#1
Dit is het hele tripreport, geplaatst op maandag 28 april om 9.37.
Drug: Hawaiaanse paddo's
Dosering: 1 bakje (wat ze bij de smartshop 2 porties noemen, maar wat er volgens mij toch echt maar 1 is)
Locatie: mijn kamer
Inname: zaterdag 26 april om 15.50
Introductie
Van zaterdag 19 tot zaterdag 26 april was ik met school naar Krakau in Polen geweest. Overdag hadden we voornamelijk serieuze, maar wel interessante, dingen bezocht, zoals concentratiekampen, zoutmijnen, etc. 's Avonds daarentegen gingen we nogal los met veel Poolse alcohol, hippe clubs en een te grote hotelkamer. Het was een vermoeiende maar voldoeninggevende reis.
De terugweg, met de bus, begon vrijdagmiddag om 16.00u en we kwamen zaterdag om 07.00u 's ochtends aan bij school. 15 uur, ongemakkelijk (ik ben nogal lang) opgevouwen in een bus zitten, bijna niet kunnen slapen, naast een chagrijnig meisje. Bah. Ik ben toen naar m'n kamer gegaan, heb iets later een aantal halve liters bier ingeslagen en ben even langs de coffeeshop gewandeld. Mijn plan was een beetje uit te blowen en drinken alvorens ik m'n bed in zou duiken. Ik had in m'n achterhoofd wel het idee om paddo's te doen, maar negeerde het.
Toen las ik op drugsforum het besluit tot het definitieve verbod van paddo's. Het idee kwam vanuit m'n achterhoofd in m'n voorhoofd terecht en voor ik het wist liep ik, al redelijk aangeschoten, richting de smartshop. Onderweg was ik nog aan 't twijfelen of ik alleen een kweeksetje wilde halen, of misschien toch ook wel paddo's. Toen ik er eenmaal was, was het duidelijk voor me, en binnen no-time stond ik weer buiten met een portie Hawaiaantjes, een kweeksetje en een chillum.
Ik ben nog even langs de supermarkt gegaan om standaard tripspul te halen: vruchtensapjes, paar biertjes nog (voor erna), wat geurkaarsjes, bananen, etc. Mijn plan was om op m'n kamer te gaan trippen, aangezien ik geen zin had om in m'n eentje pannewaus door het warme weer heen te zweten.
Tien voor vier heb ik ze in een keer allemaal opgegeten. Ik had de wekker van m'n telefoon nog een uur later gezet, zodat ik dan kon vaststellen of ze het wel/niet naar mijn maatstaven deden. Het begon langzaam op te komen, en zoals altijd, lekker visueel zoals ik gewend ben van Hawaiaantjes. Van een vervelende bodyload had ik deze keer totaal geen last, waar ik bij andere paddo's toch wel duidelijk last van heb.
Alles begon zachtjes te bewegen, stoffen kregen een typische paddodofheid, nerven stroomden vrolijk door het hout heen. Ik zette een CD van Jem op, omdat ik zin had mezelf te verrassen tijdens de trip met onbekende muziek. Ik heb m'n hoofd naar achter laten hangen, m'n ogen gesloten, en kon gaan genieten van de closed eyes visuals. Ze waren in andere kleuren dan ik gewend was, niet erg fel, veel vloeibaarder en met de nadruk op een legergroene kleur.
Als ik stond en me bewoog merkte ik hoe licht ik was. Het voelde alsof m'n een beetje cartoony opgewzwollen was. Ik heb staan nunchaku'en, wat zoals altijd met paddo's op, geniaal goed ging. Retesnel, hartstikke strak en met een perfecte feeling.
Chaos
Het ging eigenlijk allemaal lekker. Alleen was de trip zich nog aan 't opbouwen, terwijl ik al het idee had dat ik de piek bereikt had. Dit heeft me een beetje genekt. De visuals, vervormingen vooral, werden nog steeds sterker. Alles draaide meer en patronen gleden over de muur. Ik zie normaal gesproken overal gezichten met paddo's. Dat liep nu een beetje door in het extreme. In m'n ooghoeken zag ik rare mannetjes met rode ogen gehurkt zitten, door de lucht schoten schimmen van gezichten en vanuit alle hoeken voelde ik me bekeken.
Het was een heftig visueel spektakel wat nog net te behappen was.
Ik besefte me op een gegeven moment dat ik me ongemakkelijk voelde door de intensiteit en was een beetje bang af te glijen in iets onprettigs. Door daar aan te denken gebeurde dit ook een beetje. Het fijne gevoel waarmee ik was begonnen, werd weggejaagd door een besef over m'n eigen gedrag en gebruik van de afgelopen tijd.
Tijdens de Polenreis was ik 1 van de zattere, ik had hier ook commentaar op gehad van een leraar. Dit had me sowieso al niet lekker gezeten, ik was 1 avond zo zat geweest dat ik van de laatste uren niets meer weet en toen me nogal heb misdragen (niet tegenover mensen, eerder tegenover de hotelkamer). De gedachte hieraan zorgde ervoor dat ik me slechter en slechter voelde over mezelf. Ik kon geen lol meer hebben zonder drugs en alcohol, waarom was ik niet zoals anderen?
Tijdens dezelfde Polenreis heb ik van een meisje die ik redelijk hoog had zitten te horen gekregen dat ik toch wel 'echt een geweldig persoon' ben. Deze twee gedachtes kwamen tegenover elkaar te staan. Ik voelde me rot, maar ik was zo'n geweldig persoon? Het werd me iets teveel allemaal. De gedachtengang richting het rotte werd ook nog eens versterkt door vrij overmatig drugsgebruik van de afgelopen tijd. Ik weet soms van geen ophouden, wat heeft geresulteerd in avonden MDMA waarin ik in totaal 2g ophad, etc. Op die avondent zelf erg gezellig en laks, erg niet fijn achteraf.
Het negatieve aspect overheersde nogal en ik voelde me slecht. M'n kamer was ook nog eens een teringzooi, wat het 'ik verwaarloos alles'-gevoel alleen maar versterkte. Daarnaast besefte ik me dat ik niet op volle kracht aan school werkte, wat eigenlijk wel nodig is. Al met al, alles waarin ik 'fout gedrag' vertoonde zwierf in een rotgang door mijn hoofd. En dat in combinatie met snelle visuals.
Ik ben vrienden gaan opbellen, maar degene die ik het liefst zou spreken, R of Z, m'n tripmates, namen allebei niet op. R was op vakantie en Z moest werken. Toen E maar gebeld, ik merkte dat ik rustiger en kalmer praatte dan de paniek die in m'n hoofd heerste. Ze had niet veel tijd om te praten, dus het gesprek was snel over. Ik was toen pas een uurtje aan het trippen.
Ik ben toen iets gaan kijken waardoor ik hysterisch hard heb moeten lachen, wat het nare gedeelte een beetje naar de achtergrond verdrukte. Emo Philips ( http://www.youtube.com/watch?v=lRp_r-EHmfs ). Dit bracht me weer een beetje naar vrolijkere sferen, maar eigenlijk voelde ik me nog zwaar rot.
Niet lang daarna, keek ik weer depressief en chaotisch voor me uit en besloot ik dat ik eigenlijk toch het liefst wat gezelschap zou hebben. Naar buiten gaan durfde ik niet, ik had geen zin om m'n huisgenoten onder ogen te zien in deze toestand. Bellen ging ook niet, er waren niet echt medetrippers meer over en op MSN was behalve een afwezige vriendin ook niet echt iemand met wie ik even kon babbelen.
Vandaar dat ik het volgende op drugsforum heb geplaatst:
Ik zwerf hier al een tijdje rond op dit forum. Ik zit nu in een niet zo heel fijne paddotrip die me laat beseffen dat ik eigenlijk toch even wil stoppen met drugs. Ik zoek op dit moment gezelligheid, nu, via dit forum of msn. Alvast bedankt. hoi.
Voeg me maar toe op msn ik klik wel op oke. PM maar even voor email.
Fris, fruitig en bezonnen
Hier kwam niet echt snel een reactie op (en een behoefte aan snel had ik wel). Ineens besefte ik me dat ik de trip zou kunnen verminderen met suikers, vitamine C, dat soort dingen. Ik begon vruchtensapjes te drinken, nam 3 vitamine C tabletjes en zette de geniaal mooie BBC-serie Planet Earth op. Langzamerhand trad de rust weer in. Het heftigste gedeelte was over en ik kon weer genieten van visuals.
Ik ben toen gaan douchen, wat geweldig aanvoelde, en heb niet lang daarna, nog half trippend, besloten naar een vriend van me toe te gaan. Ik deed de deur van het klooster waar ik woon achter me dicht en genoot direct van het weer en de natuur. Het was 8 uur 's avonds ofzo, maar nog heerlijk zacht. Ik voelde me fris en herboren, kon genieten van alles en iedereen die ik zag. Ik was blij verlost te zijn van deze stress en keek verwonderd om me heen naar hoe mooi de wereld wel niet was.
Zelfs op het station kon ik genieten van het contrast tussen het asfalt en de kauwgums die er op geplakt waren. In de lucht hingen oranje en roze vegen zonlicht en de bomen straalden als nooit tevoren. Ik ben bij een vriend, L, rustig gaan zitten uitchillen op de bank met een paar pilsjes.
Het was een overweldigende trip. Ik ben achteraf blij dat ik het gedaan heb. Het heeft me wel doen beseffen dat ik voorlopig eigenlijk geen drugs meer wil gebruiken en wil gaan minderen met alcohol. Tot in hoeverre dit ook daadwerkelijk zal gebeuren is een tweede, maar ik heb er wel vertrouwen in. Ik ben ook direct sinds gisteren actiever bezig met school, hiervoor hetzelfde.
Het liefdevolle gevoel dat ik hieraan heb overgehouden, en het besef dat ik niet moet zeiken dat ik in Polen in Auschwitz heb opgelopen, bij elkaar, zorgen ervoor dat ik me weer een stukje volwassener en oprechter voel.
FIJNNNN!
Drug: Hawaiaanse paddo's
Dosering: 1 bakje (wat ze bij de smartshop 2 porties noemen, maar wat er volgens mij toch echt maar 1 is)
Locatie: mijn kamer
Inname: zaterdag 26 april om 15.50
Introductie
Van zaterdag 19 tot zaterdag 26 april was ik met school naar Krakau in Polen geweest. Overdag hadden we voornamelijk serieuze, maar wel interessante, dingen bezocht, zoals concentratiekampen, zoutmijnen, etc. 's Avonds daarentegen gingen we nogal los met veel Poolse alcohol, hippe clubs en een te grote hotelkamer. Het was een vermoeiende maar voldoeninggevende reis.
De terugweg, met de bus, begon vrijdagmiddag om 16.00u en we kwamen zaterdag om 07.00u 's ochtends aan bij school. 15 uur, ongemakkelijk (ik ben nogal lang) opgevouwen in een bus zitten, bijna niet kunnen slapen, naast een chagrijnig meisje. Bah. Ik ben toen naar m'n kamer gegaan, heb iets later een aantal halve liters bier ingeslagen en ben even langs de coffeeshop gewandeld. Mijn plan was een beetje uit te blowen en drinken alvorens ik m'n bed in zou duiken. Ik had in m'n achterhoofd wel het idee om paddo's te doen, maar negeerde het.
Toen las ik op drugsforum het besluit tot het definitieve verbod van paddo's. Het idee kwam vanuit m'n achterhoofd in m'n voorhoofd terecht en voor ik het wist liep ik, al redelijk aangeschoten, richting de smartshop. Onderweg was ik nog aan 't twijfelen of ik alleen een kweeksetje wilde halen, of misschien toch ook wel paddo's. Toen ik er eenmaal was, was het duidelijk voor me, en binnen no-time stond ik weer buiten met een portie Hawaiaantjes, een kweeksetje en een chillum.
Ik ben nog even langs de supermarkt gegaan om standaard tripspul te halen: vruchtensapjes, paar biertjes nog (voor erna), wat geurkaarsjes, bananen, etc. Mijn plan was om op m'n kamer te gaan trippen, aangezien ik geen zin had om in m'n eentje pannewaus door het warme weer heen te zweten.
Tien voor vier heb ik ze in een keer allemaal opgegeten. Ik had de wekker van m'n telefoon nog een uur later gezet, zodat ik dan kon vaststellen of ze het wel/niet naar mijn maatstaven deden. Het begon langzaam op te komen, en zoals altijd, lekker visueel zoals ik gewend ben van Hawaiaantjes. Van een vervelende bodyload had ik deze keer totaal geen last, waar ik bij andere paddo's toch wel duidelijk last van heb.
Alles begon zachtjes te bewegen, stoffen kregen een typische paddodofheid, nerven stroomden vrolijk door het hout heen. Ik zette een CD van Jem op, omdat ik zin had mezelf te verrassen tijdens de trip met onbekende muziek. Ik heb m'n hoofd naar achter laten hangen, m'n ogen gesloten, en kon gaan genieten van de closed eyes visuals. Ze waren in andere kleuren dan ik gewend was, niet erg fel, veel vloeibaarder en met de nadruk op een legergroene kleur.
Als ik stond en me bewoog merkte ik hoe licht ik was. Het voelde alsof m'n een beetje cartoony opgewzwollen was. Ik heb staan nunchaku'en, wat zoals altijd met paddo's op, geniaal goed ging. Retesnel, hartstikke strak en met een perfecte feeling.
Chaos
Het ging eigenlijk allemaal lekker. Alleen was de trip zich nog aan 't opbouwen, terwijl ik al het idee had dat ik de piek bereikt had. Dit heeft me een beetje genekt. De visuals, vervormingen vooral, werden nog steeds sterker. Alles draaide meer en patronen gleden over de muur. Ik zie normaal gesproken overal gezichten met paddo's. Dat liep nu een beetje door in het extreme. In m'n ooghoeken zag ik rare mannetjes met rode ogen gehurkt zitten, door de lucht schoten schimmen van gezichten en vanuit alle hoeken voelde ik me bekeken.
Het was een heftig visueel spektakel wat nog net te behappen was.
Ik besefte me op een gegeven moment dat ik me ongemakkelijk voelde door de intensiteit en was een beetje bang af te glijen in iets onprettigs. Door daar aan te denken gebeurde dit ook een beetje. Het fijne gevoel waarmee ik was begonnen, werd weggejaagd door een besef over m'n eigen gedrag en gebruik van de afgelopen tijd.
Tijdens de Polenreis was ik 1 van de zattere, ik had hier ook commentaar op gehad van een leraar. Dit had me sowieso al niet lekker gezeten, ik was 1 avond zo zat geweest dat ik van de laatste uren niets meer weet en toen me nogal heb misdragen (niet tegenover mensen, eerder tegenover de hotelkamer). De gedachte hieraan zorgde ervoor dat ik me slechter en slechter voelde over mezelf. Ik kon geen lol meer hebben zonder drugs en alcohol, waarom was ik niet zoals anderen?
Tijdens dezelfde Polenreis heb ik van een meisje die ik redelijk hoog had zitten te horen gekregen dat ik toch wel 'echt een geweldig persoon' ben. Deze twee gedachtes kwamen tegenover elkaar te staan. Ik voelde me rot, maar ik was zo'n geweldig persoon? Het werd me iets teveel allemaal. De gedachtengang richting het rotte werd ook nog eens versterkt door vrij overmatig drugsgebruik van de afgelopen tijd. Ik weet soms van geen ophouden, wat heeft geresulteerd in avonden MDMA waarin ik in totaal 2g ophad, etc. Op die avondent zelf erg gezellig en laks, erg niet fijn achteraf.
Het negatieve aspect overheersde nogal en ik voelde me slecht. M'n kamer was ook nog eens een teringzooi, wat het 'ik verwaarloos alles'-gevoel alleen maar versterkte. Daarnaast besefte ik me dat ik niet op volle kracht aan school werkte, wat eigenlijk wel nodig is. Al met al, alles waarin ik 'fout gedrag' vertoonde zwierf in een rotgang door mijn hoofd. En dat in combinatie met snelle visuals.
Ik ben vrienden gaan opbellen, maar degene die ik het liefst zou spreken, R of Z, m'n tripmates, namen allebei niet op. R was op vakantie en Z moest werken. Toen E maar gebeld, ik merkte dat ik rustiger en kalmer praatte dan de paniek die in m'n hoofd heerste. Ze had niet veel tijd om te praten, dus het gesprek was snel over. Ik was toen pas een uurtje aan het trippen.
Ik ben toen iets gaan kijken waardoor ik hysterisch hard heb moeten lachen, wat het nare gedeelte een beetje naar de achtergrond verdrukte. Emo Philips ( http://www.youtube.com/watch?v=lRp_r-EHmfs ). Dit bracht me weer een beetje naar vrolijkere sferen, maar eigenlijk voelde ik me nog zwaar rot.
Niet lang daarna, keek ik weer depressief en chaotisch voor me uit en besloot ik dat ik eigenlijk toch het liefst wat gezelschap zou hebben. Naar buiten gaan durfde ik niet, ik had geen zin om m'n huisgenoten onder ogen te zien in deze toestand. Bellen ging ook niet, er waren niet echt medetrippers meer over en op MSN was behalve een afwezige vriendin ook niet echt iemand met wie ik even kon babbelen.
Vandaar dat ik het volgende op drugsforum heb geplaatst:
Ik zwerf hier al een tijdje rond op dit forum. Ik zit nu in een niet zo heel fijne paddotrip die me laat beseffen dat ik eigenlijk toch even wil stoppen met drugs. Ik zoek op dit moment gezelligheid, nu, via dit forum of msn. Alvast bedankt. hoi.
Voeg me maar toe op msn ik klik wel op oke. PM maar even voor email.
Fris, fruitig en bezonnen
Hier kwam niet echt snel een reactie op (en een behoefte aan snel had ik wel). Ineens besefte ik me dat ik de trip zou kunnen verminderen met suikers, vitamine C, dat soort dingen. Ik begon vruchtensapjes te drinken, nam 3 vitamine C tabletjes en zette de geniaal mooie BBC-serie Planet Earth op. Langzamerhand trad de rust weer in. Het heftigste gedeelte was over en ik kon weer genieten van visuals.
Ik ben toen gaan douchen, wat geweldig aanvoelde, en heb niet lang daarna, nog half trippend, besloten naar een vriend van me toe te gaan. Ik deed de deur van het klooster waar ik woon achter me dicht en genoot direct van het weer en de natuur. Het was 8 uur 's avonds ofzo, maar nog heerlijk zacht. Ik voelde me fris en herboren, kon genieten van alles en iedereen die ik zag. Ik was blij verlost te zijn van deze stress en keek verwonderd om me heen naar hoe mooi de wereld wel niet was.
Zelfs op het station kon ik genieten van het contrast tussen het asfalt en de kauwgums die er op geplakt waren. In de lucht hingen oranje en roze vegen zonlicht en de bomen straalden als nooit tevoren. Ik ben bij een vriend, L, rustig gaan zitten uitchillen op de bank met een paar pilsjes.
Het was een overweldigende trip. Ik ben achteraf blij dat ik het gedaan heb. Het heeft me wel doen beseffen dat ik voorlopig eigenlijk geen drugs meer wil gebruiken en wil gaan minderen met alcohol. Tot in hoeverre dit ook daadwerkelijk zal gebeuren is een tweede, maar ik heb er wel vertrouwen in. Ik ben ook direct sinds gisteren actiever bezig met school, hiervoor hetzelfde.
Het liefdevolle gevoel dat ik hieraan heb overgehouden, en het besef dat ik niet moet zeiken dat ik in Polen in Auschwitz heb opgelopen, bij elkaar, zorgen ervoor dat ik me weer een stukje volwassener en oprechter voel.
FIJNNNN!