Ik moest hem even een paar keer lezen tot het klikte. En toen dacht ik, hee dat is het precies! Een hele mooie omschrijving van de directe perceptie van het leven, van onze 'val' van hemel naar aarde, van het verlies van de gouden kwaliteit van perceptie/licht.Wow!!! Dat is bijzonder zeg! Daar past dat gedicht idd ontzettend bij.
Interessante kijk schets je daar. Ik had zelf nog niet gedacht aan 'de val van hemel naar aarde'. Ik heb op een katholieke basisschool gezeten, ben gedoopt, gevormd, de hele mikmak. Geloof was voor mij het stampen van informatie, zoals ik de tafels stampte. Ik heb er nooit enige bezieling uit gehaald en veel van de info is daardoor verloren gegaan. Lang verhaal kort. Wat ik wil zeggen is dat ik me, door je post, wat ben gaan inlezen over de val van de mens en merk dat het mij maar niet wil pakken. Ik vermoed omdat de onderdrukking van het geloof te veel schuurt om de schoonheid ervan in te kunnen zien, maar het blijft toch ergens wel intrigerend. Bv als je zoiets zegt als het verlies van de gouden kwaliteit van perceptie/licht... mooiIk moest hem even een paar keer lezen tot het klikte. En toen dacht ik, hee dat is het precies! Een hele mooie omschrijving van de directe perceptie van het leven, van onze 'val' van hemel naar aarde, van het verlies van de gouden kwaliteit van perceptie/licht.
Ik ben hervormd Christelijk opgevoed en net als jij heb ik niets met religie in de zin van doctrine van één of andere religieuze leer.Interessante kijk schets je daar. Ik had zelf nog niet gedacht aan 'de val van hemel naar aarde'. Ik heb op een katholieke basisschool gezeten, ben gedoopt, gevormd, de hele mikmak. Geloof was voor mij het stampen van informatie, zoals ik de tafels stampte. Ik heb er nooit enige bezieling uit gehaald en veel van de info is daardoor verloren gegaan. Lang verhaal kort. Wat ik wil zeggen is dat ik me, door je post, wat ben gaan inlezen over de val van de mens en merk dat het mij maar niet wil pakken. Ik vermoed omdat de onderdrukking van het geloof te veel schuurt om de schoonheid ervan in te kunnen zien, maar het blijft toch ergens wel intrigerend. Bv als je zoiets zegt als het verlies van de gouden kwaliteit van perceptie/licht... mooivind ik.
Bij mij is er vaak wel een afterglow ja. Zo wordt dat tenminste wel vaak genoemd. Het ding met gevoelens is wel: ze komen en ze gaan ook weer.Blijft dat voldane, ontspannen, rustige gevoel na de trip eigenlijk? Want hij zit er nog steeds.
Prachtig report! Heel mooi beschreven![:hearteyes:]()
Wat een heerlijk stukje dit. Kan het me helemaal voorstellen. En dan te bedenken dat veel mensen LSD als gevaarlijk en slecht zien. Sommige mensen vinden het zelfs "duivels". En dat terwijl je tijdens je trip zelfs respect toont voor deze eend. Ik denk dat de maatschappij iets van dit respect zou kunnen leren. De manier waarop wij omgaan met dieren is namelijk niet altijd even respectvol...Ik zwom achter een eend aan die gigantisch mooi gekleurd was. De eend was in contact met een andere eend ergens verderop die we niet zagen. Ik vond het leuk om me voort te bewegen in de zwemsporen van de eend, maar ik zag na een tijdje zijn/haar achterdocht, waarop ik het beest respectvol de ruimte gaf en weer terug zwom naar het huisje.
Mijn tripmaat kon verrassend scherp zijn en logische dingen zeggen wat mij helemaal omver blies. Het was eigenlijk jammer dat ik daar zelf onzeker van werd.
Interessant dat je dit zo ervaren hebt. Ik ken jou natuurlijk helemaal niet. Maar als je zo'n mooi en gevoelig tripreport kan schrijven kan ik moeilijk voorstellen dat je dom bent. Lijkt mij alsof je een rijke beleving en een gevoelige persoonlijkheid hebt. Volgens mij heb je dan veel te bieden aan de mensen om je heen en zou je niet zo onzeker hoeven zijnen voelde ik me een beetje dom.
Zo herkenbaar! Ik heb me ooit op paddo's verbaasd over het feit dat mijn trui in mijn kamer paste...Mijn tripmaat wilde weten of hij onderin het stapelbed zou passen en was volkomen verbaasd om de hoeveelheid ruimte die er nog overbleef. Ik ging ernaast liggen en we ontdekten hoe dit perfect paste.
In een hot tub zitten en gestreeld worden tijdens je LSD trip.... kan het leven nog mooier worden?!De hot tub was overweldigend en zinnenstrelend. De bubbels, de warmte. Mijn tripmaat besloot aan mijn haren te plukken. Bij elke streling van een pluk zag hij mijn haar verkleuren in dan weer paars en dan weer groen of blauw. Ik had mijn ogen dicht en genoot van deze aanraking. Zijn vingers gleden fluweelzacht over mijn gezicht, oor, hals en schouder. Ik had mijn ogen dicht en bij elke nieuwe aanraking ontsprong er een nieuwe heldere kleur. Mijn ogen hield ik gesloten, omdat zich daar een rijkelijk leven afspeelde. Ik zag krachtige wulpse vrouwen, overvloedig met melk gevulde ronde borsten en dikke baby's. Er was een waterval aan oneindige vruchtbaarheid en erotiek.
Op zich niet zo gek dat er sensuele verlangens kunnen ontstaan tijdens een lsd trip. Waren jullie er op dat moment beide gelukkig mee of had je het idee dat hij over jouw grenzen ging?Dat gezegd hebbende heb ik in de hot tub een zwakke poging gedaan om aan zijn sensuele verlangens te ontsnappen. Maar ik was gevoelig voor zijn intense ademhaling en het verrukkelijke strelen. Al snel ging het over op knuffelen, kussen en vozen.
Dat voelde zo waanzinnig dat ik me afvroeg hoe een orgasme zou zijn tijdens een Acid trip.
Jeetje wat een hoop negativiteit omtrent die intimiteit zeg. Kan me voorstellen dat het je overviel overigens... en het is inderdaad een taboe onderwerp in onze samenleving. Toch snap ik niet zo goed wat al die anderen er mee te maken hebben. Het gaat er volgens mij om wat jij en je vriend er van vinden. Als jij het prettig vond en je vriend er okay mee is, dan zou het toch geen probleem moeten zijn of wel?Anyway, later in de trip zag ik heel levendig de afkeurende walgende blikken van mijn schoonmoeder, schoonvader en schoonzusje, mijn vader, moeder en mijn vriend voor me. Ik baalde gewoon heel erg van mijn eigen zwakte, ondanks dat mijn vriend en ik heel goed begrijpen dat we ook maar gewone mensen zijn van vlees en bloed met hormonen die op een doodnormale manier hun functie vervullen. Oftewel: it's okey when something happens.
Die blijft bij mij ook vaak wel een aantal dagen (soms meer dan een week) hangen na een mooie liefdevolle trip.Blijft dat voldane, ontspannen, rustige gevoel na de trip eigenlijk? Want hij zit er nog steeds.
Ik denk dat het heel normaal is dat je ratio/intellect zo kan verschillen van je gevoel. Zijn genoeg voorbeelden te noemen waarbij je het één denkt en het ander voelt (en soms nog weer wat anders doet). Heel menselijk. Uiteindelijk gaat het erom dat je als mens doet wat goed voelt voor jóú ongeacht wat een ander daar van vindt, of dat nou monogaam is of non-monogaam maakt dan niks uit. Zeker als je de behoefte niet hebt om nog dingen met anderen te doen, dan brengt het je verder ook niets om je relatie te openen. Ik snap dan ook dat je liever niet wil dat je partner die behoefte wel zou hebben. Is dat wel zo, dan kan dat inderdaad best ingewikkeld zijn.Ja ik denk ook dat dat vaak voor een groot deel uit sociaal-culturele opvattingen komt. Ik ben me er trouwens heel bewust van dat een persoon - zelfs al is het je partner - nooit "van jou" kan zijn. Maar het is meer dat ik dat intellectueel gezien weet. Gevoelsmatig is een heel ander verhaal bij mij. Ik ben denk ik iemand, die als ik ooit weer eens zou beginnen aan een relatie (moet er niet aan denken nu...), echt gewoon wil kiezen voor iemand die gevoelsmatig ook die exclusiviteit wil. Misschien dat ik het mis heb, maar ik denk dat het mogelijk is om dat te hebben, zonder dat het per se voortkomt uit angst. Maar meer uit kiezen voor elkaar, niet de behoefte hebben om nog iets te zoeken bij een ander. Zelf heb ik die behoefte totaal niet, dus dan zou een eventuele partner dat ook niet "moeten" hebben, anders komen daar problemen uit voort.
Zeker weten wat je wil, en dat ook communiceren naar de ander, is sowieso heel belangrijk. Als je niet van elkaar weet welke verlangens, grenzen en gevoelens er spelen, wordt het denk ik heel moeilijk om een niet-monogame relatie te laten slagen. Het is soms eindeloos praten over wat je wil, waar je naar verlangt, wat je fantasieën zijn, welke grenzen je hebt, welke afspraken je maakt, of je de huidige afspraken wil herzien, etc etc. Die gesprekken vinden bij mij soms zelfs op vooraf afgesproken tijden plaats; dat voelt soms heel klinisch en niet-organisch, maar is naar mijn idee wel heel belangrijk om zeker te weten dat je op één lijn ligt. Ik zie soms ook wel mensen met een open relatie waarbij die communicatie/openheid volledig ontbreekt en het eerder een "opvulling" is dan een aanvulling en dan kan het inderdaad mis gaan.Het is misschien mogelijk. Ik heb dan ook wel weer verhalen gehoord dat er mensen naderhand toch achterkwamen dat ze ergens niet oké mee waren en dat het hun hele relatie heeft verwoest... Je moet echt heel zeker weten wat je wilt denk ik.
(...) Het kan zoals je zegt, uiteindelijk angst zijn dat mijn partner me zou verlaten. En aan de ene kant is die angst ook niet compleet ongegrond, want het komt dus geregeld voor dat relaties verwoest worden op deze manier.
Altijd goed om eerlijk te zijn en jouw gevoel daarin is niet minder valide omdat andere mensen het wel mooi vinden. Het is al heel wat dat je ook kunt zeggen dat het waarschijnlijk voortkomt uit je eigen projectie.Ik zal heel eerlijk zijn. Ik voel er tegelijk een bewondering voor dat iemand in staat is het mooi te vinden als zijn/haar partner geniet van intiem zijn/zelfs seks hebben met een ander, maar tegelijk ook een soort walging dat iemand dat toelaat. En ja, ik ben me ervan bewust dat veel daarvan waarschijnlijk projectie is, van hoe ik me zou voelen als iemand bezig zou zijn met mijn partner.![:wink:]()
Had het zelf niet beter kunnen zeggen.Jeetje wat een hoop negativiteit omtrent die intimiteit zeg. Kan me voorstellen dat het je overviel overigens... en het is inderdaad een taboe onderwerp in onze samenleving. Toch snap ik niet zo goed wat al die anderen er mee te maken hebben. Het gaat er volgens mij om wat jij en je vriend er van vinden. Als jij het prettig vond en je vriend er okay mee is, dan zou het toch geen probleem moeten zijn of wel?
Dat is echt een super lief compliment! Dankjewel. Lichtelijk verbaasd ook aangezien het precies klopt wat betreft rijke beleving en gevoelige persoonlijkheid. Ik weet eigenlijk niet wat anderen (muv kinderen) hebben aan mijn rijke belevingswereld, maar voor mij is het idd wel leuk jaHoi @Gemberthee
Ik was nog niet toegekomen aan reageren... maar ben het helemaal met @Zinnentuimel eens:
Wat een heerlijk stukje dit. Kan het me helemaal voorstellen. En dan te bedenken dat veel mensen LSD als gevaarlijk en slecht zien. Sommige mensen vinden het zelfs "duivels". En dat terwijl je tijdens je trip zelfs respect toont voor deze eend. Ik denk dat de maatschappij iets van dit respect zou kunnen leren. De manier waarop wij omgaan met dieren is namelijk niet altijd even respectvol...
Interessant dat je dit zo ervaren hebt. Ik ken jou natuurlijk helemaal niet. Maar als je zo'n mooi en gevoelig tripreport kan schrijven kan ik moeilijk voorstellen dat je dom bent. Lijkt mij alsof je een rijke beleving en een gevoelige persoonlijkheid hebt. Volgens mij heb je dan veel te bieden aan de mensen om je heen en zou je niet zo onzeker hoeven zijn![:sweatsmile:]()
🤣 hahaha hoe werkt dat dan? Leek je kamer ineens zo klein ofzo?Zo herkenbaar! Ik heb me ooit op paddo's verbaasd over het feit dat mijn trui in mijn kamer paste...![:tearsofjoy:]()
Ja die was echt intensIn een hot tub zitten en gestreeld worden tijdens je LSD trip.... kan het leven nog mooier worden?!
Serieus? Wist ik echt niet joh. Vermelden ze ook niet even op de standaard informatie sites ofzo...!Op zich niet zo gek dat er sensuele verlangens kunnen ontstaan tijdens een lsd trip. Waren jullie er op dat moment beide gelukkig mee of had je het idee dat hij over jouw grenzen ging?
Ik zou daar graag wel hetzelfde over willen denken als jij hoor. Blijkbaar durf ik de "relatieve openheid" in onze relatie nog niet écht uit te dragen, uit angst om afgewezen te worden door mijn omgeving. Geen idee of het nog uitmaakt dat ik een vrouw ben, maar idd raar taboe... lijkt net of vreemdgaan meer geaccepteerd wordt in die zin.Jeetje wat een hoop negativiteit omtrent die intimiteit zeg. Kan me voorstellen dat het je overviel overigens... en het is inderdaad een taboe onderwerp in onze samenleving. Toch snap ik niet zo goed wat al die anderen er mee te maken hebben. Het gaat er volgens mij om wat jij en je vriend er van vinden. Als jij het prettig vond en je vriend er okay mee is, dan zou het toch geen probleem moeten zijn of wel?
Die blijft bij mij ook vaak wel een aantal dagen (soms meer dan een week) hangen na een mooie liefdevolle trip.
Anyways... nogmaals dank voor het delen van dit mooie report. Ik heb er echt van genoten!
Hahaha... fijn dat je er zelf van geniet! Ik vermoed dat er wel meer mensen in jouw omgeving zijn die jouw rijke belevingswereld kunnen waarderen als je ze meeneemt daarin.Ik weet eigenlijk niet wat anderen (muv kinderen) hebben aan mijn rijke belevingswereld, maar voor mij is het idd wel leuk ja.
Nee de kamer was niet extra klein ofzo... maar ik vond mijn trui echt waanzinnig groot. Zo groot dat ik verbaasd was dat hij uberhaupt in mijn kamer paste. En ik had destijds best een ruime studentenkamer🤣 hahaha hoe werkt dat dan? Leek je kamer ineens zo klein ofzo?
Als ze ooit een bijsluiter voor LSD maken mogen ze daarin "Risico op een geile bui" wel in opnemen jaSerieus? Wist ik echt niet joh. Vermelden ze ook niet even op de standaard informatie sites ofzo...!
Ja dat is nou net zo interessant aan alle ervaringen op LSD. Alles voelt meer verbonden en alles loopt meer in elkaar over. Dat kan dus zowel met visuele aspecten en audio die elkaar beinvloeden maar dat kan dus ook met sex of intimiteit.Nee hij ging zeker geen grenzen over. Maar ik moest hem wel begrenzen, terwijl ik in de tussentijd dacht: meer! Meer!! (Streling bedoel ik dan he.) Ik vond het ook echt bizar om de tedere aanraking niet alleen te voelen, maar ook te zien met gesloten ogen, als een schouwspel aan intense kleurschakeringen.
Dat begrijp ik wel. Er is in de samenleving een enorm taboe op seksuele vrijheid. Dat taboe geldt nog eens extra sterk voor vrouwen. Uit onderzoek blijkt dat vrouwen net zo'n hoge sexdrive hebben als mannen. Vrouwelijke seksualiteit wordt alleen al eeuwen lang onderdrukt. Hierdoor rust er een groter taboe op en komen vrouwen er minder voor uit. Overigens is er niemand die jou oplegt om jullie "relatieve openheid" uit te dragen toch? Dat kun je ook lekker tussen jou en je vriend laten. Als je verwacht dat mensen daar niet open-minded genoeg voor zijn waarom zou je ze dan deelgenoot maken van jullie keuze?Blijkbaar durf ik de "relatieve openheid" in onze relatie nog niet écht uit te dragen, uit angst om afgewezen te worden door mijn omgeving. Geen idee of het nog uitmaakt dat ik een vrouw ben, maar idd raar taboe... lijkt net of vreemdgaan meer geaccepteerd wordt in die zin.
Er is toch niets mee dat dat voor jou anders voelt. Volgens mij zijn er heel veel mensen die gelukkiger zijn met een monogame relatie. Dat is volgens mij helemaal prima. Wat ik zo jammer vind is dat er zo'n taboe heerst op mensen die niet dat monogame stramien willen volgen. Als ook blijkt uit de angst voor afwijzing die Gemberthee ervaren heeft tijdens haar trip.Hoop niet dat je dit verkeerd opvat. Jullie hebben immers andere opvattingen hierover. Ergens bewonder ik het ook wel dat iemand dat kan, maar zelf heb ik er echt moeite mee. Ik merk wel dat mensen hier op DF eerder wat "los" zijn op dat gebied, dan de mensen die ik IRL ken en er precies zo over denken als ik.
Nee super fijn dat je gewoon eerlijk bent en precies zegt wat je denkt en hoe het voor jou is. Kan ik enorm waarderen.Ben oprecht een beetje jaloers op hoe mensen oké zijn met dat hun partner intiem is met een ander iemand. Tijdens een relatie ben ik eigenlijk best jaloers en zou ik het vreselijk vinden als mijn partner iets deed met een ander... Strelen/zoenen zou ik misschien nog wel erger vinden dan all the way, omdat het voor mij aanvoelt als emotioneel vreemdgaan.
Hoop niet dat je dit verkeerd opvat. Jullie hebben immers andere opvattingen hierover. Ergens bewonder ik het ook wel dat iemand dat kan, maar zelf heb ik er echt moeite mee. Ik merk wel dat mensen hier op DF eerder wat "los" zijn op dat gebied, dan de mensen die ik IRL ken en er precies zo over denken als ik.
Het is nu gelukkig toch sowieso geen issue voor me, omdat ik single ben.![:tonguewink:]()
Nee goed punt.Er is toch niets mee dat dat voor jou anders voelt. Volgens mij zijn er heel veel mensen die gelukkiger zijn met een monogame relatie. Dat is volgens mij helemaal prima. Wat ik zo jammer vind is dat er zo'n taboe heerst op mensen die niet dat monogame stramien willen volgen. Als ook blijkt uit de angst voor afwijzing die Gemberthee ervaren heeft tijdens haar trip.
Dat er op DF wat meer mensen zijn die er wat "losser" instaan verbaasd me niet. Ik denk dat het vrij evident is dat mensen van nature niet monogaam zijn. Monogamie is volgens mij primair een maatschappelijk construct. Op DF lopen nu eenmaal meer mensen rond die de "normale' maatschappelijke normen aan hun laars lappen en een eigen pad kiezen. Als je te conformistisch bent richting maatschappij zou je waarschijnlijk al niet trippen/drugs gebruiken toch?
Kun je wat meer zeggen over die disbalans? Die begrijp ik niet helemaal.Nee super fijn dat je gewoon eerlijk bent en precies zegt wat je denkt en hoe het voor jou is. Kan ik enorm waarderen.
Het was in alle eerlijkheid niet mijn idee om meer te tolereren binnen de relatie. Het voorstel kwam vanuit hem, drie jaar geleden inmiddel. Hij was sowieso nooit jaloers, dus ik was er al gewend om meet ruimte te krijgen.
Echter heb ik alleen daadwerkelijk iets gedaan hierin. Die disbalans vind ik dan weer super vervelend. Maw ik vind het zo gemakkelijk nog niet....
Nou inderdaad zeg...maar een relatie is per definitie geloof ik niet "gemakkelijk" te noemen.
Dit herken ik wel van “vroeger”. Ik denk dat een groot deel hiervan toch ook wel voortkomt uit onze sociaal-culturele opvattingen over relaties en monogamie. Onze hele cultuur is erop gestoeld, kijk maar naar liedjes en films over “the one and only”. De gedachte dat een persoon “van jou” is en daarom niet meer met anderen mag zoenen, seksen of zelfs knuffelen. Overigens is het prima als mensen daar heel bewust voor kiezen. Voor sommige mensen werkt dat heel goed. Voor een groot gedeelte van de mensen is het echter niet houdbaar (zoveel mensen gaan vreemd) en werkt het soms zelf verstikkend.Ik vind het bijzonder hoe erg dit verschilt per persoon. Het idee dat op het moment je partner met een ander intiem ligt te zijn... brrr... Nee, op dit moment kan ik me niet voorstellen dat ik daar ooit oké mee zou zijn. Maar wel erg interessant hoe anderen daar wel compleet oké mee zijn. Het doet me in ieder geval nadenken over relaties, jaloezie, emotionele connectie, etc
Ja ik denk ook dat dat vaak voor een groot deel uit sociaal-culturele opvattingen komt. Ik ben me er trouwens heel bewust van dat een persoon - zelfs al is het je partner - nooit "van jou" kan zijn. Maar het is meer dat ik dat intellectueel gezien weet. Gevoelsmatig is een heel ander verhaal bij mij. Ik ben denk ik iemand, die als ik ooit weer eens zou beginnen aan een relatie (moet er niet aan denken nu...), echt gewoon wil kiezen voor iemand die gevoelsmatig ook die exclusiviteit wil. Misschien dat ik het mis heb, maar ik denk dat het mogelijk is om dat te hebben, zonder dat het per se voortkomt uit angst. Maar meer uit kiezen voor elkaar, niet de behoefte hebben om nog iets te zoeken bij een ander. Zelf heb ik die behoefte totaal niet, dus dan zou een eventuele partner dat ook niet "moeten" hebben, anders komen daar problemen uit voort.Dit herken ik wel van “vroeger”. Ik denk dat een groot deel hiervan toch ook wel voortkomt uit onze sociaal-culturele opvattingen over relaties en monogamie. Onze hele cultuur is erop gestoeld, kijk maar naar liedjes en films over “the one and only”. De gedachte dat een persoon “van jou” is en daarom niet meer met anderen mag zoenen, seksen of zelfs knuffelen. Overigens is het prima als mensen daar heel bewust voor kiezen. Voor sommige mensen werkt dat heel goed. Voor een groot gedeelte van de mensen is het echter niet houdbaar (zoveel mensen gaan vreemd) en werkt het soms zelf verstikkend.
Het is misschien mogelijk. Ik heb dan ook wel weer verhalen gehoord dat er mensen naderhand toch achterkwamen dat ze ergens niet oké mee waren en dat het hun hele relatie heeft verwoest... Je moet echt heel zeker weten wat je wilt denk ik.Persoonlijk heb ik gemerkt dat jaloezie een complexe emotie is en eigenlijk altijd voortkomt uit andere emoties zoals angst. De angst dat jouw partner het misschien leuker heeft met een ander en daarom bij jou weggaat. Maar datgene wat mijn vriend en ik met anderen doen staat verder los van wat wij voor elkaar voelen. Dat gevoel verandert ook niet als we seks hebben met anderen. Of relaties aangaan met anderen. Sterker nog: het is juist een aanvulling op wat we voor elkaar voelen en onze relatie is daar alleen maar sterker door geworden. We weten precies wat we aan elkaar hebben. Ik voel dan ook geen enkele jaloezie als ik mijn vriend met iemand anders seks zie hebben of weet dat hij dat doet. Ik vind het juist heel mooi (om te zien) dat hij ook intiem met anderen kan zijn, want ik zie en merk dat hij daarvan geniet en hem blij en gelukkig zien, maakt mij ook heel gelukkig. En andersom geldt dat natuurlijk ook.
PreciesKun je wat meer zeggen over die disbalans? Die begrijp ik niet helemaal.
Edit: oh wacht, ik denk dat je simpelweg bedoeld dat jij echt intiem bent geweest met een ander en je vriend niet(?)
Idd, dat is het precies . Zijn voorstel is niet een open relatie nee, maar wel wat meer openheid binnen de relatie. Dus gewoon niet te moeilijk doen als er een keer iets gebeurt, maar ook niet andere relaties ernaast onderhouden.... Het gaat om ons. Wij twee zijn prioriteit 1. Als één van ons een grens aangeeft, wordt daar ook meteen gehoor aan gegeven. Bv heeft m'n vriend nu gezegd dat ik niets meer mag doen totdat hij ook een ervaring met een vrouw heeft. Oftewel... zo indrukwekkend gaat het er bij ons dus niet aan toeEn hij was dus nooit jaloers, maar jij ook niet? En was het voorstel tot echt een open relatie, of dat niet?
Ja daar ben ik dus ontzettend benieuwd naar.... Hoe dat voor mij zou zijn. Heb wel vertrouwen in ons, omdat we al zo lang samen zijn en over all gezien goed op elkaar aansluiten. We zijn ook beiden gevoelig, respectvol en trouw. Ik zou bv niet ff stiekem iets achter zijn rug om doen en als ik het toch zou doen, zou ik me er super rot over voelen en ervoor zorgen dat het niet nog eens gebeurt.Ik vind het bijzonder hoe erg dit verschilt per persoon. Het idee dat op het moment je partner met een ander intiem ligt te zijn... brrr... Nee, op dit moment kan ik me niet voorstellen dat ik daar ooit oké mee zou zijn. Maar wel erg interessant hoe anderen daar wel compleet oké mee zijn. Het doet me in ieder geval nadenken over relaties, jaloezie, emotionele connectie, etc.
Nou inderdaad zeg...
Ja, zeker een moeilijk onderwerp. Maar ik vind het ook een interessant onderwerp en ik zie potentie tot groei, door niet helemaal aan één kant te staan, maar na te denken over andere opvattingen. Begrijp me niet verkeerd, ik zie mezelf bijvoorbeeld echt nooit een open relatie hebben, maar de walging bij het horen dat anderen het doen hoeft er misschien ook weer niet te zijn.Moelijk onderwerp hè 😉. Precies mijn punt! Die walging/afkeuring uitte zich dus ook in mijn trip.
Het eerste dat me opvalt aan dit stukje, is dat je vriend zei: "Niet dat jij je eraan houdt..."Idd, dat is het precies . Zijn voorstel is niet een open relatie nee, maar wel wat meer openheid binnen de relatie. Dus gewoon niet te moeilijk doen als er een keer iets gebeurt, maar ook niet andere relaties ernaast onderhouden.... Het gaat om ons. Wij twee zijn prioriteit 1. Als één van ons een grens aangeeft, wordt daar ook meteen gehoor aan gegeven. Bv heeft m'n vriend nu gezegd dat ik niets meer mag doen totdat hij ook een ervaring met een vrouw heeft. Oftewel... zo indrukwekkend gaat het er bij ons dus niet aan toetot zover iig. Hij zegt dan wel: "Niet dat jij je eraan houdt, maar ik geef toch die grens maar aan." Geen kei harde grens dus, maar ik respecteer hem zeker wel. Meer dan hij zelf denkt, denk ik. Ik zoek dus ook geen gevarenzones meer op (bv ff geen mdma op feestjes en nu heb ik dus weer geleerd dat lsd met een vriend ook geen goed plan is).
Dat lijkt me goed, om er niet te licht over te denken.Ja daar ben ik dus ontzettend benieuwd naar.... Hoe dat voor mij zou zijn. Heb wel vertrouwen in ons, omdat we al zo lang samen zijn en over all gezien goed op elkaar aansluiten. We zijn ook beiden gevoelig, respectvol en trouw. Ik zou bv niet ff stiekem iets achter zijn rug om doen en als ik het toch zou doen, zou ik me er super rot over voelen en ervoor zorgen dat het niet nog eens gebeurt.
Ja, kun je nagaan...en dan heb ik dus nog zo'n gemakkelijke relatie. Kun je nagaan
![:wink:]()
Mooi gezegd!!Ik denk dat het heel normaal is dat je ratio/intellect zo kan verschillen van je gevoel. Zijn genoeg voorbeelden te noemen waarbij je het één denkt en het ander voelt (en soms nog weer wat anders doet). Heel menselijk. Uiteindelijk gaat het erom dat je als mens doet wat goed voelt voor jóú ongeacht wat een ander daar van vindt, of dat nou monogaam is of non-monogaam maakt dan niks uit. Zeker als je de behoefte niet hebt om nog dingen met anderen te doen, dan brengt het je verder ook niets om je relatie te openen. Ik snap dan ook dat je liever niet wil dat je partner die behoefte wel zou hebben. Is dat wel zo, dan kan dat inderdaad best ingewikkeld zijn.
Zeker weten wat je wil, en dat ook communiceren naar de ander, is sowieso heel belangrijk. Als je niet van elkaar weet welke verlangens, grenzen en gevoelens er spelen, wordt het denk ik heel moeilijk om een niet-monogame relatie te laten slagen. Het is soms eindeloos praten over wat je wil, waar je naar verlangt, wat je fantasieën zijn, welke grenzen je hebt, welke afspraken je maakt, of je de huidige afspraken wil herzien, etc etc. Die gesprekken vinden bij mij soms zelfs op vooraf afgesproken tijden plaats; dat voelt soms heel klinisch en niet-organisch, maar is naar mijn idee wel heel belangrijk om zeker te weten dat je op één lijn ligt. Ik zie soms ook wel mensen met een open relatie waarbij die communicatie/openheid volledig ontbreekt en het eerder een "opvulling" is dan een aanvulling en dan kan het inderdaad mis gaan.
Daarnaast denk ik dat heel veel mensen ook bewust (willen) kiezen voor één partner omdat het een gevoel van veiligheid en zekerheid met zich meebrengt. Relaties kunnen al complex genoeg zijn, laat staan als er anderen in het spel komen. Dat vergt nog meer werk en kan een zekere mate van onzekerheid met zich meebrengen.
Altijd goed om eerlijk te zijn en jouw gevoel daarin is niet minder valide omdat andere mensen het wel mooi vinden. Het is al heel wat dat je ook kunt zeggen dat het waarschijnlijk voortkomt uit je eigen projectie.
Voor mij voelt het eigenlijk niet als iets wat ik toelaat of waar ik toestemming voor geef . Het komt bij mij voort uit verschillende diepgewortelde overtuigingen.
Allereerst de overtuiging dat mensen hun geluk en verlangens achterna moeten gaan en dat ik daarin nooit een belemmering zou willen zijn voor een ander. En andersom wil ik me ook niet belemmerd voelen door een ander om datzelfde te doen. Als ik een bepaalde klik voel met een persoon, hetzij intellectueel, emotioneel, seksueel, spiritueel, dan zou ik het heel jammer vinden als ik die klik niet verder kan onderzoeken of uitdiepen. Het brengt me namelijk heel veel om verschillende soorten relaties met mensen aan te kunnen gaan zonder dat ik me daarin beperkt hoef te voelen omdat ik al andere relaties heb. Datzelfde gun ik mijn relaties ook.
Daarnaast heb ik de overtuiging dat mensen niet perfect zijn en ook niet perfect hoeven zijn. Ik zal nooit één partner vinden met wie ik 100% overeenkom en die 100% in mijn verlangens en behoeftes kan voorzien, maar dat hoeft ook niet. Daarom werkt het voor mij heel goed om relaties met anderen aan te kunnen gaan. Elke relatie geeft weer een andere dynamiek, houdt me een andere spiegel voor, en leert me daarom nog meer over mezelf. Het feit dat ik ook niet perfect hoef te zijn voor de ander, zorgt bij mij ook voor een gevoel van opluchting.
Tot slot werd ik als kind al verliefd op meerdere personen tegelijk: man, vrouw, het maakte allemaal niet uit. Maar als kind wordt je geleerd dat dat niet hoort en dat je moet kiezen wie je "leuker" vindt. Maar dat was precies het probleem: ik kón niet kiezen. Ik vond ze echt even leuk. Mijn vorige relaties zijn helaas juist stukgelopen, omdat ik dacht dat ik moest kiezen. Het heeft dan ook best wel lang geduurd voordat ik dat wat ik geleerd had als kind kon loslaten en kon inzien dat het ook iets heel moois kan zijn als je van meerdere mensen op die manier kunt houden en alle betrokken daar hetzelfde over denken. Het is bij mij nooit zo geweest dat ik minder van iemand hield of minder verliefd was op iemand, omdat ik ook bepaalde gevoelens (seksueel, intellectueel, emotioneel of spiritueel) had voor een ander. Het was altijd én-én en nooit of-of. Liefde kan voor mij niet opraken. Het wordt juist alleen maar groter als ik het met meer mensen deel.
Overigens is dit natuurlijk allemaal heel persoonlijk. Wat iemand ook kiest: monogaam, swingen, open relatie, polyamorie: doe wat goed voelt voor jou en je partner(s) dan kan het nooit verkeerd zijn ❤️
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."