#1
Wat een mooi report ![:grin:]()
.
Had je ook mindere momenten tijdens de trip? Op het overgeven na dan..
Had je ook mindere momenten tijdens de trip? Op het overgeven na dan..
Paddotripje op Psilocybe Cubensis
12 antwoorden
3 weergaven
18-5-2026
#2
Bedankt allemaal!
@Drientje: Mooi gezegd, dat over vrienden. Dat soort echte vrienden zijn soms weer even uit je leven, maar blijven terugkomen en het blijft vertrouwd.
@soldiermoney: Heb je die truffels inmiddels al geprobeerd? Laatst zat ik erbij toen wat vrienden ieder een lichte portie truffels hadden genomen (weet niet of het atlantis waren, volgens mij niet), maar naar hun reacties bleken ze aardig visueel!
@Curunir: Zelfs het overgeven op zich was niet vervelend tijdens de trip. Het gebeurde gewoon, en ook dat ervaarde ik tijdens de trip op een veel andere manier dan dat ik het 'nuchter' zou ervaren (zoals ook het oversteken van die weg![:grin:]()
). Het enige (te verwaarlozen) minpunt - en dat ervaar ik bij iedere paddotrip - is dat na een paar uur mijn netvlies wat gevoelig wordt. Dat leidt me dan wel af van al het moois...
@Drientje: Mooi gezegd, dat over vrienden. Dat soort echte vrienden zijn soms weer even uit je leven, maar blijven terugkomen en het blijft vertrouwd.
@soldiermoney: Heb je die truffels inmiddels al geprobeerd? Laatst zat ik erbij toen wat vrienden ieder een lichte portie truffels hadden genomen (weet niet of het atlantis waren, volgens mij niet), maar naar hun reacties bleken ze aardig visueel!
@Curunir: Zelfs het overgeven op zich was niet vervelend tijdens de trip. Het gebeurde gewoon, en ook dat ervaarde ik tijdens de trip op een veel andere manier dan dat ik het 'nuchter' zou ervaren (zoals ook het oversteken van die weg
#3
Hoi lieve medetrippertjes en tripperinnetjes, aspecten van de eenheid van God, samen ronddobberend in de zee van oneindigheid..
Hier mijn eerste post en meteen mijn eerste tripreport. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden!
Wie:
Rudolf (man, 26) en ik (man, 25).
Waar:
Eindhoven
Waarop:
Grote pan paddothee. Dosis: geen idee hoeveel gram![:confused:]()
, een handvol kleine (en een paar gemiddelde) gedroogde mexicaanse uit mijn growkit, bleken sterke boefjes! Ik wil deze onverantwoorde manier van doseren dan ook absoluut niet aanraden (hoewel dit voor mij een heerlijk tripje bleek)...
Wanneer:
27 januari 2009
Een volle theebuik
Rudolf, al heel lang een goeie maat, gaf al vaak aan dat hij ook wel eens wilde trippen. Dit werd zijn eerste trip (en mijn 4e, ofzo). Op een avond nam ik een zakje wiet en een zakje zelfgekweekte paddo's mee naar hem. Ik ben gewend om paddothee in een grote pan met veel water te maken (heb eigenlijk geen idee wat het beste is hiervoor) en zocht Rudolfs grootste pan uit om te gaan brouwen in zijn lab. Een tijdje laten trekken, en daarna gezellig een kop sterke thee en een slappe film bij de joint
... laat maar komen wat komen gaat! Rudolf had daarvóór net gegeten (achja), ik een paar uurtjes ervoor. Ik had de magic soup smaak gegeven met een zakje groene thee en een zakje rooibos/honingthee.
Met onze magen vol thee, versterkt door het jullie wel bekende warme, volle gevoel van paddo's in je borst en maag, lag Rudolf op zijn bank en ik op een stoel. Het duurde even voordat de grote hoeveelheid vloeistof werd opgenomen. Bij mij kwamen de eerste 'patroontjes' tevoorschijn die ik zag in de lichtval van een lamp op de muur. Ik dacht dat ik misschien te weinig had meegenomen, of dat die kleintjes niet zo sterk waren. Rudolf: "Ik voel nog niks..." Hij draaide zich op zijn buik en woelde met zijn hand door het witte hoogpolige tapijt: "Het is grappig als je zo met je hand... dat je dan allemaal zo... "... hij keek me verontwaardigd aan over de rare dingen die hij zelf ineens zei, terwijl ik zijn hand zag verdwijnen in de woeste tapijtzee, opgeslokt door alle krioelende haartjes, waarna de kleuren in zijn kamer veranderden en er een prachtige lichtshow ontstond. We voelden ons geweldig en de slappe lach zou de rest van de avond na vrijwel elke zin volgen. Ja, we zijn aan het trippen, ze doen 't!
Evolutietheorie in chocolade
Met een grote reep pure chocolade bijna helemaal achter mijn kiezen had ik wel zin om iets te drinken. Rudolf had een fles aanmaaklimonade en ik liep naar de keuken om die te pakken. De houtnerf in zijn laminaatvloer werd vloeibaar en de vloerplaten verschoven in de lengte, de ene rij naar links, de volgende weer naar rechts. De keuken was gehuld in een vreemde roze gloed. Sommige dingen bewogen of smolten. Vreemde inzichten schoten door me heen, maar ik kon het nu nog allemaal wel bevatten. Ik pakte de fles slappe ranja en nam een slok. Bijna meteen gaf ik Rudolf de fles en rende met bolle wangen richting zijn toilet.
Daar lag de chocolade, verspreid in de toiletpot (deze alinea is vrij onsmakelijk...). Terwijl ik boven de pot hing, afwachtend op een eventuele volgende lading, zag ik hoe er in mijn braaksel in het midden een plasje chocomel lag (met een smiley erin die me aankeek), waar aan de zijkant takken uitgroeiden die zich in elkaar vouwden en met elkaar speelden. Het bleef maar groeien en veranderen. Het leek een moeras, inclusief bubbels in het water. Toen groeiden er uit het geheel allerlei cellen. Ik voelde heel sterk dat dit een voorstelling van een evolutieproces was.... op dat moment voor mij zeer duidelijk en gedetailleerd (ik kon er wel chocola van maken...). Voor mijn gevoel had ik wel drie kwartier enorm gefascineerd boven de pot gehangen![:openmouth:]()
en had het idee dat het al heel laat en ver in de trip was. Achteraf zag ik in mijn telefoon dat ik 10 foto's heb staan maken van het fascinerende plasje chocoladebraaksel en dat dit pas om 23:50 gebeurde, niet heel lang na het drinken van de thee.
"Ej man, je moet een nieuwe WC-bril kopen."
- "Hoezo?"
"Deze is al aan het smelten."
Buiten een frisse neus halen
Op het begin van de avond zei ik al dat ik naar buiten wilde om Rudolf te laten zien hoe mooi je de natuur kunt ervaren tijdens een trip, en daar vonden we het nu wel 'tijd' voor. "Kom, we draaien nog een joint en gaan naar buiten." Ik begon te knutselen aan een joint. Een koud kunstje dat ik vrijwel dagelijks doe, werd mission impossible. Het mengsel van wiet en tabak zwom rond in mijn vloei, "Hé, niet wegzwemmen jullie!". Kleine visjes of beestjes, sommigen bruin en de anderen groen, hadden een kolonie gesticht op mijn lange vloei, die ik van links naar rechts moest balanceren om te voorkomen dat ze er vanaf liepen.
Na voor mijn gevoel er zo'n anderhalf uur aan gewerkt te hebben, draaide ik de joint dicht en gaf hem aan Rudolf. Het hele ding viel uit elkaar.... "Heb je wel gelikt?" "Oja...".... Ook had ik de vloei met de plakrand aan de andere kant... Dit hadden we eerder moeten bedenken (al was het eigenlijk heel grappig om zo eens mee te maken)... Afijn, Rudolf was nog in staat om er iets rookbaars van te maken.
Dit spul is dodelijk. (Voor je ego.)
Hij woont in een appartement op 4 hoog. Op dat moment zat ik zelf in een mindfuck waar ik mijn ego helemaal mee verloor. Geen idee waar we waren. Ik keek uit het raam en ik dacht en zei "Shit.... hoe komen we óóit daar beneden?"
De tocht omlaag duurde lang. De stenen trap smolt helemaal en droop naar beneden, terwijl de spikkeltjes op de treden door elkaar krioelden.
Buiten liepen we naar een park vlakbij en staken we de joint aan. Struiken in de bekende vreemde patronen keken me raar aan en de kleuren waren echt enorm vet en intens. Rudolf bleef dingen tegen me zeggen, op een manier alsof hij echt een intelligent inzicht wilde vertellen en mijn reactie afwachtte. Zijn woorden raakten kant nog wal (rationeel denken lukte me sowieso niet zo goed meer) en ik keek hem onbegrijpelijk aan. Toen dacht hij terug aan wat hij me net had verteld en triggerde een lachkik met: "Shit, nee, dat sloeg inderdaad echt nergens op, HAHAHA!". Dit herhaalde zich de hele avond...
Disco-avond en gesmolten straten
We kwamen bij een basisschoolpleintje. Op de tegels waren allerlei kringen en cirkels geschilderd om over te hinken. Ze bewogen als spotlights over een 70's discovloer met allerlei prachtige kleuren en ik waande me John Travolta. Toen we terugliepen dacht Rudolf bij ieder gebouw dat het ook een basisschool was.
Ik kwam aan bij een grote weg die we moesten oversteken. Hoewel ik honderden meters links en rechts kon kijken en er geen verkeer was, was ik heel voorzichtig. De honderden meters aan asfalt was namelijk veranderd in een dunne, vloeibare substantie. Er kwam dan wel geen auto aan, maar stel dat je met je voeten in die teer blijft hangen.
Toen vertelde de stoep me de oplossing. De tegels van de stoep werden allemaal als over een lopende band naar mijn richting vervoerd, zowel van links als van rechts, waar ze naast mij samenkwamen en samen het asfalt overbrugden. Een oversteekplaats.
Op dat moment kwam Rudolf, die was achtergebleven, eraan met nog een stuk joint.
Hij zag fel groen en zijn gezicht vervormde in rare bubbels. Met enorm grote stappen stak ik met hem de weg over en haalde opgelucht adem aan de overkant.
It's a jungle out here
Toen we boven kwamen waren de kleuren in zijn appartement nog vreemder geworden. Wat hier volgde bestond uit vreemde mindfucks waarbij ik alleen "WOOOOW!!!![:openmouth:]()
.... eh... wat.. WAAAAUWW!!!" kon uitkramen en grote enthousiaste bewegingen met mijn armen maken. Er waren verder geen woorden voor wat er allemaal door me heen ging. Ik staarde weer naar het tapijt en mijn hele visuele realiteit bestond daaruit (+ closed eye visuals enz.), alles om me heen verdween in de oneindigheid en zoefde in een waas langs me af. Rudolf lag weer op zijn bank. Zijn dekentje was knalroze en zijn gezicht fel gifgroen. Op de momenten dat ik enigszins helder om me heen kon kijken, was de lichtshow in volle gang. Ik kreeg iets te veel impulsen om te verwerken en trok een dekentje met een luipaardpatroon over mijn hoofd. Bewegende jungle-kleuren en dingen op de muren deden nu de kamer in een rimboe veranderen.
Ik liep voorzichtig door de kamer om hem te verkennen. Mindfucks zorgden voor tussenpauzes, waarna ik, wanneer Rudolf mij uitlachte, weer de controle kreeg en dacht: "Waarom sta ik hier in hemelsnaam met dat dekentje over mn kop...."
De laatste uurtjes
Maar de trip kwam herhaaldelijk weer heel sterk terug. Mijn ego verdween vaak volledig, versmolten met de oneindige waarheid. Ik wist niet meer WIE ik was, WAAR ik was en had (hoewel ik bij Rudolf om de hoek woon) geen idéé meer waar ik woonde of hoe ik ooit thuis zou komen. Ik gaf Rudolf nog een stuk chocola, dat ik met papier eromheen en al in mijn hand voelde smelten, "Vlug, pak aan!". Hij nam een hap en zei: "Hé, dit is pure chocola en het smaakt helemaal niet bitter!"... Ik kreeg weer de slappe lach: "WHAHAHAHA! Hoe kan chocola nou bitter smaken!?"...![:confused:]()
niks begreep ik ervan op dat moment, hoe erg ik ook mijn best deed en hoe hard Rudolf ook lachte.
Ik herinner me dat ik op de grond zat, voor zijn gaskachel. Het leek een helse stookoven met steekvlammen en de kleuren uit het diepste van de hel. Heel grappig om te zien.
De laatste uurtjes (geen idee eigenlijk hoe lang alles duurde) van de trip lag ik op mijn rug op de grond, kijkend naar het schouwspel in vreemde kleuren en vormen. Het werd al licht en ik werd moe, maar zat nog teveel in mijn trip. Ik kreeg een controlelus, geen vat meer op 'wat de bedoeling is'. Gedachten als 'Blijf ik hier op de grond liggen? Loop ik naar huis? ... Wat kan ik doen?' schoten door me heen.
Uiteindelijk ben ik, toen de laatste restjes psilocybine aan het uitwerken waren, gewoon naar huis gelopen. Hoewel deze onvoorbereide trip minder spiritueel en inzichtelijk was dan mijn andere trips, was het wel mijn sterkste tot nu toe!
Hier mijn eerste post en meteen mijn eerste tripreport. Ben benieuwd wat jullie ervan vinden!
Wie:
Rudolf (man, 26) en ik (man, 25).
Waar:
Eindhoven
Waarop:
Grote pan paddothee. Dosis: geen idee hoeveel gram
Wanneer:
27 januari 2009
Een volle theebuik
Rudolf, al heel lang een goeie maat, gaf al vaak aan dat hij ook wel eens wilde trippen. Dit werd zijn eerste trip (en mijn 4e, ofzo). Op een avond nam ik een zakje wiet en een zakje zelfgekweekte paddo's mee naar hem. Ik ben gewend om paddothee in een grote pan met veel water te maken (heb eigenlijk geen idee wat het beste is hiervoor) en zocht Rudolfs grootste pan uit om te gaan brouwen in zijn lab. Een tijdje laten trekken, en daarna gezellig een kop sterke thee en een slappe film bij de joint
... laat maar komen wat komen gaat! Rudolf had daarvóór net gegeten (achja), ik een paar uurtjes ervoor. Ik had de magic soup smaak gegeven met een zakje groene thee en een zakje rooibos/honingthee.Met onze magen vol thee, versterkt door het jullie wel bekende warme, volle gevoel van paddo's in je borst en maag, lag Rudolf op zijn bank en ik op een stoel. Het duurde even voordat de grote hoeveelheid vloeistof werd opgenomen. Bij mij kwamen de eerste 'patroontjes' tevoorschijn die ik zag in de lichtval van een lamp op de muur. Ik dacht dat ik misschien te weinig had meegenomen, of dat die kleintjes niet zo sterk waren. Rudolf: "Ik voel nog niks..." Hij draaide zich op zijn buik en woelde met zijn hand door het witte hoogpolige tapijt: "Het is grappig als je zo met je hand... dat je dan allemaal zo... "... hij keek me verontwaardigd aan over de rare dingen die hij zelf ineens zei, terwijl ik zijn hand zag verdwijnen in de woeste tapijtzee, opgeslokt door alle krioelende haartjes, waarna de kleuren in zijn kamer veranderden en er een prachtige lichtshow ontstond. We voelden ons geweldig en de slappe lach zou de rest van de avond na vrijwel elke zin volgen. Ja, we zijn aan het trippen, ze doen 't!
Evolutietheorie in chocolade
Met een grote reep pure chocolade bijna helemaal achter mijn kiezen had ik wel zin om iets te drinken. Rudolf had een fles aanmaaklimonade en ik liep naar de keuken om die te pakken. De houtnerf in zijn laminaatvloer werd vloeibaar en de vloerplaten verschoven in de lengte, de ene rij naar links, de volgende weer naar rechts. De keuken was gehuld in een vreemde roze gloed. Sommige dingen bewogen of smolten. Vreemde inzichten schoten door me heen, maar ik kon het nu nog allemaal wel bevatten. Ik pakte de fles slappe ranja en nam een slok. Bijna meteen gaf ik Rudolf de fles en rende met bolle wangen richting zijn toilet.
Daar lag de chocolade, verspreid in de toiletpot (deze alinea is vrij onsmakelijk...). Terwijl ik boven de pot hing, afwachtend op een eventuele volgende lading, zag ik hoe er in mijn braaksel in het midden een plasje chocomel lag (met een smiley erin die me aankeek), waar aan de zijkant takken uitgroeiden die zich in elkaar vouwden en met elkaar speelden. Het bleef maar groeien en veranderen. Het leek een moeras, inclusief bubbels in het water. Toen groeiden er uit het geheel allerlei cellen. Ik voelde heel sterk dat dit een voorstelling van een evolutieproces was.... op dat moment voor mij zeer duidelijk en gedetailleerd (ik kon er wel chocola van maken...). Voor mijn gevoel had ik wel drie kwartier enorm gefascineerd boven de pot gehangen
"Ej man, je moet een nieuwe WC-bril kopen."
- "Hoezo?"
"Deze is al aan het smelten."
Buiten een frisse neus halen
Op het begin van de avond zei ik al dat ik naar buiten wilde om Rudolf te laten zien hoe mooi je de natuur kunt ervaren tijdens een trip, en daar vonden we het nu wel 'tijd' voor. "Kom, we draaien nog een joint en gaan naar buiten." Ik begon te knutselen aan een joint. Een koud kunstje dat ik vrijwel dagelijks doe, werd mission impossible. Het mengsel van wiet en tabak zwom rond in mijn vloei, "Hé, niet wegzwemmen jullie!". Kleine visjes of beestjes, sommigen bruin en de anderen groen, hadden een kolonie gesticht op mijn lange vloei, die ik van links naar rechts moest balanceren om te voorkomen dat ze er vanaf liepen.
Na voor mijn gevoel er zo'n anderhalf uur aan gewerkt te hebben, draaide ik de joint dicht en gaf hem aan Rudolf. Het hele ding viel uit elkaar.... "Heb je wel gelikt?" "Oja...".... Ook had ik de vloei met de plakrand aan de andere kant... Dit hadden we eerder moeten bedenken (al was het eigenlijk heel grappig om zo eens mee te maken)... Afijn, Rudolf was nog in staat om er iets rookbaars van te maken.
Dit spul is dodelijk. (Voor je ego.)
Hij woont in een appartement op 4 hoog. Op dat moment zat ik zelf in een mindfuck waar ik mijn ego helemaal mee verloor. Geen idee waar we waren. Ik keek uit het raam en ik dacht en zei "Shit.... hoe komen we óóit daar beneden?"
De tocht omlaag duurde lang. De stenen trap smolt helemaal en droop naar beneden, terwijl de spikkeltjes op de treden door elkaar krioelden.
Buiten liepen we naar een park vlakbij en staken we de joint aan. Struiken in de bekende vreemde patronen keken me raar aan en de kleuren waren echt enorm vet en intens. Rudolf bleef dingen tegen me zeggen, op een manier alsof hij echt een intelligent inzicht wilde vertellen en mijn reactie afwachtte. Zijn woorden raakten kant nog wal (rationeel denken lukte me sowieso niet zo goed meer) en ik keek hem onbegrijpelijk aan. Toen dacht hij terug aan wat hij me net had verteld en triggerde een lachkik met: "Shit, nee, dat sloeg inderdaad echt nergens op, HAHAHA!". Dit herhaalde zich de hele avond...
Disco-avond en gesmolten straten
We kwamen bij een basisschoolpleintje. Op de tegels waren allerlei kringen en cirkels geschilderd om over te hinken. Ze bewogen als spotlights over een 70's discovloer met allerlei prachtige kleuren en ik waande me John Travolta. Toen we terugliepen dacht Rudolf bij ieder gebouw dat het ook een basisschool was.
Ik kwam aan bij een grote weg die we moesten oversteken. Hoewel ik honderden meters links en rechts kon kijken en er geen verkeer was, was ik heel voorzichtig. De honderden meters aan asfalt was namelijk veranderd in een dunne, vloeibare substantie. Er kwam dan wel geen auto aan, maar stel dat je met je voeten in die teer blijft hangen.
Toen vertelde de stoep me de oplossing. De tegels van de stoep werden allemaal als over een lopende band naar mijn richting vervoerd, zowel van links als van rechts, waar ze naast mij samenkwamen en samen het asfalt overbrugden. Een oversteekplaats.
Op dat moment kwam Rudolf, die was achtergebleven, eraan met nog een stuk joint.
Hij zag fel groen en zijn gezicht vervormde in rare bubbels. Met enorm grote stappen stak ik met hem de weg over en haalde opgelucht adem aan de overkant.It's a jungle out here
Toen we boven kwamen waren de kleuren in zijn appartement nog vreemder geworden. Wat hier volgde bestond uit vreemde mindfucks waarbij ik alleen "WOOOOW!!!
Ik liep voorzichtig door de kamer om hem te verkennen. Mindfucks zorgden voor tussenpauzes, waarna ik, wanneer Rudolf mij uitlachte, weer de controle kreeg en dacht: "Waarom sta ik hier in hemelsnaam met dat dekentje over mn kop...."
De laatste uurtjes
Maar de trip kwam herhaaldelijk weer heel sterk terug. Mijn ego verdween vaak volledig, versmolten met de oneindige waarheid. Ik wist niet meer WIE ik was, WAAR ik was en had (hoewel ik bij Rudolf om de hoek woon) geen idéé meer waar ik woonde of hoe ik ooit thuis zou komen. Ik gaf Rudolf nog een stuk chocola, dat ik met papier eromheen en al in mijn hand voelde smelten, "Vlug, pak aan!". Hij nam een hap en zei: "Hé, dit is pure chocola en het smaakt helemaal niet bitter!"... Ik kreeg weer de slappe lach: "WHAHAHAHA! Hoe kan chocola nou bitter smaken!?"...
Ik herinner me dat ik op de grond zat, voor zijn gaskachel. Het leek een helse stookoven met steekvlammen en de kleuren uit het diepste van de hel. Heel grappig om te zien.
De laatste uurtjes (geen idee eigenlijk hoe lang alles duurde) van de trip lag ik op mijn rug op de grond, kijkend naar het schouwspel in vreemde kleuren en vormen. Het werd al licht en ik werd moe, maar zat nog teveel in mijn trip. Ik kreeg een controlelus, geen vat meer op 'wat de bedoeling is'. Gedachten als 'Blijf ik hier op de grond liggen? Loop ik naar huis? ... Wat kan ik doen?' schoten door me heen.
Uiteindelijk ben ik, toen de laatste restjes psilocybine aan het uitwerken waren, gewoon naar huis gelopen. Hoewel deze onvoorbereide trip minder spiritueel en inzichtelijk was dan mijn andere trips, was het wel mijn sterkste tot nu toe!
#4
Mooie ervaring en leest lekker weg! En leuk dat je je nog wat droge opmerkingen hebt kunnen herinneren en deze hebt gedeeld ![:grin:]()
#5
Mooi en duidelijk report man =)
ziet eruit als een leuke / confronterende ervaring.
B-cool
ziet eruit als een leuke / confronterende ervaring.
B-cool
#6
Leuk report om te lezen, heb een paar keer hard op gelachen. Zijn ook de mooiste trips, met een sterke thee waarvan je niet weet hoe potent. Een goede vriend en een beetje avontuur. ![:grin:]()
THNX for sharing.
THNX for sharing.
#7
Leest idd zeer vlot en lijkt me een goede ervaring.
#8
Klinkt als een hele leuke trip ![:grin:]()
Veel herkenbare stukjes ook. Leuk om te lezen.
#9
Leest lekker weg, de quotes maken het compleet. Ook de gesmolten straten vond ik tof beschreven.
Je schreef dat je een hele reep pure chocolade had gegeten, zorgt dat er niet voor dat je NOG harder gaat? Of is dat iets wat ik me maar aan heb laten praten?
Je schreef dat je een hele reep pure chocolade had gegeten, zorgt dat er niet voor dat je NOG harder gaat? Of is dat iets wat ik me maar aan heb laten praten?
#10
Bedankt voor jullie reacties!
De trip was al bijna een half jaar geleden gebeurd, maar ik weet het me nog prima te herinneren (al ben ik misschien wat vergeten)...
Thanks, Nasica! Leuk was het zeker, maar het was eigenlijk mijn minst confronterende trip, wel mijn meest visuele en lachwekkende tot nu toe (een iets minder serieuze trip moest ik ook eens meegemaakt hebben), en Rudolf bleek een gezellige tripmaat, hij vond het ook geweldig.
Normaal gesproken trip ik vooral voor mijn spirituele ontwikkeling. Met dat doel voor ogen gebeuren er dan ook vaak wel bijzondere dingen en krijg ik de meest bruikbare (filosofische) inzichten die voor mij veel betekenen (komen wellicht nog in een ander report)!
De trip was al bijna een half jaar geleden gebeurd, maar ik weet het me nog prima te herinneren (al ben ik misschien wat vergeten)...
Nasica zei:Mooi en duidelijk report man =)
ziet eruit als een leuke / confronterende ervaring.
Thanks, Nasica! Leuk was het zeker, maar het was eigenlijk mijn minst confronterende trip, wel mijn meest visuele en lachwekkende tot nu toe (een iets minder serieuze trip moest ik ook eens meegemaakt hebben), en Rudolf bleek een gezellige tripmaat, hij vond het ook geweldig.
Normaal gesproken trip ik vooral voor mijn spirituele ontwikkeling. Met dat doel voor ogen gebeuren er dan ook vaak wel bijzondere dingen en krijg ik de meest bruikbare (filosofische) inzichten die voor mij veel betekenen (komen wellicht nog in een ander report)!
#11
LangeLokken zei:Leest lekker weg, de quotes maken het compleet. Ook de gesmolten straten vond ik tof beschreven.
Je schreef dat je een hele reep pure chocolade had gegeten, zorgt dat er niet voor dat je NOG harder gaat? Of is dat iets wat ik me maar aan heb laten praten?
Thanks! Hehe, ja dat heb ik me ook laten aanpraten
Pure chocolade schijnt een MAO-remmer te zijn die de stof langer in je systeem houdt zodat je inderdaad harder tript. Of dat echt zo is weet ik niet, ik denk dat ik het daarvoor niet lang genoeg binnen heb gehouden...
#12
Ten eerste, chapeau voor dit report!
Wow dat lijkt me een hele fijne trip geweest, ik probeer me die dingen altijd voor te stellen als nuchter persoon die het van een afstandje observeert. Zo kan ik me helemaal voorstellen hoe jij onder je dekentje door de kamer heen aan het verkennen bent.
Fijn dat je een goede reisgenoot had, goede medetrippers zijn zeldzaam, koester zulke vrienden. Dat zijn de mensen met wie je hoogte en diepte punten wilt delen.
Wow dat lijkt me een hele fijne trip geweest, ik probeer me die dingen altijd voor te stellen als nuchter persoon die het van een afstandje observeert. Zo kan ik me helemaal voorstellen hoe jij onder je dekentje door de kamer heen aan het verkennen bent.
Fijn dat je een goede reisgenoot had, goede medetrippers zijn zeldzaam, koester zulke vrienden. Dat zijn de mensen met wie je hoogte en diepte punten wilt delen.
#13
Zo stel ik me de perfect trip voor! Heerlijk om te lezen! Ik ga volgende keer de sterkste truffels proberen (atlantis zo uit m'n hoofd). Ik hoop dat dit ook wat visueels gaat brengen! ![:)]()
moooi report!