mijn tripreport

k ga vrijdag of zaterdag weer op reis
joepieee

heb uiteindelijk 2 keer paddo's gehad waarvan de 1e keer volgens mijn vrienden leiper was dan een normale trip en de 2e keer merkte ik totaal niks. daarom een tripreport van mijn eerste keer op 1 portie gedroogde mexicaantjes.

Het is wat chaotisch getypt maar dat komt omdat ik zoveel te vertellen heb en de helft ben vergeten en ik ben ook niet zo goed in reports maken.
Ook weet ik niet precies in welke volgorde het is gebeurd maar ja.
Enjoy reading it het is een lang verhaal.

Het was op een avond in Groningen,
ik zou mijn eerste trip beleven bij een kameraad van mij N en diens kameraad M.
N was ervaren en vertelde me dat je goed in je hoofd moet houden als het misgaat:
"alles komt altijd weer goed". Toen haalde N de porties te voorschijn (Mexicaanse)
en gaf een zakje aan mij. We zouden eerst de helft doen zodat je na een anderhalf uur
kan gaan kijken of de trip de goed kant opgaat. We hadden de boel ook al goed geïnstalleerd,
goede muziek aan enz, (manu chao roeleert als je tript!!!! en bob marley ook!!)
tv aan met geluid uit,.
We moesten in ieder geval niet op de trip wachten dus gingen we eerst een beetje
tv kijken om de aandacht af te leiden. M was ondertussen al aan het trippen want
die had al een half uur eerder wat gehad en dat merkten we: hij werd opeens heel stil en
begon naar de muur te kijken met hele grote ogen. Na ongeveer een half uur moest ik naar
de wc en toen begon het:
ik voelde me helemaal niet op me gemak in die wc en bovendien had ik het gevoel in een
afgrond te kijken! ik wist niet hoe snel ik weer in de huiskamer moest zijn.
Toen ik daar eenmaal was voelde ik toen ik de huiskamer deur opende een warme stroming en
vibraties van geluk toen ik de kamer binnenliep. ik nestelde me weer op de ultieme relaxte
bank en zei tegen N dat het al begon te werken.
iets later was de clip girl van anouk op tv en die had prachtige kleuren. De clip begon
mooi maar op het eind zag ik dat ze steeds wilder werd, haar hele hoofd begon te vervormen!
Dat was het moment dat ik even in paniek raakte en toen riep ik N zet die tv uit!!!
maar toen was ik het alweer vergeten want N zette manu chao op waardoor ik me echt in het warme vakantieland waande:
ik voelde gewoon de zon op mijn huid en ik kreeg tranen in mijn ogen van geluk!! Ik
wou wat tegen N & M zeggen maar halverwege de zin was ik vergeten wat. Later was
Mental Theo op de tv en dit klinkt misschien heel raar maar wat er in het echt gebeurde was
dat Mental Theo een of ander meisje een kusje gaf. Wat ik zag was dat mental theo het
meisje helemaal begon af te likken en te betasten.
De tieten van dat meisje sprongen uit haar blouse en pompten helemaal op.
Ik dacht wtf?! Ze vulde het hele scherm en kwam zo'n beetje de tv uit.
Ik zag ook een plaatje van kermit de kikker uit een of ander tijdschrift en ook die had ineens enorme tieten.
Op dat moment raakte ik behoorlijk in de war en werd ik weer even bang:
de kleuren verdwenen en het werd behoorlijk donker in de kamer (dit was trouwens het enige moment dat ik echt goed gehallucineerd had).
Arjo (een of andere grote muisknuffel die in de kamer stond) keek me heel doordringend aan
en de muziek vervormde op de raarste manieren.
Wat ik zei kon ik niet controleren en ik snapte er helemaal niks meer van!
ik wist niet meer of ik iets nou dacht of zei, wat ik zei, wie wat zei, waarom diegene wat zei, wie ik was, wat ik daar deed enz.
Ik snapte er helemaal niks meer van! Ik begon ook te raaskallen: Alles wat maar in me opkwam zei ik gewoon.
Als je mij op dat moment gehoord had hoorde je zoiets als: wauwjszz me nek heb me kin verlengt zzzsinds gister om gedroogde Colombiaanse
maar dat weet je niet hè?!
Wat voor handen heb ik in 3e wereld landen?
En dat wilde ik helemaal niet zeggen.
(N en M kwamen niet meer bij van het lachen).
N lag in een deuk en M ook omdat zei ook niet meer wisten wat ze zeiden.
Plots, ik schat zo’n 5 seconden later, werd ik weer vrolijk en de verwarring was verdwenen.
ik kreeg een gevoel over me heen alsof ik de hele wereld aan kon:
de kleuren kwamen terug waar het eens zo grimmig en kil was,
het vervormde muziek werd weer mooi, en het werd weer heerlijk warm.
Ik zweefde voor mijn gevoel gewoon over de notenbalk en het muziek ging helemaal door me heen.
De anderen hadden hetzelfde en N begon a4 papiertjes vol te schrijven. ik wou ook wel schrijven maar zat telkens vast in de gedachte:
dan weer niet dan weer wel dan weer niet dan wist ik niet meer wat ik wilde schrijven en uiteindelijk dacht ik helemaal niet meer na.
Zo zat ik wel een uur op de bank helemaal in mezelf: heerlijk was dat.
de super relaxte bank waar ik op zat was ik helemaal verliefd op en op de muur zag ik allemaal van die jokers en lachende gezichtjes die mij eigenlijk
aan het uitlachen waren maar wat ik helemaal niet eng vond. Zo af en toe kregen we gewoon zieke lachkicks om elkaar en om hoe dom we soms deden.
ik kon wel een half uur denken over hoe schitterend het woord schitterend eigenlijk is,
ik bedoel: het woord zegt het al: schitterend.
en dat ik niet kon bedenken wat ik moest schrijven was omdat dat zo moest alles klopte en N was gewoon uitverkoren door god om het
allemaal op te schrijven en ik om relaxed op de bank te zitten en M om weer wat anders.
Ik snapte niks maar tegelijkertijd wist ik precies hoe de wereld in mekaar stak en dat de maatschappij zich om veel te veel dingen druk maakte.
Soms werd ik weer even bang door een vervormd gezicht op tv (toen er metal op de tv was werd ik helemaal gek) of de muziek begon te vervormen en dan werd ineens alles donker en grimmig:
het licht minder fel kleuren minder,
maar dat was ook weer zo over. als ik dan dacht: alles komt goed dan was ik binnen No time weer vrolijk. Soms liepen we gewoon met zen 3en door de kamer te zweven
(ik uiteindelijk vliegtuigje spelend) maar soms waren we ook alle 3 aan het panikeren. dan werd N bang en door hem werd ik weer bang waardoor M weer bang
werd en we alle3 door de kamer liepen helemaal in paniek.
Het gevoel dat er niemand nuchter bij was om te helpen versterkte dat alleen maar.
Maar dat was niet nodig want 5 seconden later gingen we weer rustig zitten en waren we het weer helemaal vergeten. N begon weer te schrijven ik ging weer op de bank zitten
naar de lamp of tv kijkend of helemaal in mezelf gekeerd, en M ging ook weer op de bank zitten. Soms schrok ik wakker en moest ik even rechtop zitten want ik mocht niet een met de bank worden (dacht ik).
Dan werd het eng.
Ik mocht niet wegzakken in de bank. Dan was het weer goed en zakte ik zo weer weg in een roes. om de 2 seconden dacht ik iets anders en ik wist niet meer hoe de tv werkte toen ik wat anders op wilde zetten.
(gelukkig N wel) Toen de cd oversloeg kwam de paniek weer want ik wist niet hoe we dat af moesten zetten gelukkig kwam N er dan aan en zette het volgende nummer op. ik heb ook nog iets heel vaags gezien wat ik nu bijna vergat te vertellen: ik zag M soms compleet in een flits het tegenovergestelde zitten als ie eerst zat. als in een spiegelbeeld. ook zag ik opeens de plaatsen waar m en n zaten heel snel achter elkaar wisselen en toen wist ik ook niet meer of bijv. M nou op de bank zat, of N Ook toen ik nuchter begon te worden hadden we alle3
zoiets van: shit de harde realiteit komt op ons af want je voelt dat ook gewoon. alsof je uit zweverig vakantieland ineens wakker word in een vaag koud kamertje met de realiteit van de maatschappij om ons heen met
de zwaartekracht die er ineens bij kwam. Alleen dat was niet zo heel erg. N & M waren al uit de trip en ik ook al zo’n beetje maar ik heb de hele avond nodig gehad om te verwerken.
Ik wou ze van alles vertellen maar het lukte niet. Zelfs ja of nee antwoorden was moeilijk. ik voelde me als ze me een vraag stelden soms Raoul Duke uit de film
Fear & Loathing die zich ook niet duidelijk kon maken bij de suite in Las Vegas. De volgende ochtend kletste ik ze de oren van het hoofd. Het was een hele toffe trip met af en toe enge momenten maar
die waren na een paar seconden verdwenen en het weegde echt niet op tegen de uren dat ik gelukzaligheid voelde. Ik ga het nog wel vaker doen maar dan tref ik betere voorbereidingen want ook 5 seconden in paniek zijn is niet leuk, op dat moment zit je gewoon op het randje van paniek en is het weer wachten op de vrolijkheid en hopen dat het maar komt,
maar ja dat hoort bij het trippen.

mooi beschreven

kan nie wachten om ook weer eens naar paddoland tegaan...

heel tof report!!

tv zet ik ook meestal uit onder de paddos heb altijd zon vaag gevoel dat het iets slechts naar je hoofd straalt.

misschien omdat je met zulke grote pupillen zit te kijken ofzo

Hoezo, je bent niet goed in reports maken? Tis juist een prima verslag

Sweet_Shadow zei:

Hoezo, je bent niet goed in reports maken? Tis juist een prima verslag

Klik om te vergroten...

dank je hebben jullie trouwens ook dat je als je nuchter word zoon akelig gevoel dat je weer in de harde realiteit komt ofzo? en dat de mogelijkheden met je geest ineens fors worden beperkt?.. nou ja dit sloeg dan natuurlijk ook wel hard in.. ik denk niet dat we ergens heen konden gaan zoals een kroeg ofzo zoals je van sommige reports wel leest..dat was compleet uit de hand gelopen denk ik

Ik heb daar geen last van gehad tot nu toe. Ik had er vrede mee. Vond het wel okee allemaal.

idd mooi report

super raport en heel herkenbaar. Maar tering, ik moet echt eens een cursus speed-reading gaan doen.

Haha vet Rapportje!
Is het echt zo dat je gelukkig bent op dat moment dat je wel kan janken?

Kweenie, heb er geen last van iig.
Maar kan me wel voorstellen dat andere dat wel hebben.

Trip Unit zei:

Haha vet Rapportje!
Is het echt zo dat je gelukkig bent op dat moment dat je wel kan janken?

Klik om te vergroten...

je voelt je gewoon heel lekker en dan kan je wel eens een traantje wegpinken om het feit dat je je perfect voelt.
Al gebeurde dit niet zo heel vaak hoor.
Je hebt soms niet eens de tijd om na te denken over wat je overkomt omdat er gewoon zoveel gebeurt.
Je gevoel plus je gedachtes springen echt om de seconde van de hak op de tak naar iets anders

ja typisch paddo's. Je concentratievermogen is echt 0,niks. Dus je kan ook echt niet langer dan een moment aan 1 bepaald iets denken, zodra je wat anders ziet, of voelt, zul je altijd daarover gaan nadenken.

Ja. Of nee.