Live report: 1e keer MDMA alleen

Hallo allemaal!,

Even een kleine introductie. Ik ben 30 jaar en tussen mijn 20e en 25e heb ik wel een aantal keer met drugs geëxperimenteerd, waarvan mdma altijd mijn favoriet is geweest (staan nog wat oude tripreports hier op dr onder mijn naam haha). Inmiddels zo'n 5 jaar geen hard drugs meer gebruikt, wel met fases geblowd. Nu had ik vanavond met een maat afgesproken om met zijn tweetjes bij mij thuis te gaan spacen, maar hij heeft helaas afgezegd. Toch heb ik enorm zin en ik heb dan ook al een halve gram hier liggen. Wat ik vooral altijd zo speciaal vond was dat de muziek zo heerlijk diep gaat en de gesprekken natuurlijk.

Nu maak ik me toch een beetje zorgen dat ik behoefte ga hebben aan sociaal contact, misschien dat mensen wat ervaringen kunnen delen?

Verder ga ik lekker muziek luisteren en met mijn kat knuffelen. Tussendoor ben ik van plan om hier wat updates te plaatsen.

Groetjes

22:00 Zojuist 75 mg ingenomen, jointje aan het roken, muziek klaarzetten

Altijd leuk om ervaringen van anderen te lezen.
In je uppie kan M ook gewoon heel lekker zijn hoor. Lekker inderdaad naar muziek luisteren, beetje tot jezelf komen, later leuke film ofzo ofzetten met wat lekkers erbij. M is wat dat betreft altijd wel lekker .

Hoe laat heb of ga je nemen en hoe veel?

Geniet ervan zou ik zeggen. Mdma alleen thuis kan zeker ook tot zijn recht komen. Neem gewoon niet teveel. Wat muziek om wat weg te spacen is zeker een goed idee. Weet niet of je nu wat gaat blowen maar kan het wel aanraden. Zeker als je alleen bent en geen conversaties hoeft aan te gaan. Wiet maakt het allemaal iets meer zweviger. Enjoy.

Ik zeg altijd dat MDMA vier unieke eigenschappen heeft: een gevoel van sociale verbinding, toegenomen empathie en een kalmerende euforie die emotionele openhartigheid veroorzaakt.

Als je MDMA in je eentje neemt, dan blijft dat gevoel van sociale verbinding en de toegenomen empathie weg. Ik heb zelf (helaas) ook wel eens MDMA in mijn eentje genomen. Ik vond dat echt niet zo leuk omdat ik heel erg het gemis had van sociale connectiviteit. Er miste iets.

Ik zal niet zeggen dat je je niet kán amuseren als je in je eentje MDMA neemt. Maar M is zoveel beter in gezelschap, dat zoiets het wachten wel waard is.

Probeer altijd kritisch op jezelf te reflecteren: 'waarom wil ik precies deze drug nemen?'
Ik plan elke week in gedachten wel een tripje of spaceje. Maar negen van de tien keer betrap ik mezelf dan op onjuiste intenties: meestal is het stress of verveling die ik weg wil werken. Dat vind ik een slechte reden om drugs te gebruiken, dus dan ben ik streng tegen mezelf en laat ik het.

Die keer dat ik MDMA in mijn eentje had genomen, zat ik ook niet zo lekker in mijn vel. Toen had ik én niet zo'n fantastische ervaring omdat ik de hele tijd sociaal contact zat te missen, en dat probeerde in te halen via whatsappjes, én de dag daarna kwam alsnog de dip. Niet zo'n geslaagde ervaring dus.

Neo-Shulginist zei:

Als je MDMA in je eentje neemt, dan blijft dat gevoel van sociale verbinding en de toegenomen empathie weg. Ik heb zelf (helaas) ook wel eens MDMA in mijn eentje genomen. Ik vond dat echt niet zo leuk omdat ik heel erg het gemis had van sociale connectiviteit. Er miste iets.

Klik om te vergroten...

De empathie kan ipv uitwaarts ook inwaarts werken, zodat je meer geduld met en compassie voor jezelf hebt. Ik zie dit daarom ook niet echt los van die emotionele openhartigheid. Dit is imo dan ook wat het therapeutisch maakt. Waarom zou je niet empathisch tegenover jezelf kunnen zijn?

Neo-Shulginist zei:

Ik zal niet zeggen dat je je niet kán amuseren als je in je eentje MDMA neemt. Maar M is zoveel beter in gezelschap, dat zoiets het wachten wel waard is.

Klik om te vergroten...

Dat is toch persoonlijk denk ik en niet een feit voor iedereen. Maar het is wel het overheersende idee óver mdma. Al betekent dat nog niet dat het een feit is. Velen hebben het nog nooit een goede kans gegeven en hebben er een bepaalde verwachting bij die dan niet overeenkomt met de werkelijkheid. Imo is alleen MDMA doen gewoon een heel andere ervaring en moet je er daarom ook met andere ogen naar kijken en niet hetzelfde van verwachten als MDMA samen doen met anderen.

Neo-Shulginist zei:

Die keer dat ik MDMA in mijn eentje had genomen, zat ik ook niet zo lekker in mijn vel. Toen had ik én niet zo'n fantastische ervaring omdat ik de hele tijd sociaal contact zat te missen, en dat probeerde in te halen via whatsappjes, én de dag daarna kwam alsnog de dip. Niet zo'n geslaagde ervaring dus.

Klik om te vergroten...

Als je dat idee destijds had losgelaten had je denk ik een heerlijke ervaring kunnen hebben. Anders dan MDMA met anderen doen, maar heerlijk op zijn eigen manier.

Mindless zei:

De empathie kan ipv uitwaarts ook inwaarts werken, zodat je meer geduld met en compassie voor jezelf hebt. Ik zie dit daarom ook niet echt los van die emotionele openhartigheid. Dit is imo dan ook wat het therapeutisch maakt. Waarom zou je niet empathisch tegenover jezelf kunnen zijn?

Klik om te vergroten...

Empathie kan je definiëren als het inlevingsvermogen in de gevoelens van anderen. Volgens onderzoek van Kim Kuypers, verbonden aan de Maastricht University, versterkt MDMA de empathie via een indirect mechanisme: een positieve zwijgspiraal. MDMA blijkt het vermogen om negatieve emoties te herkennen te belemmeren. Daardoor ontstaat er in gesprekken tussen personen een dynamiek waarbij mensen openhartiger durven praten over wat ze voelen en denken; wat dus leidt tot empathische gesprekken.

Check ook deze presentatie waarin ze meer uitlegt over de neurologische mechanismen van MDMA:

En de originele publicatie:
https://journals.sagepub.com/doi/10.1177/0269881117699617

Daarom maak ik onderscheid tussen empathie aan de ene kant, en een kalmerende euforie die emotionele openhartigheid veroorzaakt aan de andere kant. Die emotionele openhartigheid kan je ook in je eentje meemaken inderdaad. Ik ontken ook niet dat je best een aardige avond kan hebben in je eentje aan de MDMA.

Maar ik vind ook dat je goed moet nadenken over de omgeving waarin je drugs gebruikt. Gezien de sociale bevordering die MDMA bewerkstelligt, speelt een groot deel van de effecten zich af in de interactie met andere mensen. Die voorkeur is deels persoonlijk: het is inderdaad maar net waar je naar op zoek bent.

Toch vind ik het alsnog een goed idee om aan kritische zelfreflectie te doen. Als ik de post hierboven lees, dan krijg ik vooral het idee dat MDMA al in de planning stond en dat het niet nemen geen optie meer was. Ik vraag me af of dat wel een handige intentie is. Hoe je die vraag beantwoordt, daar ga ik verder niet over. Dat mogen mensen voor zichzelf bepalen. Ik zet anderen wel graag aan tot denken / reflecteren

Mindless zei:

Als je dat idee destijds had losgelaten had je denk ik een heerlijke ervaring kunnen hebben. Anders dan MDMA met anderen doen, maar heerlijk op zijn eigen manier.

Klik om te vergroten...

Inderdaad speelt de verwachting ook een rol. Daarom heb ik mijn verwachtingen destijds vermeld in mijn reactie =)

Neo-Shulginist zei:

Empathie kan je definiëren als het inlevingsvermogen in de gevoelens van anderen. Volgens onderzoek van Kim Kuypers, verbonden aan de Maastricht University, versterkt MDMA de empathie via een indirect mechanisme: een positieve zwijgspiraal. MDMA blijkt het vermogen om negatieve emoties te herkennen te belemmeren. Daardoor ontstaat er in gesprekken tussen personen een dynamiek waarbij mensen openhartiger durven praten over wat ze voelen en denken; wat dus leidt tot empathische gesprekken.

Klik om te vergroten...

Ja, het is waar dat negatieve emoties niet zozeer geregistreerd worden en men daardoor openhartig een ander kan toelaten.

Maar hoe fundamenteel anders is dat met je eigen gevoelens vraag ik me af. Onze eigen emoties noemen we dan wel eigen, maar het zijn ook een soort bezoekers. Je hebt immers jezelf én een langskomende emotie. Imo kun je empathisch zijn tegenover je eigen emoties. Is het dus niet een geprojecteerde denkbeeldige grens die we onszelf opleggen door empathie alleen toe te kennen aan andere personen denk ik dan. Want je eigen emoties reageren ook direct op de mate van empathie die je erop toepast. Door empathie exclusief voor 'anderen' te maken, limiteren we onszelf hier nogal door in mijn ogen.

Neo-Shulginist zei:

Check ook deze presentatie waar ze meer uitlegt over de neurologische mechanismen van MDMA:

Klik om te vergroten...

Hee, ik heb deze vrouw al eens eerder zien spreken over mdma geloof ik. Op zich interessante video, al is het allemaal ook wat te droog en wetenschappelijk voor mijn smaak, maar dat is mijn persoonlijke voorkeur. Super dat er dergelijk onderzoek naar gedaan wordt natuurlijk.

Neo-Shulginist zei:

Daarom maak ik onderscheid tussen empathie aan de ene kant, en een kalmerende euforie die emotionele openhartigheid veroorzaakt aan de andere kant. Die emotionele openhartigheid kan je ook in je eentje meemaken inderdaad. Ik ontken ook niet dat je best een aardige avond kan hebben in je eentje aan de MDMA.

Klik om te vergroten...

Het punt is imo, dat het niet per definitie een mindere ervaring is dan MDMA samen met anderen doen. Niet slechts een best aardige avond die beter was geweest met anderen. Dat komt denk ik namelijk voort uit niet de situatie kunnen accepteren hoe deze is en iets anders willen en daarom een teleurstellende ervaring ondergaan.

Neo-Shulginist zei:

Maar ik vind ook dat je goed moet nadenken over de omgeving waarin je drugs gebruikt. Gezien de sociale bevordering die MDMA bewerkstelligt, speelt een groot deel van de effecten zich af in de interactie met andere mensen. Die voorkeur is deels persoonlijk: het is inderdaad maar net waar je naar op zoek bent.

Klik om te vergroten...

Als er geen andere mensen in de buurt zijn, in welke realiteit speelt er zich dan die interactie af? In de eigen fantasie. En in de vergelijking tussen fantasie en realiteit. En vanuit die vergelijking creëren we onze eigen teleurstelling.

Kijk, ik ben er helemaal voor dat mensen een voorkeur hebben voor samen met anderen MDMA doen. Maar doe je het dan een keer alleen, dan is het helemaal 100% mogelijk om niet je ervaring te limiteren of zelfs laten verpesten door misplaatste verwachtingen en vergelijking met situaties die nu niet aan de orde zijn.

Neo-Shulginist zei:

Toch vind ik het alsnog een goed idee om aan kritische zelfreflectie te doen. Als ik de post hierboven lees, dan krijg ik vooral het idee dat MDMA al in de planning stond en dat het niet nemen geen optie meer was. Ik vraag me af of dat wel een handige intentie is. Hoe je die vraag beantwoordt, daar ga ik verder niet over. Dat mogen mensen voor zichzelf bepalen. Ik zet anderen wel graag aan tot denken / reflecteren

Klik om te vergroten...

Heel belangrijk ja. Tot het laatste moment reflecteren op waarom je dit eigenlijk doet. Weleens lastig met MDMA.

Edit: voor de duidelijkheid, ik denk niet dat iets of iemand missen per definitie een verkeerd iets is. Maar als dat leidt tot het niet kunnen accepteren van de situatie en dus lijden, dan is er een externe afhankelijkheid gecreëerd.

Mindless zei:

Imo kun je empathisch zijn tegenover je eigen emoties.

Klik om te vergroten...

Tja, hoe definieer je empathie. Dat kan je natuurlijk allemaal zelf invullen en er een andere opvatting op nahouden. In wetenschappelijke context wordt empathie in ieder geval gedefinieerd met het inlevingsvermogen in anderen.

Mindless zei:

Hee, ik heb deze vrouw al eens eerder zien spreken over mdma geloof ik. Op zich interessante video, al is het allemaal ook wat te droog en wetenschappelijk voor mijn smaak, maar dat is mijn persoonlijke voorkeur. Super dat er dergelijk onderzoek naar gedaan wordt natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Kim Kuypers is in Nederland de leidende autoriteit in wetenschappelijk onderzoek naar (de therapeutische toepassingen van) MDMA. Ze gaat dit jaar ook MDMA-assisted psychotherapie toepassen op mensen die lijden aan een ongeneeslijke variant van posttraumatisch stressstoornis (PTSS). Zij spreekt in de presentatie in vakjargon, omdat dat een presentatie was op een wetenschappelijk congres in Amsterdam. Maar dat geeft wat mij betreft juist wel een mooie analyse van ervaringen die mensen (al dan niet) hebben.

Neo-Shulginist zei:

Tja, hoe definieer je empathie. Dat kan je natuurlijk allemaal zelf invullen en er een andere opvatting op nahouden. In wetenschappelijke context wordt empathie in ieder geval gedefinieerd met het inlevingsvermogen in anderen.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp dat dat in de wetenschap noodzakelijk is, maar in de praktijk deel je zo misschien iets op dat in werkelijkheid 1 ding is. Empathie voor een ander of open staan voor je eigen gevoelens, is er een fundamenteel verschil of is dat zelf opgelegd. Het is beide een openheid/ontvankelijkheid voor je ervaring.

Imo ook een van de grootste lessen die ik altijd weer leer van mdma alleen doen. Uit de wereld van dingen opdelen en terug naar die simpele openheid waar alles welkom is. Niet de concepten meer verwarren met dat waar ze naar verwijzen.

We leven in een lineair reductionistisch paradigma; waarin we ervan overtuigd raken dat één, of enkele, meetbare variabelen bepaalde effecten verklaren. Dat heeft inderdaad nadelen omdat het weinig tot geen rekening houdt met de omgeving of ongrijpbare interacties. Maar dat betekent niet dat wetenschappelijke concepten nutteloos zijn. Het kan heel belangrijk zijn om een concept goed af te bakenen. Anders worden begrippen zo vaag dat je er eigenlijk alles wel onder kunt scharen; dan zeg je dus effectief niks meer.

Het is ook niet nutteloos, maar er is een tijd om die dingen even naast je neer te leggen denk ik. Bijvoorbeeld wanneer je dus alleen mdma doet. Want als door zelf opgelegde limitaties bijvoorbeeld zoals in dit geval je huidige ervaring niet geaccepteerd kan worden, dan streven bepaalde ideeën wellicht hun doel voorbij.

Ik mag dan trouwens nu meestal alleen mdma doen, maar heb ook altijd minimaal een dag er na dat het grote positieve invloed heeft op interactie met anderen. Soms zelfs de hele week.

Maar wat is er nou met dat live report gebeurd?

stomme eend zei:

Maar wat is er nou met dat live report gebeurd?

Klik om te vergroten...

Meestal word dat met goeie moed gestart maar weinig afgewerkt .