#1
Hallo DF'ers!
Ik heb rondom afgelopen kerst voor de eerste keer truffels gedaan met een groep vrienden. Een heerlijke ervaring die precies was waar ik naar zocht, dus ik deel hem graag ook met jullie. Gezien het andere tijdsbesef dat je hebt tijdens trippen zal ik geen tijden toevoegen, gezien die toch niet kloppen![:grin:]()
Hopelijk geniet je van dit (enigzins lange) report, fijne dag nog!
We hebben met zijn 12en afgesproken bij mijn maatje thuis, die vandaag en morgen home alone is. Perfect om te gaan trippen. We hebben 2 tripsitters, die zelf nog nooit hebben getript maar in onze ogen uitstekende tripsitters zullen vormen. Voor de rest is dit ook de eerste keer.
Ik verdeel de truffels met een weegschaal en pass aan iedereen door. We gaan voor 7.5g p.p. "Dragons Dynamite" (achteraf blijkt dat ik een stukkie hoger dan dat zat)
Nadat we de truffels opgesmikkeld hebben, chillen we een beetje op de bank met wat Youtube en wachten we tot het inkickt.
Na ongeveer een uur beginnen mijn handen te tintelen, voor mij altijd een teken dat drugs aan het inwerken zijn. Ik sta op om te kijken wat ik nog meer merk maar voel verder nog niks. Dan kijk ik de gang in; De gang lijkt oneindig in te zoomen terwijl de rest in mijn zichtveld een soort bokeh effect krijgt. Ik vertel aan mijn vrienden wat ik zie en er wordt mij verteld dat het Pseudo is. "Echt niet", denk ik bij mezelf en ik kijk verder rond. Er begint van alles te golven, van de planten tot de muren en de kastdeuren. Erg indrukwekkend. Ik merk dit op aan mn maatje die naast me zit en hij luistert aandachtig.
Ik sta op en praat met mijn vrienden over wat ik allemaal zie en voel, zij merken nog niks en vinden het gek dat ik al wat voel. Ik bedenk bij mezelf; "De laatste dosis heb ik niet afgewogen, ervan uitgaand dat dat de verkopers precies 11g per bakje hebben verkocht, ik heb mogelijk meer op dan de rest!"
Ik ga lekker verder met het genieten van mijn trip en kletsen met mn vrienden. Alles om me heen is kleurrijk en golft, een prachtig fenomeen. Ik voel me heerlijk.
De planten die in de kamer staan bewegen vrolijk mee op de muziek die aan staat (DnB) en ik ga heerlijk op het dansen.
We gaan vervolgens chillen in de donkere kamer met een spacelamp met een lekker rustig muziekje aan. De visuele effecten die ik zie zijn prachtig. Vele versterkte kleuren die in prachtige patronen in elkaar draaien. Ik heb het met mijn vrienden over wat ik allemaal zie, ik merk op dat ik het graag heb over wat ik en anderen ervaren en voelen op het moment. Mijn empatische vermogen is merkbaar versterkt. Mijn vrienden merken helaas niet erg veel van de truffels, duidelijk een te lage dosis. Ze voelen zich allemaal wel een beetje gek. Ik praat met mijn vrienden terwijl we chillen op het bed, en 1 van mijn vrienden verteld me dat hij het laatst met anderen er over had wat voor een top gozer hij me vond. Ik voelde mezelf heerlijk hierdoor, extreem zalig gevoel versterkt waarschijnlijk door de truffels.
Terwijl ik praat met mijn vrienden merk ik op dat hun gezichten er anders uit zien. Al hun ogen zijn zwart, ik kan hun ogen niet zien. Dit is vreemd maar maakt me niet bang, ik vind het wel interessant. Ook hun huidskleur lijkt veranderd, maar ik kan het nog niet helemaal plaatsen. Ik kijk naar de maat die links van me zit en kijk naar zijn gezicht terwijl hij met zijn vriendin praat, plots veranderd zijn gezicht naar een soort geit/duivel-achtig gezicht. Dit is heel vloeiend en soort schimachtig, en fascineerd me. Het is namelijk geen kwaadaardig gezicht, ook omdat ik weet dat het mijn vriend is. Ik kan ook nog steeds zijn gewone gezicht zien als ik me er op focus. Ik vertel dit aan niemand, omdat ik niet voor eventuele bad trips of slechte gedachtegangen wil zorgen (ookal ben ik eigenlijk de enige die visueel tript). Ik praat even met hem en het "geiten-gezicht" komt af- en aan weer terug. Erg indrukwekkend. De ogen van iedereen zijn bij iedereen soms compleet donker en soms kan ik ze weer normaal zien.
Daarna kijk naar mijn eigen huid, hij golft en mijn vleeskleur is erg versterkt, dan komen er opeens golvende geel/groen/paars tinten over mijn huid heen, ik kijk gefascineerd naar mijn handen. Het gezicht/de huid van mijn maatjes die naast me zitten hebben hetzelfde effect, het doet me denken aan de Star PowerUp van Mario.
Er komen 2 vrienden de kamer ingestormd die beneden hard-techno aan het luisteren waren. Dit was erg overdonderend gezien we in een hele rustige vibe boven zaten. Het verschil in energie tussen onze kamer en de 2 vrienden die binnen kwamen was heel duidelijk merkbaar, het voelde alsof ik de energie die zij meebrachten kon voelen en kon zien. Ik schrok en vertelde ze dat ze rustig aan moesten doen. Dit deden ze ook gelijk. Het is grappig om te merken hoe goed ik energie kan voelen/ervaren.
Ik loop rustig mee met hun naar beneden en merk dat het donker begint te worden. Plots springt er een vriend de hoek om die "HEY!" zegt. Ik deins achteruit vanwege de plotselinge bak energie die mijn neus in knalt, ik zeg hem dat ik schrok en hij niet te druk in mijn gezicht moet doen. Hij respecteert dit gelijk. Ik kijk naar de "plant" aan het einde van de gang, dit zijn kale takken in een vaas, die door elkaar kruisen, ze zijn compleet pik-zwart. Het voelt alsof ik nog nooit zo iets zwarts heb gezien. De takken bewegen en kruisen elkaar, het lijkt net een soort spinnenweb. Het ziet er een beetje griezelig uit, maar ik ben er niet bang van. Het valt me op dat freaky/duistere dingen me eigenlijk totaal niet bang maken en me eigenlijk meer fascineren.
We besluiten naar buiten te gaan. Ik loop alvast naar de voordeur op de begane grond, het is daar pikke-donker. Maar ik wandel er goed gemutst heen. Ik sta alleen in het complete donker en hoor de vrolijke stemmen van mijn vrienden. Ik merk dat ik compleet geen angst heb voor het donker, terwijl ik dat normaal wel altijd een beetje heb. Ik vind het best leuk zo! Een vriend komt ook naar beneden gewandeld en ik vertel hem hier over; "Normaal associeer je duister met "slecht" en "angst", maar dat is eigenlijk helemaal niet zo, op zichzelf is duister niet slecht! Er zijn wel veel slechte dingen die in het duister gebeuren, maar op zich staat het duister daar los van. Duister is eigenlijk ook best mooi! Nu staan we gezellig samen in het mooie duister!" Ik en mijn maatje moesten lachen om wat ik zei.
We gingen naar buiten en het voelde alsof ik in een nieuwe dimensie stapte, er speelden kinderen op straat en zij voelden in eerste instantie aan als nieuwe/vreemde wezens. Ik vond het leuk dat ze er waren want ze waren erg vrolijk aan het spelen. Ik loop met mijn vrienden naar een afgezonderde plek en ga daar stoepkrijten. We tekenen/krabbelen allemaal maar wat op de grond, alles wat in ons op komt. We lopen langs een speeltuin en 1 van mijn maten ziet een zeer strak gesnoeide struik en zegt: "Wat een mooie struik is dat! Ik noem hem Mohammed." Wij gaan allemaal stuk om wat hij zegt en zijn het met hem eens. Dat is Mohammed. Ik vind planten een naam geven een leuk idee en kijk om me heen, er staat een mooie boom met pikzwarte takken (alle takken die tegen de lucht afsteken zijn pikzwart) en de naam "Peter" komt in me op. Geen idee waarom. Ik zeg tegen mijn maat: "Dat is Peter" en hij zegt "Ga eens naar Peter toe dan".
Ik knuffel Peter en de vriend vraagt aan me: "Leeft Peter?" Ik geef aan dat ik even een moment alleen nodig heb om dat te bepalen, en loop na 2 minuten geknuffeld te hebben met Peter naar mijn maat toe: "Peter leeft, maar dat kan ik niet voelen, bij jou als mens kan ik waarnemen dat je leeft doordat ik je kan zien, horen en voelen bewegen. Bij Peter kan ik dat niet. Toch leeft hij omdat hij een plant is" We vinden dit allebei een mooie conclusie en lopen door.
We komen aan in het bos langs de snelweg, weer in een mooi duister. Ik heb het met mijn vrienden over hoe veel banden met anderen uit maken voor jou als persoon, en hoe je eigenlijk 0 geeft om iemand met wie je geen band hebt. Ik schetste een grimmig beeld: "Alle lichten van de auto's die we voorbij zien vliegen zijn allemaal mensen met hun eigen levens, maar voor ons zouden ze net zo goed dood kunnen zijn en nog zou het geen verschil voor ons maken, omdat we geen band met ze hebben."
Een vriend merkt op dat we eigenlijk ook allemaal het hoofdpersoon in ons eigen verhaal zijn, en wij van elkaar allemaal bij-karakters zijn.
De gesprekken gaan erg diep en dit is heel goed te merken.
Tijdens het teruglopen zonder ik mezelf af samen met een vriend en heb het over zijn ouders en de problemen die ze hebben (gehad). Een uiterst goed gesprek wat de vrij nieuwe band tussen mij en hem zeer versterkt. De manier waarop we met elkaar spreken is alsof we elkaar al jaren kennen.
De visuals beginnen af te nemen. Waar ik voorheen de hele wereld zag bewegen, golft alles nu nog een beetje. Ik vraag naar de tijd, er is pas 4 uur voorbij gegaan. Het voelt alsof ik al een halve dag bezig ben met trippen. Mijn vrienden hebben dit ook. Ookal hadden zij geen/weinig visuals gehad, hebben zij wel de kettingen van hun gedachtes af kunnen gooien.
We zijn terug thuis en we hebben allemaal behoorlijke honger. Lekker pizzatje dr in knallen.
Mijn maten willen nog smoken omdat ze de ervaring lichtelijk teleurstellend vonden wegens het ontbreken van extreme visuals, mijn kop staat er totaal niet naar, ik moet eerst even alles verwerken.
Mijn vrienden merken op dat hun wiet-high erg onrustig is en niet perse prettig. Er was ook een beetje amnesia in de grinder beland dus dat had hielp waarschijnlijk ook niet.
We gaan rond 22:00 richting bedje toe, we zijn allemaal erg moe. Ik zet een chille ambient playlist op en val zo'n 2 uur later in slaap, ik was te intens aan het genieten van mijn playlist.
REVIEW:
Een 10/10 ervaring, het was meer dan ik hoopte dat het zou zijn, op een zeer positieve manier. Ik heb wijze lessen uit mijn gesprekken kunnen halen, extreem mooie visuals ervaren en genoten van de body-high. Ik denk dat ik de volgende keer gewoon weer een 10 of 11gr dosis neem. Ik ga komende zaterdag met een vriend samen trippen, en heb er al weer helemaal zin in.
Hopelijk heb je genoten van deze lap tekst,
Groetjes,
Glorytripper![:sunface:]()
Ik heb rondom afgelopen kerst voor de eerste keer truffels gedaan met een groep vrienden. Een heerlijke ervaring die precies was waar ik naar zocht, dus ik deel hem graag ook met jullie. Gezien het andere tijdsbesef dat je hebt tijdens trippen zal ik geen tijden toevoegen, gezien die toch niet kloppen
Hopelijk geniet je van dit (enigzins lange) report, fijne dag nog!
We hebben met zijn 12en afgesproken bij mijn maatje thuis, die vandaag en morgen home alone is. Perfect om te gaan trippen. We hebben 2 tripsitters, die zelf nog nooit hebben getript maar in onze ogen uitstekende tripsitters zullen vormen. Voor de rest is dit ook de eerste keer.
Ik verdeel de truffels met een weegschaal en pass aan iedereen door. We gaan voor 7.5g p.p. "Dragons Dynamite" (achteraf blijkt dat ik een stukkie hoger dan dat zat)
Nadat we de truffels opgesmikkeld hebben, chillen we een beetje op de bank met wat Youtube en wachten we tot het inkickt.
Na ongeveer een uur beginnen mijn handen te tintelen, voor mij altijd een teken dat drugs aan het inwerken zijn. Ik sta op om te kijken wat ik nog meer merk maar voel verder nog niks. Dan kijk ik de gang in; De gang lijkt oneindig in te zoomen terwijl de rest in mijn zichtveld een soort bokeh effect krijgt. Ik vertel aan mijn vrienden wat ik zie en er wordt mij verteld dat het Pseudo is. "Echt niet", denk ik bij mezelf en ik kijk verder rond. Er begint van alles te golven, van de planten tot de muren en de kastdeuren. Erg indrukwekkend. Ik merk dit op aan mn maatje die naast me zit en hij luistert aandachtig.
Ik sta op en praat met mijn vrienden over wat ik allemaal zie en voel, zij merken nog niks en vinden het gek dat ik al wat voel. Ik bedenk bij mezelf; "De laatste dosis heb ik niet afgewogen, ervan uitgaand dat dat de verkopers precies 11g per bakje hebben verkocht, ik heb mogelijk meer op dan de rest!"
Ik ga lekker verder met het genieten van mijn trip en kletsen met mn vrienden. Alles om me heen is kleurrijk en golft, een prachtig fenomeen. Ik voel me heerlijk.
De planten die in de kamer staan bewegen vrolijk mee op de muziek die aan staat (DnB) en ik ga heerlijk op het dansen.
We gaan vervolgens chillen in de donkere kamer met een spacelamp met een lekker rustig muziekje aan. De visuele effecten die ik zie zijn prachtig. Vele versterkte kleuren die in prachtige patronen in elkaar draaien. Ik heb het met mijn vrienden over wat ik allemaal zie, ik merk op dat ik het graag heb over wat ik en anderen ervaren en voelen op het moment. Mijn empatische vermogen is merkbaar versterkt. Mijn vrienden merken helaas niet erg veel van de truffels, duidelijk een te lage dosis. Ze voelen zich allemaal wel een beetje gek. Ik praat met mijn vrienden terwijl we chillen op het bed, en 1 van mijn vrienden verteld me dat hij het laatst met anderen er over had wat voor een top gozer hij me vond. Ik voelde mezelf heerlijk hierdoor, extreem zalig gevoel versterkt waarschijnlijk door de truffels.
Terwijl ik praat met mijn vrienden merk ik op dat hun gezichten er anders uit zien. Al hun ogen zijn zwart, ik kan hun ogen niet zien. Dit is vreemd maar maakt me niet bang, ik vind het wel interessant. Ook hun huidskleur lijkt veranderd, maar ik kan het nog niet helemaal plaatsen. Ik kijk naar de maat die links van me zit en kijk naar zijn gezicht terwijl hij met zijn vriendin praat, plots veranderd zijn gezicht naar een soort geit/duivel-achtig gezicht. Dit is heel vloeiend en soort schimachtig, en fascineerd me. Het is namelijk geen kwaadaardig gezicht, ook omdat ik weet dat het mijn vriend is. Ik kan ook nog steeds zijn gewone gezicht zien als ik me er op focus. Ik vertel dit aan niemand, omdat ik niet voor eventuele bad trips of slechte gedachtegangen wil zorgen (ookal ben ik eigenlijk de enige die visueel tript). Ik praat even met hem en het "geiten-gezicht" komt af- en aan weer terug. Erg indrukwekkend. De ogen van iedereen zijn bij iedereen soms compleet donker en soms kan ik ze weer normaal zien.
Daarna kijk naar mijn eigen huid, hij golft en mijn vleeskleur is erg versterkt, dan komen er opeens golvende geel/groen/paars tinten over mijn huid heen, ik kijk gefascineerd naar mijn handen. Het gezicht/de huid van mijn maatjes die naast me zitten hebben hetzelfde effect, het doet me denken aan de Star PowerUp van Mario.
Er komen 2 vrienden de kamer ingestormd die beneden hard-techno aan het luisteren waren. Dit was erg overdonderend gezien we in een hele rustige vibe boven zaten. Het verschil in energie tussen onze kamer en de 2 vrienden die binnen kwamen was heel duidelijk merkbaar, het voelde alsof ik de energie die zij meebrachten kon voelen en kon zien. Ik schrok en vertelde ze dat ze rustig aan moesten doen. Dit deden ze ook gelijk. Het is grappig om te merken hoe goed ik energie kan voelen/ervaren.
Ik loop rustig mee met hun naar beneden en merk dat het donker begint te worden. Plots springt er een vriend de hoek om die "HEY!" zegt. Ik deins achteruit vanwege de plotselinge bak energie die mijn neus in knalt, ik zeg hem dat ik schrok en hij niet te druk in mijn gezicht moet doen. Hij respecteert dit gelijk. Ik kijk naar de "plant" aan het einde van de gang, dit zijn kale takken in een vaas, die door elkaar kruisen, ze zijn compleet pik-zwart. Het voelt alsof ik nog nooit zo iets zwarts heb gezien. De takken bewegen en kruisen elkaar, het lijkt net een soort spinnenweb. Het ziet er een beetje griezelig uit, maar ik ben er niet bang van. Het valt me op dat freaky/duistere dingen me eigenlijk totaal niet bang maken en me eigenlijk meer fascineren.
We besluiten naar buiten te gaan. Ik loop alvast naar de voordeur op de begane grond, het is daar pikke-donker. Maar ik wandel er goed gemutst heen. Ik sta alleen in het complete donker en hoor de vrolijke stemmen van mijn vrienden. Ik merk dat ik compleet geen angst heb voor het donker, terwijl ik dat normaal wel altijd een beetje heb. Ik vind het best leuk zo! Een vriend komt ook naar beneden gewandeld en ik vertel hem hier over; "Normaal associeer je duister met "slecht" en "angst", maar dat is eigenlijk helemaal niet zo, op zichzelf is duister niet slecht! Er zijn wel veel slechte dingen die in het duister gebeuren, maar op zich staat het duister daar los van. Duister is eigenlijk ook best mooi! Nu staan we gezellig samen in het mooie duister!" Ik en mijn maatje moesten lachen om wat ik zei.
We gingen naar buiten en het voelde alsof ik in een nieuwe dimensie stapte, er speelden kinderen op straat en zij voelden in eerste instantie aan als nieuwe/vreemde wezens. Ik vond het leuk dat ze er waren want ze waren erg vrolijk aan het spelen. Ik loop met mijn vrienden naar een afgezonderde plek en ga daar stoepkrijten. We tekenen/krabbelen allemaal maar wat op de grond, alles wat in ons op komt. We lopen langs een speeltuin en 1 van mijn maten ziet een zeer strak gesnoeide struik en zegt: "Wat een mooie struik is dat! Ik noem hem Mohammed." Wij gaan allemaal stuk om wat hij zegt en zijn het met hem eens. Dat is Mohammed. Ik vind planten een naam geven een leuk idee en kijk om me heen, er staat een mooie boom met pikzwarte takken (alle takken die tegen de lucht afsteken zijn pikzwart) en de naam "Peter" komt in me op. Geen idee waarom. Ik zeg tegen mijn maat: "Dat is Peter" en hij zegt "Ga eens naar Peter toe dan".
Ik knuffel Peter en de vriend vraagt aan me: "Leeft Peter?" Ik geef aan dat ik even een moment alleen nodig heb om dat te bepalen, en loop na 2 minuten geknuffeld te hebben met Peter naar mijn maat toe: "Peter leeft, maar dat kan ik niet voelen, bij jou als mens kan ik waarnemen dat je leeft doordat ik je kan zien, horen en voelen bewegen. Bij Peter kan ik dat niet. Toch leeft hij omdat hij een plant is" We vinden dit allebei een mooie conclusie en lopen door.
We komen aan in het bos langs de snelweg, weer in een mooi duister. Ik heb het met mijn vrienden over hoe veel banden met anderen uit maken voor jou als persoon, en hoe je eigenlijk 0 geeft om iemand met wie je geen band hebt. Ik schetste een grimmig beeld: "Alle lichten van de auto's die we voorbij zien vliegen zijn allemaal mensen met hun eigen levens, maar voor ons zouden ze net zo goed dood kunnen zijn en nog zou het geen verschil voor ons maken, omdat we geen band met ze hebben."
Een vriend merkt op dat we eigenlijk ook allemaal het hoofdpersoon in ons eigen verhaal zijn, en wij van elkaar allemaal bij-karakters zijn.
De gesprekken gaan erg diep en dit is heel goed te merken.
Tijdens het teruglopen zonder ik mezelf af samen met een vriend en heb het over zijn ouders en de problemen die ze hebben (gehad). Een uiterst goed gesprek wat de vrij nieuwe band tussen mij en hem zeer versterkt. De manier waarop we met elkaar spreken is alsof we elkaar al jaren kennen.
De visuals beginnen af te nemen. Waar ik voorheen de hele wereld zag bewegen, golft alles nu nog een beetje. Ik vraag naar de tijd, er is pas 4 uur voorbij gegaan. Het voelt alsof ik al een halve dag bezig ben met trippen. Mijn vrienden hebben dit ook. Ookal hadden zij geen/weinig visuals gehad, hebben zij wel de kettingen van hun gedachtes af kunnen gooien.
We zijn terug thuis en we hebben allemaal behoorlijke honger. Lekker pizzatje dr in knallen.
Mijn maten willen nog smoken omdat ze de ervaring lichtelijk teleurstellend vonden wegens het ontbreken van extreme visuals, mijn kop staat er totaal niet naar, ik moet eerst even alles verwerken.
Mijn vrienden merken op dat hun wiet-high erg onrustig is en niet perse prettig. Er was ook een beetje amnesia in de grinder beland dus dat had hielp waarschijnlijk ook niet.
We gaan rond 22:00 richting bedje toe, we zijn allemaal erg moe. Ik zet een chille ambient playlist op en val zo'n 2 uur later in slaap, ik was te intens aan het genieten van mijn playlist.
REVIEW:
Een 10/10 ervaring, het was meer dan ik hoopte dat het zou zijn, op een zeer positieve manier. Ik heb wijze lessen uit mijn gesprekken kunnen halen, extreem mooie visuals ervaren en genoten van de body-high. Ik denk dat ik de volgende keer gewoon weer een 10 of 11gr dosis neem. Ik ga komende zaterdag met een vriend samen trippen, en heb er al weer helemaal zin in.
Hopelijk heb je genoten van deze lap tekst,
Groetjes,
Glorytripper