Wanneer: Paar weekjes terug inmiddels, exacte datum weet ik niet meer.
Met wie: Twee vrienden van me.
Setting: Bos, in de middag.
Hoeveel: Halve portie.
Tijd van inname: 13:38
De laatse tijd zaten wij veel in het Prinsenbos, waar ook een meertje was. Het is hier altijd gezellig en we gaan hier vaak met onze vriendengroep heen om lekker in de zon te liggen en te relaxen. Nou hadden ik en mijn vriend (E) al eens paddo's gedaan en leek dit ons een leuke setting om het nog eens te doen. Het zou mijn 2de keer worden en zijn 1ste keer. Een andere vriend (O) van ons wou ook heel lang een keer paddo's doen en zo besloot hij ook mee te doen. We zouden de paddo's die aankomende zaterdag gaan halen en nuttigen.
Nou, toen was de dag aangebroken, O was bij mij blijven slapen en we ontbeten samen en belden daarna onze E. We spraken om 11 uur af bij de bushalte en vertrokken naar Den Haag. De busreis was gezellig, we hadden veel lol en het duurde gelukkig niet al te lang. Toen naar de smartshop, de paddo's gehaald, ik had nog nooit een smartshop gezien dus ik blijf daar nog even hangen en kijken enzo totdat E en O zeiden dat ik op moest schieten. Toen weer terug met de bus, onze fietsen gepakt, inkopen gedaan bij de AH (Drinken en eten voor als het fout ging) en toen gingen we dus naar ons mooie bos, om mooie ervaringen op te doen.
Eenmaal aangekomen bij het bos besloot ik om eerst even rustig te gaan zitten en even relaxed te worden voordat ik de paddo's ging eten. E en O konden niet wachten en namen ze meteen al in. Dit was wel grappig want O nam ze meteen allemaal in omdat hij zo benieuwd was en trok toen een heel vies gezicht, want ze waren natuurlijk niet te eten
![:grin:]()
Ik en E lachde ons kapot en de stemming was meteen goed, ook O vond het wel grappig. Toen nam ik ze ook in, met een flinke slok dubbelfris, meteen alles maar, was ik er meteen vanaf.
We lagen daar, lekker in de schaduw te wachten op alles moois wat zou komen toen een vriendin belde (J). J wou ook komen en wij vonden dat hartstikke gezellig dus J was er ook bij na een minuutje of 20. Onze trips waren inmiddels aan het inwerken en ik voelde me al best wel vaag, in een positieve manier. Mijn armen waren van plastic en alles begon al fellere kleuren te krijgen. Toen kwam J met het idee om naar het strandje te gaan, lekker in de zon. Ik had dit liever niet vanwege de warmte en de drukte die daar was maar na wat tegenstribbelen besloot ik toch maar mee te gaan. Dit had ik nooit moeten doen..
We gingen liggen op het strand en ik voelde me al meteen niet op mijn gemak. Ik zag er vast heel vaag uit en ik was bang wat al die mensen wel niet moesten denken. Ik ging snel liggen maar werd gek van alle schreeuwende kinderen. Als ik omhoog kwam leek het alsof ik het geluid van al die kinderen terugspoelde en als ik dan weer ging liggen ging het geluid met fast forward. Ik werd er behoorlijke misselijk van dus ik deed mijn ogen maar dicht en probeerde te slapen, wat ik dus niet kon want ik zag allemaal patronen toen ik mijn ogen dichtdeed. Ik had al wat gehoord over CEV's, dit was de eerste keer dat ik ze zelf ervaarde in de vorm van patronen maar ik vond ze niet echt boeiend. Ik had er geen zin meer in, ik hoopte maar de ze snel weer uit zouden werken. Toen begon het pas echt.
Ik werd steeds gekker van de drukte en de warmte en de paranoia dat mensen zagen dat ik gebruikt had. Ik kijk telkens naar mijn vrienden of het met hun wel okee was maar die lagen gewoon rustig te zonnen. Op een gegeven moment kwam ik omhoog (Met het terugspoeleffect
![:(]()
) en toen ik weer ging liggen kreeg ik het fast forward weer en toen kotste ik alles eruit, met fast forward.. Heel vaag. Ik was niet totaal van de wereld, ik draaide me rustig om en vertelde J dat ik me niet zo goed voelde. J schrok en we gingen terug naar onze oorspronkelijke, beschutte plek in de schaduw. Daar aangekomen werd ik steeds gekker. Mijn trip was gewoon normaal, het zou leuk moeten zijn maar toch vond ik het niet leuk meer. Ik wou het niet meer, ik wou eruit. En toen begon ik te denken aan mijn vorige keer paddo's, ik had toen vreselijk gelachen om een vriend die zei dat er paddo's uit ze neus groeiden. Toen ik hier aan dacht kreeg ik dat gevoel ook en het was heel vervelend. Toen kwam ik tot de conclusie dat alles waar ik aan dacht in mijn lichaam gebeurde, alhoewel het niet echt was. Ik voelde beesten onder mijn huid zitten en ik voelde me heel ongemakklijk. E kwam snel met het eten aan, zodat mijn trip sneller over zou gaan. Ik was blij, want op die manier ging het zo over.. Niet dus.
Het eten dat ik naar binnen propte kon ik niet doorslikken, ik werd verstikt door de donuts die ik normaal oh zo lekker vind. Het ging echt niet, hoe hard ik het er ook inpropte, ik spuugde het weer uit omdat het overal bleef hangen en ik het gevoel had erin te stikken. Nog tientallen minuten kwamen er nog stukjes eten uit mijn mond. Ik voelde me kut en begon te trillen, ik wou niet meer in die andere wereld zijn, ik wou terug naar de realiteit. Inmiddels was er nog een vriend van me aangekomen en die bleef bij me zitten, me gerust stellen. Ik wou zo graag niet alleen zijn, ik wou elk stukje realiteit dat ik nog had bij me hebben, vastgrijpen zodat ik niet weg zou zakken in die andere wereld. Het werd steeds erger en op een gegeven moment wou ik dat mijn vrienden een ambulance belde, ik smeekte ze gewoon. Toen kwam J met het idee om haar ouders te bellen (Die zijn best wel ruimdenkend als het over drugs gaat) en ik stemde meteen toe. Haar ouders waren binnen 5 minuten ter plekke, ze zaten gewoon rustig wat te drinken en zodra J belde zijn ze naar ons toe geraced om mij gerust te stellen.
Toen J's ouders er waren, ging alles al beter, ik voelde me nog steeds niet oké, maar nu waren er tenminste mensen die me goed konden helpen. Ik had het verschrikkelijk koud, maar ik kon mijn shirt niet aantrekken omdat ik verstrikt werd door mijn shirt. Ze hielpen me mijn shirt aan te doen en het trillen stopte al meteen. Ik werd steeds normaler en vroeg aan ze hoelaat het was. Het was 3 uur, dus ik moest nog zeker 2 uur in deze hel zitten. Vanaf toen was het maar simpel wachten. Rond vier uur zijn we teruggegaan naar het strandje omdathet begon uit te werken, ik voelde me al redelijk normaal dus ik kon gewoon rustig liggen. Die ouders gingen toen weg en zeiden dat ik J wel heel dankbaar moest zijn dat ze hun belde en mij zo eigenlijk heeft gered. Ik zei dat ik het niet zou vergeten en dat ik mijn dankbaarheid nog wel zou tonen.
Tegen 5 uur gingen we terug naar ons dorp, daar hebben we in een snackbar gegeten en de rest van de avond nog normaal doorgebracht, om 10 uur ben ik naar huis gegaan en heb normaal kunnen slapen gelukkig. Mijn ouders hebben niks doorgehad.
En de ouders van J kregen een bloemetje!
![:)]()
En J chocolaatjes
![:grin:]()