Het is nu 5 dagen geleden. De ervaring zit veel in mijn gedachtengang.
Gisteravond besluit voor het slapen gaan eens goed de tijd te nemen voor een diepe ademsessie.
Ik merk na de ervaring dat als ik de focus leg op mijn 3e oog ik heel makkelijk contact maak met iets goddelijks. Ik krijg soms kleuren en 4d patronen te zien. Allemaal heel ver weg, maar wel waarneembaar. Dit is iets wat ik vaker heb waargenomen, alleen lijkt nu de connectie groter dan ooit te voren. Misschien herken je wel dat als je terugdenkt aan het moment van xtc gebruik er bepaalde centra in de hersenen geprikkeld worden en je dit lichtelijk het gevoel teruggeeft. Met xtc geeft dit me vaak zweethandjes als ik eraan denk. Maar bij het terugdenken aan deze dmt ervaring geeft mij dit de bewustwording van de aanwezigheid van God.
Gisteren heb ik 4 rondes geademd. 4x 50 a 60x diep in en uit. En ik voelde hierna een hele diepe connectie met een hogere macht. Na de laatste ronde ademde ik volledig in en hield dit vast voor zeker 3 minuten. Mijn hele lichaam tintelde en dit gevoel was heel sterk. Na verloop herpakte ik mijn normale adem en genoot even van dit gevoel. Het was een diepe sessie dus ik voelde duidelijk dat dit een lange afterglow gaf. Ik kwam in een staat waarbij de tintelingen, de gecreÃĢerde energieÃĢn stuurbaar werden. Wat ik vaak doe in deze staat is het stuk voor stuk nalopen van mijn chakra's. Ik begin dat vaak met de kruin en leg dan de focus hierop. Ik voel hem en laat weer los, focus op de volgende en volgende tot ik bij de onderste ben. Dit herhaal ik dan een paar keer om volledig in contact te komen met mijn eigen energie, mijn wezen. Maar deze keer besloot ik enkel te focussen op mijn 3e oog.
Ik ademde inmiddels weer in een super rustig tempo en liet mij meenemen door alles wat zich in mijn gedachtenstream aandiende. Ik legde de focus van alle gecreÃĢerde energie op mijn voorhoofd en leek in gesprek te raken met mezelf. Ik dwaalde af want na de ene vraag kwam de volgende en volgende... Het leken geen vragen zonder antwoorden, het voelde als een gesprek. Totdat alles helemaal stil werd en ik mezelf even verloor in het moment.
In een fractie van een seconden gebeurde er iets heel bijzonders. Als een eenmalige beat, een slag op een trommel, nog geen hele seconde voelbaar, werd mijn complete zicht spierwit. Ik voelde dit vanaf mijn kruin tot in mijn tenen door mij heen schieten. De tijd stond een halve seconde stil. Als een breaktrough naar de andere kant (van minder dan een seconde) . Ik ervaarde een flashback naar de piek van mijn dmt trip. In deze fractie van tijd vergat ik alles. De tintelingen door mijn lichaam voelde geïntensiveerd x10. Wow dacht ik...
Als een aanraking van God, een signaal, en het diepe liefdegevoel. Ik voelde een soort trots die een vader naar zijn zoon uit. Een even alles samensmeltend gevoel van kosmische kracht. Een wedergeboorte gevoel. Met een grote knipoog. Mijn prachtige ziel, wat sta je toch diep in contact met mij. Ik voelde de dood voor een halve seconde. En ik voelde dat de dood van mijn mensenlichaam betekend dat ik dus bij God zou zijn. Een warm gevoel. De diepste liefde die bestaat.
Ik ben nog steeds aan het verwerken. Ik heb vroeger wel eens gefantaseerd dat ik een vraag kon stellen aan God, laat zien dat je bestaat dan!?! Zo ging dat toen... Maar nu snap ik het, zo krijg je nooit een connectie met God, met jezelf, met het kosmische plan. Met het alles.
De dmt ervaring heeft me zo diep geraakt. En de openbaring van gisterenavond doet me nog meer realiseren. Ik sta heel diep in contact. Hoe meer je het leven doet zoals het bedoeld is hoe meer je zijn aanwezigheid voelt. Ik daag mezelf uit, ik werk hard, ik heb voldoende lichaamsinspanning, ik eet (grotendeels) zoals de natuur dit bedoelt heeft, ik mediteer, en het belangrijkste, ik waardeer alles wat bestaat. Ik waardeer de simulatie waarik inzit, ik waardeer de mensen om mij heen, ik waardeer mijn gezonde en afgetrainde lichaam, ik waardeer het leven, ten volste! En ik voel hem. Hij is bij me.