Methylfenidaat (heb ik misschien ADD?)

Hoi,

Ik heb dus even op die site zitten rondkijken en het betreft hier een zogenaamd zelfbenoemd specialist zonder enige opleiding in de materie. Die lijst met kenmerken is wat mij betreft veel te simpel, helemaal niet uitgewerkt en is ook nog eens onwaar op een aantal punten. Een goed voorbeeld is 'is vaak intelligent' wat je dus wel vaker hoort, maar je hebt net zo veel ADD-ers die maar een laag IQ hebben, dus intelligentie heeft er niks mee te maken, hoewel je met een eventueel hoge intelligentie wel je tekortkomingen goed kan maskeren. Ander voorbeeld is gevoeligheid, dat is dus gewoon hoogsensitief, kan voorkomen bij ADD-ers, maar is op zich geen ADD-eigenschap.

Voor een diagnose ga je gewoon naar een psychiater, die is daar voor opgeleid. En dus niet naar zo maar naar een andere ADD-er die zich tot specialist heeft verklaard na wat onderzoek op internet.

Dan medicatie, welke medicatie en welke dosering bespreek je ook met je psych in plaats van zelf te gaan dokteren.

Zoals al gezegd, Methylfenidaat is een upper dus dat wil zeggen dat IEDEREEN zich beter kan concentreren op Methylfenidaat, dus ook niet ADD-ers.

Dat je wel de toegenomen concentratie benoemt die dus iedereen krijgt en GEEN ENKELE van de andere effecten die ADD-ers ervaren na inname lijkt mij een aanwijzing dat je juist GEEN ADD hebt.
Maar goed, ik ben geen psych, gewoon zo maar een ADD-er net als de persoon achter die site van Levente dus kan ik het net zo goed fout hebben en zou je wel degelijk ADD kunnen hebben. Maar nogmaals, ga naar een psych om daar uitsluitsel over te kunnen krijgen.

somshoog zei:

Dit zou best kunnen misschien. Ik had het van deze site maar kan best crap zijn idd: https://www.levente.nl/kenmerkenADD.htm

Heb jij misschien een betere bron? En wat ik jou mening hierover?

Klik om te vergroten...

Het beste is gewoon naar je huisarts gaan en een doorverwijzing vragen voor een ADD/ADHD test. Speculeren heeft weinig zin.
Zoals acht.zes al zei klopt het niet. Veel bronnen niet. Natuurlijk bestaan er wel een aantal “symptomen” die zo goed als elke add’er heeft maar elke add’er heeft een eigen karakter, andere opvoeding gehad, andere familie of leefomgeving, andere dingen mee gemaakt etc etc. Zo via een internetsite is het echt niet vast te stellen of het wel of niet hebt. Zelfs als men zich wel laat testen komt er soms wat anders of niks uit. Iemand kan zo goed als alle op internet te vinden symptomen hebben en toch geen add hebben. Andersom ook.
Wil je echt een diagnose omdat je het echt niet kan in het leven zo? Je kan niks, niks lukt, studie ga je niet halen? Of iets? Volgens mij red je je tot nu toe wel aardig met HAVO en HBO. Misschien niet gemakkelijk of zoals anderen maar je red het toch maar mooi wel! Niet alles in het leven moet makkelijk zijn.
Of wil je een diagnose omdat je vind dat het allemaal makkelijker gaat met medicijnen op? Ik bedoel dit echt niet aanvallend hoor, zeker niet! Alleen lees ik hier en hoor ik wel om mij heen dat velen zo een diagnose of graag zouden willen of het zo draaien dat ze een arts, ja eigenlijk “overhalen” dat ze er zo last van hebben. Alleen maar om het voor zichzelf makkelijker te maken met medicijnen.
In mijn optiek is zo af en toe een x een korte periode studeren met dat soort medicijnen geen probleem, eigenlijk wel natuurlijk maar oke. Als je het voor vast gaat slikken werkt het sowieso op den duur minder of anders. Niet echt minder maar de overduidelijk scherpte en het fijne gevoel is zeker minder. De recreatieve waarde verwdijnt totaal.
En daarbij komt, wil je écht het “stempeltje” add krijgen? Ik persoonlijk weet eigenlijk al mijn hele leven dat ik adhd heb. Zeer overduidelijk, niet te ontkennen klassiek geval hahahaha, ook bij ieder ander die mij kent en ziet. Vroeger “bestond” dat nog niet en was je gewoon druk, lastig, vervelend en dom. Lullig maar zo was het toen. Ik heb mij nooit laten testen en ben dat ook niet van plan. Ik heb een “aandachtsstoornis” of hoe ze het allemaal ook mogen noemen, nou en? Moet ik dan net zo zijn als wat er van de kudde word verwacht? Ik heb er vrij goed mee leren leven, zelf, zonder speciale begeleiding op school en zonder ooit medicijnen te slikken. Met Ups en downs natuurlijk, maar elk leven heeft ups en downs.
Tegenwoordig “moet” iedereen die net even een tikkie anders is dan de ander maar een diagnose hebben, al dan niet om de pillen. Wees gewoon jezelf, niemand is raar, iedereen is anders.
Sorry voor dit ellelange epistel hahaha! Tis namelijk een onderwerp wat mij wel interesseert.

acht.zes zei:

Voor een diagnose ga je gewoon naar een psychiater, die is daar voor opgeleid. En dus niet naar zo maar naar een andere ADD-er die zich tot specialist heeft verklaard na wat onderzoek op internet.

Dan medicatie, welke medicatie en welke dosering bespreek je ook met je psych in plaats van zelf te gaan dokteren.

Zoals al gezegd, Methylfenidaat is een upper dus dat wil zeggen dat IEDEREEN zich beter kan concentreren op Methylfenidaat, dus ook niet ADD-ers.

Klik om te vergroten...

Ik heb al contact opgenomen met GGZ en ga hier werk van maken. Ik was eigenlijk vooral benieuwd naar jullie mening hierover en wilde bevestiging dat ik niet gek was (omdat het gezien kan worden als smoes voor slecht presteren of zo). Ik ben vooral heel erg verbaasd hoe goed die pillen werken. Zelf dokteren is slecht en eigenlijk doe ik nooit zoiets. Nu in deze stressvolle situatie heb ik er wel heel veel baad bij merk ik

somshoog zei:

Nu in deze stressvolle situatie heb ik er wel heel veel baad bij merk ik

Klik om te vergroten...

Maar dat heeft dus iedereen.

In de VS gebruiken studenten op grote schaal Adderall (amfetamine/speed) om beter te kunnen studeren. Dat heeft ook effect op praktisch iedereen, niet alleen ad(h)d'ers.

We zijn ook een generatie met een korte aandachtsspanne en weinig discipline t.o.v. eerdere generaties.

@De Dunne De reden dat ik graag een 'stempel' zou willen is omdat ik het gevoel dat 'iets' mij tegenhoud in mijn functioneren. De grootste reden dat ik graag hier iets aan willen doen is omdat ik al 1 keer een afstudeerstage gefaald heb. Op dit moment zit ik in de eindfase van mijn tweede afstudeerstage en ook weer is er kans dat ik het niet ga halen. Deze stage heb ik zelfs meer tijd gekregen omdat ik in de vakantie ben doorgegaan en toch is het resultaat matig. Ik heb het gevoel dat ik meer energie er insteek dan anderen maar toch is dit niet af te zien aan het resultaat. De motivatie is er echt wel alleen keer op keer is het resultaat er niet.

Om deze reden heb ik het gevoel dat eventuele medicatie mij enorm zou kunnen helpen. Of ieder geval een stempel zodat ik het probleem beter kan aanpakken. Voor mij is het erg frustrerend dat hoe erg ik mijn best ook doe er keer op keer teleurstelling is over het resultaat. Medicatie is ook niet alles maar ik zou graag handvatten willen hebben zodat ik me niet elke keer een sukkel hoef te voelen

De enige reden die je tot nu toe gegeven hebt is om beter te kunnen leren/presteren. Misschien moet je gewoon tot de conclusie komen dat de opleiding te hoog gegrepen is voor je?

Voor ADD-ers is medicatie gewoon om te kunnen functioneren in het dagelijks leven. Het geeft ze rust, rust in hun hoofd, betere controle over hun gedachtes, beter kunnen aanbrengen van structuur en dus een vel betere kwaliteit van het leven. En dat lijkt bij jou niet het geval te zijn want daar heb ik je nog niet over gehoord en dat zou als zijnde ADD-er echt het eerste en het grootste moeten zijn dat je zou zijn opgevallen. Maar bij jou lijkt het dus alleen maar een hulpmiddel te zijn voor je studie, net zoals dus bij al die andere studenten die geen ADD-er zijn maar wel ADD medicatie gebruiken om beter te kunnen studeren het geval is.

somshoog zei:

@De Dunne De reden dat ik graag een 'stempel' zou willen is omdat ik het gevoel dat 'iets' mij tegenhoud in mijn functioneren. De grootste reden dat ik graag hier iets aan willen doen is omdat ik al 1 keer een afstudeerstage gefaald heb. Op dit moment zit ik in de eindfase van mijn tweede afstudeerstage en ook weer is er kans dat ik het niet ga halen. Deze stage heb ik zelfs meer tijd gekregen omdat ik in de vakantie ben doorgegaan en toch is het resultaat matig. Ik heb het gevoel dat ik meer energie er insteek dan anderen maar toch is dit niet af te zien aan het resultaat. De motivatie is er echt wel alleen keer op keer is het resultaat er niet.

Om deze reden heb ik het gevoel dat eventuele medicatie mij enorm zou kunnen helpen. Of ieder geval een stempel zodat ik het probleem beter kan aanpakken. Voor mij is het erg frustrerend dat hoe erg ik mijn best ook doe er keer op keer teleurstelling is over het resultaat. Medicatie is ook niet alles maar ik zou graag handvatten willen hebben zodat ik me niet elke keer een sukkel hoef te voelen

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je uitleg. Als ik eerlijk mag zijn, ook al is het misschien niet leuk te lezen, denk ik eerder dat je gewoon minder goed kan leren dan je denkt. Nee, je bent niet dom of dommer, echt niet! Maar niet iedereen is even slim, heeft eenzelfde IQ of EQ of interesses. Elk mens en brein is gewoon anders en werkt anders. Dat anderen op je school met minder moeite wel alles beter doen zegt niets. Misschien lijkt dat alleen maar zo omdat jij van jezelf vind dat je het niet goed genoeg doet?
Die medicatie zal zeker wel helpen bij je studie, dat zeg ik eerlijk. Maar je moet jezelf echt afvragen of je het wel zo wil. Elke dag (of bijna elke dag) zware medicatie slikken is ook nog ongezond voor je lijf. Concerta en aanverwanten zijn eigenlijk hardrugs. Plus dat je op den duur ook negatieve bijwerkingen kunt krijgen. Geldt niet voor iedereen maar zeker bij langdurig gebruik hoor je regelmatig dat men steeds slechter slaapt, slechter eet, juist emotioneel afgevlakt word, desinteresse in normale dingen, zombie of outsider voelen etc. Plus dat dagelijks die dingen slikken gewoon ongezond is voor je lijf.
OMG, ik lijk wel een medicijn hater! Nee vat het zo niet op hoor, echt niet. Maar ik heb het er niet op.
Waarom ga je niet eens naar een therapeut? Psycholoog of iets? Puur om mee te praten over waar je tegenaan loopt. Ik kan je vertellen dat ht wonderen kan doen. Praten en leren hoe je met die dingen om kan gaan werkt echt heel goed. En op de duur beter dan alleen symptoom bestrijding met medicijnen. Natuurlijk niet bij iedereen. Cognitieve therapie bv. En leren accepteren dat je misschien minder makkelijk leert dan anderen of gewoon net ff niet zo bent als de rest.
Het is natuurlijk aan jezelf wat je met de info en adviezen doet.

Zo af en toe eens iets naar binnen gooien om eens een keer een lange studeersesdie te doen is geen probleem. Maar hou het op af en toe.

Als je heel je opleiding hebt doorgelopen op ptestatiebevorderende drugs en dan ook nog eens een baan krijgt die eigenlijk te hoog gegrepen is voor je en je ook daar diezelfde drugs bij nodig hebt om tot de prestaties te komen die van je verwacht worden, dan heb je wel een probleem.