6-APB report, entactogenen voor bewustzijnsverruiming

Iemand al eens entactogenen op deze manier gebruikt of van plan dat te gaan doen? Ik ben daar zeer benieuwd naar.

Voor mij is het helaas nog twee maandjes wachten.

ZERO- zei:

Heb niet alle reacties gelezen maar kan wel begrijpen wat je bedoelt. De laatste keren dat ik soortgelijke drugs deed probeer ik me ook minder op dat verschil te focussen op het moment dat het effect minder wordt, en juist te focussen op het moment waarin ik ben, hoe ik me nú voel, waar ik nú ben, en dan voel ik me eigenlijk dikke prima, en dat is heel fijn. Sinds ik zo denk voel ik me veeel minder sip zodra het uitwerkt of de dagen erna.

Klik om te vergroten...

Stom toeval of niet meer dat werkt ook met 'gevoelsherrinering' daar ga je naar een andere tijd en ga je niet voor de emoties maar de stand van de zon/maan de geur, kleren die je aan hebt en zo al je zintuigen aanzet om de herinnering tot leven brengen.

En daarna is het oke je bent terug in het hier en nu in een veilihe omgeving , vind dit er ergens op lijken. Het verschil tussen nu en later of geschiedenis. Ik ga tever offtopic

Veel dank voor het delen van het diepe report.

Namaste

Heb hier wel eens vaker van gehoord, en vind het goed om te proberen in je dagelijkse leven wat aan je drugservaring te kunnen hebben. Dat gezegd hebbende, met entactogenen is mijn ervaring eigenlijk dat je je ego ermee geeft wat het wil. Het is een soort van gedwongen meditatie, evenals psychedelica (mits juist gebruikt) zou je misschien kunnen zeggen. Het verlost je ego van gedachten en je leeft ultiem in het nu. Voor mij is het juist een gegeven dat die ervaring tijdelijk is. Die meditatieve stand vasthouden zonder verdere inspanning lijkt me niet mogelijk, wel kan het nuttig zijn om te weten waar je heen wilt of kan gaan met meditatie. Zodra de drug is uitgewerkt, bestaat je meditatieve toestand (bewustzijn/ziel/hoe je het ook wil noemen) op de achtergrond wel, zoals dat altijd zo is, maar - zo zou je kunnen zeggen - wordt deze verstoord door lichamelijke en geestelijke verlangens, als je niet mediteert. Entactogenen lijken me een leuke tool als je al met meditatie bezig bent, maar ben je dat niet, dan zal je dit gevoel niet vast kunnen houden en blijft het iets puur voor het genot of plezier.

Wat ik hier mee bedoel: ik denk dat er veel mensen zijn die juist verder van een continue meditatieve toestand komen te staan, omdat het enkel verlangens oproept voor de volgende ervaring. Ik denk eerlijk gezegd dat mensen die nog nooit aan meditatie hebben gedaan niet de staat van bewustzijn kunnen bereiken die jij beschrijft. Misschien aardig om toe te voegen. Maar mooi verhaal, goed dat je een methode hebt om het verlangen naar meer bij entactogenen te verminderen.

Zeker. Meditatie is altijd de basis en zal doorlopend moeten worden "gedaan" voor blijvend effect. Maar was het niet voor psychedelica, dan was ik er waarschijnlijk nooit achtergekomen wat meditatie echt is. En zo zie ik het gebruiken van entactogenen voor bewustzijnsverruiming een beetje. Ja, het is tijdelijk, maar in die 'window' kun je dus heel makkelijk met minimale tot geen ervaring met meditatie eens kijken hoe het is om bewust te zijn van bewustzijn (meditatie dus) en dat relatief makkelijk te kunnen doen zonder afgeleid te worden door veel gedachten. Ja, het kan zo zijn dat je het ego zo geeft wat het wil (simpelweg een goed gevoel), maar daarom dus het voorstel om meer bewust een entactogeen te gebruiken i.p.v. alleen voor het (tijdelijke) plezier. Het aanvankelijke lekkere gevoel van bijvoorbeeld MDMA of 6-APB is niet waar het om gaat, dat is slechts een afleiding (als je het een afleiding laat zijn that is). Het hele idee achter dit topic is juist dat entactogenen het heel makkelijk maken om je niet te verliezen in zo'n afleiding en in gedachten in het algemeen, maar dit moet dus wel bewust gebeuren. Op het moment dat je je geluk niet afhankelijk maakt van dat pleziertje, dan mediteer je. Dan ben je een onafhankelijke toeschouwer die geluk ervaart zonder enkele reden. De MDMA/6-APB/etc. roes is dan slechts een extraatje.

Maar je hebt zeker een punt dat mensen teveel waarde kunnen hechten aan die roes en teveel kunnen gaan leven daarvoor (3 maanden uitkijken naar die paar uurtjes vrij zijn). Vandaar dus het voorstel om dit bewust te gebruiken in plaats van je heen en weer te laten slingeren tussen plezier en verlangen naar plezier. En het is zeker aan te raden tenminste minimale ervaring op te doen met meditatie eerst. Vaak wil dat echter niet zo makkelijk in het begin en dan kunnen entactogenen een zeer goede hulp bieden daarbij.

Geen ervaring met entactogenen op deze manier. Wat ik wel interessant vind is dat jouw gedachten over het nu heel herkenbaar voor mij zijn, ik heb zoiets ervaren als kind van zes. Ik focuste me toen ook wel eens op het moment en dan zei ik bij mezelf "en nou nog, en nou nog, en nou nog", en dan voelde het ook alsof ik eeuwig in hetzelfde nu zat of iets dergelijks. Maar ik heb dit maar een paar keer kunnen bereiken en het fascineerde me en is me altijd bijgebleven, ik leek wel in een trance op dat moment.
In ieder geval bijzonder dat ik nu iets soortgelijks teruglees.

straatmadelief zei:

Geen ervaring met entactogenen op deze manier. Wat ik wel interessant vind is dat jouw gedachten over het nu heel herkenbaar voor mij zijn, ik heb zoiets ervaren als kind van zes. Ik focuste me toen ook wel eens op het moment en dan zei ik bij mezelf "en nou nog, en nou nog, en nou nog", en dan voelde het ook alsof ik eeuwig in hetzelfde nu zat of iets dergelijks. Maar ik heb dit maar een paar keer kunnen bereiken en het fascineerde me en is me altijd bijgebleven, ik leek wel in een trance op dat moment.
In ieder geval bijzonder dat ik nu iets soortgelijks teruglees.

Klik om te vergroten...

Als kinderen staan we sowieso meer in contact met de realiteit. (De meeste) kinderen leven meer in het moment en gaan daardoor ook met (veel) meer vreugde door het leven, omdat tja... dit moment het enige moment is wat er is en alles wat echt is en er dus écht toe doet alleen in dit moment is te vinden. Al lijken kinderen van tegenwoordig wel steeds eerder die kinderlijke vreugde kwijt te raken. Wat daar tijdens de puberteit (en nu dus vaak eerder al) voor in de plaats komt is het verlangen naar en het zoeken van geluk in allerlei activiteiten, objecten, relaties, pleziertjes, etc. Maar geluk, vrede, liefde (geef het beestje een naam) is gewoon hier en nu. De zoektocht naar dat is alleen een soort bevestiging aan jezelf dat je het niet hebt en dat geloven we dan ook echt. Dit is de echte reden voor lijden en egoïsch gedrag. Complete oorlogen worden gevochten, alleen om die zoektocht.

En ja, je kunt voor jezelf gewoon zien hoe dít nu.... nog steeeeeeeeeeds exáct hetzelfde is als dít nu! Dit is geen geheim of zo. Er is geen enkele grens tussen "beide" nu's, behalve de grens die we zelf fantaseren en waarin we gaan geloven. Deze grenzen zijn complete fantasie en hebben niets met de realiteit te maken. Het probleem is dat we nog steeds allerlei geloven en identificaties in ons hebben, wat je zou kunnen zien als gevangen 'geloofs-energie'. Energie die "in de knoop" zit. Dus zelfs als je duidelijk ziet dat dít nu hetzelfde nu is als dít nu, is er nog wel die grote brok identificaties in ons die ons altijd verteld dat we wel degelijk in tijd en ruimte zijn. Dit is de reden dat we niet allemaal zo makkelijk het nu als onze eigen realiteit aanvaarden. Iedereen wil natuurlijk vrij zijn en geluk ervaren, maar hoe dichter we het nu benaderen, hoe meer we eerst die brok gevangen energie onder ogen komen. De hele reden van meditatie en dus ook entactogenen gebruiken voor bewustzijnsverruiming, is om die brok energie te voelen, los te weken en uiteindelijk los te laten.

Wie? - Ik alleen. Man, 31 jaar. 188cm/~73KG
Wat? - ~95 mg 6-APB (Benzo Fury)
Waar? - Thuis
Wanneer? - 22-1-2016 ~19:30 uur

Dit report richt zich voornamelijk op het gebruiken van entactogenen als bewustzijnverruimend/spiritueel (hoe je het maar wilt noemen) hulpmiddel. De eigenlijke werking van de stof zelf heb ik nader beschreven in mijn vorige report over 6-APB/Benzo Fury. Aangezien die werking praktisch altijd hetzelfde is, zal ik hier niet al te veel op ingaan. Wil je dus weten wat de directe effecten zijn bij het gebruiken van deze stof, dan kun je misschien beter m'n vorige (2e) ervaring met 6-apb er even bij pakken. Heb je een interesse in bewustzijnsverruiming, meditatie, spiritualiteit en de grotere/diepere levensvragen, lees dan zeker even door.

Entactogenen zijn een aparte/vreemde groep drugs vind ik. Aan de ene kant vind ik ze oppervlakkig, leeg en best toxisch aanvoelen, aan de andere kant kan ik best genieten van dat oppervlakkige plezierige gevoel en aan weer een andere kant maken ze het wel heel makkelijk om mijn gedachten stil te houden en zo in de meditatieve staat terecht te komen. En wat ik wel heel bijzonder vind, is dat ik me gisteren realiseerde dat de aard van entactogenen het beter mogelijk maakt om te mediteren/het eigen bestaan te overpeinzen dan dat psychedelica dat kunnen, voor mij dan in ieder geval. Waar dat volgens mij aan ligt is zelfs al te herleiden uit de naam 'psychedelica', wat 'mind-manefesting' betekent: gedachten manifesterend. Maar meditatie/contemplatie heeft niets met manifestatie in wat voor vorm dan ook te maken. Meditatie begint pas wanneer het ongemanifesteerde wordt gecontempleerd.

Wanneer ik een entactogeen inneem (in mijn geval xtc/mdma of benzo fury/6-apb) en de stof begint te werken, dan geniet ik natuurlijk eerst van het plezierige gevoel dat mij dat geeft. Dat onbekommerde verliefde gevoel, waar je even compleet zonder zorgen bent en alles mooi is. Iedereen die een entactogeen heeft geprobeerd, weet precies wat ik bedoel. Maar ook iedereen die een entactogeen heeft geprobeerd, kent de keerzijde van dat gevoel. Je weet namelijk dat dit gevoel niet eeuwig gaat duren en je weet dat (vaak eerder dan later) dit gevoel van plezier om zal slaan naar een gevoel van verlangen naar meer van dat gevoel. En dat gevoel van verlangen is in feite een diep gevoel van onvervuldheid. Je snakt naar dat gelukkige onbezorgde gevoel, maar je weet dat je het moet loslaten en dan begint het intense verlangen naar terugkomen naar die "plek". Voor veel mensen is de keuze om dan meer te nemen snel gemaakt. Het zal je niet weer datzelfde verliefde gevoel geven, maar strak staan lijkt voor velen nog altijd een betere optie dan de intense leegte van verlangen. Herkenbaar?

Nu ben ik al een flinke tijd best spiritueel ingesteld en gebruik ik al jaren psychedelica en ook al een tijdje entactogenen voor bewustzijnsverruiming. En ik ben erachter gekomen dat deze soort drugs ideaal zijn daarvoor en dat je door je instelling te veranderen helemaal niet terug hoeft te vallen in dat donkere dal na de piek ervaring. En die verandering van instelling is er een van je aandacht op puur vermaak, te verplaatsen naar die van bewustzijnsverruiming. Handig om hierbij te vermelden, is dat deze switch helemaal niets afdoet aan het gevoel van vermaak/plezier. Het is win/win. Maar hoe "doe" je dit dan? Daar zijn in principe talloze manieren voor/wegen naartoe. Een enorm simpele en krachtige schoot me gisteren echter te binnen. Iets waardoor je heel makkelijk in de meditatieve/contemplatieve staat van bewustzijn kan komen. Het begon met de gedachte: "áls dit nu hetzelfde is als dít nu, dan moet de realiteit van mijn ervaring eeuwig zijn". De 'áls' is hier zó belangrijk, omdat je hiermee de vraag voor jezelf open houdt. Je stelt je geloof in gedachten met die áls uit en begint hiermee de meditatie/contemplatie. Het is namelijk niet mijn bedoeling om hier een preek te gaan houden (wat ik zeker wel heb gedaan...) over inzichten die ik zelf heb gehad, maar om je voor te stellen om zelf die contemplatie eens uit te proberen. Door de vraag open te houden, ben je bewustzijn zelf aan het contempleren. Je bent dan alleen aan het kijken, zonder enkele achterliggende agenda. Wat er voor mij op een bepaald moment dan gebeurd, is dat ik geen enkele overgang kan vinden tussen dit nu en dít nu. Die overgang lijkt er te zijn zolang het verstand je ervaring interpreteert, maar wanneer je ophoudt met luisteren naar je gedachten, dan verdwijnen álle overgangen tussen het zogenaamde ene moment en het andere moment. En pas wanneer ik dat feit (geloof mij niet, test het zelf) constateer, worden de implicaties daarvan bekend. En die implicaties zijn ont-zag-wekkend. Ik heb gisteren een dik uur lang in een staat van totaal ongeloof doorgebracht toen ik de onvermijdelijke implicaties begon te beseffen van dat er maar één eeuwig moment is, welke Nu is. Die implicaties zijn in letterlijke zin almachtig. Je kunt je er alleen maar aan overgeven, het is absoluut onvermijdelijk en je ziet het. En het moment dat je je eraan overgeeft, ervaar je de echte vrijheid, die níet uit kan doven zoals het aanvankelijke gevoel van plezier dat een entactogeen je geeft. Maar goed, je ziet dat ik alweer teveel mijn verhaal ga vertellen.

Mijn verhaal is niet belangrijk. Ben je het najagen van dergelijke pleziertjes en de onvermijdelijke dip daarna ook zat? Dan is het misschien een goed idee om eens op deze manier zo'n entactogeen te gebruiken. Het kan je zoveel meer bieden dan enkel dat instabiele gevoel van plezier en zoals gezegd kun je daar ook gewoon van genieten op het moment. Hopelijk herkend iemand zich in dit alles en kan het wat betekenen voor hem/haar.

Mooi geschreven weer Mindless! Ik kan me ergens wel voorstellen dat mediteren makkelijker gaat op entactogenen dan op psychedelica, maar is het resultaat wanneer het lukt niet veel krachtiger op psychedelica dan op entactogenen?

Nou ja, het is anders. Ik heb het idee dat je met psychedelica er ook een grote vuurwerkshow/mystieke ervaring bij krijgt. Met 6-apb had ik gisteren een onvoorstelbaar diepzinnige ervaring, maar het was ook een opmerkelijk neutrale en nuchtere ervaring. Vaak stellen mensen zich bij een spirituele ervaring iets enorm zweverigs met engelen en dergelijke voor en psychedelische ervaringen hebben bij mij ook altijd dat wel wat in zich. Met entactogenen is het anders. Het allersimpelste in mijn ervaring komt dan naar voren. Op een heel andere manier is het zelfs nog meer diepzinnig, maar dan dus diepzinnig in al zijn simpelheid. Ik werd bewust van dat wat altijd in mijn ervaring is, in plaats van een tijdelijke ervaring die weer overgaat. Ik ben erg benieuwd naar hoe andere mensen deze andere manier van entactogenen gebruiken zouden ervaren. Probeer het eens zou ik zeggen.

Diepe shit hoor hee (op een positieve manier haha) ik denk echter dat velen van ons je stelling pas echt zullen begrijpen wanneer dit zelf wordt ervaren. Desalniettemin een heel nuttige bijdrage aan dit forum denk ik.

Kan me zeker vinden in het idee dat het 'vuurwerk' van psychedelica nog wel eens een afleidende werking heeft. Over het algemeen ervaar ik psychedelica vooral als iets emotioneels en in mezelf, wat ook veel goeds teweeg kan brengen (tot nu toe met name om gebeurtenissen te verwerken, zoals mijn kindertijd, hoewel ik het nooit met dat doel ben gaan gebruiken) waar mdma (geen ervaring met 6apb) meer de uitwerking heeft gehad dat ik alles eens van een afstandje kon bekijken. Bijna op een meer 'nuchtere', onbevangen wijze. Je verhaal maakt me wel nieuwsgierig in ieder geval.

Blij dat het geapprecieerd wordt. En ja, uiteraard kun je dit pas echt begrijpen als je het zelf ervaart. Maar ik wou dus even vertellen hoe makkelijk dit dus gaat m.b.v. een entactogeen. Hoewel veel mensen geïnteresseerd zijn in meditatie, lijkt het beginnen hiermee vaak erg lastig, omdat mensen gewoon niet echt weten hoe je het "doet". Ik heb dit zelf ook nooit begrepen, totdat ik het leerde m.b.v. psychedelica. Als je eenmaal weet hoe je die switch kunt maken, is het heel erg makkelijk om dit de volgende keer weer te doen. Het is slechts een hele kleine switch die je even moet maken, een andere manier van kijken. En m.b.v. een entactogeen kun je dus ook héél erg diep gaan met zo'n meditatie, omdat je heel makkelijk je gedachten kunt blijven negeren. Het is een mooi iets.

Ja, met mdma kun je makkelijker dingen van een afstandje bekijken. Naar mijn mening komt dat doordat de ruimte tussen de ene gedachte en de andere gedachte groter wordt. Er is meer reflectie/introspectie tussen gedachten, die daardoor meer geïnspireerd worden in plaats van het oude vastgeroeste patroon te blijven herhalen. De ruimte tussen gedachten is waar het allemaal om gaat bij meditatie. Dat is de stilte, het ongemanifesteerde wat je bekijkt/onderzoekt. Simpelweg bewust zijn van die stilte is meditatie.

Erg interessant report, ook je andere 6APB reports vond ik leuk om te lezen. Ben zelf ook wel benieuwd naar het verlangende aspect van entactogenen. Zie het bij anderen (en bij mezelf zo nu en dan) ook vaak terugkomen dat er een verlangen bestaat om terug te gaan naar het moment van gebruik nadat het is uitgewerkt; zowel vlak erna als de dagen die er op volgen.

Heb zelf ook al een aantal keer 6APB gebruikt, maar na de laatste keer ben weer ´teruggestapt´ op mdma. De doeleinden waarvoor jij het gebruikt spreekt me wel aan, wie weet binnenkort eens een nieuw voorraadje bestellen Zal het laten weten als ik het zelf gebruikt heb.

Heb je trouwens ook ervaring met het gebruiken van mdma op deze manier? Of denk je dat dit echt minder geschikt is door de golvende en heftige werking ervan?

Ik ben van mening dat dat verlangen verhaal toepasbaar is op elke soort plezier. Plezier kan zomaar omslaan in (psychologische) pijn. Two sides of the same coin. Bij entactogenen valt het denk ik veel meer op omdat het plezier zó intens is. Daardoor is de keerzijde, de val naar beneden ook zo vervelend, zeker in contrast met dat plezier. Wat je dan denk ik doet met de "methode" hierboven beschreven (meditatie dus eigenlijk), is iets aanspreken wat helemaal losstaat van die instabiele energie die van het ene op het andere moment wisselt van plezier naar pijn en andersom.

Ik heb ook ervaring met mdma op deze manier gebruiken ja en dat werkte ook goed. Maar ik prefereer 6-apb hiervoor, omdat dit inderdaad stabieler werkt en de ervaring langer duurt en daarbovenop gevoelsmatig nog een stuk langer lijkt te duren (besef van tijd is traag t.o.v. heel snel bij mdma, maar dat zul je wel gemerkt hebben ). Maar mdma is zeker wel geschikt hoor, als je niet te hoog doseert. Ik had ook het idee dat het minder toxisch was voor mijn lichaam, door het vrijwel helemaal ontbreken van katers. Maar misschien heb ik dat daar nu ook wel mee. Ik zal het over een tijdje wel weten, wanneer ik weer eens mdma ga nemen.

Als dit doeleinde je ook erg aanspreekt, zou ik het zeker eens proberen ja. Maar ik waarschuw je, dit kan je hele blik op de wereld compleet op z'n kop zetten. Nuchter gaan mensen niet gauw heel diep met meditatie, maar met behulp van zo'n stof kun je echt makkelijk heel erg diep gaan. Zelf vind ik het het mooiste wat er is (om bewustzijn te verkennen), maar de inzichten kunnen verpletterend zijn voor je wereldbeeld. Ik weet niet of je ook al aan meditatie doet? Het is denk ik wel een grote pre als je al een beetje weet hoe je dat "doet". Hoeft niet per se met de "juiste" houding en alles, maar dat je je aandacht een beetje van je gedachten af kunt houden. Zo'n entactogeen zorgt er dan wel voor dat dat je dan heel erg makkelijk afgaat op dat moment, maar je moet wel even die switch maken (aandacht op bewustzijn richten ipv op de inhoud van bewustzijn, zoals gedachten/beelden/emoties). Veel succes in ieder geval als je het gaat proberen en dan ben ik natuurlijk heel erg benieuwd naar je bevindingen.

De wereld op zijn kop is ondertussen al zo vaak gebeurd, een keertje meer of minder maakt niet uit. Liever meer; dat maakt het leven vaak juist boeiend :P Ben al een tijd (ik schat een jaar of 2) geïnteresseerd in meditatie. Eerst was dit vooral vanuit neuropsychologisch perspectief (mede vanwege m'n opleiding) en het 'kalmerende' effect, maar na een aantal trips waarin ik me echt door middel van meditatie uit moest slepen (doseringen waren op dat moment wat te hoog) ben ik de spirituele doeleinden die meditatie met zich meebrengt met name interessant gaan vinden. Ben het hierna ook wat meer in het dagelijks leven gaan 'doen', waar ik het eerst als een activiteit zag waar je dagelijks lang voor moest gaan zitten (wat uiteindelijk ook vaak niet lukte). De voordelen hiervan hoef ik je niet uit te leggen denk ik

In combinatie met drugs is het echter met name bij psychedelica gebleven, welke erg diepe inzichten hebben gegeven en m'n wereld al een paar keer op z'n kop hebben geschudt; entactogenen gebruik ik vooralsnog echt in een sociale setting. Het is nog niet op me gekomen om dit voor redenen te gebruiken die jij beschrijft, vandaar dat ik er ook erg benieuwd naar ben. Zal even moeten kijken wanneer en of het gaat lukken met de 3-maanden regel, maar zal tegen die tijd wat van me laten horen.

Nog een 'kanttekening' op je verhaal;
'als dit nu hetzelfde is dít nu, dan moet de realiteit van mijn ervaring eeuwig zijn''. Naar mijn idee kan ik wellicht in dezelfde staat komen als je dit 'als' juist weglaat en het als een feit ziet ('als' kan je ook een voorwaarde zien). Met die 'als' maak je in de zin een soort intellectuele voorwaarde, terwijl de meditatieve ervaring juist niet zo intellectueel (of, met het verstand) benaderd wordt,maar meer vanuit een soort (gevoels)overtuiging. Vanuit deze 'neutrale' staat kan je dan op die manier weer het hele gebeuren observeren, of zoals jij het noemt 'kijken naar je gedachten zonder neutrale agenda'. Ik merk nu al dat het erg lastig is met woorden te beschrijven (we bedoelen uiteindelijk volgens mij wel hetzelfde) en het is natuurlijk ook een vrij individueel iets. Zat er net mee in m'n hoofd en het leek me wel de moeite om op te schrijven

Eens met dat het een goed iets is om zo nu en dan je wereld op z'n kop te zetten. Wat betreft meditatie i.c.m. entactogenen: het is eigenlijk ook best logisch. Entactogenen maken gedachten sowieso al 'stiller', dus je bent al soort van aan het mediteren (Ik zie mediteren dan ook niet iets als strikt in de kleermakerszit met ogen dicht gaan zitten. Ik denk dat meditatie in de diepste zin is wat je bent, niet wat je doet). Ik ben zeer benieuwd hoe het jou (en anderen) zal bevallen om dit (een entactogeen op deze andere manier gebruiken) eens uit te proberen.

Pante zei:

Nog een 'kanttekening' op je verhaal;
'als dit nu hetzelfde is dít nu, dan moet de realiteit van mijn ervaring eeuwig zijn''. Naar mijn idee kan ik wellicht in dezelfde staat komen als je dit 'als' juist weglaat en het als een feit ziet ('als' kan je ook een voorwaarde zien). Met die 'als' maak je in de zin een soort intellectuele voorwaarde, terwijl de meditatieve ervaring juist niet zo intellectueel (of, met het verstand) benaderd wordt,maar meer vanuit een soort (gevoels)overtuiging. Vanuit deze 'neutrale' staat kan je dan op die manier weer het hele gebeuren observeren, of zoals jij het noemt 'kijken naar je gedachten zonder neutrale agenda'. Ik merk nu al dat het erg lastig is met woorden te beschrijven (we bedoelen uiteindelijk volgens mij wel hetzelfde) en het is natuurlijk ook een vrij individueel iets. Zat er net mee in m'n hoofd en het leek me wel de moeite om op te schrijven

Klik om te vergroten...

Je moet gebruiken wat het beste werkt voor jou. In dat voorbeeld begin je inderdaad met het verstand. In mijn geval kwam die gedachte toen op, wat me heel snel dieper leidde naar het besef dat dit nu exact hetzelfde is als dít nu en dat het geen enkel verschil maakt hoeveel tijd tussen die "twee" nu's in zit. Vanaf dat besef was het niet intellectueel meer, maar zag ik het feit er simpelweg van in. Op een ander moment had diezelfde vraag me niet tot dat diepere inzicht geleid. Ik denk dat we wel aardig op dezelfde lijn zitten ja, maar zoals altijd is het taal dat het laat lijken dat dat niet zo is.

Om trouwens even wat dieper in te gaan op dat besef van dat de realiteit van mijn ervaring eeuwig moet zijn als dit nu hetzelfde is als dít nu:

Zoals het daar staat lijkt het misschien wat abstract, maar zo was mijn beleving toen helemaal niet. Wat ik bedoel met 'mijn ervaring' is alles wat ik zag: de meubels in mijn kamer, de mensen en natuur "buiten", mijn gedachten "binnen". Een implicatie van dat dit nu exact hetzelfde nu is als dít nu, is dat ál deze dingen niet zijn wat ze lijken. Het zijn niet de concepten/labels die we erop plakken. Die 'dingen' zouden alleen kunnen bestaan als tijd echt bestond. Maar als dit nu hetzelfde is als dít nu, valt tijd ook weg. Als dit écht diep in je doordringt, sta je echt met je mond vol tanden naar je ervaring te kijken. Want dan zie je dat het een vervorming van eeuwigheid zelf is waar je naar zit te kijken en dat het die eeuwigheid zelf is die zichzelf ziet. Maar goed, dit kan natuurlijk niet slechts een intellectueel iets zijn.

Heb niet alle reacties gelezen maar kan wel begrijpen wat je bedoelt. De laatste keren dat ik soortgelijke drugs deed probeer ik me ook minder op dat verschil te focussen op het moment dat het effect minder wordt, en juist te focussen op het moment waarin ik ben, hoe ik me nú voel, waar ik nú ben, en dan voel ik me eigenlijk dikke prima, en dat is heel fijn. Sinds ik zo denk voel ik me veeel minder sip zodra het uitwerkt of de dagen erna.

Mooi hè, hoe je altijd terug kunt komen in het nu? Het is er altijd voor je. En alle problemen van het verstand doen er op dit moment nooit tegelijk toe, je kunt echt maar 1 ding "tegelijk" doen.

Maar ik bedoelde eigenlijk met dit topic dat er d.m.v. bewustzijnsverruiming een dieper geluk te vinden is dan dat wat entactogenen in eerste instantie bieden. Het is inderdaad altijd een goed iets om te ontdekken dat je altijd terug in het nu kunt komen, maar stop niet aan de oppervlakte. Dat nu is heel erg diep te verkennen.