het onzin is.
Nu heb ik volgende week ADE op de planning staan, en ondanks dat ik me nu al weer stukken beter voel ben ik toch bang op een soort terugval naderhand of angstaanval tijdens de xtc trip.
Sorry dat het allemaal zo onsamenhangend is.
Edit: extra vraag; is het normaal om zooo heftig op xtc/ballon te kunnen trippen? Zowel m’n zicht, gehoor, denkwijze, alles tripte keihard en was er totaal geen controle meer. Als ik normaal een ballon doe weet ik in m’n achterhoofd ‘ik weet dat dit nep is en zo weer over is’, maar nu twijfelde ik zelfs de rest van de dag nog of ik niet oprecht even een paar seconde dood was of op het randje er van zat.
Niemand anders had het zo heftig/realistisch als ik.
Begin september ben ik naar een festival gegaan, niet van plan om wat te gebruiken want ik had Awakenings 2 maand er voor gehad en wou de 3 maanden er tussen houden voor ADE.
Ik was samen met mijn vriendin, die epilepsie heeft gehad, en daarom dus nooit xtc gedaan had.
Op gegeven moment tijdens het feest wou ze het toch proberen, omdat het me toch heel speciaal leek om het met m’n vriendin te doen toch gekozen om wel aan de xtc te gaan.
Alles ging goed en het was top, ik had nog nooit eeb ballon op xtc gedaan maar was wel erg benieuwd.
Ik heb eerst een ballon gedaandoor 2x de helft te nemen en vond dit hartstikke top.
Hierom besloten we daarna met z’n allen in 1x een hele ballon te doen, ieders trip was heel heftig.
Bij mij was het echter zo erg dat ik voor mn gevoel in een blauwe ruimte zat en ik zag een doodskop voor me wat op de muziek z’n nek brak. Bij de drop kwam er tekst bij en dacht ik ineens “shit dit heb ik 10 jaar geleden op youtube gezien, dit zie je als je dood/out gaat”.
Toen was ik er van overtuigd dat ik nu ko op de grond lach en er ambulance bij me was maar ik er niks van mee kreeg.
Op gegeven moment kreeg ik weer zicht en zag ik m’n vrienden allemaal angstig/ dramatisch naar me toe gaan (als in neeee kijk uit).
Dit beeld herhaalde zich toen steeds als een soort loop, tot ik dacht “shit dit zat ook in dat filmpje dit hoort er bij”
(Dit hele filmpje bestaat natuurlijk niet maar ik was er heilig van overtuigd, kan het nog steeds heel goed voor me zien.)
In de realiteit zat iedereen aan zn ballon te lurken en had niemand uberhaupt door dat ik slecht ging.
Op gegeven moment kwam ik weer bij zinnen en merkte ik dat ik kon bewegen, m’n hart ging te keer en ik sprinte weg.
Een vriend van me gebeld want ik dacht, hij kent dat filmpje ook sowieso. Hij probeerde me gerust te stellen maar toen dacht ik ineens dat ik in een soort simulatie zat en er achter de hekken van het festival helemaal niks was.
Zodra ik met mn vrienden gingpraten was ik er wel weer van overtuigd dat het allemaal goed was en heb daarna ook nog gewoon een chille dag gehad en goed kunnen pitten.
Ik vond het alleen doodeng om over de trip te praten.
Goed, voordat dit stuk nog veel langer word.
De dagen hierna vond ik dit nog steeds de engste ervaring ooit en kan ik ook vrijwel niemand vinden met een vergelijkbare trip.
Ik ben van mezelf al vrij angstig (is het gas wel uit? Heb ik iets aan mn hart?)
Maar dit werd heftiger.
Een week later kreeg m’n vriendin een epileptische aanval waar ik bij was.
(Ambulance en neuroloog denken niet dat het door de xtc kwam maar voor de zekerheid blijft ze er natuurlijk van af nu)
Ook een heftige ervaring natuurlijk.
Sinds dien werd ik dus nog angstiger,
Als m’n vriendin even staarde meteen denken ‘shit ze heeft weer een aanval’.
Af en toe op de wc even denken dat er weer niks achter de deur zat en het een simulatie was.
Maar ik wist nu wel allemaal dat het gewoon angst was, maar was vooral bang om gek te worden (psychose oid).
Al die klachten zwakken nu al behoorlijk af, het is nu vooral angst om angstig te worden. Ik denk er aan maar weet nu al meteen dat het onzin is.
Nu heb ik volgende week ADE op de planning staan, en ondanks dat ik me nu al weer stukken beter voel ben ik toch bang op een soort terugval naderhand of angstaanval tijdens de xtc trip.
Sorry dat het allemaal zo onsamenhangend is.
Edit: extra vraag; is het normaal om zooo heftig op xtc/ballon te kunnen trippen? Zowel m’n zicht, gehoor, denkwijze, alles tripte keihard en was er totaal geen controle meer. Als ik normaal een ballon doe weet ik in m’n achterhoofd ‘ik weet dat dit nep is en zo weer over is’, maar nu twijfelde ik zelfs de rest van de dag nog of ik niet oprecht even een paar seconde dood was of op het randje er van zat.
Niemand anders had het zo heftig/realistisch als ik.