Ayahuasca 15 Juli 2016

haha geweldig

Ayahuasca 15 Juli 2016

Hallo Allemaal

Hierbij ga ik mijn tripreport vertellen van mijn allereerste Ayahuasca ervaring die ik heb meegemaakt op 15 Juli. Echte trips in andere werelden heb ik niet gehad met de Ayahuasca, maar wel veel gevoeld wat ik nog nooit eerder heb gevoeld. Hoewel ik het niet helemaal kan vertellen omdat je het ervoor mee moet maken ga ik het toch proberen.

Om 13.00 werden we dan verwacht bij de Locatie. Wij (een vriend en ik) stelden ons aan iedereen voor en kregen een rondleiding in het pand waar de ceremonie plaats zou vinden. Zo werd ons verteld waar de slaapruimte was, de badkamer (want we bleven tenslotte slapen) en de toiletten. Toen we de rondleiding gehad hadden ben ik even een sigaretje gaan roken in de serre omdat ik toch wel wat zenuwachtig was.

Vervolgens kregen we uitleg wat Ayahuasca precies is, waar het vandaan komt, wat je ongeveer kan verwachten enzovoorts.. Er werd ons verteld dat er ook een 2e ronde is waarbij je de Ayahuasca thee kan krijgen, dit wist ik van tevoren niet. Vervolgens mochten we een plekje uit gaan zoeken in de ceremonie ruimte. Het was een soort van grote huiskamer waar veel kaarsen brandden. Er stond hele mooie muziek op wat te vergelijken is met de muziek van Enya maar dan nog mooier. In het midden stond een grote zilveren schaal met ook een soort van aambeeld er op..ik heb niet precies kunnen zien wat het was. Daaromheen lagen matrassen met naast ieder matras een “kotsemmer”, fles water en tissues. Ieder koos een plekje uit.

Toen begon het. Iedereen vertelde zijn intentie aan de rest van de groep, staken een waxinelichtje aan en zette die bij het altaar. Vervolgens kregen we de MAO-Remmer, wat er voor zorgt dat de DMT niet afgebroken werd door je lichaam. Hierna nog even snel een sigaretje omdat ik het allemaal toch best wel spannend vond. Eenmaal terug gekomen in de ceremonie ruimte zat iedereen al aan het puntje van het matras. De Sjamaan vroeg aan “moeder Ayahuasca” of ze ons door een mooie reis wilde begeleiden, en bedankte haar daarvoor.

Hierna kregen we de Ayahuasca thee… ieder z’n eigen glaasje. Er werd gelijk een schaaltje met mandarijntjes onder mn neus gehouden en ik snap waarom. Heb werkelijk nog nooit iets op wat zo vies was!! A’fijn, ik ben op mn rug gaan liggen op het matras met een dekentje over mij heen. De ceremonie werd gedragen door hele mooie muziek van Secret Garden, Enya, Vangelis enzovoorts. Ik voelde mijn lichaam na 10 minuten al heel erg licht worden, eigenlijk verdoofd. Voelde met mijn handen over mn armen en dacht zo dat is lekker. Het gevoel is een beetje te vergelijken wat je voelt na het gebruik van Ketamine.

Ondertussen hoorde ik dat er iemand al aan het overgeven was, 3 matrassen naast mij. Ik raakte lichtelijk in paniek omdat dit niet klonk als normaal overgeven maar echt dat het eruit moest. (weet ook niet hoe ik dit moet omschrijven.) Ik deed mijn ogen weer dicht en focuste mij op de muziek om rustig te worden. Ik heb hele mooie patronen gezien met zwart, wit en grijs. Ik dacht hey dat is leuk, ik ga erin, maar toen werd ik zelf ook heel misselijk en moest ook gelijk overgeven, ik denk wel 5 keer achter elkaar. Hierna kwam het verdriet. Intens veel verdriet wat ik voelde. Er kwam ook snel een begeleider naar mij toe die zei dat het misschien beter was om even naar een andere ruimte toe te gaan waar ik 1 op 1 begeleiding zou krijgen. Normaal lopen ging niet, dus ik werd er door 2 begeleiders daarheen getild. Daar aangekomen ging het huilen weer verder, gepaard met een extreem gevoel van eenzaamheid. Ondertussen ook nog vaak over moeten geven. Iedere keer dat ik dat deed voelde het alsof er negatieve energie uit mijn lichaam ging, en voelde ook iedere keer weer als een opluchting. Ik heb ook een tijdje tegen mezelf gepraat. Dit deed ik niet bewust. Best gek om jezelf te horen praten terwijl je hier niet bij na denkt. Na 2 uur lang me intens verdrietig gevoeld te hebben en eenzaam kwam het gapen. En dat was van he he het is er uit en ik ben het kwijt. Ik heb bijna deze hele trip mijn ogen open gehad. Hoewel het normaal gebruikelijk is om ze dicht te doen, maar voor mij voelde dit al genoeg. Hierna voelde ik mij ontzettend opgelucht. Ik ben weer naar de andere ceremonie ruimte gegaan en van de muziek liggen genieten. Alles kwam ook veel helderder binnen. Er werd aangekondigd dat als je er behoefte aan had dat je voor de 2e keer Ayahuasca kon nemen. Ik dacht waarom niet! Ik ben er nu toch en moet het dan ook maar onder ogen durven komen allemaal.

Eenmaal de thee genomen te hebben werd ik toch een beetje zenuwachtig, ik zei het tegen een begeleider en die zei mij al dat ik er sterk genoeg voor was. Totaal niet verwacht werd deze reis heel anders, eigenlijk het tegenovergestelde. Heb onwijs veel liefde gevoeld, zoveel als dat wij elkaar hier niet eens kunnen geven. Ik lag in de feutus houding op het matras en voelde me eigen weer zo geborgen als een kind zonder zorgen. Zoveel liefde! Af en toe werd ik weer eens wakker in de kleine ceremonie ruimte omdat ik soms teveel geluiden maakten waar de anderen last van hadden. Zelf weet ik dit niet meer. Dan werd ik ineens weer wakker in de grote ruimte..ook totaal geen idee hoe ik daar dan gekomen was. Ik heb de 2e reis niet moeten overgeven. Het voelde helemaal goed zo. Met een grote glimlach op mijn gezicht ben ik gaan slapen.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd voelde ik mij als herboren. Beter gezegd “gereset.” En dat gevoel ervaar ik nu nog steeds. Ik kan zaken makkelijker accepteren om hoe ze zijn en beter loslaten. Ik wil zeker nog een keer Ayahuasca gebruiken, maar voor de komende tijd is het zo even genoeg. Het was best ingrijpend en moeilijker dan dat ik me eigen had voorgesteld.

Het meest waardevolle inzicht dat ik heb gekregen is : Het leven is wat het is.

Wauw, wat een report! Ik heb er toevallig ook naar gekeken om dit te gaan doen, waar heb jij het gedaan als ik vragen mag?

Dreamer4 zei:

Je kan een Ayahuasca ceremonie ook doen in duo vorm of met zn 4-en. Misschien is dat iets voor je?

Klik om te vergroten...

Hell yeah!

Ik deel de terughoudendheid van Bee (mag ik zo vrij zijn mijn waarde Psychedelibee? Het is een heel getyp om al die medeklinkers in de juiste volgorde te rammelen anders iedere keer ) en met alle respect voor het vakman/vrouwschap van respectievelijk Vangelis en Enya, ik ervaar dat soort muziek als een beetje zijig en zou daar niet op zitten te wachten. (Ik zal de grappen over de oorzaak van al het gekots maar even achterwege laten uit respect voor de ervaring die je beschrijft.)

Ik heb het sowieso niet op vreemden in mijn aanwezigheid tijdens de tripperij en moet binnen mijn vriendenkring eerlijk gezegd al een stevige subselectie maken. Herhaaldelijk decimeren en dan genadeloos uitdunnen tot er twee of drie mensen overblijven die ten eerste mijn uitgebreide gewauwel tijdens zo'n ervaring een beetje kunnen verdragen en ten tweede wat dat betreft zelf ook een duit in het zakje doen, zodat ik mezelf niet als al te zwaar belastend ervaar. En die ten derde niet bij ieder oplichtend lampje van een brandmelder onomkeerbaar in de flipstand gaan staan. En ten vierde niet mijn ex zijn die inmiddels getrouwd is en een kindeke heeft. Dat zou ook een beetje onwerkelijk worden misschien. En ten vijfde een sterke maag hebben qua muzikale voorkeuren (niet zozeer qua audio assault ofzo, meer qua donkere thematiek of behoorlijk indringende broeierigheid in mineur).

Afijn, zo'n ayahuascaceremonie maar dan zonder al te veel sjamanengedoe over Moeder Dinges en met medebrenging van de eigen muziekcollectie enzovoorts, wat zou zoiets moeten kosten? Of als ik dat niet mag vragen, wat ehh. Wacht, het is een religieuze vraag dus valt dat niet onder de moderirareglementaire no go's toch?

Je mag me zeker Bee noemen, dat doe ikzelf en anderen ook uit gemak.

En vragen wat ayahuasca ceremonie kost mag ook trouwens, aangezien dat niet direct de drug betreft maar meer de spirituele bezigheid.

Afijn, zo'n ayahuascaceremonie maar dan zonder al te veel sjamanengedoe over Moeder Dinges en met medebrenging van de eigen muziekcollectie enzovoorts, wat zou zoiets moeten kosten? Of als ik dat niet mag vragen, wat ehh. Wacht, het is een religieuze vraag dus valt dat niet onder de moderirareglementaire no go's toch?

Klik om te vergroten...

Je kunt heel simpel en goedkoop van Ebay plantmateriaal kopen dat MAOI A inhiberende alkaloïden of DMT bevat. Online kun je vrij simpel de verhoudingen voor vermenging terug vinden, het blijven natuurlijk natuurlijke producten dus je weet nooit zeker hoeveel 'actieve inhoud' zo'n plant bevat.
Er zijn ook online winkels die zich specialiseren in 'ethnobotanicals', als je deze mensen een berichtje stuurt zullen ze zeker het fijne er van kunnen vertellen. Mocht je geïnteresseerd wezen kan ik wel een 'ethnobotanical' site aanraden waarmee ik erg positieve ervaring heb gehad in het verleden.
Hierbij blijft wel een belangrijke waarschuwing dat het zeer potente stoffen zijn en dat 'rommelen' met MAOI A zeker extra risico's met zich mee brengt. Extra beleidvol handelen en enige achtergrond kennis zijn wel een pré.

Dat gezegd hebbende, Ayahuasca maken is relatief gezien een simpel kunstje, iedere idioot kan het maken, daarom is het ook extra belangrijk om kritisch te wezen op door wie je je ervaring (mede) laat leiden.

Zelf ben ik ook niet van het spirituele al is deze zeker aanwezig in mijn leven al zou ik hier zelf het woord spiritueel niet aan vast plakken, voor mij is dit perfect rationaliseer naar mezelf en anderen terwijl ik hierbij voor mijn gevoel tegelijkertijd voldoende objectief blijf.
Hoe dan ook, wat ik probeer te zeggen, ik begrijp heel goed dat je niets hebt met het meer 'zweverig' aspect van het overgrote deel van deze rituelen, zelf heb ik dat ook minimaal. Ik geloof echter wel dat het voor veel mensen een toegevoegde waarde / nut heeft.
Veel mensen die zich aansluiten bij een ritueel hebben vaak minimale en soms zelfs geen ervaring met psychedelica maar zelfs voor mensen met meer ervaring zal Ayahuasca waarschijnlijk de meest intense ervaring in hun leven wezen.
Tijdens zo'n intense ervaring worden mensen geconfronteerd met zeer heftige sensaties waarvan we overtuigd zijn dat het 'iets' moet wezen maar waar we geen rationele of gefundeerde gedachtegang aan kunnen koppelen en die in veel gevallen helemaal niet verklaarbaar zijn.
Wanneer mensen deze zeer heftige sensaties niet kunnen plaatsen kan dit zeer grote (emotionele) stress met zich mee brengen met hieraan gekoppeld negatieve gevolgen.
Mijn overtuiging is dat mensen aan de hand van metaforen alsnog tot een antwoord proberen te komen om iets onverklaarbaars met zeer grote betekenis alsnog te kunnen plaatsen/verklaren, dit zie ik als een natuurlijk 'verdedigingsmechanisme' van de mens.
Vergelijkbaar met bijvoorbeeld dat in vroegere tijden de mens allerlei natuurlijke verschijnselen verklaarden aan de hand van inmenging van de goden. Vanuit een bepaald perspectief bekeken hadden deze mensen het ook lang niet altijd mis, ze wisten gewoon niet goed de juiste woorden te vinden wat vaak natuurlijk ook zeer moeilijk gaat.

PS: Excuses voor de flinke zever, soms is het niet makkelijk 'iets' concreet in woorden uit te leggen. :P

Ik snap je aversie tegen 'spiritualiteit' Jmths, maar ik denk dat het onterecht een nare bijsmaak gekregen heeft en dat dat stigma in stand gehouden wordt door het in dat negatieve licht te blijven bekijken, wat potentieel veel mensen weghoudt van spiritualiteit en zijn helende werking. Spiritualiteit is niet een synoniem voor zweverigheid. Ik denk dat veel mensen van spiritualiteit een lifestyle proberen te maken (de hele hippie cultuur is daar een voorbeeld van), waardoor er nu een stigma van zweverigheid rust op het concept van spiritualiteit. Zo'n lifestyle is echter slechts een set ideeën over wat de juiste manier van leven is. Spiritualiteit zelf echter staat compleet los van lifestyle. Iemand die puur spiritueel is, leeft niet volgens zo'n set ideëen. Spiritualiteit is enkel het in contact staan met de innerlijke (onzichtbare) dimensie, de dimensie van bewustzijn, welke neutraal is. Ikzelf ben ook he-le-maal geen fan van dergelijke (ayahuasca) ceremonieën, juist door de menselijke culturele factor die is toegevoegd en de daarbij komende zweverigheid. Maar betekent dat dat ik daarom niet spiritueel ben? Absoluut niet. Ook iemand die een rationele mindset heeft kan spiritueel zijn, door simpelweg in contact te staan met die innerlijke neutrale dimensie van bewustzijn. Je staat in die staat dan echter ook open voor bepaalde niet-rationele verklaringen voor bepaalde aspecten van je bestaan.

En ik geef het ook toe, ikzelf ben zeker zweverig geweest in mijn uitingen óver spiritualiteit en ik heb vaak geprobeerd er voor mezelf een lifestyle van te maken. Maar dat is mijn interpretatie geweest, mijn woorden en daden. Niet wat spiritualiteit zelf is.

Je hebt gelijk, nu je het zegt zie ik zelf ook dat ik hoogstwaarschijnlijk negatieve associaties uit het verleden er aan heb vast geplakt in mijn voorgaande comment.

Het is vooral dat ik het gevoel heb dat spiritualiteit een metafoor is voor iets dat we (nog) niet concreet kunnen rationaliseren laat staan verwoorden.
Het woord spiritualiteit omvat voor mijn gevoel ook teveel concepten om constructief toe te kunnen passen in de meeste gevallen al is het een mooi metafoor voor samenhangende gedachten.
kort gezegd, het is een woord dat veel dingen beschrijft die we niet kunnen beschrijven.

Om die reden gebruik ik het woord spiritualiteit (in de meeste gevallen) liever niet, het is te interpretatiegevoelig wat makkelijk kan leiden tot vervorming van de 'realiteit', of beter gezegd, hetgeen dat het daadwerkelijk is wat dat ook mag wezen. Hetgeen wat je (tot bepaalde hoogte) eigenlijk beschrijft in je voorgaande comment. Ik denk dat we elkaar begrijpen en met elkaar eens zijn.
Maar wat je al zei, het is vaak makkelijk om door te slaan in onze overtuigingen naar een concept die symbool staat voor alles dat (extra) waardevol voor ons is. Het valt niet mee voor ons (toch wel) instinctieve wezens om objectief te blijven naar onszelf, zelf val ik daar ook maar al te vaak ten prooi.

Jmths zei:

.

Zelf ben ik ook niet van het spirituele al is deze zeker aanwezig in mijn leven al zou ik hier zelf het woord spiritueel niet aan vast plakken, voor mij is dit perfect rationaliseer naar mezelf en anderen terwijl ik hierbij voor mijn gevoel tegelijkertijd voldoende objectief blijf.
Hoe dan ook, wat ik probeer te zeggen, ik begrijp heel goed dat je niets hebt met het meer 'zweverig' aspect van het overgrote deel van deze rituelen, zelf heb ik dat ook minimaal. Ik geloof echter wel dat het voor veel mensen een toegevoegde waarde / nut heeft.
Veel mensen die zich aansluiten bij een ritueel hebben vaak minimale en soms zelfs geen ervaring met psychedelica maar zelfs voor mensen met meer ervaring zal Ayahuasca waarschijnlijk de meest intense ervaring in hun leven wezen.
Tijdens zo'n intense ervaring worden mensen geconfronteerd met zeer heftige sensaties waarvan we overtuigd zijn dat het 'iets' moet wezen maar waar we geen rationele of gefundeerde gedachtegang aan kunnen koppelen en die in veel gevallen helemaal niet verklaarbaar zijn.
Wanneer mensen deze zeer heftige sensaties niet kunnen plaatsen kan dit zeer grote (emotionele) stress met zich mee brengen met hieraan gekoppeld negatieve gevolgen.
Mijn overtuiging is dat mensen aan de hand van metaforen alsnog tot een antwoord proberen te komen om iets onverklaarbaars met zeer grote betekenis alsnog te kunnen plaatsen/verklaren, dit zie ik als een natuurlijk 'verdedigingsmechanisme' van de mens.
Vergelijkbaar met bijvoorbeeld dat in vroegere tijden de mens allerlei natuurlijke verschijnselen verklaarden aan de hand van inmenging van de goden. Vanuit een bepaald perspectief bekeken hadden deze mensen het ook lang niet altijd mis, ze wisten gewoon niet goed de juiste woorden te vinden wat vaak natuurlijk ook zeer moeilijk gaat.

PS: Excuses voor de flinke zever, soms is het niet makkelijk 'iets' concreet in woorden uit te leggen. :P

Klik om te vergroten...

Klik om te vergroten...

Haha niet zo wankelmoedig, je bent heel prima te volgen hoor mijn waarde jmths. Ik vind alleen wel dat je, althans naar mijn smaak, een beetje een stoofpotje hebt gemaakt van verwante maar bepaald niet inwisselbare begrippen. Laten we even kijken of we wat dingen kunnen scheiden van elkaar:

- Religiositeit: Puur vergif, nonsens,waanzin, illusies, schijntroost, brenger van schuld, boete, schaamte, conflict, onbegrip, vertraging, superioriteitswanen, fatalisme, gebroken families, zelfmoorden, xenofobie, oorlog, etnische zuiveringen en ergere dingen. Grootste probleem waar wij als menselijke soort mee kampen met kilometers voorsprong op marginaliteiten als milieu- en overbevolkingsproblematiek. Religie is de diametraal tegenovergestelde antagonist van vooruitgang en welbevinden. Kinderen bekeren tot een van de wereldreligies mag wat mij betreft strafrechtelijk net zo zwaar vervolgd worden als lichamelijke verkrachting van dezelfde minderjarigen. Ik zie niet in waarom geestelijke verminking minder schadelijk zou zijn, en wie uitleg blieft kan zijn gordel vastmaken. In plaats daarvan krijgen de misdadigers in kwestie ontheffing van de belastingplicht, hahaha. Pure idioterie. Er zijn 80-plussers die ik niet zou toewensen dat ze nog van hun geloof beroofd zouden worden, die gaan daar niet meer mee kunnen afkomme, de schok is te groot en de hersteltijd afwezig. Los van die ouwe sukkelaars zou religiositeit het beste bestreden worden op alle fronten, en dan uiteraard niet met bommen, maar met onderwijs, welvaart en door het onophoudelijk belachelijk te maken en uit te lachen. Alle functies die religie ooit had, elk mogelijk nut is anno 2016 volstrekt en volkomen failliet.

- Tradities: ben ik een groot voorstander en liefhebber van. Hoe idioter hoe beter. Een echt goeie traditie is tegelijk belachelijk en indrukwekkend. Je begrijpt dat er niks aan te begrijpen is, rationeel gezien, maar je kijkt wel uit om niet aan een goeie traditie mee te doen als de kans zich aandient. Als je een nebukadnezzarfles (15 liter?) van een uistekende champagne krijgt aangereikt ter waarde van duizenden euro's, echt prima te zuipen bubbels, dan giet je die natuurlijk niet in de gootsteen. Krijg je hem aangereikt terwijl je op een erepodium staat nadat je met 300 km/u je formule 1 waggel over de eindstreep hebt geplankgast, alle andere deelnemers de loef afstekend, FUCK YEAH dat je die 15 liter mousserende klasse over de ronde-miss met de pronte tietjes heenspuit. En over de lul-van-een-sponsort en die twee sukkels die als tweede en derde zijn geeindigd. Slaat nergens op, behalve dat je wel een ontzettende oetlul moet zijn om te zeggen: 'nou mensen, ik denk dat ik dit flesje bewaar voor een dinertje weetjewel, dus doei en dank". Tradities zijn het soort flauwekul dat sjeu geeft aan het leven. Wisten jullie dat een rugbyspeler die voor het eerst touchdownt na afloop van de match een pleerol in zijn bilspleet krijgt gepropt? Die steken ze dan in brand, en je mag 'm er pas uittrekken als je een literpul bier hebt opgezopen. Ik weet zeker dat die gasten trots zijn om op de blaren te zitten, ja toch? Tradities zijn zo krachtig dat het Britse volk qua coolheid nog altijd rondjes rent om de Amerikanen heen, terwijl ze er nochtans uit zien als inteeltalcoholisten met hun grafgebitten en hun witte larvenhuid en rooie wimpers. Amerikanen hebben namelijk geen tradities. En als ze proberen een traditie te hebben, dan vergeten ze dat een traditie belachelijk moet zijn. (zelfde probleem overigens met humor. Britten durven losers te zijn. Alle Britse komische helden zijn losers die door het systeem worden vermalen. Amerikaanse humor gaat altijd uit van een wise cracks debiterend supercynisch alfa-type dat middels al die stoerteblijken zijn superioriteit te kennen geeft en zichzelf daarmee onherroepelijk onuitstaanbaar maakt. *Gaap*.). Tradities zijn eigendom van hun uitvinders en geven kleur en karakter aan die eigenaars. Iemand wel eens zo'n holi-run gezien? Dat duizend kuthipsters breed nepgrijnzend hier in Amsterdam ineens met kleurpoeier gaan gooien? Fuck die gasten. Holi is een Indiase traditie. Dat kan je niet overvliegen om er een trendy commercieel conceptje van te maken. Tradities scheppen de gelegenheid om al die stomvervelende rationaliteit even terzijde te schuiven en uit volle borst een krankzinnige tekst te debiteren met zijn tienduizenden. For the fuck of it.


Figuur 1 - Britse punkprogband The Cardiacs begint een optreden op traditionele wijze met "Home of Fadeless Splendour", een nogal fascistoide klinkende satire op de Pomp & Circumstance-composities van Edward Elgar, welbekend van de Night of the Proms, wanneer elke Brit als een zwakbegaafde met vlaggetjes zwaait en Land of Hope and Glory meebralt. De satire was zo natuurgetrouw dat iedereen alsnog kippevel kreeg, and such is the nature of a good tradition.

Spiritualiteit - op zich niks mis mee om je te realiseren dat wat je in het dagelijks leven voor "werkelijkheid" houdt een nogal armzalige subset is, dat schamele beetje ervan wat wij toevallig op zo'n moment kunnen verhapstucken met onze nogal karige sensoren en manke begrip van multidimensionaliteit. Het besef dat je maar een molecuultje bent in een stalen tafelpoot van een in onbruik geraakte schoolbank ergens in een vergeten kelderbox, met echter ambities genoeg om vanuit die tafelpoot in die kelderbox een exacte reconstructie te maken van de stamboom van de familie die de meubelmaker voortbracht die voor 't ontwerp van deze schoolbank heeft zorggedragen, dit op basis van overgeleverde verhalen van andere moleculen die wel eens een paar borreltjes hebben gedronken met weer een ander molecuul die een vaag verhaal vertelde over de plek waar de poot in een houten blad zit vastgeschroefd.

Wordt men zodoende echter steeds zekerder van zijn of haar zaak, dan neigt spiritualiteit al snel tot een van de lafste, minderwaardigste vormen van religiositeit, namelijk de Cherry Picking-variant, een soort wishful thinking waarin losers steeds meer zelf gaan geloven, omdat het zo verdomd eenvoudig is om dat te geloven wat toevallig mooi kleurt bij de persoonlijke smaak en omstandigheden. De klote hippies. Mensen die dan boekjes gaan schrijven zoals "Uit Je Bol", een verzameling lariekoek (prima!) die wordt gepresenteerd als de "Werkelijke waarheid (ja ho maarrr!) over Drugs, de feiten je van de verfoeilijke overheid en medische stand niet mag weten" (100% zuivere bullshit. fuck jullie twee zelfingenomen kwakzalvende fantasten, Plomp en Hellinga. Moge er alsnog een hiernamaals bestaan waar jullie eens even flink tot de orde worden geroepen met je magische lulkoek van de bovenste plank. Tuig.) In feite heb ik nog meer respect voor die ISIS-mongolen dan voor gezelligheidsgelovigen als Arie Boomsma, want die ISIS-gasten zijn in elk geval nog consistent qua naleving van hun heilige schrift. In plaats van ineens een beetje lacherig terug te gaan krabbelen als er blijkt te zijn neergeschreven dat er wat vrouwen moeten worden geslagen en homo's van torens afgegooid. Staat er gewoon hoor, en als we dat stukje maar moeten overslaan, waarom moeten we dan van een of andere ondergetatoeerde (een officiële Bijbelse doodzonde, overigens!) kasthomo aannemen dat we de dingen die hij wel mooi vindt wel ter harte moeten nemen? Cherry picker.

En metaforen zijn gewoon metaforen.

PS: Excuses voor de flinke zever, soms is het niet makkelijk om te stoppen met tiepen als je lekker op dreef bent met van leer trekken tegen de windmolentjes.

:')

Mooi hoor Klinkt als een goede ervaring.

Ik ben best benieuwd hoe je truffels gaat ervaren.

Het report leest lekker weg!

Respect dat je ook nog het 2e glaasje nam, zeker omdat je bij de 1e niet zo geweldig ging.

Mindless zei:

Ik ben best benieuwd hoe je truffels gaat ervaren.

Klik om te vergroten...

Ik ook, maar denk dat ik het na dit wel aan kan. Misschien komen er nog nieuwe inzichten tijdens de truffels

oortjes zei:

Het report leest lekker weg!

Respect dat je ook nog het 2e glaasje nam, zeker omdat je bij de 1e niet zo geweldig ging.

Klik om te vergroten...

Dankjewel! Het bijzondere aan Ayahuasca is dat je krijgt wat je aankunt, en niet meer. Met die gedachte ben ik mijn 2e reis in gegaan.

Dreamer4 zei:

Mindless zei:

Ik ben best benieuwd hoe je truffels gaat ervaren.

Klik om te vergroten...

Ik ook, maar denk dat ik het na dit wel aan kan. Misschien komen er nog nieuwe inzichten tijdens de truffels

Klik om te vergroten...

Dat weet ik wel bijna zeker.

Ik moest even opzoeken wat het spul precies is want ik kende het niet.
Wat een toch wel heftige ervaring zeg! Wat ik mij afvroeg (als je tenminste vragen wil beantwoorden) bij al die emoties zoals huilen, angst en lachen, had je toen dromen? Of waren het gedachtes? Of gewoon emoties zo der gedachte?
Goed dat je er echt wat aan gehad hebt, een mooie ervaring!

Beste Dunnetjes,

Bij die emoties had ik niet echt dromen of beelden, maar ik wist wel heel goed waar het vandaan kwam. Waarom ik die beelden/dromen niet heb gehad is waarschijnlijk omdat ik m'n ogen dicht had. Ik had er zeker wel gedachtes bij. De volgende keer wil ik met ogen dicht gaan "reizen".

Thnx!

Heel mooi report! Thanks voor het delen van je ervaring

Dreamer4 zei:

Beste Dunnetjes,

Waarom ik die beelden/dromen niet heb gehad is waarschijnlijk omdat ik m'n ogen dicht had. Ik had er zeker wel gedachtes bij.

Thnx!

Klik om te vergroten...

Ik bedoel natuurlijk omdat ik mijn ogen open had.

anonymous0172 zei:

Wauw, wat een report! Ik heb er toevallig ook naar gekeken om dit te gaan doen, waar heb jij het gedaan als ik vragen mag?

Klik om te vergroten...

Ik heb het gedaan bij om-mij in Doetinchem. Iedereen die ik ken die het gedaan heeft is bij om-mij geweest. Allemaal met positieve verhalen www.om-mij.nl

Klinkt als een zware maar mooie ervaring.

Wil zelf al heel lang ayahuasca doen, maar nog niet echt concreet werk van gemaakt. Zo'n ceremonie met allemaal andere mensen erbij spreekt me aan de ene kant niet echt aan, maar om het nou direct in mijn eentje te gaan doen vind ik ook weer zo wat.

Het gevoel dat je gereset bent herken ik trouwens ook wel van andere psychedelica, ik noem het zelf de psychedelic reset.

Psychedelibee zei:

Klinkt als een zware maar mooie ervaring.

Wil zelf al heel lang ayahuasca doen, maar nog niet echt concreet werk van gemaakt. Zo'n ceremonie met allemaal andere mensen erbij spreekt me aan de ene kant niet echt aan, maar om het nou direct in mijn eentje te gaan doen vind ik ook weer zo wat.

Het gevoel dat je gereset bent herken ik trouwens ook wel van andere psychedelica, ik noem het zelf de psychedelic reset.

Klik om te vergroten...

Het was een zware ervaring, maar meer dan waard. Toen ik te horen kreeg van vrienden over Ayahuasca wekte het gelijk m'n interesse. Na 4 maanden onderzoeken, trip reports lezen, video blogs bekijken, inlezen vond ik dat ik er klaar voor was om dit te doen.
Die vriend waar ik mee was heeft wel een hele andere ervaring gekregen..toen hij een druppel in zijn oor voelde lopen zat hij ineens in de Amazone, hoe vet is dat! Ook heeft hij in de Nijl gelegen. Ik hoop de volgende keer ook meer visuals te krijgen.

Je kan een Ayahuasca ceremonie ook doen in duo vorm of met zn 4-en. Misschien is dat iets voor je? Ik vond het zelf juist wel iets hebben om met z'n alle de ceremonie in te gaan. Hoewel ik niet veel bij de andere mensen ben geweest door de 1 op 1 begeleiding die ik heb gekregen was het wel fijn om daarna onze ervaringen met elkaar te delen.

Ben benieuwd hoe de truffels z'n werk gaan doen dit weekend. Voelt het nog steeds als gereset na de psychedelica?