#1
Lokatie: bij mij in Breda
Drugs: verschilde per persoon, ik zelf had 3 2-CB pillen, 1 gram MDMA, 4 XTC pillen en een hoop lachgas.
Gemoedstoestand: heel erg veel zin in!
Personen: 10 (de mannen: M, R, N, B, D, G en H, de meiden: K, S en ik)
Datum: zondag 18/07/2010 en een stukje 19/07/2010
Tijdstip: eerste keer gepakt om 15:00
Duur: ongeveer 29 uur vanaf het allereerste effect, totdat ik kon slapen
Voorwoord.
Nog voor ik aan het hele report begin wil ik allereerst even iets kwijt. Na deze space had ik nogal wat te verwerken, ik merkte namelijk dat ik steeds botter werd gedurende de avond, zeker in de ochtend, maar kon er niet veel aan doen. Ik weet niet of mijn medespacers er iets van hebben gemerkt, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat dat niet zo was. Ik heb een hoop gevoelens en gedachtes van die dag, nacht en volgende dag echt nog even moeten verwerken de dagen daarna en ik heb het gevoel ook dat ik nu pas echt een report kan schrijven. Er is zoveel gebeurt, dat ik niet alles in dit tripreport kan verwerken, dus ik heb de punten uitgelicht die voor mij de avond het meeste hebben getekend.
Inleiding.
We hadden met zijn allen al een tijdje het plan om ergens deze periode met zijn allen een space avond te organiseren maar het kwam er telkens maar niet van tot N en ik gewoon maar een datum prikten. Het werd zondag 18 juli, met het idee dat als het mooi weer is, dat we dan overdag al zouden kunnen beginnen, is het nou slecht weer dan beginnen we ’s avonds. Het is vakantie voor de meeste mensen, dus bijna niemand had maandag iets te doen en we hadden het al twee maanden van tevoren bedacht dus iedereen die wel moest werken kon op tijd vrij vragen. We hadden zoiets van wie komt is er bij en wie niet kan, dan niet. En uiteindelijk kon iedereen op J na, die nog stage had. We hebben een aantal keer goed gebrainstormd om allerlei eventuele problemen alvast opgelost te hebben, zo werd de (ietwat uit de hand gelopen) lijst met benodigdheden voor deze avond als volgt:
- Vier luchtbedden, vijf hoofdkussens (de rest had ik zelf al)
- Fruit voor de volgende dag (dit liep iets uit de hand, we hadden 10 zoete kiwi’s, een bak kersen, een ananas, een mango, een stuk of acht bananen en een paar fruitsapjes)
- Vitamines (zo ongeveer iedereen had ze bij zich haha)
- Zeer veel toiletpapier (waarom er zoveel wordt verbruikt op zo’n avond zal Joost weten, maar er zijn 9 WC rollen doorheen gegaan)
- Leuke dingen voor overdag in het park (zoals een frisbee, bal, picknickkleed, stuiterballen, etc)
- Slagroomding, lachgaspatronen en ballonnen (we dachten aan het begin van de dag nog dat we veel te veel zouden hebben maar het was eigenlijk al iets eerder op dan we wilden)
- Heel erg veel zooi.
- Meer dan genoeg energydrink (ik drink het zelf bij het leven, iedereen gaf van tevoren aan dat ze het niet hoefden, maar er zijn uiteindelijk toch 13 blikjes doorheen gegaan, ook al heb ik er zelf nog geen twee op)
Eerst even settelen.
Vanaf 12:00u was iedereen welkom, vanaf die tijd kwam ook iedereen om de beurt binnen druppelen. Eerst N, we zijn samen ook nog even naar de shop geweest, een half uurtje later S, M, K, D en G. Iets later kwam H, die de tour wilde kijken dus toen wij met zijn allen naar het park gingen, bleef hij lekker thuis. Vlak voor we gingen kwam B en hebben we met een aantal een ballon lachgas gedaan, zo kwamen we al wel lekker in de space-sfeer! We pakten de eerste pil (xtc) vlak voor we richting het park gingen, onderweg sloeg hij bij iedereen in. Toen we in het park zaten (en de meest relaxte plek bemachtigd hadden, beetje schaduw, beetje zon, maar vooral lekker rustig) kwam R er ook bij. We zaten lekker te kletsen, soms even met de frisbee of de bal en tussendoor vaak plassen (op het openbaar toilet dat echt ongelofelijk schoon was, dat is het koperen huisje dat na ieder gebruik zichzelf reinigt, echt meesterlijk, maar wel lang wachten). We hebben het gehad over de toekomst en allerlei belangrijke en minder belangrijke zaken. Ik ben gestopt met roken (S overigens ook), maar we hebben wel afgesproken dat wanneer er gespacet wordt, dat we dan gewoon lekker doen waar we zin in hebben. En als dat roken is, dan roken we dus gewoon. Dat was zo ontzettend chill dat dat gewoon kon, ik heb er echt maximaal van genoten. Daarbij was het weer lekker, hing er een heerlijke sfeer en hadden we alle tijd en vrijheid van de wereld.
Terug naar huis.
Ondertussen was het alweer bijna half zes en we besloten H even te bellen, want de tour was rond die tijd afgelopen, we pakten onze spullen om naar huis te gaan. Thuis aangekomen was H ook al van de plaat, hij had ondertussen ook al gepakt, hij deed de deur open en zag er even uit als Mr Thompson, met een kort broekje, open blouse, een scheef hoedje en een sigaret in zijn enorme grijns. Toen iedereen boven zijn plekje had gevonden, een groepje op het dakterras, een groepje in de slaapkamer en een ander groepje in de woonkamer, besloten we met een aantal dat het wreed zou zijn om lachgas te gaan doen, onder het spacen. Dus de mensen die mee wilden doen kregen een ballon en daar gingen we dan. Het was exact zoals de vorige keren, maar dan heftiger. Het was ontzettend gaaf, ik vergat ook telkens de logica van alles, het gaf zo’n rustgevend gevoel. Ik voelde me als een plaat die door een dj een aantal keer op het leukste stukje terug werd gezet, de tijd liep ook door elkaar heen voor mijn gevoel. Dit herhaalde zicht een aantal keer de komende uren. Er viel overal wel iets te zien, je kon even op het dakterras chillen en dan weer naar de slaapkamer, woonkamer, er was altijd wel even iets te doen. Soms een ballonnetje, maar vooral heel veel gezelligheid. B en ik hebben zelfs ‘what’s on a mans mind’ doorgenomen, wat jullie niets zegt, maar ons wel.
Op zoek naar een schommelbeest en elkaar.
Rond elf uur besloot D dat hij een stukje wilde lopen en G, N en ik gingen mee. We hadden niet echt een idee waar we naartoe wilden, dus ik besloot dat we een schommelbeest gingen zoeken, want ik had echt zin om op zo’n ding te balanceren. We hebben meer dan een half uur gezocht naar zo’n ding en konden er geen vinden, dus we gingen soms ergens even zitten, praten, dan weer verder, tot we gebeld werden door S, die de pestkaarten zocht (waardoor ik ineens heel veel zin had om te pesten, maar we waren net een pokke-eind van huis gelopen) en die ook meteen vermeldde dat B, R en M ook aan de wandel waren, op zoek naar ons. Dus we belden ze om te kijken of we ergens konden afspreken, wat nogal lastig ging omdat wij geen flauw idee hadden van waar we waren. N zei dat hij het misschien wel wist, dus we liepen hem volgzaam achterna. Toen we elkaar uiteindelijk hadden gevonden gingen we met zijn zevenen op zoek naar een speeltuintje met een schommelbeest. Na lang zoeken, zo rond half een ’s nachts vonden we er een, maar het was een verkeerde, want je hoefde er niet echt op te balanceren om erop te blijven zitten en dat is nu juist het leuke eraan. Toen we daar net lekker zaten werden we gebelt door S, K en H dat zij ook de deur uit wilden, dus wij besloten naar huis te gaan om ze op te halen, zodat de sleutel in de groep bleef.
Herrie, herrie, herrie.
Thuis aangekomen wilden een aantal nog een flesje water bijvullen en dus liepen er tien mensen heel de tijd de trap op en af en ik heb onderburen waarmee ik een hal deel, dus er was constant de druk om zachtjes te doen, maar dat lukte totaal niet. Een aantal wachtten verderop maar er ontstond toch nogal wat heisa omdat iedereen steeds vergat dat we rustig moesten doen (overigens niet alleen voor mijn onderburen, maar ook voor de rest van de wijk want het was een zondagavond en niet iedereen hoefde voor mij te weten dat we allemaal keihard aan t spacen waren) en het dan weer ineens wel wist, dus het was nogal een chaos. De onderbuurman ging naar zijn werk (beveiliging), waardoor een aantal hem tegenkwamen (en dachten dat het een politieagent was), en ook de onderbuurvrouw zagen en meteen ontstond er een discussie recht onder hun raam of zij het downsyndroom had of niet dus ik probeerde iedereen stil te houden en vooral ver weg van mijn huis. Toen uiteindelijk iedereen buiten was en net een paar meter van mijn voordeur kwamen we een bekende tegen en iedereen begon keihard te gillen en schreeuwen en het was echt één en al HERRIE. Dit was overigens een van de dingen die heel de space in mijn hoofd heeft gehangen: ‘SSST’. Heel vervelend.
Home sweet home.
Rond kwart over een hadden we genoeg van het rondlopen, met tien man over straat is het lastig niet al te opvallend te doen en het koelde ook nogal af, ook al was het overdag heerlijk warm, dus we gingen naar huis. Onderweg naar huis vertelde N me in vertrouwen dat hij erover zat te denken terug naar huis te gaan om lekker in zijn eigen bed te kunnen slapen, maar hij moest wel met de auto dus ik zei dat hij dat maar moest doen als hij zich daar het beste bij voelde, maar dat hij pas weg mocht als hij helemaal uitgespacet was. Hij had alleen al meer dan twee uur niet meer gepakt dus was al aardig nuchter, maar hij gaf zelf aan ook nog even te wachten thuis tot hij zich weer helemaal nuchter voelde. Toen we weer helemaal ons plekje hadden gevonden, vertelde hij het aan de rest en D besloot mee te gaan want hij was niet helemaal lekker. Ze gingen pas rond vier uur ’s ochtends weg uiteindelijk.
Spelletjes.
Nadat we de bedden hadden klaargelegd (na heel veel gedoe, steeds vergeten wat je ging doen, afgeleid worden door het minste of geringste) gingen we nog pesten(S, zie: de mokerslag!) en toen N en D gingen, begonnen we aan pim pam pet. Dit was ontzettend gaaf want soms ging het superlekker en soms kwam er alleen onzin uit. We hebben ontzettend gelachen in ieder geval en daar ging het vooral om. Een voor een gingen er een aantal proberen te slapen, maar ik voelde aan alles dat me dat nog lang niet ging lukken. We hadden net een dikke (!) bom nog bijgepakt en ondertussen had ik dus al 3 2-CB pillen op, 4 XTC pillen, een gram MDMA en onwijs veel lachgas en mijn hele lichaam en geest stonden op 100% wakker dus ik ging nog niet naar bed. Na een hoop gepraat viel rond 11 uur de andere helft in slaap, de mensen die daarvoor al waren gaan slapen werd rond die tijd wakker dus toen ging ik daarbij zitten.
Het einde in zicht.
Rond 1 uur ’s middags besloten we dat we een film wilden zien, want de gespreksstof was op en we hadden geen puf om na te denken dus zetten we een hersenloze film op, Mr and Mrs Smith. Toen die was afgelopen begon te tour weer bijna, dus ik probeerde (als lief vriendinnetje) H wakker te maken, tot 4x toe, maar het mocht niet baten, hij lag in een heerlijke diepe slaap waar ik jaloers op werd. Na een half uur tour te hebben gekeken besloten we dat dat dus niet zo leuk is om te doen dus we zetten het af. H werd niet lang daarna wakker en zette de tour weer aan. M wilde rond 5 uur thuis zijn en K moest rijden, dus we probeerden K wakker te maken rond 3 uur, want die doet er nogal lang over om op te staan (net als ik overigens). Uiteindelijk hebben we ontzettend gelachen want K wakker krijgen na een space-slaap is altijd erg grappig om mee te maken, daar zou je echt bij moeten zijn. Iedereen ging overigens pas om half 6 weg, maar zelfs toen kon ik nog niet slapen, om half 9 nog steeds iet maar toen zijn we toch maar naar bed gegaan om het te proberen. We hadden geen puf meer om het vuil buiten te zetten (want dat werd de dag erop opgehaald), dus zetten we de wekker wat eerder zodat we het de volgende ochtend nog konden doen. Overigens waren we daarvoor te laat (KUTKUTKUT), maar dat kwam de week erop wel weer goed. En 4 wasjes, 2 afwassen en een flinke opruim/schoonmaakbeurt later was mijn appartement dan eindelijk weer helemaal schoon.
Conclusie van de avond: Met tien man zwaar van de plaat kun je niet rustig zijn.
Meest opvallende onderwerpen van de avond: vierkante geodriehoek, de mokerslag tijdens het pesten en het diepgaande gesprek over de zogenaamde komodovaraan.
PS Sorry N, ik ben je aantekening kwijtgeraakt met je diepzinnige schrijversteksten over de avond. Als ik ze weer terug vind, dan zet ik ze er natuurlijk nog even bij!
Drugs: verschilde per persoon, ik zelf had 3 2-CB pillen, 1 gram MDMA, 4 XTC pillen en een hoop lachgas.
Gemoedstoestand: heel erg veel zin in!
Personen: 10 (de mannen: M, R, N, B, D, G en H, de meiden: K, S en ik)
Datum: zondag 18/07/2010 en een stukje 19/07/2010
Tijdstip: eerste keer gepakt om 15:00
Duur: ongeveer 29 uur vanaf het allereerste effect, totdat ik kon slapen
Voorwoord.
Nog voor ik aan het hele report begin wil ik allereerst even iets kwijt. Na deze space had ik nogal wat te verwerken, ik merkte namelijk dat ik steeds botter werd gedurende de avond, zeker in de ochtend, maar kon er niet veel aan doen. Ik weet niet of mijn medespacers er iets van hebben gemerkt, maar ik kan me bijna niet voorstellen dat dat niet zo was. Ik heb een hoop gevoelens en gedachtes van die dag, nacht en volgende dag echt nog even moeten verwerken de dagen daarna en ik heb het gevoel ook dat ik nu pas echt een report kan schrijven. Er is zoveel gebeurt, dat ik niet alles in dit tripreport kan verwerken, dus ik heb de punten uitgelicht die voor mij de avond het meeste hebben getekend.
Inleiding.
We hadden met zijn allen al een tijdje het plan om ergens deze periode met zijn allen een space avond te organiseren maar het kwam er telkens maar niet van tot N en ik gewoon maar een datum prikten. Het werd zondag 18 juli, met het idee dat als het mooi weer is, dat we dan overdag al zouden kunnen beginnen, is het nou slecht weer dan beginnen we ’s avonds. Het is vakantie voor de meeste mensen, dus bijna niemand had maandag iets te doen en we hadden het al twee maanden van tevoren bedacht dus iedereen die wel moest werken kon op tijd vrij vragen. We hadden zoiets van wie komt is er bij en wie niet kan, dan niet. En uiteindelijk kon iedereen op J na, die nog stage had. We hebben een aantal keer goed gebrainstormd om allerlei eventuele problemen alvast opgelost te hebben, zo werd de (ietwat uit de hand gelopen) lijst met benodigdheden voor deze avond als volgt:
- Vier luchtbedden, vijf hoofdkussens (de rest had ik zelf al)
- Fruit voor de volgende dag (dit liep iets uit de hand, we hadden 10 zoete kiwi’s, een bak kersen, een ananas, een mango, een stuk of acht bananen en een paar fruitsapjes)
- Vitamines (zo ongeveer iedereen had ze bij zich haha)
- Zeer veel toiletpapier (waarom er zoveel wordt verbruikt op zo’n avond zal Joost weten, maar er zijn 9 WC rollen doorheen gegaan)
- Leuke dingen voor overdag in het park (zoals een frisbee, bal, picknickkleed, stuiterballen, etc)
- Slagroomding, lachgaspatronen en ballonnen (we dachten aan het begin van de dag nog dat we veel te veel zouden hebben maar het was eigenlijk al iets eerder op dan we wilden)
- Heel erg veel zooi.
- Meer dan genoeg energydrink (ik drink het zelf bij het leven, iedereen gaf van tevoren aan dat ze het niet hoefden, maar er zijn uiteindelijk toch 13 blikjes doorheen gegaan, ook al heb ik er zelf nog geen twee op)
Eerst even settelen.
Vanaf 12:00u was iedereen welkom, vanaf die tijd kwam ook iedereen om de beurt binnen druppelen. Eerst N, we zijn samen ook nog even naar de shop geweest, een half uurtje later S, M, K, D en G. Iets later kwam H, die de tour wilde kijken dus toen wij met zijn allen naar het park gingen, bleef hij lekker thuis. Vlak voor we gingen kwam B en hebben we met een aantal een ballon lachgas gedaan, zo kwamen we al wel lekker in de space-sfeer! We pakten de eerste pil (xtc) vlak voor we richting het park gingen, onderweg sloeg hij bij iedereen in. Toen we in het park zaten (en de meest relaxte plek bemachtigd hadden, beetje schaduw, beetje zon, maar vooral lekker rustig) kwam R er ook bij. We zaten lekker te kletsen, soms even met de frisbee of de bal en tussendoor vaak plassen (op het openbaar toilet dat echt ongelofelijk schoon was, dat is het koperen huisje dat na ieder gebruik zichzelf reinigt, echt meesterlijk, maar wel lang wachten). We hebben het gehad over de toekomst en allerlei belangrijke en minder belangrijke zaken. Ik ben gestopt met roken (S overigens ook), maar we hebben wel afgesproken dat wanneer er gespacet wordt, dat we dan gewoon lekker doen waar we zin in hebben. En als dat roken is, dan roken we dus gewoon. Dat was zo ontzettend chill dat dat gewoon kon, ik heb er echt maximaal van genoten. Daarbij was het weer lekker, hing er een heerlijke sfeer en hadden we alle tijd en vrijheid van de wereld.
Terug naar huis.
Ondertussen was het alweer bijna half zes en we besloten H even te bellen, want de tour was rond die tijd afgelopen, we pakten onze spullen om naar huis te gaan. Thuis aangekomen was H ook al van de plaat, hij had ondertussen ook al gepakt, hij deed de deur open en zag er even uit als Mr Thompson, met een kort broekje, open blouse, een scheef hoedje en een sigaret in zijn enorme grijns. Toen iedereen boven zijn plekje had gevonden, een groepje op het dakterras, een groepje in de slaapkamer en een ander groepje in de woonkamer, besloten we met een aantal dat het wreed zou zijn om lachgas te gaan doen, onder het spacen. Dus de mensen die mee wilden doen kregen een ballon en daar gingen we dan. Het was exact zoals de vorige keren, maar dan heftiger. Het was ontzettend gaaf, ik vergat ook telkens de logica van alles, het gaf zo’n rustgevend gevoel. Ik voelde me als een plaat die door een dj een aantal keer op het leukste stukje terug werd gezet, de tijd liep ook door elkaar heen voor mijn gevoel. Dit herhaalde zicht een aantal keer de komende uren. Er viel overal wel iets te zien, je kon even op het dakterras chillen en dan weer naar de slaapkamer, woonkamer, er was altijd wel even iets te doen. Soms een ballonnetje, maar vooral heel veel gezelligheid. B en ik hebben zelfs ‘what’s on a mans mind’ doorgenomen, wat jullie niets zegt, maar ons wel.
Op zoek naar een schommelbeest en elkaar.
Rond elf uur besloot D dat hij een stukje wilde lopen en G, N en ik gingen mee. We hadden niet echt een idee waar we naartoe wilden, dus ik besloot dat we een schommelbeest gingen zoeken, want ik had echt zin om op zo’n ding te balanceren. We hebben meer dan een half uur gezocht naar zo’n ding en konden er geen vinden, dus we gingen soms ergens even zitten, praten, dan weer verder, tot we gebeld werden door S, die de pestkaarten zocht (waardoor ik ineens heel veel zin had om te pesten, maar we waren net een pokke-eind van huis gelopen) en die ook meteen vermeldde dat B, R en M ook aan de wandel waren, op zoek naar ons. Dus we belden ze om te kijken of we ergens konden afspreken, wat nogal lastig ging omdat wij geen flauw idee hadden van waar we waren. N zei dat hij het misschien wel wist, dus we liepen hem volgzaam achterna. Toen we elkaar uiteindelijk hadden gevonden gingen we met zijn zevenen op zoek naar een speeltuintje met een schommelbeest. Na lang zoeken, zo rond half een ’s nachts vonden we er een, maar het was een verkeerde, want je hoefde er niet echt op te balanceren om erop te blijven zitten en dat is nu juist het leuke eraan. Toen we daar net lekker zaten werden we gebelt door S, K en H dat zij ook de deur uit wilden, dus wij besloten naar huis te gaan om ze op te halen, zodat de sleutel in de groep bleef.
Herrie, herrie, herrie.
Thuis aangekomen wilden een aantal nog een flesje water bijvullen en dus liepen er tien mensen heel de tijd de trap op en af en ik heb onderburen waarmee ik een hal deel, dus er was constant de druk om zachtjes te doen, maar dat lukte totaal niet. Een aantal wachtten verderop maar er ontstond toch nogal wat heisa omdat iedereen steeds vergat dat we rustig moesten doen (overigens niet alleen voor mijn onderburen, maar ook voor de rest van de wijk want het was een zondagavond en niet iedereen hoefde voor mij te weten dat we allemaal keihard aan t spacen waren) en het dan weer ineens wel wist, dus het was nogal een chaos. De onderbuurman ging naar zijn werk (beveiliging), waardoor een aantal hem tegenkwamen (en dachten dat het een politieagent was), en ook de onderbuurvrouw zagen en meteen ontstond er een discussie recht onder hun raam of zij het downsyndroom had of niet dus ik probeerde iedereen stil te houden en vooral ver weg van mijn huis. Toen uiteindelijk iedereen buiten was en net een paar meter van mijn voordeur kwamen we een bekende tegen en iedereen begon keihard te gillen en schreeuwen en het was echt één en al HERRIE. Dit was overigens een van de dingen die heel de space in mijn hoofd heeft gehangen: ‘SSST’. Heel vervelend.
Home sweet home.
Rond kwart over een hadden we genoeg van het rondlopen, met tien man over straat is het lastig niet al te opvallend te doen en het koelde ook nogal af, ook al was het overdag heerlijk warm, dus we gingen naar huis. Onderweg naar huis vertelde N me in vertrouwen dat hij erover zat te denken terug naar huis te gaan om lekker in zijn eigen bed te kunnen slapen, maar hij moest wel met de auto dus ik zei dat hij dat maar moest doen als hij zich daar het beste bij voelde, maar dat hij pas weg mocht als hij helemaal uitgespacet was. Hij had alleen al meer dan twee uur niet meer gepakt dus was al aardig nuchter, maar hij gaf zelf aan ook nog even te wachten thuis tot hij zich weer helemaal nuchter voelde. Toen we weer helemaal ons plekje hadden gevonden, vertelde hij het aan de rest en D besloot mee te gaan want hij was niet helemaal lekker. Ze gingen pas rond vier uur ’s ochtends weg uiteindelijk.
Spelletjes.
Nadat we de bedden hadden klaargelegd (na heel veel gedoe, steeds vergeten wat je ging doen, afgeleid worden door het minste of geringste) gingen we nog pesten(S, zie: de mokerslag!) en toen N en D gingen, begonnen we aan pim pam pet. Dit was ontzettend gaaf want soms ging het superlekker en soms kwam er alleen onzin uit. We hebben ontzettend gelachen in ieder geval en daar ging het vooral om. Een voor een gingen er een aantal proberen te slapen, maar ik voelde aan alles dat me dat nog lang niet ging lukken. We hadden net een dikke (!) bom nog bijgepakt en ondertussen had ik dus al 3 2-CB pillen op, 4 XTC pillen, een gram MDMA en onwijs veel lachgas en mijn hele lichaam en geest stonden op 100% wakker dus ik ging nog niet naar bed. Na een hoop gepraat viel rond 11 uur de andere helft in slaap, de mensen die daarvoor al waren gaan slapen werd rond die tijd wakker dus toen ging ik daarbij zitten.
Het einde in zicht.
Rond 1 uur ’s middags besloten we dat we een film wilden zien, want de gespreksstof was op en we hadden geen puf om na te denken dus zetten we een hersenloze film op, Mr and Mrs Smith. Toen die was afgelopen begon te tour weer bijna, dus ik probeerde (als lief vriendinnetje) H wakker te maken, tot 4x toe, maar het mocht niet baten, hij lag in een heerlijke diepe slaap waar ik jaloers op werd. Na een half uur tour te hebben gekeken besloten we dat dat dus niet zo leuk is om te doen dus we zetten het af. H werd niet lang daarna wakker en zette de tour weer aan. M wilde rond 5 uur thuis zijn en K moest rijden, dus we probeerden K wakker te maken rond 3 uur, want die doet er nogal lang over om op te staan (net als ik overigens). Uiteindelijk hebben we ontzettend gelachen want K wakker krijgen na een space-slaap is altijd erg grappig om mee te maken, daar zou je echt bij moeten zijn. Iedereen ging overigens pas om half 6 weg, maar zelfs toen kon ik nog niet slapen, om half 9 nog steeds iet maar toen zijn we toch maar naar bed gegaan om het te proberen. We hadden geen puf meer om het vuil buiten te zetten (want dat werd de dag erop opgehaald), dus zetten we de wekker wat eerder zodat we het de volgende ochtend nog konden doen. Overigens waren we daarvoor te laat (KUTKUTKUT), maar dat kwam de week erop wel weer goed. En 4 wasjes, 2 afwassen en een flinke opruim/schoonmaakbeurt later was mijn appartement dan eindelijk weer helemaal schoon.
Conclusie van de avond: Met tien man zwaar van de plaat kun je niet rustig zijn.
Meest opvallende onderwerpen van de avond: vierkante geodriehoek, de mokerslag tijdens het pesten en het diepgaande gesprek over de zogenaamde komodovaraan.
PS Sorry N, ik ben je aantekening kwijtgeraakt met je diepzinnige schrijversteksten over de avond. Als ik ze weer terug vind, dan zet ik ze er natuurlijk nog even bij!