Wie: vrouw (29), man (32) bleef nuchter en was mijn tripsitter
Wat: Atlantis truffels 7,5 gram,
Waar: thuis op de bank en een beetje buiten
Gister heb ik getript op Atlantis truffels. Dit was de 8e keer dat ik truffels gebruikte maar het was echt by far de heftigste trip die ik ooit heb meegemaakt. In januari heb ik ook een ayahuasca ceremonie bijgewoond en dat was echt 1 groot bad met liefde en heling, waarbij er visueel weinig gebeurde. Ik hoopte door de truffels weer in deze staat te komen, maar de truffels hadden andere plannen met me.. Enjoy!
Omdat ik in het verleden vaak misselijk ben geworden van truffels eten besloot ik dit keer eens te proberen om er thee van te trekken. Ik neem van truffels altijd maar halve porties omdat ik er behoorlijk gevoelig op reageer. Ik heb de truffels heel klein gesneden, 45 minuten laten trekken op heel laag vuur en op het eind een klein beetje bouillonpoeder erbij. De smaak was een stuk beter te doen op deze manier. Ik heb de stukjes niet opgegeten.
Om de tijd te overbruggen tot de truffels in zouden werken besloten we om even een rondje te wandelen door de wijk. Na 10 minuten begon de wereld er al anders uit te zien en ik zei tegen mijn man dat ik gauw naar huis wilde, want het was begonnen. In de portiek bij mijn huis zag ik al allemaal patronen in de tegels en de bakstenen muur leek wel van fluweel. Ik was hier een beetje door overweldigd omdat de overgang van mijn nuchtere bewustzijn naar de trip zo snel ging. Thuis ging ik lekker op de bank liggen onder een dekentje en ik voelde me heel draaierig. Het ging al gelijk zo hard en ik vond het moeilijk om me eraan over te geven. Mijn ego wilde zich nog niet gewonnen geven. Mijn man zette muziek aan en ik probeerde te ontspannen en de trip over me heen te laten komen.
De visuals werden steeds heftiger, ik zag allemaal patronen en mijn hele huis ademde. Met mijn ogen dicht zag ik tunnels met duizenden ogen en kleuren en allemaal handen die de ene vorm in de andere aan het overgieten waren. Het deed me heel erg denken aan de film
Dumbo . Het was echt ontzettend leip allemaal, maar ook echt prachtig. En de piek moest nog komen, want ondertussen was er nog niet eens een uur voorbij na inname. De muziek die aanstond voelde heel erg chaotisch en het was teveel voor me. Mijn man zette toen wat mooie mantra’s aan van mijn ayahuasca reis en hierdoor kon ik weer een beetje bijkomen.
Ondertussen was het buiten donker geworden en deed hij de kaarsjes aan en de galaxy projector. Ik voelde heel veel behoefte om met hem te knuffelen en dat voelde zo goed. Ik ontplofte bijna van liefde voor hem en ik voelde hoe onze energieën helemaal samensmolten. Ik voelde zoveel dankbaarheid dat hij mij bijstond in deze waanzin, hij was echt mijn beschermengel. Ik besefte me wat een geluk ik heb om hem in mijn leven te hebben en dat ik hem nu pas écht zag als de prachtige ziel die hij is. Ik lag in zijn armen met die prachtige muziek aan en ik keek naar de projecties op ons plafond en ik zag al die wonderbaarlijke vormen en kleuren. Dit was echt een gelukzalig moment, het voelde als de hemel op aarde. Af en toe stond hij even op om naar de wc te gaan of drinken te pakken en ik miste hem dan zo erg.
Hierna kwam ik in een hele verwarrende fase terecht waarin ik niet meer wist wat nou de realiteit was en wat niet. Ik had af en toe nog een mini sprankje realiteit over dat zich realiseerde dat ik truffels op had en dat alles daarom zo raar was, maar de overige 99,5% van de tijd had ik niet meer door dat ik aan het trippen was en zat ik alleen nog maar die dimensie. Ik wist niet meer wie ik was, waarom mijn waarneming zo was, of ik nou iets had genomen of dat ik oprecht knettergek was geworden. Ik wist niet meer of het ooit voorbij zou gaan. Ik vond dat heel verwarrend en ik kon het allemaal niet meer begrijpen. Ik hoorde de stem van de truffels zeggen: probeer het ook maar niet te begrijpen want dat kan helemaal niet, geniet gewoon van wat wij jou laten zien. Dit was echt een wijze les, want ik ben in het dagelijks leven best wel een controlfreak maar soms is het ook goed om dingen gewoon te laten zijn zoals ze zijn.
We waren inmiddels wel een beetje klaar met muziek luisteren en mijn man zette Netflix aan. Voor mijn gevoel waren we uren aan het scrollen en ik zei tegen hem: Netflix is net een kledingkast, het hangt helemaal vol en alsnog heb je niks om aan te trekken. Ik vond dat echt hilarisch. Uiteindelijk keken we een documentaire genaamd Dancing with the Birds met allemaal hele vreemde tropische vogels. Ik kon het totaal niet volgen maar de kleuren waren geweldig en de vogels leken wel een soort dinosauriërs. Er zat alleen hele irritante muziek onder en dat trok ik echt niet, dus zette mijn man toen maar Modern Family aan. Ik kreeg de slappe lach en ik heb er zo van genoten. Maar ik werd ook emotioneel, omdat ik het zo mooi vond om te zien hoeveel liefde er in een familie zit en ik me realiseerde hoe graag ik ook een gezinnetje wil met mijn man en wat een goede vader hij zal zijn.
Ondertussen waren we lekker verse sinaasappelsap aan het drinken en had mijn man een zak tijgernootjes opengetrokken. Het leken wel stenen in mijn mond en ik had het gevoel alsof mijn tanden braken. We hebben hierna nog een uurtje Modern Family gekeken en ik kwam langzaam weer terug op aarde. Hierna heb ik een lekkere warme douche genomen om de laatste restjes van de trip van me af te spoelen en zijn we samen in bed gekropen.
Ik heb nog lang wakker gelegen om alle indrukken te verwerken maar heb uiteindelijk heerlijk geslapen en ik voel me vandaag weer goed. Een beetje kwetsbaar nog en mijn emoties zitten nog hoog, maar ik ben dankbaar voor de ervaring en de lessen van de truffels. Gister na mijn trip was ik er echt van overtuigd dat truffels gewoon drugs zijn, maar vandaag zie ik de waarde in van mijn ervaring en realiseer ik dat truffels net als ayahuasca ook echt een medicijn voor de ziel kunnen zijn. Het was een pittige trip maar ik ben dankbaar dat ik het heb gedurfd.