geheel stoppen met prozac (ssri)

Hey, ik eet echt weinig hoor vergeleken met anderen. Daarom denk ik dat het aan de fluoxetine ligt. Maar goed, wie zat ook in mijn situatie (met fobie), is gestopt en had het middel nadien niet meer nodig. De vraag is eigenlijk: hebben je hersenen na al die jaren nog die stof nodig of hebben ze zich aangepast doorheen de jaren?

Je krijgt meer honger, van het middel zelf kom je niet aan. Je moet simpel gezegd minder eten. Ik heb zelf mirtazapine lage dosis om te slapen. Ik kwam ook heel veel aan, maar toen ik mijn calorieën echt rigoreus in een app ging bijhouden raakte ik het allemaal weer kwijt (11 kg). Is heel lastig omdat je honger blijft houden, maar het kán wel.

Succes!

Ik heb besloten het vanaf nu nog 2 keer per week te nemen. En dan zie ik na zoveel maanden wel of dat goed gaat. Hopelijk kan ik er volledig mee stoppen. Ben het gewoon zo beu dat extra gewicht, terwijl ik vroeger echt een prachtig figuur had.

Hey, nee inderdaad op eigen houtje. Ik weet dat het een risico is. Ik heb het de vorige keer ook zelf gedaan en toen niks van klachten gehad. Het lijkt me gewoon stom om het niet te proberen. Als het slecht gaat, kan ik altijd weer fluoxetine bijnemen.

ketakoekjes zei:

, heb wel veel negatieve dingen gehoord over SSRIs, dat ze niet of amper werken.

Klik om te vergroten...

Is echt heel persoonlijk. Voor sommige mensen zullen ze niet werken. Voor mij maakten ze een wereld van verschil. Het duurt wel enkele maanden vooraleer je het effect duidelijk merkt. Maar vanaf dan ging het razendsnel beter.

De Dunne zei:

Nogmaals, het is geen aanval of lelijke veroordeling maar een tip om jezelf te accepteren en lief te hebben. Zodra je eerlijk bent met jezelf kan alles , bijna alles dan, veranderen.

Klik om te vergroten...

Geen probleem. Ik weet ergens wel dat wat extra gewicht niet zou mogen uitmaken, maarja ben nou eenmaal een ijdeltuit moet ik toegeven.

Medicatie is noooit een oplossing voor problemen (stemmingsproblemen).
Het kan eigenlijk alleen de scherpe kantjes van die problemen afhalen.
De stemming wordt ahw afgevlakt.
Ik gebruik al lange tijd paroxetine. Dat begon enkele jaren na mijn Franse avonturen zogezegd.
In het begin had ik daar nogal veel moeite mee. Alleen was op een gegeven moment het zonder medicijnen onmogelijk geworden om verder te kunnen leven. Want, het een en ander zat heel, heel erg diep.
Zo als ik al eerder zei, ik heb dat medicijnen gebruik nu geaccepteerd.
En nu gaat het redelijk.
Allerlei gesprek groepen , dat werkt bij mij niet.
Dus nu? Rustig mijn leven verder uit leven...

Allerlei gesprek groepen , dat werkt bij mij niet.

Klik om te vergroten...

1 op 1 kan ook hoor als je dat liever hebt. Maar je kan er uiteraard ook voor kiezen om de baggerput maar te laten voor wat die is, It's all up to you.

Karentje zei:

Hallo,

ik neem nu al zeker 10 jaar prozac, omdat ik vroeger hevige sociale fobie had. Met prozac is mijn leven zoveel beter geworden. Ik heb een tijdje 40mg per dag genomen, maar kwam daar echt enorm van aan. Dus toen heb ik de dosis gehalveerd naar 20 mg per dag. En eigenlijk niks last van gehad, voel me na 2 jaar nog steeds super. Maar nu vraag ik me af of het mogelijk is er helemaal mee te stoppen. Wil echt zo graag mijn slanke figuur terug. Maar ik ben bang dat de angst dan ook terugkomt. Wie zat ook in mijn situatie en is wel helemaal gestopt? Hoe was dat voor jullie?

Klik om te vergroten...

Ik heb alle reacties niet gelezen.
Simpelweg omdat ik meteen dacht:

Is dit niet iets wat je met je behandelaar moet bespreken?
Normaal gezien bouw je af met 25% per keer en dat afhankelijk van de duur dat je het middel gebruikt dagelijks, maar in dit geval wekelijks schat ik zo.

Maar natuurlijk kun je ermee stoppen. Dat is ook het doel vn het medicijn he, een tijdelijke hulp.
Ieder mens is anders dus je kunt niet met anderen vergelijken.

Komt het terug dan kun je altijd weer beginnen met dit middel als je weet dat dit middel je hielp.
Misschien heb je niet het figuur wat je zou willen maar so what?
Maak je daar niet druk om.
Je gezondheid is belangrijker.
Als jij goed kunt leven met dit medicijn neem die extra pandjes dan voor lief.

De Dunne zei:

Ik zal een klein voorbeeld geven:
Een kennisje van mij slikt al jaaaaaaren AD, ze zegt dat ze elke ochtend een bakje kwark eet, middags 2 sneetjes brood, avonds aardappels en groente en 1x per week “mag ze” een bakje chips of nootjes van der zelf.
Toch zegt ze 30kg te zijn aangekomen door de AD. 30 kg aankomen met het weinige wat zij zelf zegt te eten is echt fysiek onmogelijk. Zij is duidelijk (bewust of onbewust) niet eerlijk tegen zichzelf (en anderen) over wat ze eet..
Jammer want ze hoeft niet te jokken er over. Ik veroordeel haar niet en anderen ook niet. Toch voelt zij zich genoodzaakt te jokken over hoeveel en wat ze eet.
Komt dat door de druk van de maatschappij? Of door schaamte? Erg vervelend vokr haar ook he, ze voelt zich er niet fijn bij.

Voel je alsjeblieft NIET boos of aangevallen, dat is zooo niet de bedoeling van deze post van mij! Het is mijn bedoeling mensen bewust te maken van hun voedingspatroon en eerlijk te zijn tegen henzelf. Als je niet 100% eerlijk bent tegen jezelf zul je nooit afvallen. Het zou zo fijn zijn als iedereen in reine is met hun eigen geest en lijf.
Mijn diëtiste waar ik al heel lang kom beaamt dat.

Nogmaals, het is geen aanval of lelijke veroordeling maar een tip om jezelf te accepteren en lief te hebben. Zodra je eerlijk bent met jezelf kan alles , bijna alles dan, veranderen.

Klik om te vergroten...

Het is ook gewoon simpele natuurkunde. Mocht een middel zo effectief met minimale input energie opwekken, dan hebben we een enorme doorbraak te pakken die de energiecrisis oplost. Gaat niet.

Ik weet ook uit ervaring hoe lastig het is om in te schatten hoeveel calorieën je binnenkrijgt op een dag. Ik houd het nu bij en dan ook alles, boter op je brood, olie waar je in bakt, en ik weeg dingen af. Ik heb ook als regel maar maximaal 1 vet belegsoort te gebruiken op brood, zoals pindakaas. Want een boterham pindakaas per dag te veel is na een jaar 8 kilo aankomen.

Ook de andere kant ken ik, voordat ik mijn middel kreeg waardoor ik meer eetlust kreeg had ik precies het tegenovergestelde: nooit honger. Meermaals ben ik daarom veel te licht geweest, BMI van 16.8 bijvoorbeeld. Dat heb je zelf ook niet zo snel door, tot iemand je vertelt dat je er uit ziet als iemand in een concentratiekamp. Het brein is een wonderlijk iets en houdt graag vast aan een status quo, ook al betekent dat dat de realiteit niet wordt gezien.

De meeste mensen zijn onbedoeld niet eerlijk over hun inname. Ik ken mensen die zeggen dat ze minder dan ik eten, maar toch tweemaal zo veel wegen als ik. Dat is onmogelijk, en ze zitten niet dag en dag op mijn lip. Als ik uitga en wat drink en een aardige maaltijd neem (zonder toetje overigens), dan eet ik ervoor bijna niets en de dag erna eet ik ook heel weinig. Dat zien ze niet.

Hallo,

ik neem nu al zeker 10 jaar prozac, omdat ik vroeger hevige sociale fobie had. Met prozac is mijn leven zoveel beter geworden. Ik heb een tijdje 40mg per dag genomen, maar kwam daar echt enorm van aan. Dus toen heb ik de dosis gehalveerd naar 20 mg per dag. En eigenlijk niks last van gehad, voel me na 2 jaar nog steeds super. Maar nu vraag ik me af of het mogelijk is er helemaal mee te stoppen. Wil echt zo graag mijn slanke figuur terug. Maar ik ben bang dat de angst dan ook terugkomt. Wie zat ook in mijn situatie en is wel helemaal gestopt? Hoe was dat voor jullie?

Zijn er trouwens middelen die hetzelfde doen als prozac, maar waarvan je niet aankomt?

Het is hier gangbaar om de stof te benoemen en niet de merknaam. We hebben het hier over fluoxetine.

Ssri's zijn niet zo heel erg verslavend dus daar kan je zonder al te veel moeite mee stoppen.

Gewichtstoename is een mogelijke bijwerking bij veel medicijnen en valt niet te voorspellen wie welke bijwerking krijgt.

@Portobello
Dat klopt gedeeltelijk, gewichtstoename bij medicijngebruik kan ook komen omdat het lichaam dan veel meer vocht vast houdt.

Mijn ervaring is dat je met SSRIs handvatten krijgt om de problemen aan te maar het probleem oplossen doen ze niet. Je kunt het een beetje zien als gips rond een been, je been moet zelf genezen maar dat gaat makkelijker met gips dan zonder. In 10 jaar ben je ongetwijfeld persoonlijk toch minstens enigszins gegroeid en wie weet kun je inderdaad zonder. Ik heb zelf 4 jaar een SSRI geslikt (wel een andere maar in basis werken ze op dezelfde manier) en ben er sinds begin dit jaar mee gestopt. Mijn angst klachten zijn 95% weg, af en toe komen ze nog even om de hoek kijken maar veeeeeel minder en makkelijker te behappen. Ik ben ermee gestart ivm een combinatie van angststoornis, depressie en PTSS. Ik heb eerder geprobeerd af te bouwen, toen ging dat zacht uitgedrukt niet zo goed. Maar de tweede poging dus wel. Ik zou in overleg met je arts afbouwen en zogauw je merkt dat het niet goed gaat ga je de dosering gewoon weer aanpassen. Wie weet kun je niet gelijk helemaal stoppen, maar in ieder geval lager gaan qua dosering. Luister vooral naar je lijf en neem de tijd.

acht.zes zei:

Ssri's zijn niet zo heel erg verslavend dus daar kan je zonder al te veel moeite mee stoppen.

Klik om te vergroten...

Met deze uitspraak zal ik toch iets voorzichtiger zijn.

Het rebound effect van ssri's kan wel degelijk een zeer heftig effect hebben

De verschijnselen bij paroxetine (Seroxat) zijn exemplarisch voor alle SSRI’s: griepachtige verschijnselen, zoals trillen, beven, transpireren, hoofdpijn, lethargie, spierpijnen. Koorts komt soms voor. Verder vaak maagdarmklachten zoals misselijkheid en braken, soms diarree, gebrek aan eetlust. Klachten van het centrale zenuwstelsel zoals evenwichtsstoornissen, duizeligheid, gestoorde coördinatie en inslaapstoornissen met levendige dromen, soms zelfs nachtmerries, kunnen ook voorkomen. Een verschijnsel dat bij de meeste antidepressiva wordt genoemd is het optreden van “elektrische schok” gevoel, en het gevoel of er met talloze kleine naaldjes in de huid wordt geprikt (paraesthesieën). Tot slot wordt in veel onderzoek psychische klachten genoemd, in de vorm van prikkelbaarheid, agitatie, stemmingsdaling en huilbuien, angsten en ontremming. Zelden ontstaan hallucinaties en agressiviteit. De lijst is nog verder uit te breiden, met allerlei uiterst zeldzame verschijnselen. De symptomen kunnen lijken op een terugval.

Ook is er onderzoek gedaan bij familiedrama's en is er een bepaalde link gevonden bij het gebruik van ssri seroxat en psychoses

Venlafaxine is ook een leuke, een dose vergeten zorgt voor "elektrische schokken" over het hele lichaam, misselijkheid en prikkelbaarheid.

SxRI's werken pas na enige tijd en moeten langzaam afgebouwd worden. En roep ook niet te snel dat je er vanaf moet, je moet afwegen wat de voor en nadelen zijn.
Ik heb een historie van depressie in mijn familie wat mij ook heeft getroffen. Ik wil nooit meer in een pikzwart gat zitten en lijden aan onbestemde angsten, derealisatie en depersonalisatie.
Er zijn genoeg mensen die menen dat je over dit soort zaken heen kan stappen als je maar de wil hebt. Die mening mogen ze wat mij betreft steken op een plaats waar de zon niet schijnt.

Karentje zei:

Ik heb besloten het vanaf nu nog 2 keer per week te nemen. En dan zie ik na zoveel maanden wel of dat goed gaat. Hopelijk kan ik er volledig mee stoppen. Ben het gewoon zo beu dat extra gewicht, terwijl ik vroeger echt een prachtig figuur had.

Klik om te vergroten...

In overleg met je arts neem ik aan? Ik denk van niet namelijk. Daarnaast is je mentale gezondheid mijn inziens wel belangrijker dan je figuur, mocht het echt dwars zitten overleg dan om andere medicatie te gebruiken of lagere doseringen. Ga desnoods naar een dieetist die om de medicatie heen kan werken. Ik ben ook gewoon afgevallen tijdens medicatiegebruik, het is alleen aangepast werk. Maar het kan dus echt.

Afbouwen van medicijnen moet echt altijd in overleg met de arts.
En idd. Veel mensen waaronder ikzelf, moeten accepteren dat een leven zonder medicijnen niet haalbaar is, en idd, vraag je af, of stoppen echt noodzakelijk is...
In mijn situatie (zwaar ptss) is stoppen onverstandig zo hebben de artsen mij verteld, want in vele gevallen kan je er donder op zeggen dat de misère waarvoor je met medicatie begonnen bent, weer in alle hevigheid terug zal komen.
Dit wil ik dus per se niet. Ptss is geen pretje.
Ik heb nogal wat mensen die dus op eigen houtje de medicijnen inname gestopt hadden, weer in elkaar zien storten en deze mensen konden eigenlijk weer van voren af aan opnieuw beginnen met de hele ellende een plekje te geven...
Paroxetine is geen sinasprilletje. Ermee stoppen is vaak heel erg moeilijk.
Ik heb besloten om het te laten zoals het is.
Voor die laatste paar jaar, ach...tan pie

Karentje zei:

Hey, ik eet echt weinig hoor vergeleken met anderen. Daarom denk ik dat het aan de fluoxetine ligt. Maar goed, wie zat ook in mijn situatie (met fobie), is gestopt en had het middel nadien niet meer nodig. De vraag is eigenlijk: hebben je hersenen na al die jaren nog die stof nodig of hebben ze zich aangepast doorheen de jaren?

Klik om te vergroten...

Je komt niet aan van een middel (vocht vasthouden is geen 30 kilo) maar van de vermeerderde eetlust. En misschien registreer je ook niet wat je allemaal eet op een dag.

Ik wil niet belerend doen hoor, maar ik heb dus ervaring met afvallen terwijl ik zo'n medicijn slik. Om nu op eigen houtje maar 2 maal per week iets te nemen vind ik ook niet zo'n goed idee eigenlijk. Het is jouw keuze natuurlijk maar ik zou als ik jou was dan liever fatsecret downloaden en heel secuur calorieën invoeren, en dan kun je altijd nog afbouwen als dat fijner is voor je, bij voorkeur in overleg met je behandelend arts.

Succes, ik hoop dat het voor je werkt wat je ook kiest.

Ik moet toegeven dat ik het niet hoog op heb met dokters. Ik denk altijd dat ik mezelf toch het beste ken. Het heeft trouwens lange tijd geduurd vooraleer ik een dokter vond die me fluoxetine wou voorschrijven. Andere troep schreven ze anders wel genoeg voor.. Uiteindelijk was de fluoxetine wel het enige dat hielp.. Dusja ik heb zeker niks tegen het middel, ben zelfs ontzettend dankbaar dat het bestaat, maar na 10 jaar begin ik me toch af te vragen of het nog wel nodig is. Ik ben als persoon namelijk ontzettend veranderd en alles gaat super in mijn leven momenteel. Dus nu lijkt de ideale moment.