#1
Dank je! En wederom ook weer bedankt voor het mogelijk maken van deze ervaring!Wat een mooi report weer @Mindless! En veel hiervan ook erg herkenbaar.
Precies! Precies...Het gevoel dat de realiteit waarin wij hier leven kan ombuigen tot iets dat je niet eens meer geloofd dat je daar zojuist in leefde
Een realiteit die zó solide lijkt, maar je dan in één oogwenk ontnomen wordt. Dat is bovenal het gevoel erbij, dat je getoond wordt dat niets is wat het lijkt en dat een onvoorstelbaar hogere intelligentie/kracht de letterlijke wereld zelf elk moment kan veranderen, simpelweg door het denken van een andere kosmische gedachte.
Uiteraard begin ik nog net te experimenteren met changa/dmt en kan ik dus niet zeggen wat me later allemaal nog duidelijk zal worden, maar dat was niet mijn ervaring. Of tenminste, dat was voor mijn idee niet mijn ervaring. Of ik begrijp niet goed wat je hier bedoeld... Nu ik het nog wat meer heb kunnen laten inzinken en ik me zelfs meer ga herinneren (wie weet of die herinnering accuraat is, maar ik zie het heel sterk voor me), denk ik dat dit is wat er gebeurde:Je bent ook nog te bewust met de 2 werelden bezig denk ik. Alles is nog nieuw en je let nog heel erg op wat er allemaal veranderd en gebeurt.
Op het moment dat er de ingeving was "het is oké, laat het gebeuren" ontkoppelde ik me van mijn persona, mijn ego. Op dat moment begon ik "mezelf" te observeren. En "mezelf" was in feite opgebouwd uit identificatie (relaties met dingen van deze wereld) en angst. Ik zag (van een afstand) hoe "ik" als een entiteit zat te vechten tegen de wereld, tegen deze ervaring, tegen alles. In tegenstelling tot bij trips op andere middelen waar ik soortgelijke ervaringen op heb gehad, ging dit op changa op razend tempo, waardoor die "entiteit" (mijn persoonlijkheid) in mijn derde oog visie al snel veranderde in een soort bal van onpersoonlijke gewelddadige bewegende energie/weerstand. Ik zag dit niet als een soort visual of zo, maar ik zag het eerder met mijn gevoel. Ik zag het met mijn voelend vermogen of intuïtie. (derde oog) Maar het was geen subtiele of dromerige vage ervaring. Het zat in het middelpunt van mijn beleving als iets dat door zijn intensiteit de gewone werkelijkheid overstemde. Het was zó krachtig, dat het leek alsof ik van dichtbij kometen zag inslaan op een planeet, of sterren in elkaar zag exploderen, of iets in die trant... En de gewone werkelijkheid, de fysieke wereld had een reactie met die bal van gewelddadige energie. Ik zag hoe de identificaties die ik heb met de wereld losgetrokken werden en opgingen in die bal. Dit visualiseerde zich ook alsof de letterlijke fysieke wereld in deze chaos getrokken werd.
Maar ondertussen was daar de hele tijd mezelf als dat wat dit alles compleet onaangedaan bekeek. Het was ook dat waar initieel de ingeving "het is oké, laat het gebeuren" direct uit kwam, realiseerde ik me op een gegeven moment. Het was dus niet zozeer dat ik bezig was met de wereld hier, maar ik (de onderliggende intuïtie 'ik ben') zag hoe mijn persona/ego én deze wereld in dit proces feitelijk aan het instorten waren. Natuurlijk, op een gegeven moment begon ik mijn persona weer aan te nemen...
Dat complete verdwijnen van mijn persona en wereld heb ik dus niet ervaren, ook al zag ik dat ik daar compleet los van stond. Ben enorm benieuwd hoe dat complete verdwijnen daarvan zal zijn op changa/dmt!Voordat ik changa rookte had ik al een breaktrough op dmt puur gehad en ondanks ik nu met changa geen breaktrough waardige dosis binnenkrijg (met 5 trekken) kan ik heel goed opgaan in de dmt wereld en helemaal vergeten wie ik hier ben.
Ik voel na die 4 a 5 trekken waar ik heen wil en dan laat ik alles los van hier.
Ik voel aan de ene kant angst en aan de andere kant fascinatie/nieuwsgierigheid om dmt meer te verkennen! Maar zo is het bij mij altijd geweest met tripmiddelen. De angst voor een trip verdwijnt niet, het is alleen dat de fascinatie/nieuwsgierigheid het op een gegeven moment wint van de angst.Dmt is liefde ❤ en er is nog heel veel te ontdekken op dmt 🙏 daar ga je nog wel achter komen 😉