#1
Wie: Me, T, R, L, S en J
Wat: 150mg 2cb, verdeeld over 5 capsules van 20mg en 5 van 10mg
Waar: Nijmegen
When: Thursday evening!
Na verschillende goede verhalen van vrienden over dit wondermiddel te hebben gehoord hebben we besloten om deze maar eens aan de tand te voelen. Voor een schappelijk prijsje heb ik 150mg aan 2cb bij onze lokale vriend op de kop weten te tikken.
De eerste vraag was wanneer we dit zouden gaan gebruiken, er werden verschillende ideeën geopperd. Dat ene dubstepfeestje volgende week, de efteling enz. Omdat het hier een psychedelisch middel betreft en dit onze eerste ervaring zou worden werden feestjes en de efteling al snel uitgesloten. Omdat we eigenlijk niet konden wachten werd besloten om het dezelfde week nog te proberen, op donderdagavond bij onze grote vriend R in Nijmegen.
Omdat de helft van ons laat uit school was hebben we pas laat kunnen dineren, om welgeteld 19:15 hebben we de laatste restjes pasta naar binnen geschoven. We hebben toen afgesproken om minimaal anderhalf uur te wachten met het droppen van de capsules, zodat het eten wat kon zakken.
Ongeveer een uur later begonnen de groene capsules die daar zo onschuldig op tafel lagen te schreeuwen dat ze snel ingenomen moesten worden. Overweldigd door deze "Cry for help'" hebben we besloten om de capsules iets eerder dan gepland in te nemen. We hadden van te voren wat onderzoek gedaan, en 20mg leek ons een perfecte dosering om een goede trip te hebben. R besloot om een capsule van 10mg te nemen omdat hij de dag erna nog belangrijke verplichtingen op de uni had.
5 minuten later hadden we onze capsules tevreden naar binnen gewerkt. R, de persoon die normaal fel tegen bijnemen is, was dit keer de eerste die besloot om bij te nemen. Hij besloot om zijn dosis toch naar 20mg op te krikken om dezelfde ervaringen als ons te kunnen meemaken.
Ik heb sinds een jaar maagklachten, en zodra de capsule was opgelost in mijn maag merkte ik dit meteen. Ik werd lichtelijk misselijk en voelde een brandende pijn tegen mijn maagwand. Ongeveer een kwartier later begon ik de eerste veranderingen in mijn perceptie waar te nemen, een masker aan de muur begon lichtelijk te vervormen en alle lichten leken al een stuk intenser.
Na ongeveer een half uur werd de misselijkheid serieus en besloten we om naar buiten te gaan. Ik ben als eerste snel de trap afgelopen en stond in mijn eentje in de tuin. Ik werd compleet overweldigd door alle lichten die opeens uit alle hoeken kwamen. De maan scheen recht in mijn gezicht en overal zag ik stadslichten dansen. Ook voelde ik een lichtelijk euforisch gevoel op komen.
Vanaf hier is het avontuur echt begonnen, met R als de gids zijn we op ontdekkingstocht in Nijmegen gegaan. Alles voelde als een groot avontuur, we voelden ons erg afgesloten van de buitenwereld en hadden de grootste plezier van ons leven. De kleine hoogteverschillen, stadslichten, trappetjes en bomen zorgden voor de mooiste schouwspellen die wij ooit hebben mogen aanschouwen.
Het fijne aan deze trip was dat we allemaal soortgelijke ervaringen meemaakten, we werden stuk voor stuk overweldigd door een winkel met felgekleurde kleding in de rekken. Ze hebben mij letterlijk bij deze winkel weg moeten sleuren, omdat ik me op dat moment niks mooiers kon voorstellen.
Ik begon me steeds en steeds meer af te vragen wie die discolichten overal in Nijmegen had opgehangen, de tinten veranderen constant van rood naar groen naar oranje enzovoorts. Na een goed half uur lopen kwamen we bij de Albert Heijn aan. Omdat mijn maag nog steeds niet helemaal stabiel voelde besloot ik om buiten te blijven en hebben we R, L en S naar binnen gestuurd met een missie: zoveel mogelijk intense smaken te verzamelen. Terwijl wij stonden te wachten kwamen we een oude bekende tegen van een lokaal dubstepfeest. Eigenlijk kent deze persoon ons niet, maar bij ons staat ie bekend als: Speedy Gonzales, omdat deze jongeman sneller dan het licht danst. Wat ons heel de avond is bijgebleven is de manier waarop deze jongeman zich voortbewoog. Zijn benen leken een kwart van een seconde voor te lopen op de rest van zijn lichaam, zijn hoofd meeslepend alsof het een klein hondje aan de riem is dat niet mee wil lopen. Al snel werd bij ons de connectie met een Fakir gelegd. Je kent hem wel, die leipe kerel die op een matje in de Efteling zweeft. Dit is voornamelijk een referentie uit ons MDMEfteling avontuur![:)]()
10 minuten later kwamen zij naar buiten met lollies, zure matten en ijsjes! Het volgende kwartier van de wandeling heb ik genoten van de verhalen over hoe intens de Albert Heijn en haar producten wel niet waren. De tomaten waren nog nooit zo rood geweest. Hierna vervolgde we onze queeste. Ik weet niet waarom, maar ik had steeds het gevoel dat we op een heel erg speciale toch waren. Bijna gelijk aan de toch die Frodo naar Mordor maakte om de ring te vernietigen.
Eenmaal verder gelopen bevinden we ons opeens midden op een rotonde in hartje Nijmegen, omsingeld door auto's en soms zelf politie treed er hier lichte paranoia op. Maar dit trok snel weer weg op het moment dat we om ons heen kijken, er zijn vijf grote straten te zien vanaf de rotonde. Elk in hun compleet eigen sfeer. Ik meende zelfs dat de straat naar het station bij het Vaticaan uitkwam.
Omdat de vele kleine dingen die we hebben meegemaakt simpelweg te veel zijn om allemaal te noteren ga ik verder met de volgende echt overweldigende gebeurtenis. Op ons avontuur kwamen we bij een tunnel aan. Vanaf het moment dat we de tunnel in liepen heb ik minimaal 3 salto's en een radslag gemaakt. De tunnel kreeg het voor elkaar om elk moment van omvang, lengte en vorm te verwisselen. Ik vond dit een zeer prettige ervaring.Hoewel ik het gevoel had dat er geen eind ging komen aan deze tunnel, vond ik dat niet eens een erg beangstigend idee. De tunnel stelde mij op een of andere manier gerust dat het toch wel allemaal goed zou komen.
Hierna zijn we rustig teruggelopen naar het studentenhuis waar we deze avond zouden verblijven. Eenmaal aangekomen zijn we rustig gaan zitten en hebben we onze ervaringen nog eens goed doorgesproken, terwijl alles om ons heen nog lekker aan het bewegen was. Op dat moment kreeg ik een berichtje van mijn goede vriend J, die had vernomen dat ik me in Nijmegen bevond. Na een korte tekstwisseling, die overigens erg grappig was door de letters die constant over elkaar heen liepen en sprongen, besloten we om af te spreken bij de lokale coffeeshop.
Ongeveer een half uur later zaten we met J in het park en had deze onze laatste capsule 2cb soldaat gemaakt. Hoewel het park een prachtig, trippy uitzicht bood, werd onze space helaas verstoord door een groep dronken hangjongeren. Deze bleven ons lastig vallen en verstoorden onze space. Back to the studenthouse it was.
De piek was op dit moment well over en dingen begonnen langzaam te stabiliseren. Het was inmiddels 11 uur. Vanaf dit moment hebben we vooral spacy muziek geluisterd en filmpjes gekeken. We hebben ons minimaal 2 uur kunnen vermaken met de blog van een vriend van ons. spacecakeforkids.tumblr.com is een echte aanrader in combinatie met sfeervolle achtergrondmuziek van bijvoorbeeld Hammock! De klapper op de vuurpijl however was het filmpje Love and Theft! Dit was voor vele van ons een erg intense ervaringen, we hadden stuk voor stuk het gevoel dat we compleet het filmpje in werden gezogen.
Zoals altijd komen aan alle goede dingen een eind. Met nog een flinke toeter hebben we de avond afgesloten en ons warme bedje opgezocht. Nog stilletjes nagenietend van de vele dingen die we vandaag hebben meegemaakt. Al met al een zeer positieve ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.
Dit was ook mijn eerste post ever op dit forum, ik hoop dat jullie er iets aan hebben gehad!
Wat: 150mg 2cb, verdeeld over 5 capsules van 20mg en 5 van 10mg
Waar: Nijmegen
When: Thursday evening!
Na verschillende goede verhalen van vrienden over dit wondermiddel te hebben gehoord hebben we besloten om deze maar eens aan de tand te voelen. Voor een schappelijk prijsje heb ik 150mg aan 2cb bij onze lokale vriend op de kop weten te tikken.
De eerste vraag was wanneer we dit zouden gaan gebruiken, er werden verschillende ideeën geopperd. Dat ene dubstepfeestje volgende week, de efteling enz. Omdat het hier een psychedelisch middel betreft en dit onze eerste ervaring zou worden werden feestjes en de efteling al snel uitgesloten. Omdat we eigenlijk niet konden wachten werd besloten om het dezelfde week nog te proberen, op donderdagavond bij onze grote vriend R in Nijmegen.
Omdat de helft van ons laat uit school was hebben we pas laat kunnen dineren, om welgeteld 19:15 hebben we de laatste restjes pasta naar binnen geschoven. We hebben toen afgesproken om minimaal anderhalf uur te wachten met het droppen van de capsules, zodat het eten wat kon zakken.
Ongeveer een uur later begonnen de groene capsules die daar zo onschuldig op tafel lagen te schreeuwen dat ze snel ingenomen moesten worden. Overweldigd door deze "Cry for help'" hebben we besloten om de capsules iets eerder dan gepland in te nemen. We hadden van te voren wat onderzoek gedaan, en 20mg leek ons een perfecte dosering om een goede trip te hebben. R besloot om een capsule van 10mg te nemen omdat hij de dag erna nog belangrijke verplichtingen op de uni had.
5 minuten later hadden we onze capsules tevreden naar binnen gewerkt. R, de persoon die normaal fel tegen bijnemen is, was dit keer de eerste die besloot om bij te nemen. Hij besloot om zijn dosis toch naar 20mg op te krikken om dezelfde ervaringen als ons te kunnen meemaken.
Ik heb sinds een jaar maagklachten, en zodra de capsule was opgelost in mijn maag merkte ik dit meteen. Ik werd lichtelijk misselijk en voelde een brandende pijn tegen mijn maagwand. Ongeveer een kwartier later begon ik de eerste veranderingen in mijn perceptie waar te nemen, een masker aan de muur begon lichtelijk te vervormen en alle lichten leken al een stuk intenser.
Na ongeveer een half uur werd de misselijkheid serieus en besloten we om naar buiten te gaan. Ik ben als eerste snel de trap afgelopen en stond in mijn eentje in de tuin. Ik werd compleet overweldigd door alle lichten die opeens uit alle hoeken kwamen. De maan scheen recht in mijn gezicht en overal zag ik stadslichten dansen. Ook voelde ik een lichtelijk euforisch gevoel op komen.
Vanaf hier is het avontuur echt begonnen, met R als de gids zijn we op ontdekkingstocht in Nijmegen gegaan. Alles voelde als een groot avontuur, we voelden ons erg afgesloten van de buitenwereld en hadden de grootste plezier van ons leven. De kleine hoogteverschillen, stadslichten, trappetjes en bomen zorgden voor de mooiste schouwspellen die wij ooit hebben mogen aanschouwen.
Het fijne aan deze trip was dat we allemaal soortgelijke ervaringen meemaakten, we werden stuk voor stuk overweldigd door een winkel met felgekleurde kleding in de rekken. Ze hebben mij letterlijk bij deze winkel weg moeten sleuren, omdat ik me op dat moment niks mooiers kon voorstellen.
Ik begon me steeds en steeds meer af te vragen wie die discolichten overal in Nijmegen had opgehangen, de tinten veranderen constant van rood naar groen naar oranje enzovoorts. Na een goed half uur lopen kwamen we bij de Albert Heijn aan. Omdat mijn maag nog steeds niet helemaal stabiel voelde besloot ik om buiten te blijven en hebben we R, L en S naar binnen gestuurd met een missie: zoveel mogelijk intense smaken te verzamelen. Terwijl wij stonden te wachten kwamen we een oude bekende tegen van een lokaal dubstepfeest. Eigenlijk kent deze persoon ons niet, maar bij ons staat ie bekend als: Speedy Gonzales, omdat deze jongeman sneller dan het licht danst. Wat ons heel de avond is bijgebleven is de manier waarop deze jongeman zich voortbewoog. Zijn benen leken een kwart van een seconde voor te lopen op de rest van zijn lichaam, zijn hoofd meeslepend alsof het een klein hondje aan de riem is dat niet mee wil lopen. Al snel werd bij ons de connectie met een Fakir gelegd. Je kent hem wel, die leipe kerel die op een matje in de Efteling zweeft. Dit is voornamelijk een referentie uit ons MDMEfteling avontuur
10 minuten later kwamen zij naar buiten met lollies, zure matten en ijsjes! Het volgende kwartier van de wandeling heb ik genoten van de verhalen over hoe intens de Albert Heijn en haar producten wel niet waren. De tomaten waren nog nooit zo rood geweest. Hierna vervolgde we onze queeste. Ik weet niet waarom, maar ik had steeds het gevoel dat we op een heel erg speciale toch waren. Bijna gelijk aan de toch die Frodo naar Mordor maakte om de ring te vernietigen.
Eenmaal verder gelopen bevinden we ons opeens midden op een rotonde in hartje Nijmegen, omsingeld door auto's en soms zelf politie treed er hier lichte paranoia op. Maar dit trok snel weer weg op het moment dat we om ons heen kijken, er zijn vijf grote straten te zien vanaf de rotonde. Elk in hun compleet eigen sfeer. Ik meende zelfs dat de straat naar het station bij het Vaticaan uitkwam.
Omdat de vele kleine dingen die we hebben meegemaakt simpelweg te veel zijn om allemaal te noteren ga ik verder met de volgende echt overweldigende gebeurtenis. Op ons avontuur kwamen we bij een tunnel aan. Vanaf het moment dat we de tunnel in liepen heb ik minimaal 3 salto's en een radslag gemaakt. De tunnel kreeg het voor elkaar om elk moment van omvang, lengte en vorm te verwisselen. Ik vond dit een zeer prettige ervaring.Hoewel ik het gevoel had dat er geen eind ging komen aan deze tunnel, vond ik dat niet eens een erg beangstigend idee. De tunnel stelde mij op een of andere manier gerust dat het toch wel allemaal goed zou komen.
Hierna zijn we rustig teruggelopen naar het studentenhuis waar we deze avond zouden verblijven. Eenmaal aangekomen zijn we rustig gaan zitten en hebben we onze ervaringen nog eens goed doorgesproken, terwijl alles om ons heen nog lekker aan het bewegen was. Op dat moment kreeg ik een berichtje van mijn goede vriend J, die had vernomen dat ik me in Nijmegen bevond. Na een korte tekstwisseling, die overigens erg grappig was door de letters die constant over elkaar heen liepen en sprongen, besloten we om af te spreken bij de lokale coffeeshop.
Ongeveer een half uur later zaten we met J in het park en had deze onze laatste capsule 2cb soldaat gemaakt. Hoewel het park een prachtig, trippy uitzicht bood, werd onze space helaas verstoord door een groep dronken hangjongeren. Deze bleven ons lastig vallen en verstoorden onze space. Back to the studenthouse it was.
De piek was op dit moment well over en dingen begonnen langzaam te stabiliseren. Het was inmiddels 11 uur. Vanaf dit moment hebben we vooral spacy muziek geluisterd en filmpjes gekeken. We hebben ons minimaal 2 uur kunnen vermaken met de blog van een vriend van ons. spacecakeforkids.tumblr.com is een echte aanrader in combinatie met sfeervolle achtergrondmuziek van bijvoorbeeld Hammock! De klapper op de vuurpijl however was het filmpje Love and Theft! Dit was voor vele van ons een erg intense ervaringen, we hadden stuk voor stuk het gevoel dat we compleet het filmpje in werden gezogen.
Zoals altijd komen aan alle goede dingen een eind. Met nog een flinke toeter hebben we de avond afgesloten en ons warme bedje opgezocht. Nog stilletjes nagenietend van de vele dingen die we vandaag hebben meegemaakt. Al met al een zeer positieve ervaring en zeker voor herhaling vatbaar.
Dit was ook mijn eerste post ever op dit forum, ik hoop dat jullie er iets aan hebben gehad!