#1
Hallo allemaal,
Omdat ik het merk dat ik het erg leuk vind om de ervaringen van anderen te lezen, met name over de eerste keer, hierbij de mijne. Ik ben halverwege de 30, en ben vader.
Besteed ajb. geen aandacht aan mijn username; dit is niet stoer bedoeld, het is een anagram van mijn naam. Succes met het ontrafelen ervan![:)]()
INLEIDING
De gelegenheid was het Best Kept Secret Festival in Hilvarenbeek, in juni 2015. Ik ging er met een grote groep vrienden en vrienden van vrienden heen; ik denk dat ik al met al zo rond de 50 mensen goed kende daar. Het is een van mijn favoriete festivals: goede, beetje obscure maar daardoor interessante line-up, volwassen publiek, weinig vervelende (lees: stomdronken) mensen, prachtige locatie, fantastisch eten, enz.
Ik was helemaal niet van plan om iets te gebruiken afgezien van wiet en bier; ben in beiden een ervaren gebruiker. Sterker nog: ik heb andere drugs altijd willen vermijden omdat ik nogal verslavingsgevoelig ben. Maar een aantal van mijn vrienden daar gebruiken regelmatig, en ik hoorde op vrijdag dat ze pillen mee hadden. Ik vroeg puur uit nieuwsgierigheid of er genoeg was mocht ik mee willen doen en dat bleek het geval. Ik heb er toen even over nagedacht, en heb aangegeven mee te willen doen. Zij (A en B zijn de hoofdpersonen) vonden dat heel erg leuk. Ze hebben me nooit geprobeerd over te halen, ook voor het festival niet, wat ik erg waardeerde. Het was volledig mijn eigen keus (en wat een freaking goede keus). De voorpret was al heerlijk: ze vertelden me wat ik een beetje kon verwachten, waar ik op moest letten, de do's en don'ts. En dat ze op me zouden letten. Ze bepaalden dat zaterdagavond/nacht het beste moment zou zijn gegeven de line-up. Verder zou ik met kwartjes gaan werken om het rustig op te bouwen.
Zaterdag overdag verliep zoals elke andere festivaldag zou verlopen, maar heb bewust minder bier gedronken, en heb niet geblowd. Dit om de ervaring zo goed mogelijk te kunnen beoordelen (maar eerlijk gezegd ook omdat ik een beetje nerveus was). Verder goed gegeten, en het i.h.a. rustig aan gedaan.
HET BEGIN
Om 23:00 zou er een optreden zijn waar een pilletje lekker bij zou zijn, dus daar was het schema op afgestemd. Om negen uur kreeg ik van A een kwartje in de hand gedrukt op de dansvloer bij Stage 4, een klein dance podium met wisselende dj's en non-stop dansbare muziek. Ik ben naar de wc gegaan, en heb na vijf seconden twijfel het kwartje ingenomen met een slok water. Snel weer terug naar mijn vrienden, nog steeds enigszins gespannen, maar ook met een sterk gevoel van anticipatie. Ben daar verder gegaan met dansen en kletsen. Na een halfuur niets, na een uur nog niets, en heb toen in overleg met A en B nog een kwartje genomen. En maar door dansen, zonder dat ik me anders voelde. Kort voor 23:00 nog een kwartje genomen.
Toen was het tijd voor het genoemde optreden op stage 3. Ik voelde op dat moment nog geen duidelijk verschil met eerder, behalve misschien een iets meer onrustig gevoel. Heb toch heerlijk gedanst daar en ben opgegaan in de muziek. Maar niet significant meer, of anders dan anders. Was me wel opeens bewust van een meisje naast me, en vond haar opvallend mooi, en elegant. Ik denk dat ze dat ook was, maar achteraf bezien had dit ook met de XTC te maken denk ik. Want toen het optreden afgelopen was en we met een groepje even stonden na te praten merkte ik dat er iets aan het veranderen was. Nog steeds dat nerveuze, maar ook een beetje duizelig, gedesorienteerd. Ik werd een beetje angstig omdat ik niet wist waar het op ging houden. Heb dit aan A en B verteld en zij zeiden dat ik me niet teveel zorgen moest maken. Prima, samen teruggelopen naar stage 4, en toen merkte ik dat het echt aan het inslaan was.
DE CLIMAX
Ik was lichter, sterker, alerter. Mijn benen voelden als rupsbanden, en ik gleed moeiteloos over het hobbelige terrein, onderweg heerlijk kletsend. Maar pas terug bij stage 4 ging het echt los. Toen we de dans-arena in liepen werd ik opeens overladen door een euforisch, verrukt gevoel. Wat was ik blij iedereen te zien, en wat een vette muziek.
Mijn handen werden warm (en klam), hals en gezicht die gloeiden ook, en ik kreeg opvallenderwijs een ‘zweetlip’: alleen mijn bovenlip zweette. Vrienden A en B gingen intussen heel hard. En man wat was iedereen knap, lief, kneed- en knuffelbaar. Ik heb veel geknuffeld, vooral met vrienden en het was allemaal even fantastisch. En altijd was A en/of B binnen twee meter van me af. Vroegen regelmatig hoe het ging, namen me mee voor het verplichte plasje, zorgden dat ik niet teveel water dronk maar ook niet te weinig. Maar zij zagen ook wel dat ik de avond van mijn leven had en waren zoo blij voor me. Ik heb hen die avond denk ik wel 15 keer bedankt.
Ik ben niet iemand die makkelijk danst in grote groepen, voel me altijd een beetje bekeken, ben denk ik te zelfbewust. Geldt trouwens ook voor praten met (knappe) vrouwen. Alcohol helpt daar wel mee, maar tegen de tijd dat ik de schroom van me af heb kunnen werpen ben ik eigenlijk al te zat om te kunnen dansen of praten. Zo niet die avond. Ik heb letterlijk gedanst alsof er niemand keek, en ik kan jullie niet vertellen wat een goed gevoel dat is voor iemand als ik. Niet dat ik raar danste, maar ik was er gewoon niet mee bezig. Dat gevoel van vrijheid (nog los van de euforie, tintelingen, warm gevoel, en energie) was misschien nog wel het mooiste aan de hele ervaring, en ik heb het idee dat ik er nog steeds de vruchten van pluk.
Naarmate de nacht vorderde begon ik mijn vleugels uit te slaan; ik was meer met onbekenden bezig, en ben een paar keer in mijn eentje de hele dansvloer over gegaan, hier en daar een praatje gemaakt en geknuffeld. Ineens herinnerde ik me dat de nacht ervoor er een meisje op me af was gekomen en me had verteld hoe knap ik was. Dat was me nog niet eerder gebeurd op die manier, en ik was er redelijk van onder de indruk. Maar zaterdagavond snapte ik het opeens: ze had gebruikt. En ik begon nu ook bij anderen te herkennen als ze gebruikt hadden. Het was echt alsof ik in een andere realiteit terecht was gekomen, een realiteit die alleen toegankelijk is voor gebruikers. Vrijwel elk oogcontact was bijzonder, intens. Dat gevoel van verbondenheid met mensen die je helemaal niet kent is heerlijk. En om ze in hun gezicht te vertellen hoe knap ze zijn al helemaal.
DE AFLOOP
Ik merkte dat zo rond 03:00 het effect echt aan het afnemen was. Toch nog heerlijk doorgedanst en geknuffeld en gekletst. Rond 04:00 zijn we terug naar de bungalow gegaan (20min lopen), en heb de hele weg met iedereen mijn ervaringen gedeeld, en naar die van hen gevraagd. Dat is iets wat ik nog steeds heel erg leuk vind; erover praten (vandaar dit eindeloze verhaal).
Heb die nacht prima geslapen, werd wakker zonder kater, en heb gelijk mijn vriendin gebeld om het te vertellen. Ze vond het allemaal prima gelukkig.
Het was voor mij al met al een van de meest bijzondere ervaringen van mijn leven, en ik wist zeker dat ik dit vaker zou gaan doen. Ik heb het sindsdien nog één keer gedaan, en kan niet wachten op de volgende. Ik ben mijn vrienden nog steeds eindeloos dankbaar voor deze ervaring, en ik weet zeker dat het dankzij hun goede zorgen zo goed is verlopen.
Omdat ik het merk dat ik het erg leuk vind om de ervaringen van anderen te lezen, met name over de eerste keer, hierbij de mijne. Ik ben halverwege de 30, en ben vader.
Besteed ajb. geen aandacht aan mijn username; dit is niet stoer bedoeld, het is een anagram van mijn naam. Succes met het ontrafelen ervan
INLEIDING
De gelegenheid was het Best Kept Secret Festival in Hilvarenbeek, in juni 2015. Ik ging er met een grote groep vrienden en vrienden van vrienden heen; ik denk dat ik al met al zo rond de 50 mensen goed kende daar. Het is een van mijn favoriete festivals: goede, beetje obscure maar daardoor interessante line-up, volwassen publiek, weinig vervelende (lees: stomdronken) mensen, prachtige locatie, fantastisch eten, enz.
Ik was helemaal niet van plan om iets te gebruiken afgezien van wiet en bier; ben in beiden een ervaren gebruiker. Sterker nog: ik heb andere drugs altijd willen vermijden omdat ik nogal verslavingsgevoelig ben. Maar een aantal van mijn vrienden daar gebruiken regelmatig, en ik hoorde op vrijdag dat ze pillen mee hadden. Ik vroeg puur uit nieuwsgierigheid of er genoeg was mocht ik mee willen doen en dat bleek het geval. Ik heb er toen even over nagedacht, en heb aangegeven mee te willen doen. Zij (A en B zijn de hoofdpersonen) vonden dat heel erg leuk. Ze hebben me nooit geprobeerd over te halen, ook voor het festival niet, wat ik erg waardeerde. Het was volledig mijn eigen keus (en wat een freaking goede keus). De voorpret was al heerlijk: ze vertelden me wat ik een beetje kon verwachten, waar ik op moest letten, de do's en don'ts. En dat ze op me zouden letten. Ze bepaalden dat zaterdagavond/nacht het beste moment zou zijn gegeven de line-up. Verder zou ik met kwartjes gaan werken om het rustig op te bouwen.
Zaterdag overdag verliep zoals elke andere festivaldag zou verlopen, maar heb bewust minder bier gedronken, en heb niet geblowd. Dit om de ervaring zo goed mogelijk te kunnen beoordelen (maar eerlijk gezegd ook omdat ik een beetje nerveus was). Verder goed gegeten, en het i.h.a. rustig aan gedaan.
HET BEGIN
Om 23:00 zou er een optreden zijn waar een pilletje lekker bij zou zijn, dus daar was het schema op afgestemd. Om negen uur kreeg ik van A een kwartje in de hand gedrukt op de dansvloer bij Stage 4, een klein dance podium met wisselende dj's en non-stop dansbare muziek. Ik ben naar de wc gegaan, en heb na vijf seconden twijfel het kwartje ingenomen met een slok water. Snel weer terug naar mijn vrienden, nog steeds enigszins gespannen, maar ook met een sterk gevoel van anticipatie. Ben daar verder gegaan met dansen en kletsen. Na een halfuur niets, na een uur nog niets, en heb toen in overleg met A en B nog een kwartje genomen. En maar door dansen, zonder dat ik me anders voelde. Kort voor 23:00 nog een kwartje genomen.
Toen was het tijd voor het genoemde optreden op stage 3. Ik voelde op dat moment nog geen duidelijk verschil met eerder, behalve misschien een iets meer onrustig gevoel. Heb toch heerlijk gedanst daar en ben opgegaan in de muziek. Maar niet significant meer, of anders dan anders. Was me wel opeens bewust van een meisje naast me, en vond haar opvallend mooi, en elegant. Ik denk dat ze dat ook was, maar achteraf bezien had dit ook met de XTC te maken denk ik. Want toen het optreden afgelopen was en we met een groepje even stonden na te praten merkte ik dat er iets aan het veranderen was. Nog steeds dat nerveuze, maar ook een beetje duizelig, gedesorienteerd. Ik werd een beetje angstig omdat ik niet wist waar het op ging houden. Heb dit aan A en B verteld en zij zeiden dat ik me niet teveel zorgen moest maken. Prima, samen teruggelopen naar stage 4, en toen merkte ik dat het echt aan het inslaan was.
DE CLIMAX
Ik was lichter, sterker, alerter. Mijn benen voelden als rupsbanden, en ik gleed moeiteloos over het hobbelige terrein, onderweg heerlijk kletsend. Maar pas terug bij stage 4 ging het echt los. Toen we de dans-arena in liepen werd ik opeens overladen door een euforisch, verrukt gevoel. Wat was ik blij iedereen te zien, en wat een vette muziek.
Mijn handen werden warm (en klam), hals en gezicht die gloeiden ook, en ik kreeg opvallenderwijs een ‘zweetlip’: alleen mijn bovenlip zweette. Vrienden A en B gingen intussen heel hard. En man wat was iedereen knap, lief, kneed- en knuffelbaar. Ik heb veel geknuffeld, vooral met vrienden en het was allemaal even fantastisch. En altijd was A en/of B binnen twee meter van me af. Vroegen regelmatig hoe het ging, namen me mee voor het verplichte plasje, zorgden dat ik niet teveel water dronk maar ook niet te weinig. Maar zij zagen ook wel dat ik de avond van mijn leven had en waren zoo blij voor me. Ik heb hen die avond denk ik wel 15 keer bedankt.
Ik ben niet iemand die makkelijk danst in grote groepen, voel me altijd een beetje bekeken, ben denk ik te zelfbewust. Geldt trouwens ook voor praten met (knappe) vrouwen. Alcohol helpt daar wel mee, maar tegen de tijd dat ik de schroom van me af heb kunnen werpen ben ik eigenlijk al te zat om te kunnen dansen of praten. Zo niet die avond. Ik heb letterlijk gedanst alsof er niemand keek, en ik kan jullie niet vertellen wat een goed gevoel dat is voor iemand als ik. Niet dat ik raar danste, maar ik was er gewoon niet mee bezig. Dat gevoel van vrijheid (nog los van de euforie, tintelingen, warm gevoel, en energie) was misschien nog wel het mooiste aan de hele ervaring, en ik heb het idee dat ik er nog steeds de vruchten van pluk.
Naarmate de nacht vorderde begon ik mijn vleugels uit te slaan; ik was meer met onbekenden bezig, en ben een paar keer in mijn eentje de hele dansvloer over gegaan, hier en daar een praatje gemaakt en geknuffeld. Ineens herinnerde ik me dat de nacht ervoor er een meisje op me af was gekomen en me had verteld hoe knap ik was. Dat was me nog niet eerder gebeurd op die manier, en ik was er redelijk van onder de indruk. Maar zaterdagavond snapte ik het opeens: ze had gebruikt. En ik begon nu ook bij anderen te herkennen als ze gebruikt hadden. Het was echt alsof ik in een andere realiteit terecht was gekomen, een realiteit die alleen toegankelijk is voor gebruikers. Vrijwel elk oogcontact was bijzonder, intens. Dat gevoel van verbondenheid met mensen die je helemaal niet kent is heerlijk. En om ze in hun gezicht te vertellen hoe knap ze zijn al helemaal.
DE AFLOOP
Ik merkte dat zo rond 03:00 het effect echt aan het afnemen was. Toch nog heerlijk doorgedanst en geknuffeld en gekletst. Rond 04:00 zijn we terug naar de bungalow gegaan (20min lopen), en heb de hele weg met iedereen mijn ervaringen gedeeld, en naar die van hen gevraagd. Dat is iets wat ik nog steeds heel erg leuk vind; erover praten (vandaar dit eindeloze verhaal).
Heb die nacht prima geslapen, werd wakker zonder kater, en heb gelijk mijn vriendin gebeld om het te vertellen. Ze vond het allemaal prima gelukkig.
Het was voor mij al met al een van de meest bijzondere ervaringen van mijn leven, en ik wist zeker dat ik dit vaker zou gaan doen. Ik heb het sindsdien nog één keer gedaan, en kan niet wachten op de volgende. Ik ben mijn vrienden nog steeds eindeloos dankbaar voor deze ervaring, en ik weet zeker dat het dankzij hun goede zorgen zo goed is verlopen.
