Leuk report Iskra... Heb zelf nog nooit getript met mijn kinderen in de buurt maar vind een micro dosering wel heel fijn als mijn kindjes er zijn. Je maakt nog makkelijker dan normaal een hele diepe connectie met ze dan. Leuk om jouw ervaring te lezen...
P.S. En mooie muziek ook!
Leuk report, Iskra! Heel herkenbaar ook hoe je je ineens enorm verbonden kunt voelen met een boom.
Over psychedelica en kinderen. Een tijdje geleden sprak ik een stel met kinderen dat ook regelmatig psychedelica gebruikt. De kinderen weten daarvan en zijn er soms ook bij. Ze noemen het thuis dan ook geen drugs, maar medicijnen. Medicijnen waar je een paar uur rare dingen van gaat doen en zien, maar waar je uiteindelijk van geneest en fris weer verder kunt met je leven. Ik kan ze geen ongelijk geven.
meer kan ik er eigenlijk niet over kwijt want dan herhaal ik anderen.Grappig dat jij het ook medicijnen noemt.Dankjewel verwondering.
Ik ben ook benieuwd hoe mijn zoontje daar later tegen aan gaat kijken.
Hij vond het in ieder geval heel leuk om iedere dag naar de vordering van mijn paddenstoelenkweek te gaan kijken,
en uiteindelijk vroeg hij ook wat ik er mee ging doen en waarom ik ze ging eten. Mijn antwoord was ook dat het een soort van medicijn is. Ik weet niet of hij het kon begrijpen, hij is drie jaar maar hij zei in ieder geval; oké.
Als het verantwoord gebeurd vind ik het alleen maar heel leerzaam voor kinderen.
Ik ben benieuwd hoe oud de kinderen waren van dat stel waarmee je gesproken had?
Ik kan me reactie al niet meer aanpassen jammer genoegzie namelijk dat ik helemaal niks over je report gezegd heb..
Ja, tof trip report man! dat over verbonden voelen met bomen is inderdaad heel herkenbaar
Wel vind ik trippen met je kind(eren) erbij persoonlijk een no go.
Mijn zoontje had zich verstopt achter een grote boom voor mij. Ik wilde het spelletje meespelen en riep; (naam) waar ben je nou? ik kan je niet vinden. Tegelijkertijd hoorde ik mijzelf dat zeggen en het klonk totaal niet als wie ik echt ben.
Mooi en puur report, het is altijd mooi om te lezen hoe iemand dichter bij zichzelf komt tijdens gebruik van psychedelica.
Wel vind ik trippen met je kind(eren) erbij persoonlijk een no go. Of was het de bedoeling een microdosering te nemen en had deze per ongeluk veel meer effect?
Weer zo'n prachtig ontroerend report! (zoals die van NiandraLades)
Ik voel het ook op een zelfde manier denk ik. De maatschappij is ziek, nep, demonisch. (Bijna) iedereen denkt dat ze echte levens leiden maar praktisch iedereen speelt een rol. Keeping up appearances. En wanneer je in de bewoonde wereld leeft, sleept het je mee en doe je precies hetzelfde.
Bomen zijn ook wezens. Je kunt met ze communiceren door in hun aanwezigheid te zijn en daar 1 mee te worden.
Prachtig hoe je dichter bij je zoontje kwam door het masker af te zetten. Blijkbaar was dit een heel waardevolle ervaring voor jullie, dus ik ben het er niet mee eens dat (licht) trippen in nabijzijn van kleine kinderen per se slecht is.
Edit:
Dit vind ik heel mooi dat je dit inzag:
Heel veel van wat we doen en zeggen is geen ware expressie van onszelf. Ik hoor het zo vaak tegenwoordig wanneer ouders tegen hun kinderen praten. Het is gespeeld, het is niet echt. En het is zo pijnlijk als je begint door te krijgen dat je woorden aan je naasten (waar je wel degelijk van houdt) niet echt zijn, niet van een ware plek komen.
Nou precies. Bepaalde specifieke dingen zijn een enorm taboe, maar ondertussen is er zoveel sociaal geaccepteerd gedrag dat eigenlijk gewoon misbruik van jonge kinderen is. Vooral een baby scheiden van de moeder (voor langere tijd) is iets waar ik nog steeds met mijn hoofd niet bij kan.We worden hier in Nederland best wel bang gemaakt als het te maken heeft met het opvoeden van je kind, terwijl niemand gek kijkt als je je pasgeboren kind naar de crash brengt terwijl moeder en kind negen maanden lang onafgebroken verbonden waren. Ook zie ik genoeg ouders op hun telefoon zitten terwijl ze met hun kinderen zijn, ik kan eigenlijk nog wel een tijdje doorgaan.
Yep! Dat was ikzelf!Het is best krankzinnig, heb je bijvoorbeeld weleens een ouder gezien die zijn kind in een tuigje heeft aan de lijn als een hondje?
Yep! Dat was ikzelf!Mijn oudste was als dreumes een wegloper, in de buggy wilde hij absoluut niet en als hij mocht lopen ging hij alle kanten op en luisterde nooit als ik hem riep of uitlegde waarom hij niet de weg op mocht lopen/rennen. Zelfs na 500x herhalen niet. Handje van mama moeten vasthouden was gillen en op de grond liggen, of wegrennen. Ik heb een tuigje gekocht nadat hij mij te snel af was (ik had ook nog een kinderwagen met baby bij me) en keihard lachend de weg op rende, waar hij net niet onder een auto kwam. Het was de schrik van mijn leven.
Alleen werkte het ding trouwens alsnog niet, want hij was het er niet mee eens en ging dan gewoon liggen krijsen op de stoep. Dus maar een keer of 3 gebruikt. Ook omdat de vieze blikken en opmerkingen van omstanders niet mis waren. Is het zo erg dat ik mijn kind probeer te behoeden voor een ongeluk, uit liefde? Wat kunnen mensen hard oordelen zeg.
Bij mijn andere kind heb ik dat tuigje trouwens nooit hoeven gebruiken omdat die gelukkig beter luisterde. Het ligt ook erg aan het temperament van je kind of zoiets nodig is of niet.
Op de telefoon zitten terwijl ik met mijn kinderen ben, check. Als ik mijn kinderen al de hele dag vermaakt heb in huis mogen ze zich in de speeltuin best wel even zelf vermaken terwijl mama even iets voor zichzelf doet. Je kunt jezelf niet altijd 100% opofferen voor je kind, daar ga je vroeg of laat last van krijgen en dan kun je er nog minder voor je kinderen zijn.
Jouw trip is inderdaad mooi verlopen en heeft je zoontje zelfs goed gedaan, dus nee natuurlijk is daar niets mis mee. Maar een trip is onvoorspelbaar en het had ook anders kunnen lopen (en als ik het zo lees vind ik het ook niet klinken als 'net heel lichtjes trippen' @Mindless ). Je zoontje had bijvoorbeeld kunnen schrikken van papa die zich 'anders' gedraagt en had daardoor huilerig kunnen zijn waardoor jouw trip negatief om had kunnen slaan en je verdrietig/boos/angstig had kunnen reageren. Om maar een voorbeeld te noemen. Maar gelukkig was dat niet het geval en ik zal hier dan ook niet verder over doorgaan. Het is ook geen oordeel (al klinkt het misschien wel zo), het is alleen dat ik dit persoonlijk niet zou doen. Tot zover het offtopic gedeelte, sorry.
Het report was in ieder geval mooi, je bent zo te lezen tot mooie inzichten gekomen en ik ben blij dat jullie alledrie wat uit de trip hebben kunnen halen.
Mooi report vind ik.
Herken een aantal dingen die je schrijft. Je bent waarschijnlijk een hsp (sorry voor het label). Dat verklaart waarom je blowt om je emoties af te vlakken. En dat wanneer je antennes aanstaan je de natuur en andere mensen zo goed aanvoelt. Haha, i know, beetje zweverig.
Mbt tot licht trippen bij je kind, gezien de setting lijkt mij dat ok. Je vrouw kan handelen indien nodig. Daarnaast ziet jouw kind een kant van jou waar hij ook recht op heeft.
Warme groet,
-Val-
Gevoeligheid is een zegen, maar je krijgt er gratis het meer bewust worden van je pijn bij.Ik denk alleen niet dat ik blowde om mijn gevoeligheid af te vlakken, nouja misschien vroeger op school wel. De laatste jaren blowde ik vooral om mijn pijnlichaam te troosten. Ik denk eerlijk gezegd dat veel mensen daarom nog wiet gebruiken, maar dat durf ik eigenlijk ook niet te zeggen, toch deed ik het. Want als ik mij goed voel voelt mijn gevoeligheid juist heel fijn en zou ik het juist niet fijn vinden om zo passief te worden van wiet.
Bomen zijn ook wezens. Je kunt met ze communiceren door in hun aanwezigheid te zijn en daar 1 mee te worden.
Prachtig hoe je dichter bij je zoontje kwam door het masker af te zetten. Blijkbaar was dit een heel waardevolle ervaring voor jullie, dus ik ben het er niet mee eens dat (licht) trippen in nabijzijn van kleine kinderen per se slecht is.
uiteindelijk zijn we allemaal 1."AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."