geheel stoppen met prozac (ssri)

Ik heb besloten het vanaf nu nog 2 keer per week te nemen. En dan zie ik na zoveel maanden wel of dat goed gaat. Hopelijk kan ik er volledig mee stoppen. Ben het gewoon zo beu dat extra gewicht, terwijl ik vroeger echt een prachtig figuur had.

Hey, nee inderdaad op eigen houtje. Ik weet dat het een risico is. Ik heb het de vorige keer ook zelf gedaan en toen niks van klachten gehad. Het lijkt me gewoon stom om het niet te proberen. Als het slecht gaat, kan ik altijd weer fluoxetine bijnemen.

Hey, ik eet echt weinig hoor vergeleken met anderen. Daarom denk ik dat het aan de fluoxetine ligt. Maar goed, wie zat ook in mijn situatie (met fobie), is gestopt en had het middel nadien niet meer nodig. De vraag is eigenlijk: hebben je hersenen na al die jaren nog die stof nodig of hebben ze zich aangepast doorheen de jaren?

De Dunne zei:

Ik zal een klein voorbeeld geven:
Een kennisje van mij slikt al jaaaaaaren AD, ze zegt dat ze elke ochtend een bakje kwark eet, middags 2 sneetjes brood, avonds aardappels en groente en 1x per week “mag ze” een bakje chips of nootjes van der zelf.
Toch zegt ze 30kg te zijn aangekomen door de AD. 30 kg aankomen met het weinige wat zij zelf zegt te eten is echt fysiek onmogelijk. Zij is duidelijk (bewust of onbewust) niet eerlijk tegen zichzelf (en anderen) over wat ze eet..
Jammer want ze hoeft niet te jokken er over. Ik veroordeel haar niet en anderen ook niet. Toch voelt zij zich genoodzaakt te jokken over hoeveel en wat ze eet.
Komt dat door de druk van de maatschappij? Of door schaamte? Erg vervelend vokr haar ook he, ze voelt zich er niet fijn bij.

Voel je alsjeblieft NIET boos of aangevallen, dat is zooo niet de bedoeling van deze post van mij! Het is mijn bedoeling mensen bewust te maken van hun voedingspatroon en eerlijk te zijn tegen henzelf. Als je niet 100% eerlijk bent tegen jezelf zul je nooit afvallen. Het zou zo fijn zijn als iedereen in reine is met hun eigen geest en lijf.
Mijn diëtiste waar ik al heel lang kom beaamt dat.

Nogmaals, het is geen aanval of lelijke veroordeling maar een tip om jezelf te accepteren en lief te hebben. Zodra je eerlijk bent met jezelf kan alles , bijna alles dan, veranderen.

Klik om te vergroten...

Het is ook gewoon simpele natuurkunde. Mocht een middel zo effectief met minimale input energie opwekken, dan hebben we een enorme doorbraak te pakken die de energiecrisis oplost. Gaat niet.

Ik weet ook uit ervaring hoe lastig het is om in te schatten hoeveel calorieën je binnenkrijgt op een dag. Ik houd het nu bij en dan ook alles, boter op je brood, olie waar je in bakt, en ik weeg dingen af. Ik heb ook als regel maar maximaal 1 vet belegsoort te gebruiken op brood, zoals pindakaas. Want een boterham pindakaas per dag te veel is na een jaar 8 kilo aankomen.

Ook de andere kant ken ik, voordat ik mijn middel kreeg waardoor ik meer eetlust kreeg had ik precies het tegenovergestelde: nooit honger. Meermaals ben ik daarom veel te licht geweest, BMI van 16.8 bijvoorbeeld. Dat heb je zelf ook niet zo snel door, tot iemand je vertelt dat je er uit ziet als iemand in een concentratiekamp. Het brein is een wonderlijk iets en houdt graag vast aan een status quo, ook al betekent dat dat de realiteit niet wordt gezien.

De meeste mensen zijn onbedoeld niet eerlijk over hun inname. Ik ken mensen die zeggen dat ze minder dan ik eten, maar toch tweemaal zo veel wegen als ik. Dat is onmogelijk, en ze zitten niet dag en dag op mijn lip. Als ik uitga en wat drink en een aardige maaltijd neem (zonder toetje overigens), dan eet ik ervoor bijna niets en de dag erna eet ik ook heel weinig. Dat zien ze niet.

Mijn ervaring is dat je met SSRIs handvatten krijgt om de problemen aan te maar het probleem oplossen doen ze niet. Je kunt het een beetje zien als gips rond een been, je been moet zelf genezen maar dat gaat makkelijker met gips dan zonder. In 10 jaar ben je ongetwijfeld persoonlijk toch minstens enigszins gegroeid en wie weet kun je inderdaad zonder. Ik heb zelf 4 jaar een SSRI geslikt (wel een andere maar in basis werken ze op dezelfde manier) en ben er sinds begin dit jaar mee gestopt. Mijn angst klachten zijn 95% weg, af en toe komen ze nog even om de hoek kijken maar veeeeeel minder en makkelijker te behappen. Ik ben ermee gestart ivm een combinatie van angststoornis, depressie en PTSS. Ik heb eerder geprobeerd af te bouwen, toen ging dat zacht uitgedrukt niet zo goed. Maar de tweede poging dus wel. Ik zou in overleg met je arts afbouwen en zogauw je merkt dat het niet goed gaat ga je de dosering gewoon weer aanpassen. Wie weet kun je niet gelijk helemaal stoppen, maar in ieder geval lager gaan qua dosering. Luister vooral naar je lijf en neem de tijd.

acht.zes zei:

Ssri's zijn niet zo heel erg verslavend dus daar kan je zonder al te veel moeite mee stoppen.

Klik om te vergroten...

Met deze uitspraak zal ik toch iets voorzichtiger zijn.

Het rebound effect van ssri's kan wel degelijk een zeer heftig effect hebben

De verschijnselen bij paroxetine (Seroxat) zijn exemplarisch voor alle SSRI’s: griepachtige verschijnselen, zoals trillen, beven, transpireren, hoofdpijn, lethargie, spierpijnen. Koorts komt soms voor. Verder vaak maagdarmklachten zoals misselijkheid en braken, soms diarree, gebrek aan eetlust. Klachten van het centrale zenuwstelsel zoals evenwichtsstoornissen, duizeligheid, gestoorde coördinatie en inslaapstoornissen met levendige dromen, soms zelfs nachtmerries, kunnen ook voorkomen. Een verschijnsel dat bij de meeste antidepressiva wordt genoemd is het optreden van “elektrische schok” gevoel, en het gevoel of er met talloze kleine naaldjes in de huid wordt geprikt (paraesthesieën). Tot slot wordt in veel onderzoek psychische klachten genoemd, in de vorm van prikkelbaarheid, agitatie, stemmingsdaling en huilbuien, angsten en ontremming. Zelden ontstaan hallucinaties en agressiviteit. De lijst is nog verder uit te breiden, met allerlei uiterst zeldzame verschijnselen. De symptomen kunnen lijken op een terugval.

Ook is er onderzoek gedaan bij familiedrama's en is er een bepaalde link gevonden bij het gebruik van ssri seroxat en psychoses

Venlafaxine is ook een leuke, een dose vergeten zorgt voor "elektrische schokken" over het hele lichaam, misselijkheid en prikkelbaarheid.

SxRI's werken pas na enige tijd en moeten langzaam afgebouwd worden. En roep ook niet te snel dat je er vanaf moet, je moet afwegen wat de voor en nadelen zijn.
Ik heb een historie van depressie in mijn familie wat mij ook heeft getroffen. Ik wil nooit meer in een pikzwart gat zitten en lijden aan onbestemde angsten, derealisatie en depersonalisatie.
Er zijn genoeg mensen die menen dat je over dit soort zaken heen kan stappen als je maar de wil hebt. Die mening mogen ze wat mij betreft steken op een plaats waar de zon niet schijnt.

Karentje zei:

Ik heb besloten het vanaf nu nog 2 keer per week te nemen. En dan zie ik na zoveel maanden wel of dat goed gaat. Hopelijk kan ik er volledig mee stoppen. Ben het gewoon zo beu dat extra gewicht, terwijl ik vroeger echt een prachtig figuur had.

Klik om te vergroten...

In overleg met je arts neem ik aan? Ik denk van niet namelijk. Daarnaast is je mentale gezondheid mijn inziens wel belangrijker dan je figuur, mocht het echt dwars zitten overleg dan om andere medicatie te gebruiken of lagere doseringen. Ga desnoods naar een dieetist die om de medicatie heen kan werken. Ik ben ook gewoon afgevallen tijdens medicatiegebruik, het is alleen aangepast werk. Maar het kan dus echt.

Afbouwen van medicijnen moet echt altijd in overleg met de arts.
En idd. Veel mensen waaronder ikzelf, moeten accepteren dat een leven zonder medicijnen niet haalbaar is, en idd, vraag je af, of stoppen echt noodzakelijk is...
In mijn situatie (zwaar ptss) is stoppen onverstandig zo hebben de artsen mij verteld, want in vele gevallen kan je er donder op zeggen dat de misère waarvoor je met medicatie begonnen bent, weer in alle hevigheid terug zal komen.
Dit wil ik dus per se niet. Ptss is geen pretje.
Ik heb nogal wat mensen die dus op eigen houtje de medicijnen inname gestopt hadden, weer in elkaar zien storten en deze mensen konden eigenlijk weer van voren af aan opnieuw beginnen met de hele ellende een plekje te geven...
Paroxetine is geen sinasprilletje. Ermee stoppen is vaak heel erg moeilijk.
Ik heb besloten om het te laten zoals het is.
Voor die laatste paar jaar, ach...tan pie

Karentje zei:

Hey, ik eet echt weinig hoor vergeleken met anderen. Daarom denk ik dat het aan de fluoxetine ligt. Maar goed, wie zat ook in mijn situatie (met fobie), is gestopt en had het middel nadien niet meer nodig. De vraag is eigenlijk: hebben je hersenen na al die jaren nog die stof nodig of hebben ze zich aangepast doorheen de jaren?

Klik om te vergroten...

Je komt niet aan van een middel (vocht vasthouden is geen 30 kilo) maar van de vermeerderde eetlust. En misschien registreer je ook niet wat je allemaal eet op een dag.

Ik wil niet belerend doen hoor, maar ik heb dus ervaring met afvallen terwijl ik zo'n medicijn slik. Om nu op eigen houtje maar 2 maal per week iets te nemen vind ik ook niet zo'n goed idee eigenlijk. Het is jouw keuze natuurlijk maar ik zou als ik jou was dan liever fatsecret downloaden en heel secuur calorieën invoeren, en dan kun je altijd nog afbouwen als dat fijner is voor je, bij voorkeur in overleg met je behandelend arts.

Succes, ik hoop dat het voor je werkt wat je ook kiest.

Ik moet toegeven dat ik het niet hoog op heb met dokters. Ik denk altijd dat ik mezelf toch het beste ken. Het heeft trouwens lange tijd geduurd vooraleer ik een dokter vond die me fluoxetine wou voorschrijven. Andere troep schreven ze anders wel genoeg voor.. Uiteindelijk was de fluoxetine wel het enige dat hielp.. Dusja ik heb zeker niks tegen het middel, ben zelfs ontzettend dankbaar dat het bestaat, maar na 10 jaar begin ik me toch af te vragen of het nog wel nodig is. Ik ben als persoon namelijk ontzettend veranderd en alles gaat super in mijn leven momenteel. Dus nu lijkt de ideale moment.

Ga binnenkort ook SSRIs krijgen, zou graag ketamine gebruiken maar ik wil dat niet zonder medische assistentie doen en je weet maar nooit wat in straatketamine zit.

ketakoekjes zei:

Ga binnenkort ook SSRIs krijgen, zou graag ketamine gebruiken maar ik wil dat niet zonder medische assistentie doen en je weet maar nooit wat in straatketamine zit.

Klik om te vergroten...

Ketamine en ssri's zou geen probleem mogen zijn volgens de tabel. Maarja je weet inderdaad niet zeker wat erin zit. Ik wil binnekort ook eens ketamine nemen. Lijkt me een fantastische drug als ik de ervaringen lees.

Ketamine intraveneus behandeling is niet zo eenvoudig .
Want je moet in deze behandeling aan de hartmonitor verbonden zijn. Zo heeft mijn huisarts mij verteld.
Dat is erg vervelend vind ik...
En idd, ketamine wordt nauwkeurig onderzocht vwb de mogelijkheid om deze stof als anti depressieva te gaan inzetten .

Karentje zei:

Ketamine en ssri's zou geen probleem mogen zijn volgens de tabel. Maarja je weet inderdaad niet zeker wat erin zit. Ik wil binnekort ook eens ketamine nemen. Lijkt me een fantastische drug als ik de ervaringen lees.

Klik om te vergroten...

Oh nee ik bedoelde ketamine zou ik graag gebruiken als antidepressivum, niet gewoon recreatief. Als je je inschrijft voor ketaminebehandeling tegen depressie krijg je IV en niet nasaal.

ah wist niet dat het ook tegen depressie voorgeschreven werd.

Karentje zei:

ah wist niet dat het ook tegen depressie voorgeschreven werd.

Klik om te vergroten...

Heel beperkt en vooral in Amerika en India, het zijn sessies waarbij je zo'n buisje in je arm krijgt met de oplossing en dan moet je naar rustgevende beelden kijken ofzo.

Zo'n keta-behandeling tegen depressie betreft overigens 1 sessie in de zo veel weken, je moet niet gaan denken dat je je depressie op kan lossen met dagelijks keta gebruik waar je je lichaam en vooral blaas mee verneukt en waar je snel gigantische doseringen van nodig hebt in verband met tolerantie.

Staat nog in de kinderschoenen en is daarnaast gigantisch duur zo'n keta-behandeling tegen depressie. Ik denk niet dat je je ziektenkostenverzekering kan overhalen om dat te vergoeden.

Ik heb zelf weinig tot zeer weinig ervaring met verschillende vormen van antidepressiva. Wel heb ik enorm veel mensen in mijn directe omgeving die verschillende soorten AD slikken al langere periodes.
De ene is er blij mee de ander wil al langer stoppen.
Wel moet ik bekennen dat ik begrepen heb dat Prozac juist een van de weinige AD zijn waar je juist minder snel van aankomt als andere AD medicijnen. En zoals gezegd hierboven kom je niet of nauwelijks aan puur door de AD. Prozac werd of wordt soms zelfs ingezet om eetbuien bij Boulimia te verminderen. Je kunt wat vocht vast gaan houden maar het meeste gewicht komt omdat je eetlust flink toeneemt. Vocht toename is geen echt lichaamsgewicht zoals bv vet is. Bewust of onbewust ga je echt meer eten, snoepen, andere voedselkeuzes maken. Dat sluipt er in beetje bij beetje waardoor jij misschien denkt dat je niet meer of anders bent gaan eten als je 10 jaar terug deed voor je AD slikte.
Het verschilt idd per persoon, elk persoon heeft een andere stofwisseling. De ene komt sneller aan als de ander. Met of zonder medicijnen. Maar wat sommigen zeggen dat ze bv 20-30 kg zijn aangekomen puur door hun medicijnen is fysiek onmogelijk. Geen enkel lijf kan zoveel aankomen zonder dat men meer eet.
Uit ervaring weet ik dat vele AD gebruikers met overgewicht hun eet en bewegingspatroon anders inschatten.

Zoals gezegd is het denk ik niet slim om puur op je wens om af te vallen zelf met je medicatie te gaan rommelen. Dat kan echt op een andere manier. Het is niet makkelijk, dat zeg ik echt niet maar het is zeker mogelijk.

Veel succes en sterkte!

Ik zal een klein voorbeeld geven:
Een kennisje van mij slikt al jaaaaaaren AD, ze zegt dat ze elke ochtend een bakje kwark eet, middags 2 sneetjes brood, avonds aardappels en groente en 1x per week “mag ze” een bakje chips of nootjes van der zelf.
Toch zegt ze 30kg te zijn aangekomen door de AD. 30 kg aankomen met het weinige wat zij zelf zegt te eten is echt fysiek onmogelijk. Zij is duidelijk (bewust of onbewust) niet eerlijk tegen zichzelf (en anderen) over wat ze eet..
Jammer want ze hoeft niet te jokken er over. Ik veroordeel haar niet en anderen ook niet. Toch voelt zij zich genoodzaakt te jokken over hoeveel en wat ze eet.
Komt dat door de druk van de maatschappij? Of door schaamte? Erg vervelend vokr haar ook he, ze voelt zich er niet fijn bij.

Voel je alsjeblieft NIET boos of aangevallen, dat is zooo niet de bedoeling van deze post van mij! Het is mijn bedoeling mensen bewust te maken van hun voedingspatroon en eerlijk te zijn tegen henzelf. Als je niet 100% eerlijk bent tegen jezelf zul je nooit afvallen. Het zou zo fijn zijn als iedereen in reine is met hun eigen geest en lijf.
Mijn diëtiste waar ik al heel lang kom beaamt dat.

Nogmaals, het is geen aanval of lelijke veroordeling maar een tip om jezelf te accepteren en lief te hebben. Zodra je eerlijk bent met jezelf kan alles , bijna alles dan, veranderen.