Maar had je nu dan wel een visuele trip met 10 gram?
Behoorlijk ja...
![:sweatsmile:]()
Ik vertelde eerder vandaag aan iemand over de PM, op een gegeven moment was ik dieper het bos in gelopen zonder headlight. Was allicht handig geweest om mee te nemen bedacht ik me gaandeweg, maar had geen zin om weer terug te lopen. Nou, doorgaans zijn mijn trips eigenlijk niet zo visueel, maar dat wandelingetje in het pikkedonker was op een gegeven moment echt gewoon een weg banen door allerlei verspringende patronen en recursies. Ik dacht maar ''gewoon recht blijven lopen''.
Ik had een aantal moeilijke momenten. Steeds kwam hetzelfde weer terug. Vast in analyseren. Geen oplossing. Geen uitweg. De gehele trip was eigenlijk erg dysfoor. Op verscheidene momenten voelde ik me gewoon echt kut. Gesloopt. Lamgeslagen. Overgeleverd. Goed en wel na de piek veranderde de toon van de trip echter vrij abrupt, tegen al mijn verwachtingen in. Ik had verwacht fysiek en mentaal gesloopt, verslagen en met een enorm zwaar gevoel teleurgesteld weer naar huis te zullen moeten fietsen, maar bij het opruimen kwam dan toch dat ''all good'' gevoel, die staat van berusting en alles is goed zoals het is. Een hogere energie die zijn onvoorwaardelijke liefde, acceptatie en vergeving als een warme deken om me heen sloeg. Het is allemaal goed. Daarmee is echt een enorm zware ballast, een ballast die ik eerst uren heb moeten doorvoelen en doorleven, waar ik eerst meedogenloos mee heb moeten worstelen, van me afgevallen.
Ik heb thuis een shiftkristal uit Mongolië. Dat kristal moest die nacht mee, om een of andere reden. Het zou me iets gaan brengen. Op een gegeven moment toen ik aan het wandelen was werd ik er plots aan herinnerd en haalde ik het uit mijn zak en hield het vast. Ik werd met dat kristal in mijn hand soort van gegrepen. Het kristal zelf straalde een helder wit licht uit. Wat er nou precies gebeurde weet ik niet, maar het was wel wat overweldigend. Even te veel om in één keer te verwerken. Voor nu is het vooral een vaag, niet echt goed te duiden moment. Ben ik middels het kristal misschien naar een hogere vibratie getild? Ik weet het niet. De tijd zal het leren wellicht.
Aliens?
![:tonguewink:]()
Nee, deze keer niet.
![:wink:]()
Tof, Psilo, dat je een mooie nacht had! Het was vast heerlijk buiten met dit zomerweer!
Dat viel me eigenlijk nog tegen. Het was een beetje vochtig. Alles, waaronder m'n kleding, werd wat klam en daardoor voelde het toch nog behoorlijk kil aan toen ik stil lag. Daarop besloten om maar een stukje te wandelen, hoewel ik gedurende een aantal momenten echt weer even ergens moest gaan liggen.
Dat is wel een hele hoge dosering inderdaad. Haal je daar nou echt meer uit dan bij relatief normale dosissen of heb jij gemiddeld sowieso al meer nodig? Ik heb wel meerdere keren 7 tot 8 gr gedroogde gehad maar dat vond ik die keren echt wel de max. Bij meer zou ik ook alleen maar meer vergeten en simpelweg niks meer kunnen dan alleen maar liggen ijlen. Daarbij vind ikzelf dosissen van 2,5 tot 5 gr vele malen leerzamer. Maar iedereen is anders natuurlijk maar het maakt me wel een nieuwsgierig naar wat iemand ertoe zet om dit soort doseringen te nemen. Wat is de toegevoegde waarde aan doseringen van laten we zeggen boven de 5 a 6 gr?
Ik lijk sowieso gemiddeld al meer nodig te hebben, maar deze dosering was ook voor mij natuurlijk niet van alledag. Waarom ik zo hoog doseerde? Mijn laatste paddotrips, variërend van 3 tot 9 gram, vielen allemaal wat tegen. Niet zoveel diepgang. Het leverde me weinig op. Was er even weinig te bieden of was er iets anders aan de hand? Was het niet het juiste moment om de trip ongehinderd tot me te kunnen laten komen? Was het de setting die niet voldeed? Immers, ik heb recent een aantal keer paddo's thuis gedaan, maar kan daarbij gewoonweg mijn draai niet vinden. Paddo's en truffels moeten bij mij echt in de natuur. Overdag of 's nachts, dat is om het even, maar natuur sowieso. Het gras onder m'n voeten, fluitende vogels, kwakende kikkers, het geruis van de wind door de bomen, de geur van vochtige bosgrond. Zonder natuur kan ik niet aarden op paddo's of truffels. Hoe dan ook, het liep even niet meer. Al enige tijd keek ik daarom uit naar deze eerste kans van het jaar om weer eens tijdens een zwoele zomernacht 's nachts in het bos te kunnen trippen. Ik wou me daarbij verzekeren dat het hoe dan ook aan de dosering niet zou hebben kunnen liggen. Of deze trip nou echt leerzaam was weet ik niet. Heilzaam, dat wel. Leerzaam trouwens ook wel. De feilbaarheid van het geheugen...
In de regel denk ik zelf ook dat absurd hoge doseringen niet per se echt iets wezenlijks toevoegen. Meer is niet per se beter. Less is more, kun je misschien zelfs wel stellen. De meerwaarde van mijn trips houdt geen enkel verband met de dosering. Ik heb geweldig mooie en leerzame trips gehad op 3 gram paddo's gedroogd of 15 gram truffels vers. Voor nu voelde ik echter dat dit echt even zo moest. Ik zocht even een soort bevestiging denk ik, bevestiging dat het allemaal nog steeds bij me is en toegankelijk blijft. De volgende keer heb ik weer het volste vertrouwen ook op lagere doseringen.