Mijn eerste keer LSD, heerlijk!

Haha, tja.

Als twee honden vechten om een been loopt de derde ermee heen.

Heel leuk en interessant om te lezen zeg! Ik ben er altijd wat huiverig voor geweest, voornamelijk omdat het zo lang duurt. Maar als ik jouw ervaring lees, dan klinkt dat toch wel aantrekkelijk. Ik zou wel benieuwd zijn wat de dosering was geweest.

Denk je dat je nog een keer LSD gaat gebruiken?

Een goede vriend van me, die ik in het tripreport afkort met S, voelde zichzelf al een tijdje niet erg goed. Zijn vriendin had net de relatie verbroken en i.c.m. met een traumatiserende jeugd kreeg hij hierdoor suïcidale neigingen. Daarbij heeft hij ie geen idee wat ie nu met zijn leven aanmoet. Ik heb hem aangeboden een tijdje bij hem te komen wonen om een oogje in het zeil te houden. Dit was voor ons beiden eigenlijk een prima oplossing…. Nadat ik 1.5 week bij hem had doorgebracht, kreeg S. op een gegeven moment post, als in een kaartje. Een babykaartje met hierbij een vaag geseald pakje…. S. wilde het de prullenbak ingooien, omdat de brief niet aan hem was geadresseerd, er stond een andere naam op, het adres kwam wel overeen. Op mijn beurt vroeg ik aan S. de brief aan mij te geven en ik pakte deze verder uit. Ik zei tegen hem: ‘’Dit is waarschijnlijk LSD man!!’’. Dit maakte mij helemaal hyper, want hier wilde ik heel graag kennis mee maken. Ik vroeg S. of hij dit had besteld, hij zwoer me dat ie dat niet had gedaan…. Hmz, vreemd, dacht ik. Ik ben vervolgens wel zo netjes geweest om mensen in het appartementencomplex te vragen of ze wellicht iets hadden besteld, maar niemand gaf aan dit hij/zij iets miste. Ik beschouwde het vanaf toen als een gift waar ik enorm blij mee was. Ik heb de LSD vervolgens naar mijn eigen huis gebracht, omdat ik het toch wel graag wilde gaan testen voordat ik het zou gaan gebruiken, wat achteraf een utopie bleek te zijn.



S. knapte wat op en gaf me aan dat ie graag weer even alleen wilde zijn. Dit kwam mij ook wel goed uit en ben vervolgens weer 2 nachten in mijn eigen huis gaan slapen. De zaterdag brak aan, en S. stuurde me een app dat ie weer niet zo lekker ging, met de vraag of ik weer op kon komen draven. Voor mij geen probleem, er werd immers voetbal gespeeld, en we zijn beiden fan van een de club uit onze stad, dus we besloten onder het genot van een biertje de wedstrijd te kijken. Toen de wedstrijd afgelopen was ontstond er een gesprek over drugs en over mijn drugservaringen. Ik vertelde hem dat ik partydrugs like coke & MDMA een beetje heb gelaten voor wat het is en dat ik psychedelica nu erg aantrekkelijk lijk te vinden. Ook vertelde ik hem dat je dit soort drugs niet per se slikt om te ontstappen aan de realiteit, maar meer om de confrontatie met jezelf aan te gaan en jezelf beter te leren kennen. Hij attendeerde mij erop dat ik waarschijnlijk LSD in handen had gekregen… En ik kwam toen tot de conclusie dat ik het eigenlijk wel een prima idee vond om nu te gaan trippen… Wel vroeg ik S. of hij er geen problemen mee had. Hij gaf me aan dat ie het zeer interessant vond en dat het wat hem betreft geen probleem was. Ik hoefde niet lang na denken en haalde de acid thuis op.

1.30u

Eenmaal terug op het appartement van S. heb ik vrijwel meteen met een pincet de LSD zegel vastgepakt en de helft ervan afgeknipt. Deze legde ik onder mijn tong en ik wachtte af. Ik maakte nog de wrange opmerking; ‘’Dat de hel mag losbarsten.’’ De zegel was overigens volledig smakeloos, wat me geruststelde, want dit zou wijzen op LSD. (Achteraf weet ik dat ik met mijn eigen lot heb gespeeld, maar ik heb er geen spijt van. Wel adviseer ik uiteraard niemand om dit te doen.)

Ik maakte nog snel een goede playlist waarin artiesten als Bonobo, Emancipator, Air en Max Cooper verwerkt zaten. En heb ik snel een matras in de huiskamer gelegd waar ik op zou kunnen gaan crashen.


Ondertussen stelde S. voor om een pot te gaan schaken, hij was benieuwd of de trip mijn schaakniveau zou beïnvloeden. Het was duidelijk dat ik er met mijn hoofd niet bij was en ik werd van het bord geveegd door S.

Ondertussen kreeg ik het aardig warm en had ik last gekregen van zweethandjes. Dit deed me denken aan MDMA. Ik liep naar het toilet en keek mezelf in de spiegel aan. Mijn pupillen waren grote bollen geworden en ik wist dat het trippen op het punt van beginnen zou staan. Vol goede moed liep ik terug naar de huiskamer en vertelde S. dat het zou gaan beginnen. 2 minuten later was ik als een bang wezeltje mijn trip aan het proberen te controleren. De ademhalingstechnieken die ik bij mijn Ayahuasca-ervaring toepaste kwamen hier ook van pas. Het werkte enorm relaxed op me en ik sloot mijn ogen. Er ontstond een soort van meditatieve staat. Op een gegeven moment begon ik echt te trippen en had ik werkelijk geen controle meer over mijn gedachten en lichaam. Ik dacht: ‘’Aaaaaaaa fuck, waarom, waarom, waarom moet je het jezelf altijd zo moeilijk maken. Waarom altijd weer de grenzen proberen op te zoeken? Waarom…. ben je zo’n enorme knuppel.’’ Tegelijkertijd zei ik hardop tegen mezelf: “Niet zeiken, dit wilde je, je hier was je verdomme naar opzoek, je gaat ervoor!.’’ S. vond het volgens mij een grappig schouwspel en wist niet dat dit voor mij een bloedserieuze zaak was. Ik hoorde hem ook een beetje grinnikken. Niet veel later was ik zwaar paranoide door het appartement aan het lopen, ik kon niet stoppen, ik moest blijven lopen. S. had zijn Super Nintento uit de kast getrokken en was verzeild geraakt in een spelletje Super Mario. Ik probeerde met hem te praten en hij vroeg wat ik voelde. Het gesprek ging als volgt:

S.: ''Gaat het, je lijkt me wat zenuwachtig?''

Ik: (ging totaal niet in op zijn vraag) ''Ik zie een mooie slanke vrouw die me omhelst en van achteren vastpakt.''

S: ''Ehh, wie is dat?''

Ik: ''Ik denk mijn moeder, maar zeker weten doe ik het niet…''

S: ''Wat probeert ze je duidelijk te maken?''

Ik: ''Weet ik niet. Niet zoveel volgens mij, ze wil me alleen koste wat het kost bij haar houden. Het voelt beklemmend, ik ga haar loslaten…''

Vervolgens besloot ik haar in mijn trip van me af te stoten, op enigszins respectvolle wijze. En toen wist het weer. Dit is wat psychedelica met je kan doen. Dit is zo enorm prachtig….

Ondertussen was ik nog steeds erg paranoia. Elke keer als ik stil stond of ging zitten werd ik totaal overmand door extreme hallucinaties. Het enige wat ik kon doen was blijven lopen. Ik gaf S. op een gegeven moment aan dat ik bleef lopen omdat ik niet stil durfde te staan; ik durfde niet stil te staan bij mijn eigen problematiek. Ik vroeg wat hij aan het doen was, en hij zei me dat ie ondertussen foto’s aan het bekijken was van zijn vakantie in Italië. Ik vroeg hem de foto’s te omschrijven, dit gaf me een rustgevend gevoel. We raakten een beetje in gesprek over zijn verleden en ik kon nog een aardig woordje meepraten, ondanks mijn hevige trip. Hij vertelde over zijn vriendin, de mooie tijd die hij met haar heeft gehad en dat ie haar enorm mist op het moment. Ik probeerde hem op mijn beurt wat moed in te praten.

Vervolgens zei hij me ook dat ie helemaal niet het gevoel had dat ik het zwaar had, wat mij geruststelde.Ik dacht iets in de trant van: ‘’Ik kan af en toe zo ziek zijn van het leven, maar zolang ik rechtop blijf lopen en mensen met de juiste intenties behandel, komt het uiteindelijk wel goed met me. En laat deze trip je verdomme verrassen! Probeer niet bang te zijn voor het onbekende.’’ Tegelijkertijd voelde ik me een verdwaalde hippie en ik kon de film Fear and Loathing in Las Vegas ineens helemaal begrijpen. Wat een intense en chaotisch ervaring was dit! Discolichten, kleuren die zich uit het niets aandienden, echogeluiden, het was allemaal aanwezig. Ik zei tegen S. dat ik me niet kon voorstellen dat mensen dit op een feest zouden doen. Ik zou waarschijnlijk helemaal lijp worden en het zou nog maar de vraag zijn of ik goed uit zo'n trip zou komen. Ook zei ik tegen hem dat hij me letterlijk gek zou kunnen maken, als ie zou willen… Dat vond ik een interessante uitdaging voor hem en ook wel voor mij, ik vertrouw hem immers 100% en ik vond het interessant om te weten wat hier uit zou komen. Uiteraard behandelde hij me met respect en wilde hij me geen vlieg kwaad doen.

05.00u

Ik ben nu ongeveer 3 uur aan het trippen en durf stukje bij beetje meer mijn hoofd op de vrije loop te laten. Ik ga op mijn matras liggen en kijk richting de keuken. En wat er toen gebeurde was werkelijk waar prachtig. Of dit een ego-dood was weet ik niet zeker, maar het heeft er alle schijn van. Ik werd 1 met de omgeving en het was alsof ik naar een schilderij zat te kijken. Ik was onderdeel van iets en ik hoefde me geen zorgen te maken. Het zou zichzelf allemaal wijzen. Ondertussen zag ik wonderschone visuals. Hier heb ik tranen gelaten. Dit had ik nog nooit waargenomen, zelfs niet in mijn Ayahuasca-trip.


Wat een helende kracht heeft dit middeltje! Het geeft je zulke diepe inzichten, die je wellicht in het begin niet vat, maar achteraf des te beter.


Ondertussen begint de trip wat af te nemen en besluit ik wat thee te drinken en wat fruit te eten. Ik pak een mandarijn vast en wil deze pellen. De schil van mandarijn voelt zo huidachtig aan, dit resulteert erin dat ik weiger de mandarijn te willen pellen. Ik werd behoorlijk sensitief en wilde de mandarijn geen pijn doen. Ik vroeg S. de mandarijn voor mij te pellen. Ik had niet het idee dat hij het begreep, maar hij wilde me helpen.

06.00u

S. besluit naar bed te gaan, ik zit echter nog vol energie en besluit de dag door te trekken. Ik heb nog 1.5 zegel over en besluit hier ¾ van bij te pakken. De rest gooi ik weg, uit zelfbescherming.

06.00u tot 14.00u

Wat er zich in de ochtend en middag heeft afgespeeld was gewoon een chaotische bedoening. Heel grappig, dat wel. Ik zorgde dat ik veel dronk en heb enorm veel gelachen om alle discolichten die ik waarnam. Wel was ik aan het nadenken over het feit dat ik ben gestopt met roken. Ik kwam tot de conclusie dat dit me prima beviel. Ook heb ik mezelf voorgenomen het dit keer wel vol te houden! Ik visualiseerde mezelf met een sigaret in mijn mond en zag de rook en gifstoffen die ik mezelf al die jaren doelbewust had toegediend. Ik zag mezelf langzaam aan ouder en grijzer worden onder het toedoen van die verschrikkelijke sigaret. Dit maakte wel indruk op me.

Ondertussen was ik op het forum een beetje aandacht aan het zoeken en in een discussie verzeild geraakt. Het zonnetje scheen en ik voelde me top. Ik heb vooral heel erg lopen genieten, dat had ik wel verdiend vond ik.Ook had ik inmiddels aardig strakke kaken gekregen, dit deed me denken aan MDMA. Ook was ik behoorlijk gaar aan het worden, omdat ik nu langer dan 24u wakker was.

14.00u tot 20.00u

S. werd wakker en was mentaal helemaal gesloopt. Hij heeft net nieuwe medicatie gekregen, vanwege zijn hevige depressies en reageert hier vooral ’s ochtends heel heftig op. Ik keek hem in zijn ogen en ik kon eigenlijk wel janken van verdriet. Ik zag dat ie het helemaal gehad had. Het punt was dat ik ondertussen nog vrij hevig aan het trippen was. Ik had er voor hem willen zijn; we hadden bijvoorbeeld een boswandeling kunnen maken o.i.d. Ik gaf hem aan dat ik het heel vervelend voor hem vond en dat ik hem graag wilde helpen, maar dat de omstandigheden er niet bepaald naar waren om hem te kunnen helpen. Hij begreep dit volkomen en is vervolgens naar zijn ouders gegaan, om daar even bij te komen en mij de tijd te geven even te bekomen van de trip. We zouden elkaar rond 20.00u weer ontmoeten. Die middag heb ik niet veel gedaan. Ik ben in een schaakpartij verzeild geraakt met Acht.zes, wat op mij erg rustgevend werkte. Ondertussen heb ik nog wat berichten op het forum getikt en heb ik verder eigenlijk vooral de tijd een beetje proberen uit te zitten. Ik voelde dat ik enorm moe was, maar de acid hield mij in zijn macht.

20.00u tot 24.00u

S. kwam thuis en ik was stukje bij beetje meer aan het bijkomen. Hij was naar de supermarkt geweest en had een shitload aan vers fruit voor me meegenomen wat ik erg kon waarderen. Ik had immers heel de dag niets gegeten. Ik bedankte hem hiervoor en bood tegelijkertijd mijn excuses aan dat ik er niet voor hem kon zijn. Hij begreep dit en vond dit eigenlijk geen probleem. Hij was vooral blij voor mij dat het zo’n geslaagd avontuur is geweest. Ondertussen liep de schaakpartij tussen Acht.zes en mij op zijn eind en dat was voor mij een reden om lekker op mijn matras te gaan liggen. Ik ben ergens tussen 23.00u – 23.30u in slaap gevallen en heb heerlijk geslapen.

15.00u de volgende dag

Ik werd 13u later wakker met een enorm goed en opgeladen gevoel. Had totaal geen last van mijn afgelopen trip en alle visuals waren nu op zeker verdwenen. Wel was ik wat duf omdat ik 1 nacht niet geslapen had, maar dit mocht de pret niet drukken.

Nawoord

De gehele week voel ik me prima en heb ik echt het idee dat ik ben opgeladen. Ik heb zulke open en eerlijke gesprekken gehad met mensen die me dierbaar zijn, en dit heeft voor mijn gevoel echt te maken met mijn afgelopen trip. Ook sta ik nu 100% achter het feit dat ik ben gestopt met roken.

Voor mij is acid echt een middel met een zeer heilzame werking. Ik zou eigenlijk iedereen zo’n ervaring gunnen. Dit was mijn tripreport. Sfeer overbrengen is gewoon enorm moeilijk, maar ik heb mijn best gedaan. Daarbij is schrijven niet mijn grootste talent en vind ik het bovenal vrij lastig. Woorden beperken je gedachten, maar het is goed zo.

Super report! Voerde me helemaal mee!

Klinkt als een awesome eerste keer lsd ook.

Leuk om te lezen! Bizar om je voor te stellen dat van een piepklein stukje papier met een nog veel en veel kleinere druppel erop je zulke achtbaan ritten maakt door het bewustzijn.

Dit report gaat vooral over het mentale aspect van de trip en wat je eraan gehad hebt, wat ik met veel plezier las, maar ik vond het wel jammer dat je niet zo uitvoerig inging op de hallucinaties zelf.

Laatst had iemand uit mijn klas met zijn vriendin getript op een hoge dosis LSD. Ik was hier niet bij. En inderdaad, spul deed zijn werk, hij deelde zijn ervaring, had het ene na het andere geleerd of gezien, of gehoord of gevoeld of weet ik het wat allemaal.

Toen ik vroeg de hallucinaties te beschrijven kwam hij niet verder dan:

“Patronen. Vormen. Onvoorstelbaar complex, eeuwig pulserend en draaiend etc. In elkaar overgaand op een heel natuurlijke manier. Kleuren die je niet kan benoemen.”

En dat is het een beetje denk ik. Dit soort dingen zijn lastig over te brengen in tekst.

Als je ernaar gaat zoeken kom je vast wel een paar échte bad trips tegen, maar het grappige is dat wanneer je zoekt op trips in het algemeen, zonder te focussen op negatief of positief, verslagen veelal positief zijn. Dit is gek als je erover nadenkt.

Het is inderdaad ook niet echt over te brengen in tekst.

Hallucinaties vind ik er zelf eigenlijk niet een passend woord voor. Bij hallucinaties denk ik aan mensen en objecten zien die niet fysiek aanwezig zijn. Dingen die in de context van deze wereld, dit menselijk bestaan passen.

Wat je ziet met psychedelics echter trancendeert dat in mijn ogen. Nog niet zozeer de patronen op zichzelf, maar de visuals (samen met het meer open-minded zijn) leiden je als het ware even uit het menselijk bestaan, voorbij het bekende paradigma naar een meer overkoepelende symbolische dimensie en daar voorbij. De visuals op zich zijn al prachtig om naar te kijken, maar wat me er echt aan fascineert is hoe erg ze verweven kunnen zijn met wat we normaal de werkelijkheid noemen. Alsof ronddraaiende mandala's van kleuren en vormen met absolute perfectie geprojecteerd zijn op bijvoorbeeld je dekentje dat je op de bank hebt liggen en dan ook nog eens in real-time zonder enkele hapering meebewegen wanneer dat dekentje opgepakt/verplaatst/bewogen wordt. En dat dekentje kun je natuurlijk vervangen door elk ander object in je kamer, inclusief je eigen lichaam. Dat is wat mij misschien wel het meest fascineert aan psychedelic visuals. Want dit bewijst (voor mij persoonlijk) in mijn eigen beleving dat het niet slechts simpele overlays zijn, maar dat de visuals compleet verweven (kunnen) zijn met wat we de wereld noemen. Dit heeft er bij mij meermaals toe geleid dat ik in een staat kwam van alles als pixels zien. Fundamentele bouwblokken van het bestaan, die voor je ogen jouw werkelijkheid voor je opbouwen.

Voor mij is het dus veel meer dan slechts hallucineren, 'dingen zien die er niet zijn'.

My 2 cents hierover.

BasvanHoven zei:

Leuk om te lezen! Bizar om je voor te stellen dat van een piepklein stukje papier met een nog veel en veel kleinere druppel erop je zulke achtbaan ritten maakt door het bewustzijn.

Dit report gaat vooral over het mentale aspect van de trip en wat je eraan gehad hebt, wat ik met veel plezier las, maar ik vond het wel jammer dat je niet zo uitvoerig inging op de hallucinaties zelf.

Laatst had iemand uit mijn klas met zijn vriendin getript op een hoge dosis LSD. Ik was hier niet bij. En inderdaad, spul deed zijn werk, hij deelde zijn ervaring, had het ene na het andere geleerd of gezien, of gehoord of gevoeld of weet ik het wat allemaal.

Toen ik vroeg de hallucinaties te beschrijven kwam hij niet verder dan:

“Patronen. Vormen. Onvoorstelbaar complex, eeuwig pulserend en draaiend etc. In elkaar overgaand op een heel natuurlijke manier. Kleuren die je niet kan benoemen.”

En dat is het een beetje denk ik. Dit soort dingen zijn lastig over te brengen in tekst.

Als je ernaar gaat zoeken kom je vast wel een paar échte bad trips tegen, maar het grappige is dat wanneer je zoekt op trips in het algemeen, zonder te focussen op negatief of positief, verslagen veelal positief zijn. Dit is gek als je erover nadenkt.

Klik om te vergroten...

Bedankt voor je bericht. Een visuele trip beschrijven is (voor mij) inderdaad erg lastig, en ik denk dat je het gewoon een keer gebruikt moet hebben om het te begrijpen. Hierbij probeer ik je overigens niet aan te sporen om er mee te experimenteren. Op het drugsforum kom ik inderdaad vrij veel positieve ervaringen tegen aangaande LSD, maar de afgelopen week ben ik eens gaan googlen en daar kwam ik toch ook een hele hoop nare ervaringen tegen.

Mindless zei:

Het is inderdaad ook niet echt over te brengen in tekst.

Hallucinaties vind ik er zelf eigenlijk niet een passend woord voor. Bij hallucinaties denk ik aan mensen en objecten zien die niet fysiek aanwezig zijn. Dingen die in de context van deze wereld, dit menselijk bestaan passen.

Wat je ziet met psychedelics echter trancendeert dat in mijn ogen. Nog niet zozeer de patronen op zichzelf, maar de visuals (samen met het meer open-minded zijn) leiden je als het ware even uit het menselijk bestaan, voorbij het bekende paradigma naar een meer overkoepelende symbolische dimensie en daar voorbij. De visuals op zich zijn al prachtig om naar te kijken, maar wat me er echt aan fascineert is hoe erg ze verweven kunnen zijn met wat we normaal de werkelijkheid noemen. Alsof ronddraaiende mandala's van kleuren en vormen met absolute perfectie geprojecteerd zijn op bijvoorbeeld je dekentje dat je op de bank hebt liggen en dan ook nog eens in real-time zonder enkele hapering meebewegen wanneer dat dekentje opgepakt/verplaatst/bewogen wordt. En dat dekentje kun je natuurlijk vervangen door elk ander object in je kamer, inclusief je eigen lichaam. Dat is wat mij misschien wel het meest fascineert aan psychedelic visuals. Want dit bewijst (voor mij persoonlijk) in mijn eigen beleving dat het niet slechts simpele overlays zijn, maar dat de visuals compleet verweven (kunnen) zijn met wat we de wereld noemen. Dit heeft er bij mij meermaals toe geleid dat ik in een staat kwam van alles als pixels zien. Fundamentele bouwblokken van het bestaan, die voor je ogen jouw werkelijkheid voor je opbouwen.

Voor mij is het dus veel meer dan slechts hallucineren, 'dingen zien die er niet zijn'.

My 2 cents hierover.

Klik om te vergroten...

Haha, mooi hoe je dit verwoordt. Inderdaad, bij nader inzien is de term 'hallucineren' misschien niet op zijn plaats.

Mindless zei:

Het is inderdaad ook niet echt over te brengen in tekst.

Hallucinaties vind ik er zelf eigenlijk niet een passend woord voor. Bij hallucinaties denk ik aan mensen en objecten zien die niet fysiek aanwezig zijn. Dingen die in de context van deze wereld, dit menselijk bestaan passen.

Wat je ziet met psychedelics echter trancendeert dat in mijn ogen. Nog niet zozeer de patronen op zichzelf, maar de visuals (samen met het meer open-minded zijn) leiden je als het ware even uit het menselijk bestaan, voorbij het bekende paradigma naar een meer overkoepelende symbolische dimensie en daar voorbij. De visuals op zich zijn al prachtig om naar te kijken, maar wat me er echt aan fascineert is hoe erg ze verweven kunnen zijn met wat we normaal de werkelijkheid noemen. Alsof ronddraaiende mandala's van kleuren en vormen met absolute perfectie geprojecteerd zijn op bijvoorbeeld je dekentje dat je op de bank hebt liggen en dan ook nog eens in real-time zonder enkele hapering meebewegen wanneer dat dekentje opgepakt/verplaatst/bewogen wordt. En dat dekentje kun je natuurlijk vervangen door elk ander object in je kamer, inclusief je eigen lichaam. Dat is wat mij misschien wel het meest fascineert aan psychedelic visuals. Want dit bewijst (voor mij persoonlijk) in mijn eigen beleving dat het niet slechts simpele overlays zijn, maar dat de visuals compleet verweven (kunnen) zijn met wat we de wereld noemen. Dit heeft er bij mij meermaals toe geleid dat ik in een staat kwam van alles als pixels zien. Fundamentele bouwblokken van het bestaan, die voor je ogen jouw werkelijkheid voor je opbouwen.

Voor mij is het dus veel meer dan slechts hallucineren, 'dingen zien die er niet zijn'.

My 2 cents hierover.

Klik om te vergroten...

Maar uiteindelijk zijn het feitelijk gezien wel gewoon hallucinaties toch? Psychedelische visuals ervaren is een vorm van hallucineren. Al klinkt dat wel een beetje oneerbiedig.^^ Dat wij het als 'meer' ervaren dan dat tijdens een trip zegt niet zoveel over het fenomeen opzich. De definitie van een hallucinatie is het horen, proeven, zien of ruiken van zaken die niet in de buitenwereld voorkomen (waarbij de prikkel uit de buitenwereld ontbreekt). Dus niet perse alleen het zien mensen of dingen die in de context van de gewone wereld passen. Ik zat er even op te googelen en het woord komt van het Latijnse 'hallucinere', dat te vertalen is als 'dwalend door de geest'. Dat is volgens mij toch wel waar trippen grotendeels op neer komt.

Iedereen die geïnteresseerd is in het fenomeen hallucinaties bij verschillende drugs en neurologische afwijkingen raad ik trouwens het boek 'Hallucinations' aan van de Britse neuroloog Oliver Sacks, die zelf ook niet vies was van de nodige experimenten met middelen. Erg interessant. (Vond ik dan.)

* Edit @Langspeelplaat: ik heb je report nog niet gelezen btw, vandaar daar nog geen reactie op, ga daar straks thuis eens goed de tijd voor nemen.

Mooi triprapport

Fantastische ervaring gehad zie ik, Top!

Mooi report hoor!

Roze olifant zei:

Maar uiteindelijk zijn het feitelijk gezien wel gewoon hallucinaties toch? Psychedelische visuals ervaren is een vorm van hallucineren. Al klinkt dat wel een beetje oneerbiedig.^^ Dat wij het als 'meer' ervaren dan dat tijdens een trip zegt niet zoveel over het fenomeen opzich. De definitie van een hallucinatie is het horen, proeven, zien of ruiken van zaken die niet in de buitenwereld voorkomen (waarbij de prikkel uit de buitenwereld ontbreekt). Dus niet perse alleen het zien mensen of dingen die in de context van de gewone wereld passen. Ik zat er even op te googelen en het woord komt van het Latijnse 'hallucinere', dat te vertalen is als 'dwalend door de geest'. Dat is volgens mij toch wel waar trippen grotendeels op neer komt.

Klik om te vergroten...

Welke drugs hallucinaties oproepen zijn de meningen nogal over verdeeld. Sommige zeggen dat echte hallucinaties eigenlijk alleen bij delirianten (zoals Datura bijvoorbeeld) voorkomen (of tijdens psychoses, maar dat even ter zijde) en anderen zeggen dat psychedelica, dissociatieven en delirianten allemaal hallucinaties oproepen. Als je hallucinaties definieert als iets zien wat er niet is en ook geen basis lijkt te hebben in de 'normale' werkelijkheid dan zou je inderdaad kunnen stellen dat vooral delirianten echte hallucinaties opwekken, het is namelijk niet ongebruikelijk bij die middelen dat mensen gesprekken gaan voeren met mensen die er niet zijn. Bij psychedelica spreek je eigenlijk meer van vervormingen van de 'normale' werkelijkheid en vandaar dat ook vaak de term visuals wordt gebruikt.

Wikipedia zegt er oa dit over trouwens:

Wikipedia zei:

A debate persists on criteria which would easily differentiate a substance which is 'psychedelic' from one 'hallucinogenic'. Sir Thomas Browne in 1646 coined the term 'hallucination' from the Latin word "alucinari" meaning "to wander in the mind". The term 'psychedelic' is derived from the Ancient Greek words psychē (ψυχή, "mind") and dēloun (δηλοῦν, "to make visible, to reveal"), or "mind-revealing".

Klik om te vergroten...

Dwalend door de geest en geest openbarend vind ik allebei zodanig vage definities dat je ze in feite op vele verschillende soorten drugs kunt plakken, dus dat helpt in mijn optiek ook niet echt bij een concrete en duidelijke definitie van hallucinaties.

Roze olifant zei:

Maar uiteindelijk zijn het feitelijk gezien wel gewoon hallucinaties toch? Psychedelische visuals ervaren is een vorm van hallucineren. Al klinkt dat wel een beetje oneerbiedig.^^ Dat wij het als 'meer' ervaren dan dat tijdens een trip zegt niet zoveel over het fenomeen opzich. De definitie van een hallucinatie is het horen, proeven, zien of ruiken van zaken die niet in de buitenwereld voorkomen (waarbij de prikkel uit de buitenwereld ontbreekt). Dus niet perse alleen het zien mensen of dingen die in de context van de gewone wereld passen. Ik zat er even op te googelen en het woord komt van het Latijnse 'hallucinere', dat te vertalen is als 'dwalend door de geest'. Dat is volgens mij toch wel waar trippen grotendeels op neer komt.

Klik om te vergroten...

Ik zag dat je een paar dingen van wikipedia had gehaald. Hierbij het hele stukje:

Een hallucinatie is een zintuiglijke beleving die niet overeenkomt met wat er in werkelijkheid gebeurt. Anders gezegd: een hallucinatie is een waarneming waarbij de prikkel uit de buitenwereld ontbreekt; bij een hallucinatie hoort, proeft, ziet, voelt of ruikt men zaken die niet in de buitenwereld voorkomen. Het woord hallucinatie is afkomstig van het Latijnse hallucinere, dat te vertalen valt als dwalend door de geest. De term werd voor het eerst gebruikt in de psychiatrie door de Franse psychiater Jean-Etienne Esquirol in 1837.

Klik om te vergroten...

Daar stuit ik meteen al op een aantal dingen.

Ten eerste: wat is werkelijkheid? Is de werkelijkheid de state of mind wanneer de reguliere cocktail van neurotransmitters actief is en onwerkelijkheid wanneer die worden vervangen door andere? En dit is maar 1 voorbeeld van hoe de definitie van werkelijkheid vaag is.

Ten tweede: wat is de buitenwereld? Heeft iemand ooit de buitenwereld gezien? Is het gegeven dat andere mensen schijnbaar een soortgelijke ervaring als jou hebben onomstotelijk bewijs voor een gedeelde buitenwereld, of is dat nog steeds een aanname? Wees gerust, ik zal hier nu niet diep op ingaan (al veel te vaak gedaan ), maar ik vind dat dit argument niet gebruikt kan worden om deze reden.

En dan het 'dwalen door de geest'. Wat is een betere omschrijving dan het bewustzijn van de gemiddelde mens? We zijn bijna alleen maar aan het dwalen door onze geest, nuchter of niet nuchter. Het moment dat je trip ophoudt en je weer in de "werkelijkheid" komt, houdt je niet op met dwalen door de geest. Maar nu dwaal je door gedachten die hier aanvaard worden als normale, nuchtere gedachten. Volgens de definitie hierboven zijn de meeste mensen dus vrijwel altijd aan het hallucineren, waar in mijn ogen nog best waarheid in zit.


Maar meer typische hallucinaties en psychedelische 'visuals' zijn denk ik wel vergelijkbaar ja. Ze veranderen beide je belevingswereld. Waar ik het verschil in zie, is dat er diepere symboliek in de visuals is te vinden t.o.v. het hallucineren van alledaagse objecten en dergelijke. Hogere archetypische symbolische betekenis die als het ware lokt om dieper het huidige moment te verkennen. Hieruit afleidend een ander verschil (in mijn ervaring) is dat wanneer je een hallucinatie meer gaat verkennen, deze zal verdwijnen. Psychedelische visuals daarentegen krijgen door aandacht juist meer detail en kunnen zo diep onderzocht worden. Maar dit kan natuurlijk ook niet los gezien worden van het meer mentale aspect van trippen, waardoor ik dit misschien wat onterecht vergelijk. Maar zowel de typische hallucinaties als de psychedelische visuals hebben beide gemeen dat ze dat wat solide materiële werkelijkheid leek in één keer kunnen veranderen naar iets dat veel dynamischer is dan dat. Hier komt mijn geloof in een wereld gemaakt van bewustzijn in plaats van materie vandaan. Nu nuchter zie ik de wereld anders dan ik vroeger deed. Wat mij betreft is alles pixels. Een veld van 'punten' die onze innerlijke werelden projecteren naar schijnbare "buitenwerelden", als hologrammen. Wat je denkt zie je. Het is een subtiele omschakeling, maar fundamenteel andere manier van zien. Uiteraard zie ik het niet in die mate als wanneer ik aan het trippen ben, maar er is een verschil met vroeger in de zin dat ik bij bewust observeren zie dat wat ik denk niet echt kan zijn. Wat primair is, wat echt is, zijn de "pixels", de beeldpunten. En deze hebben van zichzelf geen kwaliteit, behalve dat ze alle kwaliteiten aan kunnen nemen. Klinkt erg 'out there' misschien, maar het is de meest simpele ervaring die iedereen al heeft wanneer verleden en toekomst uitgesloten worden van directe ervaring. Want je kunt niet aan de hand van de kennis van het verleden zeggen wat het is waar je nu naar kijkt. Het verleden is dood, het is geweest. Of het nu vier miljard jaar geleden was of vier seconden. Het veld van pixels heeft een andere vorm aangenomen, maar het zijn nog steeds dezelfde "beeldpunten". En visuals en hallucinaties hinten daar naar denk ik. Doen je denken 'wat ís dit spul...'

Such stuff as dreams are made of.

Jep! Bij gebrek aan tijd voor zoeken naar betere definities, al vind ik dat Wikipedia vaak best nog wel goede basale informatie geeft. Ik heb me verder nooit echt verdiept in literatuur over hallucinaties (behalve dat boek van Sacks dan, maar ja, dat is ook vanuit zijn standpunt en ervaring beschreven), dus ik voel me ook niet bekwaam genoeg om hier tot in detail een eigen standpunt over in te nemen. Maar ik heb zelf wel altijd gedacht dat het fenomeen hallucinaties vrij breed gedefinieerd is. Vervormingen/visuele verstoringen zijn geen hallucinaties inderdaad (ik geloof dat Wikipedia dat ook zei, of ik las dat ergens anders via Google), maar ik vind visuals vaak toch wel veel verder gaan dan visuele verstoringen.

Maar zijn de meningen er echt zo over verdeeld dan @Psychedelibee? Is daar helemaal geen consensus over in bijvoorbeeld de psychiatrie/neurologie? Vind het wel een boeiend onderwerp, als ik tijd heb (ooit... over tachtig jaar) ga ik er eens over lezen.

Het was ook niet echt m'n bedoeling om het punt te maken dat 'dwalend door de geest' een goede definitie zou zijn trouwens, daar is het natuurlijk sowieso veel te vaag voor. Maar ik vond die benaming wel aangeven dat het breder is dan mensen of dingen zien in de context van de gewone wereld. Ik nam aan dat Mindless daarmee dingen bedoelde als: stemmen horen, mensen en dieren zien die er niet zijn, etc. (correct me if I'm wrong). Maar als je entiteiten of kwade krachten o.i.d. zou zien/voelen bijvoorbeeld dan zou dat geen hallucinatie zijn?

@Mindless: interessante gedachtengangen! Natuurlijk kun je heel kritisch kijken naar die uitleg die Wikipedia geeft, het zal zeer waarschijnlijk ook alles behalve een officiële en volledig correcte definitie zijn (dus het was ook niet heel intelligent van mij om mijn punt te maken aan de hand van die omschrijving, maar ja, tijdgebrek en het kwam wel overeen met mijn eigen beeld ervan tot zover). Maar ik denk dat als je 'sec' tot een werkbare definitie wil komen - bijvoorbeeld in de psychiatrie, waar stoornissen die met hallucinaties gepaard gaan toch wel behandeld moeten worden - dat je nu eenmaal wel begrippen als 'buitenwereld' en 'werkelijkheid' nodig hebt om te achterhalen wanneer er sprake is van psychopathologie. Spiritueel en misschien ook wel filosofisch gezien kun je daar heel andere ideeën over hebben.

BlijeChick zei:

Heel leuk en interessant om te lezen zeg! Ik ben er altijd wat huiverig voor geweest, voornamelijk omdat het zo lang duurt. Maar als ik jouw ervaring lees, dan klinkt dat toch wel aantrekkelijk. Ik zou wel benieuwd zijn wat de dosering was geweest.

Denk je dat je nog een keer LSD gaat gebruiken?

Klik om te vergroten...

De dosering weet ik helaas niet, dus hier kan ik niets zinnigs over zeggen. En ik ga het zeker nog een keer gebruiken, graag zelfs! Dit middel heeft echt mijn ogen geopend.

Roze olifant zei:

Maar zijn de meningen er echt zo over verdeeld dan @Psychedelibee? Is daar helemaal geen consensus over in bijvoorbeeld de psychiatrie/neurologie? Vind het wel een boeiend onderwerp, als ik tijd heb (ooit... over tachtig jaar) ga ik er eens over lezen.

Klik om te vergroten...

Binnen de psychonautische gemeenschap zijn de meningen in ieder geval verdeeld over welke soorten drugs daadwerkelijk hallucinaties veroorzaken, hoe dit binnen de wetenschap zit durf ik niet te zeggen. Alhoewel ik wel eens een TED talk van een neuroloog heb gezien die stelde dat we eigenlijk continu hallucineren, dat onze ervaring slechts een construct van de hersenen is. Ik zelf ben het daar eigenlijk wel mee eens, maarja daar hebben we in deze discussie niet zoveel aan, aangezien het er om ging welke drugs hallucinaties veroorzaken.

Roze olifant zei:

Het was ook niet echt m'n bedoeling om het punt te maken dat 'dwalend door de geest' een goede definitie zou zijn trouwens, daar is het natuurlijk sowieso veel te vaag voor.

Klik om te vergroten...

Mijn reactie was ook eigenlijk meer een uitbreiding en onderschrijving van jouw opmerking.

Mijn punt was eigenlijk dat ik het ook niet weet en dat het uberhaupt begint bij hoe je hallucinaties definieert. Met ogen open zijn de meeste visuals van psychedelica in mijn optiek meer als vervormingen van dingen die in de fysieke wereld voorkomen, even los van wat uberhaupt werkelijkheid is. Met ogen dicht of in hoge doseringen wordt het een ander verhaal en dan lijkt het al veel meer op hallucinaties in mijn optiek. Maargoed dat zijn slechts mijn gedachtes hierover, en er zijn tig redenen om er anders naar te kijken. Ik heb er dus wel ideeen over, maar in essentie weet ik het ook niet.

Mindless zei:

Ten eerste: wat is werkelijkheid?

Klik om te vergroten...

Dit is een terecht punt, maar in mijn optiek een discussie opzich en ook een beetje een dooddoener in dit soort discussies aangezien je daarmee de discussie meteen plat legt. Wanneer je iets formeel gaat definieren dan moet je ergens een fundament leggen waarop je je definitie bouwt. En je gebruikte eerder zelf dit:

Mindless zei:

Bij hallucinaties denk ik aan mensen en objecten zien die niet fysiek aanwezig zijn.

Klik om te vergroten...

Ik bedoel wat is dan fysiek aanwezig zijn? De concensus onder vrijwel iedereen is dat de fysieke wereld de werkelijkheid is, filosofisch ben ik het met je eens dat het begrip werkelijkheid al subjectief is, maar dat zelfde zou je dan ook van de fysieke wereld kunnen zeggen. Met andere woorden, we ontkomen er dus niet aan dat je ergens een subjectief begrip moet gebruiken als fundament voor je definitie. Dus we kunnen wel elkaars fundamenten en daarbij behorende definities in twijfel gaan trekken, maar daar schiet je dus vrij weinig mee op aangezien alles subjectief is. Een definitie is slechts dat wat we met elkaar afspreken dat waar, is dat wil nog niet zeggen dat het ook objectief waar is.

Mindless zei:

Wat je ziet met psychedelics echter trancendeert dat in mijn ogen. Nog niet zozeer de patronen op zichzelf, maar de visuals (samen met het meer open-minded zijn) leiden je als het ware even uit het menselijk bestaan, voorbij het bekende paradigma naar een meer overkoepelende symbolische dimensie en daar voorbij. De visuals op zich zijn al prachtig om naar te kijken, maar wat me er echt aan fascineert is hoe erg ze verweven kunnen zijn met wat we normaal de werkelijkheid noemen. Alsof ronddraaiende mandala's van kleuren en vormen met absolute perfectie geprojecteerd zijn op bijvoorbeeld je dekentje dat je op de bank hebt liggen en dan ook nog eens in real-time zonder enkele hapering meebewegen wanneer dat dekentje opgepakt/verplaatst/bewogen wordt. En dat dekentje kun je natuurlijk vervangen door elk ander object in je kamer, inclusief je eigen lichaam. Dat is wat mij misschien wel het meest fascineert aan psychedelic visuals. Want dit bewijst (voor mij persoonlijk) in mijn eigen beleving dat het niet slechts simpele overlays zijn, maar dat de visuals compleet verweven (kunnen) zijn met wat we de wereld noemen. Dit heeft er bij mij meermaals toe geleid dat ik in een staat kwam van alles als pixels zien. Fundamentele bouwblokken van het bestaan, die voor je ogen jouw werkelijkheid voor je opbouwen.

Voor mij is het dus veel meer dan slechts hallucineren, 'dingen zien die er niet zijn'.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet of ik dit goed interpreteer, maar zoals ik het lees zeg je eigenlijk dat visuals op psychedelica geen hallucinaties zouden zijn omdat je naast het visuele erdoor ook verwonderd bent. Maar verwondering is misschien wel het meest subjectieve begrip wat er is en daar een definitie op bouwen of afwijzen leidt dan ook niet tot iets consequents. Om een voorbeeld te geven, wanneer ik visuals op 2C-B ervaar mis ik vaak de verwondering die ik wel bij LSD of psilo heb, maar de visuals zelf zijn redelijk overeenkomend. Zou het bij 2C-B dan wel hallucinaties zijn en bij LSD niet? Klinkt me niet heel logisch in de oren eigenlijk. Maargoed misschien heb ik je uitleg niet helemaal goed begrepen.

Hoop dat deze tweet niet iets met je tripreport te maken heeft, @Langspeelplaat...

Ik snap wat je bedoeld @Psychedelibee, maar ik zie er ook grote waarde in om vraagtekens te blijven zetten bij definities die voor waarheid worden aangenomen. Zelfs wanneer mensen eigenlijk wel weten dat iets niet een absolute waarheid is, denken en leven we vaak wel alsof dat zo is, alleen al door bepaalde woorden te gebruiken. Ook al ging het nu dan misschien over de definitie van wat een hallucinatie is, blijft het in mijn ogen belangrijk om te bedenken in welk kader dit gezien wordt. En als dat kader gebaseerd is op regelrechte aannames, dan vind ik het altijd de moeite waard om dat te benoemen want daar valt of staat de gehele relevantie van waar je over praat mee. Ik zie wel dat dit dan kan aanvoelen als een soort dooddoener hoor. Maar ik ben niet geïnteresseerd in een discussie winnen, maar in eerlijk en waar spreken over dingen die er toe doen.

Mindless zei:

Ik snap wat je bedoeld @Psychedelibee, maar ik zie er ook grote waarde in om vraagtekens te blijven zetten bij definities die voor waarheid worden aangenomen. Zelfs wanneer mensen eigenlijk wel weten dat iets niet een absolute waarheid is, denken en leven we vaak wel alsof dat zo is, alleen al door bepaalde woorden te gebruiken. Ook al ging het nu dan misschien over de definitie van wat een hallucinatie is, blijft het in mijn ogen belangrijk om te bedenken in welk kader dit gezien wordt. En als dat kader gebaseerd is op regelrechte aannames, dan vind ik het altijd de moeite waard om dat te benoemen want daar valt of staat de gehele relevantie van waar je over praat mee. Ik zie wel dat dit dan kan aanvoelen als een soort dooddoener hoor. Maar ik ben niet geïnteresseerd in een discussie winnen, maar in eerlijk en waar spreken over dingen die er toe doen.

Klik om te vergroten...

Ben ik helemaal met je eens hoor, maar jij maakte zelf ook vergelijkbare aannames als waar je bij de ander kritiek op had. Die aannames benoemen ben ik alleen maar voorstander van, maar we ontkomen er allemaal niet aan, ook jij dus niet. Wanneer je eerst zelf iets opschrijft zonder het benoemen van je eigen aannames daarin en dan bij een argument van een ander vervolgens vol op die aannames gaat zitten vind ik dat persoonlijk nogal een dooddoener van de discussie.

Maargoed laten we maar on topic verder gaan, want het heeft al lang niks meer met het report te maken.

Ik heb deze nog eens gelezen omdat @Aphex twin mij er op wees dat stoppen met roken onderdeel was van de trip, iets wat nu ook in mijn leven speelt.