#1
AL-LAD ga ik niet doen omdat je dan weer een afgeleide hebt van een reeds bewerkte stof.
LSD 120 µg trip report (3e keer LSD)
24 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
http://drugsforum.nl/viewtopic.php?f=21&t=53632
Hier kan je mijn report vinden als moest je geïnteresseerd zijn hoe ik dezelfde dosis heb ervaren.
Hier kan je mijn report vinden als moest je geïnteresseerd zijn hoe ik dezelfde dosis heb ervaren.
#3
Echter na een trip hierop ben ik echt lang onstabiel geweest. De wereld was zo klein geworden, wie was ik en etc...
Juist DE reden voor mij om te trippen. Die onstabiliteit is de verwarring die ontstaat omdat je inzicht krijgt in dat je in het dagelijkse leven allemaal dingen maar aanneemt als waarheid en nu kom je er achter dat veel van die dingen gewoon helemaal nergens op slaan. De wereld die kleiner wordt is de wereld van concepten. Met andere woorden de wereld die we constant met onze gedachten in leven moeten houden, omdat deze wereld verder helemaal geen werkelijk bestaan heeft. Hoe groter je bewustzijn, hoe kleiner de schijnbare wereld (en andersom).
Sorry voor mijn ietwat ongelukkige formulering. Ik bedoelde eigenlijk gewoon dat ik met LSD niet helemaal geland ben zoals dat met paddo's/truffels voordien wel altijd het geval was. Een deel van mij is als het ware blijven hangen aan de andere kant. Daarom ben ik ook bang om het opnieuw te doen. Ik weet echt niet of dat ik nog zou kunnen functioneren als er te veel aan de andere kant blijft.
#4
Oke dat is begrijpelijk ja. Existentiële angst is niet iets om te onderschatten.
Het is voor mij juist mijn doel om zoveel mogelijk van 'mezelf' kwijt te raken in zowel trips als in meditatie. Let wel: met 'mezelf' bedoel ik hier mijn identiteit/persoonlijkheid/ego. Trips en meditatie hebben het heel helder voor mij gemaakt dat hoe minder identiteit er is, hoe meer echte zelf er is, wat gepaard gaat met diepe vrede en vreugde. De identiteit zorgt er juist voor dat die vrede en vreugde niet constant ervaren lijken te worden. Ik heb ook ervaren dat het dagelijkse leven enorm makkelijk en liefdevol wordt op dagen dat ik niet zo zwaar in mijn ego zit. Ik ben er niet bang voor dat ik niet zou kunnen functioneren zonder me te identificeren met m'n gedachten, integendeel.
Je moet niets van mij aannemen, maar ik kan je vertellen dat het enkel het ego is die bang is om zichzelf te verliezen, niet jijzelf. Maar uiteraard moet je die overtuiging vanuit jezelf hebben. Als jij je niet klaar voelt voor een trip, moet je niet gaan trippen. Ik voel me vaak ook mentaal nog niet klaar voor een trip en doe het dan ook niet. Het zijn zeer zeker erg heftige ervaringen die nooit onderschat moeten worden.
Het is voor mij juist mijn doel om zoveel mogelijk van 'mezelf' kwijt te raken in zowel trips als in meditatie. Let wel: met 'mezelf' bedoel ik hier mijn identiteit/persoonlijkheid/ego. Trips en meditatie hebben het heel helder voor mij gemaakt dat hoe minder identiteit er is, hoe meer echte zelf er is, wat gepaard gaat met diepe vrede en vreugde. De identiteit zorgt er juist voor dat die vrede en vreugde niet constant ervaren lijken te worden. Ik heb ook ervaren dat het dagelijkse leven enorm makkelijk en liefdevol wordt op dagen dat ik niet zo zwaar in mijn ego zit. Ik ben er niet bang voor dat ik niet zou kunnen functioneren zonder me te identificeren met m'n gedachten, integendeel.
Je moet niets van mij aannemen, maar ik kan je vertellen dat het enkel het ego is die bang is om zichzelf te verliezen, niet jijzelf. Maar uiteraard moet je die overtuiging vanuit jezelf hebben. Als jij je niet klaar voelt voor een trip, moet je niet gaan trippen. Ik voel me vaak ook mentaal nog niet klaar voor een trip en doe het dan ook niet. Het zijn zeer zeker erg heftige ervaringen die nooit onderschat moeten worden.
#5
Heel fijn geschreven man ![:)]()
Pfff het begint me nu echt te lang te duren voor mijn eerste LSD trip ![:)]()
#6
Dankje. Ja dat kan ik me voorstellen. LSD is natuurlijk een van de 'big ones' die je gedaan moet hebben.bobsacamano zei:Heel fijn geschreven manPfff het begint me nu echt te lang te duren voor mijn eerste LSD trip
![:)]()
Als ik het zo lees is AL-LAD best vergelijkbaar met LSD en dat is gewoon bij RC vendors te bestellen. Ik ben er zelf ook erg benieuwd naar.
#7
En wat is daar precies het probleem in dan voor jou?theholyganja zei:AL-LAD ga ik niet doen omdat je dan weer een afgeleide hebt van een reeds bewerkte stof.
#8
Je gaat te ver weg van het originele. Echt zuiver vind ik dat dan niet meer.
Maar iedereen heeft hier z'n eigen menibg over dus cheers.
Maar iedereen heeft hier z'n eigen menibg over dus cheers.
#9
Persoonlijk vind ik de redenatie vrij arbitrair, omdat je al een discussie kunt hebben over wat het originele dan is en waarom het originele wel of niet meer zuiver is. Maargoed ieder zijn eigen mening inderdaad en iedereen moet vooral gebruiken waar hij/zij zich goed bij voelt. Vind het zelf altijd wel interessant om te horen waarom mensen sommige dingen wel en niet willen doen.theholyganja zei:Je gaat te ver weg van het originele. Echt zuiver vind ik dat dan niet meer.
Maar iedereen heeft hier z'n eigen menibg over dus cheers.
#10
Ik heb zo'n voorgevoel dat AL-LAD net zo veel vanaf het originele(ergotamine) bewerkt is als LSD is, maar zeker weten doe ik het niet. ![:tongueout:]()
#11
In Thikal wordt het bewerkt vanaf LSD, maar er zullen vast meerdere syntheses zijn inmiddels.Fool zei:Ik heb zo'n voorgevoel dat AL-LAD net zo veel vanaf het originele(ergotamine) bewerkt is als LSD is, maar zeker weten doe ik het niet.![:tongueout:]()
#12
Nouja, meneer Shulgin had toendertijd wat minder regeltjes om zich druk over te maken dan dat de RC-produceerders op dit moment hebben. Als ze daar werken met LSD zonder een vorm van een opiumontheffing worden ze vrij snel gesloten. :P
#13
Vandaar ook mijn toevoeging dat er inmiddels vast meer syntheses zijn. Lijkt mij ook sterk dat ze de RC lysergamides vanaf LSD synthetiseren.
#14
Met elk trip report dat ik lees over LSD wordt ik er steeds nieuwsgieriger naar. Mocht ik ergens LSD kunnen scoren zal ik dit zeker doen!
Erg leuk en interessant report! Bedankt voor het delen!
Erg leuk en interessant report! Bedankt voor het delen!
#15
Wie? - Ik alleen. Man, 30 jaar. 188cm/~70KG
Wat? - ~120 µg LSD
Waar? - Thuis
Wanneer? - 23-05-2015
De derde keer LSD. Hier zag ik al een paar weken met hele hoge verwachtingen naar uit. De eerste twee keren - alhoewel bijzondere ervaringen op zichzelf - hadden mij namelijk niet naar dat niveau van bewustzijn gebracht zoals trips op met name psilocybine dat wel hebben gedaan. Zoals ook hier op het forum aangegeven door Psychedelibee was de dosis (60µg) bij deze eerste trips waarschijnlijk te laag. Deze keer heeft LSD mij weten te overtuigen dat het net als psilocybine een zeer bekwaam middel is bij het verkennen van het eigen bewustzijn. Ook was deze trip een bevestiging van een aantal kenmerken van de LSD ervaring waar ik persoonlijk minder over te spreken ben. Uiteraard zal ik dit uitvoerig bespreken in dit trip report.
Het is vier uur 's middags en ik zit te twijfelen of ik nu mijn zegels pak of wacht tot morgen. Morgen wordt mooier weer voorspeld. Maar ik kan niet wachten. De zon schijnt nu, maar tegelijkertijd weet ik dat dit geen voorwaarde hoeft te zijn voor een mooie trip. LSD werkt bij mij elke keer binnen een kwartier en ook nu is dat het geval. Ook deze keer bekruipt me weer een gevoel van lichamelijke onrust. Een nerveuze energie die door me heen gaat en toeneemt in intensiteit. Ik maak me er geen zorgen over. Mentaal ben ik kalm en zolang ik me daar op richt, kan ik die kalmte goed bewaren. Wel verkies ik in dit opzicht de psilocybine ervaring boven die van LSD, aangezien een paddo/truffel trip mij enkel fysiek ongemak geeft in ruwweg het eerste halfuur. Bij LSD houdt dit bij mij toch wel de gehele trip aan, waarbij de spanning geleidelijk afzwakt gedurende de gehele ervaring.
Een ander effect dat LSD op mij heeft tijdens de come up, is een intens gevoel van honger. Een scheurend gevoel van onbehagen. Geen lekkere trek, maar het gevoel van 'als ik niet snel wat binnen krijg lig ik hier straks op de grond'. Nu eet ik per definitie helemaal niets vier uren voor een trip, maar bij andere tripmiddelen zorgt dat op geen enkele manier voor die schijnbaar irrationele sensatie. Ik ben wederom goed voorbereid en heb mijn koelkast en keukenkastjes van tevoren rijkelijk gevuld, wetende dat daar 12 uren later een enorme aanslag op gepleegd zal zijn.![:wink:]()
Rond half vijf - een halfuur de trip in - beginnen de visuals al op te komen. Een overlay van hoekige tekens vormt zich op egale donkere achtergronden zoals de bank en gordijnen. Ik zeg dan wel overlay, maar de tekens lijken werkelijk op deze objecten te zitten. Wanneer ik door de kamer loop, blijven ze strak op hun plaats zitten als een soort reliëf op/in de werkelijke stof. Hoe langer ik er naar kijk, hoe duidelijker de tekens worden. De tekens zelf zijn exclusief geometrisch van aard. Veel hoeken van 90 graden afgewisseld met hoeken van 45 graden. Ik herken er verder geen symbolen in, wat eigenlijk best vreemd is aangezien de vormen zo simpel zijn. Buiten beginnen zelfs organische dingen zich te vormen op deze wijze. Takken van bomen zijn ineens erg onnatuurlijk gevormd met diezelfde hoeken. Tegelijkertijd veranderen deze bomen constant door te draaien en kronkelen. Ik herken er een soort disharmonie in van organisch en inorganisch materiaal.
Ook op het gebied van kleur verandert er het een en ander. Als een tweede laag hangt er een zweem van gesatureerde groene en paarse kleuren over mijn zicht heen. Rond objecten zijn deze kleuren nadrukkelijker aanwezig als een soort van omranding. Wederom bekruipt me een gevoel van disharmonie. Aan de ene kant aardse kleuren op de achtergrond, aan de andere kant die laag van neon-achtige kleuren eroverheen. Het lijkt elkaar letterlijk af te stoten. Dit is trouwens wel hoe ik me vele jaren terug had voorgesteld hoe een trip er ongeveer uit zou zien. Maar na grofweg 40-50 keer te hebben getript op psilocybine, heb ik een verlangen naar de harmonie die de visuals die dat tripmiddel me wel altijd geven: ronde, organische vormen en natuurlijke kleuren. LSD lijkt ook voornamelijk naar het intellectuele te sturen, in plaats van het transcendentale bewustzijn waar psilocybine me constant naartoe wil hebben.
Lichtelijk teleurgesteld denk ik bij mezelf 'gaat het met LSD niet meer worden dan dit?' Gelukkig zal ik er snel achterkomen dat ik het daar mis heb. Ongeveer een uur tot anderhalf uur later zit ik op mijn stoel voor het raam naar buiten te kijken. De bomen aan de overkant van het water kronkelen nog steeds door op die vreemde hoekige manier. Het is mooi weer en er komen geregeld bootjes en flinke jachten voorbij varen in het brede vaarwater hier voor huis. Zoals vrijwel altijd met tripmiddelen is mijn zicht enorm versterkt alsook mijn gehoor. Mijn perceptie heeft een ongekende scherpte en mijn aandacht beslaat ook een veel groter gebied van mijn gezichtsveld. Alsof de focus van een relatief klein centraal punt overgaat in vrijwel mijn gehele gezichtsveld. Niet alleen dat, maar visueel vertonen kleuren een veel grotere diepte en contrast. Hetzelfde gebeurd met mijn gehoor. Alsof geluiden die je zo gewend bent ineens veel meer van zichzelf aan je blootgeven.
Dan ineens gebeurd er iets wat ik al verscheidene keren eerder heb meegemaakt met paddo's en truffels en in mindere mate meditatie, maar niet had verwacht mee te maken met LSD. Ik hoor ineens kinderstemmen. Typisch het geluid van blije spelende kinderen op straat. Ik leun voorover naar het raam om te kijken of ze hier voor op straat spelen, maar ik zie helemaal niemand. Sterker nog, ik zie op dat moment helemaal nergens iemand. Niet hier voor op straat, op het water of aan de overkant. Ik begin gedachten te krijgen over dat de stemmen een creatie van mijn fantasie zijn, maar dan bedenk ik me dat ik dit een stuk of 3 of 4 keer eerder precies zo heb meegemaakt tijdens paddo trips. Ik richt mijn aandacht op het huis hier links tegenover aan de overkant van het water. Ik hoor de kinderen nog steeds roepen naar elkaar: 'kom!' 'hé!' Dat soort dingen. Ook een naam die ik niet goed versta. Het klinkt alsof het geluid hier letterlijk van beneden op straat (ik zit 2 hoog) komt, zo dichtbij en helder. Maar dan zie ik ineens werkelijk kinderen van achter wat bosjes helemaal aan de overkant van het vaarwater rennen. Ik denk dit is onmogelijk om te verstaan vanaf zo'n 70 a 80 meter en achter dubbele beglazing. Ik ben helemaal verward en kijk als een bang dier om me heen wat er in godsnaam aan de hand is. Maar ik herinner me ook dat ik dit eerder heb meegemaakt en weet dat ik nu vooral niet moet gaan denken, maar gewoon neutraal de situatie moet aanzien. Dan ineens gebeurd exact hetzelfde als die vorige keren. Ik voel een gevoel opkomen dat me zeer bekend voorkomt. Het is het gevoel van 's ochtends verward wakker raken en nog niet helemaal geloven dat die indrukwekkende droom die je had helemaal niet echt was. Ik kijk weer om me heen en merk net als die eerdere keren dat alle objecten zijn verdwenen. Niet dat ik niets meer zie. Ik zie alles zoals ik het normaal ook zie, maar ik zie geen 'tafel', geen 'bank', geen 'kamer', geen 'boom', enzovoort. Ik zie dus niet meer de mentale concepten die ik normaal "op" mijn ervaring plak. Ik zie ook mijn 'lichaam' niet meer en voel me niet alsof ik 'in' mijn lichaam zit want er is helemaal geen lichaam. Alles bestaat uit hetzelfde "spul" en ik zweef gewoon "hier".
Dan voel ik ook net als die vorige keren iets in me opkomen. Het is een soort instinctief oergevoel van herkenning en het komt in me op vanaf het gebied rond mijn hart. Alsof je ergens bent en je iemand je naam hoort roepen, maar dan vele malen sterker/intenser. Het gevoel reageert sterk op de geluiden van de spelende kinderen. Er is weer geen ontkennen aan: het is weer kristalhelder dat die percepties en geluiden die ervaren worden niet iets anders zijn dan mezelf. Ik zie letterlijk mezelf in de wereld om me heen. Uiteraard niet mezelf als persoon, maar mijn essentie. Overal waar ik kijk en luister neem ik mezelf waar. En ik wil hier graag aan toevoegen dat ik als persoon dus géén zweverig type ben.![:wink:]()
Ik ben altijd enorm kritisch en rationeel geweest en ben dat naar mijn idee altijd gebleven, maar hier was gewoon weer niet omheen te komen. Het gevoel dat opkomt in mijn hart wordt sterker en doordringt steeds meer mijn gehele ervaring. Alsof er iets onvoorstelbaar groter dan mijzelf door mijn ogen begint te kijken. Net als de vorige keren besef ik langzaamaan dat ik dat zelf ben die steeds meer aanwezig is in "mijn" ervaring. Ook zie ik dat de mensen die ik buiten zie gemaakt zijn van exact hetzelfde als wat ik ben. Binnen deze aanwezigheid speelt zich wat wij normaal de realiteit noemen af als een soort speelfilm. Maar het is de aanwezigheid zelf die de realiteit is. Alles van vorm is slechts een modulatie van die realiteit.
Vanuit dat bewustzijn kijk ik om me heen en zie de wereld letterlijk onvoorstelbaar mooi worden. Hoe langer ik ergens naar kijk, hoe dieper de kleuren worden. Zonlicht valt als een gouden regen over de struiken en bomen en veranderd alles in een soort tapijt van fluweel met glinsteringen er doorheen verwerkt. De neppe groen/paarse neonkleuren en hoekige visuals werden als het ware weggevaagd door dit alles, ik kon ze nergens meer ontdekken. Een on-voor-stelbaar gevoel van diepe stilte bekruipt me en ik voel iets wat ik alleen maar kan omschrijven als onvoorwaardelijke liefde voor alles wat wordt waargenomen. Je zou die stilte ook God kunnen noemen, maar dat is dan weer zo'n beladen term. De religies van de wereld hebben dat aardig weten te verpesten.![:wink:]()
Zo heb ik dus een paar uren doorgebracht in wat ik letterlijk de hemel op aarde zou noemen. Geleidelijk kwam ik hierna weer terug op aarde en ik heb daarna nog zeker een uur zitten reflecteren op dit alles. Het is voor mij geen kwestie meer of dat hogere bewustzijn er werkelijk is, maar hoe ik altijd als dat bewustzijn kan zien.![:wink:]()
Ik heb hierna nog urenlang zitten genieten van muziek (wat een geweldige ervaring is met LSD) en heerlijk fruit zitten eten. Wat ze zeggen is waar: met LSD geniet je echt intens van gezond voedsel! Maar je begrijpt dat dat allemaal maar wat flauwtjes is vergeleken met het eerder beschrevene. ![:wink:]()
Ook werd ik weer bewust van het fysieke ongemak van de LSD en dus besloot ik nog aan de wiet te gaan, wat daar goed tegen hielp. LSD met wiet is trouwens een goede combinatie naar mijn mening, omdat de extreme alertheid van LSD het versufte gevoel van stoned zijn goed tegengaat. Wiet is voor mij een echte filosofeer drug, maar tegelijkertijd wordt ik er ook zo slaperig en duf van altijd. De combinatie van de twee kan er bij mij voor zorgen dat ik enorm diep kan filosoferen. Maar filosoferen is iets totaal anders dan de transcendentale staat die ik eerder beschreef. Met filosoferen blijf je binnen het intellect, binnen het denken en de conceptuele wereld. Allemaal erg interessant, dat wel. Maar naar mijn mening kan je absoluut niets te weten komen over onze realiteit door middel van het intellect. Maar daar mag iedereen het zijne/hare van denken. ![:wink:]()
Al met al dus een zeer geslaagde ervaring. Ik ben blij dat LSD dit voor mij mogelijk kon maken. Maar ik denk dat ik de volgende keer weer lekker paddo's of truffels ga nemen. LSD heeft een aantal nadelen voor mij die ik nogal zwaar vind tellen. Maar dit alles heeft me wel weer een enorme impuls gegeven om vooral door te gaan met meditatie.
Zo... Ik ben blij dat ik dit even van me af kon schrijven. Ik hoop dat jullie mijn ervaring interessant vonden.![:)]()
Wat? - ~120 µg LSD
Waar? - Thuis
Wanneer? - 23-05-2015
De derde keer LSD. Hier zag ik al een paar weken met hele hoge verwachtingen naar uit. De eerste twee keren - alhoewel bijzondere ervaringen op zichzelf - hadden mij namelijk niet naar dat niveau van bewustzijn gebracht zoals trips op met name psilocybine dat wel hebben gedaan. Zoals ook hier op het forum aangegeven door Psychedelibee was de dosis (60µg) bij deze eerste trips waarschijnlijk te laag. Deze keer heeft LSD mij weten te overtuigen dat het net als psilocybine een zeer bekwaam middel is bij het verkennen van het eigen bewustzijn. Ook was deze trip een bevestiging van een aantal kenmerken van de LSD ervaring waar ik persoonlijk minder over te spreken ben. Uiteraard zal ik dit uitvoerig bespreken in dit trip report.
Het is vier uur 's middags en ik zit te twijfelen of ik nu mijn zegels pak of wacht tot morgen. Morgen wordt mooier weer voorspeld. Maar ik kan niet wachten. De zon schijnt nu, maar tegelijkertijd weet ik dat dit geen voorwaarde hoeft te zijn voor een mooie trip. LSD werkt bij mij elke keer binnen een kwartier en ook nu is dat het geval. Ook deze keer bekruipt me weer een gevoel van lichamelijke onrust. Een nerveuze energie die door me heen gaat en toeneemt in intensiteit. Ik maak me er geen zorgen over. Mentaal ben ik kalm en zolang ik me daar op richt, kan ik die kalmte goed bewaren. Wel verkies ik in dit opzicht de psilocybine ervaring boven die van LSD, aangezien een paddo/truffel trip mij enkel fysiek ongemak geeft in ruwweg het eerste halfuur. Bij LSD houdt dit bij mij toch wel de gehele trip aan, waarbij de spanning geleidelijk afzwakt gedurende de gehele ervaring.
Een ander effect dat LSD op mij heeft tijdens de come up, is een intens gevoel van honger. Een scheurend gevoel van onbehagen. Geen lekkere trek, maar het gevoel van 'als ik niet snel wat binnen krijg lig ik hier straks op de grond'. Nu eet ik per definitie helemaal niets vier uren voor een trip, maar bij andere tripmiddelen zorgt dat op geen enkele manier voor die schijnbaar irrationele sensatie. Ik ben wederom goed voorbereid en heb mijn koelkast en keukenkastjes van tevoren rijkelijk gevuld, wetende dat daar 12 uren later een enorme aanslag op gepleegd zal zijn.
Rond half vijf - een halfuur de trip in - beginnen de visuals al op te komen. Een overlay van hoekige tekens vormt zich op egale donkere achtergronden zoals de bank en gordijnen. Ik zeg dan wel overlay, maar de tekens lijken werkelijk op deze objecten te zitten. Wanneer ik door de kamer loop, blijven ze strak op hun plaats zitten als een soort reliëf op/in de werkelijke stof. Hoe langer ik er naar kijk, hoe duidelijker de tekens worden. De tekens zelf zijn exclusief geometrisch van aard. Veel hoeken van 90 graden afgewisseld met hoeken van 45 graden. Ik herken er verder geen symbolen in, wat eigenlijk best vreemd is aangezien de vormen zo simpel zijn. Buiten beginnen zelfs organische dingen zich te vormen op deze wijze. Takken van bomen zijn ineens erg onnatuurlijk gevormd met diezelfde hoeken. Tegelijkertijd veranderen deze bomen constant door te draaien en kronkelen. Ik herken er een soort disharmonie in van organisch en inorganisch materiaal.
Ook op het gebied van kleur verandert er het een en ander. Als een tweede laag hangt er een zweem van gesatureerde groene en paarse kleuren over mijn zicht heen. Rond objecten zijn deze kleuren nadrukkelijker aanwezig als een soort van omranding. Wederom bekruipt me een gevoel van disharmonie. Aan de ene kant aardse kleuren op de achtergrond, aan de andere kant die laag van neon-achtige kleuren eroverheen. Het lijkt elkaar letterlijk af te stoten. Dit is trouwens wel hoe ik me vele jaren terug had voorgesteld hoe een trip er ongeveer uit zou zien. Maar na grofweg 40-50 keer te hebben getript op psilocybine, heb ik een verlangen naar de harmonie die de visuals die dat tripmiddel me wel altijd geven: ronde, organische vormen en natuurlijke kleuren. LSD lijkt ook voornamelijk naar het intellectuele te sturen, in plaats van het transcendentale bewustzijn waar psilocybine me constant naartoe wil hebben.
Lichtelijk teleurgesteld denk ik bij mezelf 'gaat het met LSD niet meer worden dan dit?' Gelukkig zal ik er snel achterkomen dat ik het daar mis heb. Ongeveer een uur tot anderhalf uur later zit ik op mijn stoel voor het raam naar buiten te kijken. De bomen aan de overkant van het water kronkelen nog steeds door op die vreemde hoekige manier. Het is mooi weer en er komen geregeld bootjes en flinke jachten voorbij varen in het brede vaarwater hier voor huis. Zoals vrijwel altijd met tripmiddelen is mijn zicht enorm versterkt alsook mijn gehoor. Mijn perceptie heeft een ongekende scherpte en mijn aandacht beslaat ook een veel groter gebied van mijn gezichtsveld. Alsof de focus van een relatief klein centraal punt overgaat in vrijwel mijn gehele gezichtsveld. Niet alleen dat, maar visueel vertonen kleuren een veel grotere diepte en contrast. Hetzelfde gebeurd met mijn gehoor. Alsof geluiden die je zo gewend bent ineens veel meer van zichzelf aan je blootgeven.
Dan ineens gebeurd er iets wat ik al verscheidene keren eerder heb meegemaakt met paddo's en truffels en in mindere mate meditatie, maar niet had verwacht mee te maken met LSD. Ik hoor ineens kinderstemmen. Typisch het geluid van blije spelende kinderen op straat. Ik leun voorover naar het raam om te kijken of ze hier voor op straat spelen, maar ik zie helemaal niemand. Sterker nog, ik zie op dat moment helemaal nergens iemand. Niet hier voor op straat, op het water of aan de overkant. Ik begin gedachten te krijgen over dat de stemmen een creatie van mijn fantasie zijn, maar dan bedenk ik me dat ik dit een stuk of 3 of 4 keer eerder precies zo heb meegemaakt tijdens paddo trips. Ik richt mijn aandacht op het huis hier links tegenover aan de overkant van het water. Ik hoor de kinderen nog steeds roepen naar elkaar: 'kom!' 'hé!' Dat soort dingen. Ook een naam die ik niet goed versta. Het klinkt alsof het geluid hier letterlijk van beneden op straat (ik zit 2 hoog) komt, zo dichtbij en helder. Maar dan zie ik ineens werkelijk kinderen van achter wat bosjes helemaal aan de overkant van het vaarwater rennen. Ik denk dit is onmogelijk om te verstaan vanaf zo'n 70 a 80 meter en achter dubbele beglazing. Ik ben helemaal verward en kijk als een bang dier om me heen wat er in godsnaam aan de hand is. Maar ik herinner me ook dat ik dit eerder heb meegemaakt en weet dat ik nu vooral niet moet gaan denken, maar gewoon neutraal de situatie moet aanzien. Dan ineens gebeurd exact hetzelfde als die vorige keren. Ik voel een gevoel opkomen dat me zeer bekend voorkomt. Het is het gevoel van 's ochtends verward wakker raken en nog niet helemaal geloven dat die indrukwekkende droom die je had helemaal niet echt was. Ik kijk weer om me heen en merk net als die eerdere keren dat alle objecten zijn verdwenen. Niet dat ik niets meer zie. Ik zie alles zoals ik het normaal ook zie, maar ik zie geen 'tafel', geen 'bank', geen 'kamer', geen 'boom', enzovoort. Ik zie dus niet meer de mentale concepten die ik normaal "op" mijn ervaring plak. Ik zie ook mijn 'lichaam' niet meer en voel me niet alsof ik 'in' mijn lichaam zit want er is helemaal geen lichaam. Alles bestaat uit hetzelfde "spul" en ik zweef gewoon "hier".
Dan voel ik ook net als die vorige keren iets in me opkomen. Het is een soort instinctief oergevoel van herkenning en het komt in me op vanaf het gebied rond mijn hart. Alsof je ergens bent en je iemand je naam hoort roepen, maar dan vele malen sterker/intenser. Het gevoel reageert sterk op de geluiden van de spelende kinderen. Er is weer geen ontkennen aan: het is weer kristalhelder dat die percepties en geluiden die ervaren worden niet iets anders zijn dan mezelf. Ik zie letterlijk mezelf in de wereld om me heen. Uiteraard niet mezelf als persoon, maar mijn essentie. Overal waar ik kijk en luister neem ik mezelf waar. En ik wil hier graag aan toevoegen dat ik als persoon dus géén zweverig type ben.
Vanuit dat bewustzijn kijk ik om me heen en zie de wereld letterlijk onvoorstelbaar mooi worden. Hoe langer ik ergens naar kijk, hoe dieper de kleuren worden. Zonlicht valt als een gouden regen over de struiken en bomen en veranderd alles in een soort tapijt van fluweel met glinsteringen er doorheen verwerkt. De neppe groen/paarse neonkleuren en hoekige visuals werden als het ware weggevaagd door dit alles, ik kon ze nergens meer ontdekken. Een on-voor-stelbaar gevoel van diepe stilte bekruipt me en ik voel iets wat ik alleen maar kan omschrijven als onvoorwaardelijke liefde voor alles wat wordt waargenomen. Je zou die stilte ook God kunnen noemen, maar dat is dan weer zo'n beladen term. De religies van de wereld hebben dat aardig weten te verpesten.
Zo heb ik dus een paar uren doorgebracht in wat ik letterlijk de hemel op aarde zou noemen. Geleidelijk kwam ik hierna weer terug op aarde en ik heb daarna nog zeker een uur zitten reflecteren op dit alles. Het is voor mij geen kwestie meer of dat hogere bewustzijn er werkelijk is, maar hoe ik altijd als dat bewustzijn kan zien.
Al met al dus een zeer geslaagde ervaring. Ik ben blij dat LSD dit voor mij mogelijk kon maken. Maar ik denk dat ik de volgende keer weer lekker paddo's of truffels ga nemen. LSD heeft een aantal nadelen voor mij die ik nogal zwaar vind tellen. Maar dit alles heeft me wel weer een enorme impuls gegeven om vooral door te gaan met meditatie.
Zo... Ik ben blij dat ik dit even van me af kon schrijven. Ik hoop dat jullie mijn ervaring interessant vonden.
#16
Mooi geschreven! Herken best veel dingen die jij benoemt uit mijn eigen LSD en paddo trips. LSD heeft inderdaad wat meer het intellectuele en paddo's meer het spirituele.
#17
Dankjewel ![:)]()
LSD neigt meer naar het intellectuele ja, maar ik was blij verrast dat het daar niet bij bleef. Verder wel geweldig om zo gemakkelijk enorm complex te kunnen denken met LSD. Je ziet het allemaal zo voor je. Ook is die extreme alertheid, scherpte en onvermoeibaarheid zo fantastisch om muziek te luisteren, wat ik steeds doe in de come down. Ik ben benieuwd hoe ik nu paddo's/truffels ga ervaren na deze LSD ervaringen. In ieder geval minstens een aantal weken/maanden niet trippen voor mij, deze laatste trip zit me nog veel te hoog.
LSD neigt meer naar het intellectuele ja, maar ik was blij verrast dat het daar niet bij bleef. Verder wel geweldig om zo gemakkelijk enorm complex te kunnen denken met LSD. Je ziet het allemaal zo voor je. Ook is die extreme alertheid, scherpte en onvermoeibaarheid zo fantastisch om muziek te luisteren, wat ik steeds doe in de come down. Ik ben benieuwd hoe ik nu paddo's/truffels ga ervaren na deze LSD ervaringen. In ieder geval minstens een aantal weken/maanden niet trippen voor mij, deze laatste trip zit me nog veel te hoog.
#18
Wat ik het mooie vind aan LSD is dat het in mijn optiek completer is dan paddo's. LSD heeft het allemaal, intellectueel met vlagen van spiritualiteit. Visueel consistenter dan paddo's bij paddo's komt het meer in vlagen , synergie in alle zintuigen ipv van vooral horen/zien bij paddo's. Verder lijk ik makkelijker een ego oplossing met LSD te ervaren en bij paddo's eerder out of body ervaringen.
Ik vind ze beiden erg mooi en allebei hun toegevoegde waarde hebben op psychonautisch vlak. Wat ik zelf het fijne vind aan de combinatie van intellectualiteit en spiritualiteit bij LSD is dat ik met die combinatie makkelijker persoonlijke kwesties kwesties kan aanpakken. Omdat ik er heel rationeel en creatief naar kan kijken met tegelijk een ontzettende liefde voor alles en iedereen, waaronder mijzelf. Met paddo's heb ik dan niet altijd de scherpte om tot concrete oplossingen te komen en raak ik makkelijker in een duister gat waarin ik vooral bij het probleem blijf hangen en niet verder kan met de oplossing. Die oplossing komt dan achteraf, maar bij LSD kan ik al tijdens de ervaring eraan werken.
Ik vind ze beiden erg mooi en allebei hun toegevoegde waarde hebben op psychonautisch vlak. Wat ik zelf het fijne vind aan de combinatie van intellectualiteit en spiritualiteit bij LSD is dat ik met die combinatie makkelijker persoonlijke kwesties kwesties kan aanpakken. Omdat ik er heel rationeel en creatief naar kan kijken met tegelijk een ontzettende liefde voor alles en iedereen, waaronder mijzelf. Met paddo's heb ik dan niet altijd de scherpte om tot concrete oplossingen te komen en raak ik makkelijker in een duister gat waarin ik vooral bij het probleem blijf hangen en niet verder kan met de oplossing. Die oplossing komt dan achteraf, maar bij LSD kan ik al tijdens de ervaring eraan werken.
#19
Hier ben ik het volledig mee eens. Muziek op LSD is puur genieten en op psilocybine is het puur emotie.Mindless zei:Muziek is imo fijner op LSD dan psilocybine door de superieure alertheid, pure stamina en het vermogen de gelaagdheid van muziek veel beter waar te nemen. Psilocybine heeft dan weer het voordeel dat ik er emotioneler naar kan luisteren en het me gevoelsmatig dan weer veel meer doet.
Ik bedoel daarmee echt met mijn geest uit mijn lichaam treden. Dat mijn geest vrij van mijn lichaam door de kamer zweeft. Dit lijk ik makkelijker op paddo's te bereiken dan op LSD. Ik vind het zeker een mystieke ervaring, maar een mystieke ervaring heb je ook in vele andere soorten. Een ego oplossing op LSD vond ik ook een behoorlijk mystieke ervaring. Maar ik snap wel wat je bedoelt dat je paddo's mystieker vind dan LSD. Ik noem dat altijd meer spiritueel, maar volgens mij bedoelen we hetzelfde. Bij paddo's heeft de hele ervaring dat mystieke karakter over zich en bij LSD komt dat meer in vlagen. Daarbij ga je er ook veel dieper in met paddo's zoals jij ook al aangaf. Maar 120 mics LSD is natuurlijk nog niet een hele hoge dosering. Ik las in je andere report dat je vaak 50+ gr paddo's hebt gedaan, voor een vergelijkbare sterkte qua LSD zou je dan al snel 400+ mics moeten nemen. Zo hoog ben ik zelf ook nog niet aan de LSD geweest, maar ik kan mij zo voorstellen dat dat ook al een stuk dieper zou kunnen gaan. Maar dat beide een ander karakter hebben zal ook in hoge doseringen zo blijven denk ik zo.Mindless zei:Bedoel je trouwens met out of body ervaringen mystieke ervaringen?
Ja met paddo's kan het zeker ook maar is wel wat lastiger ja. Grappige is wel dat sinds ik een volledige ego oplossing aan de LSD heb gehad ik sindsdien nog 1 keer een voor mij lichte dosis truffels heb ik gedaan en toen die ego oplossing zelf in gang kon zetten. Uiteindelijk was de dosis te licht om een volledige oplossing te krijgen, maar ik kan er nu makkelijker komen.Mindless zei:Uiteindelijk ben ik er zo achtergekomen dat door deze intense 'aanvallen' van angst te ondergaan, ze uiteindelijk ontstegen kunnen worden en zo ook een ego oplossing mogelijk is.
DMT is zeker een aanrader. Visueel gezien spant DMT echt de kroon, de visuals lijken erg op die van paddo's maar dan vele malen heftiger. De visuals zijn niet anders te omschrijven als volledig buitenaards, in no time wordt je van de aarde afgeschoten het universum in en kom je op de meest onbeschrijfelijke plekken terecht waar altijd een aanwezigheid lijkt te zijn. Die aanwezigheid onthaalt je met een gevoel van ultieme liefde maar alles gaat zo snel dat je niet veel meer kan doen dan toekijken. Het bijzondere is wel dat je bij DMT mentaal behoorlijk helder blijft. De ervaring is in mijn optiek te kort om echt in je eigen gedachten te duiken, daarbij is de ervaring zo buitenaards dat het moeilijk is om hier bepaalde persoonlijke zaken in te herkennen omdat die vaak redelijk aards zijn.Mindless zei:Ik zag trouwens hoeveel ervaring jij hebt met psychedelica. Zou je kunnen vertellen welke je aan zou raden voor iemand die helemaal weg is van psilocybine? DMT waarschijnlijk? En verder nog andere?
Changa is ook een aanrader, dat is rookbare Ayahuasca. Het lijkt veel op pure DMT maar is iets minder buitenaards en je kunt het blijven roken zodat het niet maar 10 min duurt maar bijvoorbeeld een uur.
Verder lijkt Ayahuasca mij ook heel interessant, nog niet geprobeerd maar dat komt nog wel een keer. Wat ik lees van Ayahuasca zou dat nog een diepere mystieke ervaring moeten zijn dan paddo's. Verder lijken Mescaline, 5-MeO-DMT, 2C-E me erg interessant omdat die ook bekend staan om diepe mystieke ervaringen. Mescaline wil ik deze zomer voor het eerst gaan proberen, ben heel benieuwd lees er verschillende verhalen over.
#20
Ik kan niet anders dan je gelijk geven wat betreft het completer aanvoelen van LSD qua wat je opnoemt. Ik moet wel zeggen dat ook bij paddo's/truffels al mijn zintuigen versterkt worden en samensmelten. Niet zo intens als bij LSD trouwens. Muziek is imo fijner op LSD dan psilocybine door de superieure alertheid, pure stamina en het vermogen de gelaagdheid van muziek veel beter waar te nemen. Psilocybine heeft dan weer het voordeel dat ik er emotioneler naar kan luisteren en het me gevoelsmatig dan weer veel meer doet. En eten heb ik geen zin in met psilo, terwijl (gezond) eten/drinken inderdaad goddelijk is met LSD. Bedoel je trouwens met out of body ervaringen mystieke ervaringen? Want dan ben ik het daar ook mee eens. Met paddo's kom ik in de meest vreemde (zowel prachtige als angstaanjagende) fantasie werelden terecht. Met LSD is het allemaal veel makkelijker en lichter. Toch prefereer ik psilocybine ver boven LSD omdat het mij juist stuurt naar dat waar ik een enorme fascinatie voor heb.
Met paddo's heb ik altijd dat ik eerst door een periode heen moet van nare gedachten/gevoelens die me constant proberen de ellende in te sleuren. Op de een of andere rare manier fascineert dat me enorm en daarom ben ik ook steeds teruggekomen naar trippen op paddo's. Uiteindelijk ben ik er zo achtergekomen dat door deze intense 'aanvallen' van angst te ondergaan, ze uiteindelijk ontstegen kunnen worden en zo ook een ego oplossing mogelijk is. Het gaat dus vele malen moeilijker met paddo's, maar het uiteindelijke resultaat geeft naar mijn mening dan ook vele malen meer voldoening. Zo heb ik vaak ook dat als ik trip, ik flashbacks heb naar vorige trips. Dan zie ik de "plekken" waar ik eerder geweest ben. Zo had ik met deze laatste LSD trip ook een flashback naar een eerdere paddo trip. Ik kreeg een kleine glimp van waar ik toen geweest ben. Ik schrok er van hoe enorm veel dieper ik toen was geweest dan ik nu zat met LSD en hoe ongelofelijk veel mooier de visuals daar waren. Nu kan ik het niet meer voor me zien, maar tijdens de LSD trip had ik dat inzicht wel. Verder is het grootste verschil tussen de twee voor mij dat paddo's een soort entiteit lijkt te hebben die me constant begeleid in de trip. Een entiteit die me constant op de vingers tikt als ik me lijk te verliezen in een gedachtestroom. LSD heeft dat niet voor mij.
Ik zag trouwens hoeveel ervaring jij hebt met psychedelica. Zou je kunnen vertellen welke je aan zou raden voor iemand die helemaal weg is van psilocybine? DMT waarschijnlijk? En verder nog andere?
Met paddo's heb ik altijd dat ik eerst door een periode heen moet van nare gedachten/gevoelens die me constant proberen de ellende in te sleuren. Op de een of andere rare manier fascineert dat me enorm en daarom ben ik ook steeds teruggekomen naar trippen op paddo's. Uiteindelijk ben ik er zo achtergekomen dat door deze intense 'aanvallen' van angst te ondergaan, ze uiteindelijk ontstegen kunnen worden en zo ook een ego oplossing mogelijk is. Het gaat dus vele malen moeilijker met paddo's, maar het uiteindelijke resultaat geeft naar mijn mening dan ook vele malen meer voldoening. Zo heb ik vaak ook dat als ik trip, ik flashbacks heb naar vorige trips. Dan zie ik de "plekken" waar ik eerder geweest ben. Zo had ik met deze laatste LSD trip ook een flashback naar een eerdere paddo trip. Ik kreeg een kleine glimp van waar ik toen geweest ben. Ik schrok er van hoe enorm veel dieper ik toen was geweest dan ik nu zat met LSD en hoe ongelofelijk veel mooier de visuals daar waren. Nu kan ik het niet meer voor me zien, maar tijdens de LSD trip had ik dat inzicht wel. Verder is het grootste verschil tussen de twee voor mij dat paddo's een soort entiteit lijkt te hebben die me constant begeleid in de trip. Een entiteit die me constant op de vingers tikt als ik me lijk te verliezen in een gedachtestroom. LSD heeft dat niet voor mij.
Ik zag trouwens hoeveel ervaring jij hebt met psychedelica. Zou je kunnen vertellen welke je aan zou raden voor iemand die helemaal weg is van psilocybine? DMT waarschijnlijk? En verder nog andere?