#1
Ik denk dat het enkel lijkt alsof er heel weinig mensen nadenken over, hoe , wat en verder, maar t wordt snel weggestopt door angst of andere gevoelens. Misschien word je gelijk als zweefkees of labiel persoon gezien.Dit is denk ik voor velen van ons herkenbaar, en zeker voor diegenen die met regelmaat psychedelica gebruiken. Ik vind het ook onvoorstelbaar hoe relatief veel mensen níet geïnteresseerd kunnen zijn in het 'waarom, hoe en wat' van ons bestaan hier. Tegelijkertijd lijkt het me ook een bepaalde rust geven, die acceptatie van het niet weten, maar toch vind ik filosoferen persoonlijk te leuk, zeker met gelijkgestemden, om het te zouden willen missen. (Is dit een grammaticaal correcte zin? 'Zouden willen missen'? Klinkt vreemd, lol. Anyway, nevermind.)
We zijn een minuscuul stipje in een gigantisch uni- en waarschijnlijk multiversum, we snappen er werkelijk geen f*ck van en we vinden onszelf echt de shit, dat is toch best grappig. :')
Waarom zouden bv beroemdheden laten weten dat ze over zulke dingen nadenken en er tijd aan besteden, als er een risico is dat ze daarna niet meer 'serieus' worden genomen voor wat normaal is..
Denk juist dat iedereen op n bepaald punt er over nadenkt. Sommigen hoor je zelfs al van jongs af aan al, over dood, vaak gepaard met angst.