Wie: man, 25 jaar oud, 1.92 meter
Wat: Harmala zaden (2,5 gram) en DMT (120 miligram)
Wanneer: in de ochtend rond een uur of 11.00
Na vele tevergeefse pogingen gedaan te hebben om DMT te roken via een âeagle billâ pijp, waarbij ik de rook moeilijk binnen kon houden kwam ik op het idee om een alternatieve manier van DMT te nemen. Deze manier zou het meeste op Ayahuasca lijken waardoor ik alsnog een diepgaande ervaring zou krijgen.
Allereerst heb ik de harmala zaden gegeten. In tegenstelling tot wat ik overal op het internet las was de smaak helemaal niet verschrikkelijk en smaakte het meer naar hele bittere koffie bonen. Deze heb ik goed in laten trekken en een timer gezet zodat ik zeker weet dat de DMT effect kan hebben. De DMT heb ik vervolgens in een shotglaasje gedaan en opgedronken, dit smaakte chemisch en bitter.
T + 0.15
De eerste effecten zijn merkbaar, ik was een serie aan het kijken en zag de kleuren veranderen. Ik was blij dat ik het idee had dat het gewerkt heeft en dat ik een trip zou krijgen die mijn veel inzichten zouden geven. Tien minuten later sloot ik mijn ogen en kwam in de wereld van DMT terecht. Prachtige vormen manifesteerde zich om mij heen en ik ben meerdere entiteiten tegen gekomen. Deze wilde ik spreken maar draaide zich van mijn weg op dit moment, kennelijk was het nog niet zover.
T + 0.30 (en hierna niet meer de tijd in de gaten gehouden)
De serie begint irritant te worden en zet een chille afspeellijst aan op Spotify. Ik luister naar de muziek en denk aan mijn vriendin van wie ik intens veel houd. Ik zie haar en mij in de meest prachtige kleuren verschijnen en mijn geluk kan niet op. Ik voel liefde en vrede over mij heen komen. Ik kreun van genot en voel me dankbaar dat ik dit mag meemaken.
Dit is het moment dat het ook verschrikkelijk fout gaat.
Ik wil onze kat aaien en haar liefde geven, echter heeft deze hier geen zin in en blaast voor het eerst in haar leven naar mij. Ze bijt niet maar ik duidelijk geĂŻrriteerd door mijn drukte. Hierdoor slaat mijn trip compleet om. Iets wat ik nog nooit heb meegemaakt ook al ben ik hoge dosissen psychedelica gewend. Maar ja psychedelica zal geen psychedelica zijn als alles voorspelbaar zou zijn.
Ik raak in paniek, mijn ademhaling stokt en ik kan mijzelf niet meer kalmeren. âHet moet eruitâ denk ik en ren naar de wasbak om te kotsen, weinig effect aangezien ik niets gegeten heb. Ik kijk in de draaiende kamer en vervloek mezelf dat ik weinig respect heb gehad voor deze stof. Ongetwijfeld gaan er nu ook reacties komen dat het stom is dat ik dit alleen deed, geloof me, ik heb geleerd van mijn fout.
Ik kan niet meer kalmeren en voel de grond onder mijn voeten wegzakken, ik probeer te kijken naar de prachtige figuren en vormen, echter onderwijzen zij mij nu dat ik een fout heb gemaakt. Met mijn ogen open zie ik de entiteiten om mij heen, ik voel wel hun liefde en hun lessen. Ik heb daadwerkelijk het idee dat zij zich om mij bekommeren.
Ik moet dit eindigen, ik heb dit nog nooit meegemaakt en moet eruit! In mijn gedachten speelt het idee op een tripkiller te nemen. Ik ren door het huis, stotend en butsend tegen alles. Ik herinner dat benzoâs een trip kunnen kalmeren en besluit het zakje met flualprazolam te pakken. Ik tril als een malle, mijn gedachte gefocust op maar een ding. In paniek stop ik een tablet of twee in mijn mond, spoel het weg met water en ren naar mijn bed toe. Ik ga liggen, het is een uur of vier. Kalmte en rust komen over mij heen, misschien placebo misschien ook niet. Het maakt niet uit. Ik denk terug aan de prachtige figuren die ik gezien heb en aan wat een enorme sukkel ik ook geweest ben eigenlijk. Altijd maar het uiterste bekijken met psychedelica, ik vind dat ik een sterke mind heb maar had dit nooit verwacht.
Ik word wakker de volgende ochtend rond een uur of zeven wakker, ik voel kleine pijnen over mijn lichaam en kijk nog wat filmpjes op mijn telefoon. Ik sta op en ben suf als een malle. Ik neem wat vitamine pillen om wat energie te krijgen en drink wat water. Misschien zit het in mijn hoofd maar ik heb nog steeds het idee lichte vervormingen te zien om mij heen. Ook de sufheid houdt nog een langere tijd aan, echter niet vervelend en kan ook gewoon weer helder denken.
Concluderend kan ik stellen dat ik een behoorlijk kneus ben geweest. Ik heb hele gemixte gevoelens over de gedeeltelijke bad-trip. Zo vond ik het begin prachtig en heb ik zelden zoveel liefde en euforie gevoeld (buiten die ene keer op 650 microgram LSD). Ik vond het jammer dat ik de kat geaaid heb en heb mij meerdere malen tegen haar verontschuldigd. Ergens in mij blijft de nieuwsgierigheid aanwezig wat er gebeurt zou zijn als ik dit niet gedaan zou hebben. Waar zou mijn trip geëindigd zijn. Echter is dit een waardevolle les geweest omdat het misschien zo het moeten lopen, deze stoffen zijn geen grap en een tripsitter geen overbodige luxe.
Ik ben niet bang om nog een keer te trippen omdat ik naar mijn idee de bad-trip goed heb afgebroken. Respect voor deze stoffen is alleen maar gegroeid, ik vraag mij echter wel af of andere trips (bijvoorbeeld LSD of paddoâs) anders zullen zijn na dit meegemaakt te hebben.
Ik hoor graag jullie reactie natuurlijk naar aanleiding van mijn ervaring. Ik weet dat ik op mijn kop ga krijgen maar hoopte er echt iets uit te halen, hoe zijn jullie in het verleden met zoiets omgegaan? En hebben jullie hier ervaringen mee met het âbadâ gaan op DMT? En hebben jullie de dag erna ook nog die sufheid gehad waarbij alles anders lijkt?