#1
Ah ja nu je het zegt! Dat lees ik van wel meer downers, dat veel mensen die gewoon lekker in hun vel zitten (zonder anxiety of nervositeit) ze weinig recreatief vinden. Makes sense, ik ben bijna altijd happy en zorgeloos, dus daarom doet het mij niet zo veel naast versuffen.
Daarom vond ik het moeilijk om de verslavingspotentie in te zien als je geen problemen hebt met slapen. Maar als het eventuele angst en onzekerheid verminderd snap ik heel goed hoe het verslavend kan zijn.
Aan alcohol vind ik het versuffende het minst leuk, ik drink altijd met mate zodat ik wel dronken ben maar niet te suf en lomp wordt. De ongeremdheid van benzo’s zou ik vast als recreatief kunnen ervaren, maar de bijkomende sufheid zou ik jammer vinden. Gelukkig zijn er genoeg andere recreatieve middelen 😋
Ik kan je hierin volgen. Ik ben over het algemeen ook geen echt downer-type persoon. Ik vind aangeschoten zijn wel lachen maar dat lamme verdovende van teveel gezopen hebben is vreselijk. Dit is tevens een reden waarom ik niet zo heel vaak disso’s of cannabis gebruik. Beide zijn interessante middelen en cannabis kan voor mij zonder tolerantie zelfs flink trippy worden, love dat, maar ik word er zo suf en soms draaierig van, en dat houdt me dan toch wat tegen. En als bijvoorbeeld ketamine niet dat ‘teveel alcohol’-achtige gevoel gaf op hogere doseringen zou ik het mogelijk wel eens vaker doen, want met het tripeffect kan ik me vermaken. Maar na de piek moet je dat verdoofde effect best nog even uitzitten daar heb ik dan vaak geen zin in, lol.
Ik ben een matige slaper en tegelijkertijd krijg ik ADD-medicatie wat het slaapgebeuren allemaal niet bepaald beter maakt. (Ik neem die meds niet permanent trouwens, maar nu in ieder geval wel tijdelijk nodig). Daarnaast veel werkstress momenteel. Een lastige combinatie. De sneaky benzo’s lonken altijd. Als je een benzo neemt in de nerveuze en wat opgejaagde uitwerking van een stim, zeker als je hoog zit qua stress, dan word je gedachtengang rustiger. Ik ben me erg bewust van de gevaren en ik neem ze alleen wanneer echt nodig om te slapen (met tijd ertussen), zeldzame uitzonderingen daargelaten als ik een paniekaanval denk te krijgen. Maar eigenlijk dus sowieso niet recreatief. Al kan het wel chill aanvoelen, zo’n etizolammetje.
Anyway, heel omslachtig gelul over mezelf hier, totaal niet relevant (sorry TS), maar ik wilde maar zeggen: zelfs voor mensen die niet perse downer-fans zijn, kan het gebruik van deze middelen zeer makkelijk geleidelijk stiekem en evil je leven binnensluipen. Zelfdiscipline is nodig. Ik ervaar mezelf over het algemeen niet als verslavingsgevoelig maar ik weet dat ik als lastige slaper moet oppassen met deze groep middelen.
En inderdaad, genoeg ander recreatief spul! Heb je van cannabis niet meer dat suffe, overdreven lamme gevoel? ( * Edit: dacht gelezen te hebben dat je wiet rookte maar je zegt dat eigenlijk niet perse hier, indien niet, excuus voor de overbodige vraag.) Hoor wel eens dat dat minder wordt bij tolerantie, waardoor je in ieder geval nog Ãets kunt uitvoeren zoals gamen of film kijken. Ik lig stoned alleen als een vegeterende aardappel op de bank en vind alles teveel moeite. Neem nog net de moeite om te ademen. :’D
