Mijn eerste keer lsd, een bijzonder prettige ervaring!

Wat tof om dit - na zoveel jaar - weer terug te lezen ❤️

Wow, schitterend report! Een kat en een Nintendo met Mario zouden voor mij ook genoeg zijn geweest (: Had je trouwens geen drang om naar buiten te gaan? Dat heb ik namelijk altijd als ik binnen trip.

Datum: Vorige week zaterdag, 16/02/2008

De drug: lsd, 1 zegel, type: Shiva

Lokatie: Thuis

Wie: Ik, Tyler en Rambo

Ik had al een aantal eerdere pogingen gedaan met lsd, maar telkens nam ik dan te weinig om het echt goed te voelen, omdat ik altijd wat bang was voor lsd. Echter, de laatste tijd steeds meer positieve verhalen gehoord en gelezen hier op het forum. Mijn angst was omgeslagen naar nieuwsgierigheid en ik voelde me nu dan toch mentaal sterk genoeg om het aan te kunnen.

Ik had me van te voren goed voorbereid: nog wat extra informatie gelezen over de werking en de woonkamer tripvriendelijk gemaakt met gekleurde lampjes, blacklight, kaarsjes en wierrook. Ook had ik voor een voorraad verse sapjes en fruit gezorgd die ik op de tafel had uitgestald. In de computer had ik alvast de juiste muziek voorgeselecteerd. Tyler had de televisie naar de woonkamer gebracht en we kozen wat dvd's die ons leuk leken om te kijken tijdens het trippen. We kwamen uit op de Japanse animatiefilm Spirited Away en al onze films van Tim Burton: Corps Bride, Nightmare befor Christmas, Edward Scissorhands en Charlie and the Chocolatefactory. Ook had Tyler mijn oude supernintendo uit de kast gevist. We hadden eerder op paddo's daar al leuke ervaringen mee gehad, dus het leek ons met lsd ook het proberen waard. Ik was wat mij betreft helemaal klaar voor mijn reis met "Alice"! Het was nu alleen nog wachten op onze vriend Rambo die wij speciaal voor deze gelegenheid hadden uitgenodigd (hij heeft ook al wat meer ervaring met lsd dan wij).

Toen Rambo gearriveerd was, kon het dan eindelijk gaan beginnen. Ik voelde me wat nerveus toen ik het eerste halve zegeltje op mijn tong legde, maar het was geen negatieve spanning. Ik had er helemaal zin in, voelde kriebeltjes in mijn buik, was in een vrolijke stemming en ontzettend nieuwsgierig naar wat er komen zou. Dit was om 21:40 uur. We besloten gelijk de supernintendo aan te sluiten om te gaan spelen en zo de trip op te laten komen. We begonnen met Mario Kart.

Ondertussen keek ik wel steeds ongeduldig op de klok, want het duurde naar mijn idee inmiddels al best lang en ik leek nog steeds niet echt iets te voelen. Na een uur voelde ik me lichtelijk een beetje "anders" dan normaal, maar verder nog niks visueels. Tyler en Rambo hadden precies hetzelfde. Op internet ging ik nog eens zoeken naar de inwerkingsduur en ik las daar dat het meestal na twintig minuten tot drie kwartier op komt zetten, maar dat het ook wel eens twee uur kan duren! Ik besloot het nog maar even aan te kijken dus, maar een half uur verder voelde ik nog steeds geen verschil. Ik vond dat we nu wel lang genoeg gewacht hadden en dat we de andere halve zegel dan ook maar gewoon moesten nemen. Het was nou al 23:15u geweest en ik was zo ongeduldig als wat!

Toen ik de tweede halve zegel in mijn mond had gedaan, er net zolang op had gesabbeld tot ie uiteen viel en de rest had doorgeslikt, voelde ik eigenlijk direct de trip opkomen. Waarschijnlijk was dit toch nog wel het effect van het eerste halfje en even voelde ik een lichte ongerustheid. Degene van wie ik ze had, zei me dat ze vrij sterk waren en dat ik het voor een eerste keer het beste bij een halve kon houden en nu had ik even het dubbele van dat advies op.
Die ongerustheid verdween echter snel weer, want de wereld waarin ik me nu bevond was eigenlijk veels te mooi om ongerust over te zijn. Alle kleuren in mijn huiskamer waren zo intens opeens en slokten me als het ware op. Ik voelde me een worden met de moleculen van deze kleuren en was zelf ook een deel geworden van deze schoonheid. Een golf van gelukzaligheid had me in zijn greep genomen en liet me nu niet meer los. Ook Tyler en Rambo gaven aan dat hun trip nu toch echt wel begonnen was.

Het racen met Mario Kart was ook een stuk moeilijker geworden, dus we besloten een wat minder "snel" spelletje - Super Mario World - uit te proberen. Dat ging iets beter, maar we bakten er nog steeds niet zo heel veel van. Ik vond het wel ontzettend leuk om te spelen, was weer even helemaal veertien. We speelden ook een bewaard spel waar ik ooit, waarschijnlijk nog in mijn tienerjaren, eens aan begonnen was en wat ik om een of andere reden nooit meer had afgemaakt. Uiteraard ook niet wetende dat ik het veertien jaar later, tijdens mijn eerste lsd trip, weer verder zou gaan spelen...
Het waren de laatste paar stappen voor Bowser - de grote eindbaas - maar blijkbaar vond ik het destijds niet belangrijk meer om het af te maken. Misschien door de komst van een nieuw spel, of gewoon omdat ik het eerder al zo vaak had uitgespeeld en er dus simpelweg op uit was uitgekeken? Ik kon het me nu in ieder geval echt totaal niet meer herinneren.
De gedachte dat ik nu iets aan het voortzetten was waar ik zo lang geleden ooit eens aan begonnen was, intrigeerde me. Ik kreeg er een apart gevoel bij toen ik even in vogelvlucht op de afgelopen veertien jaar terugblikte en besefte hoeveel anders ik zelf en mijn leven nu zijn vergeleken met toen. Ik was ondertussen van een pubermeisje uitgegroeid tot een zelfstandige vrouw van eind twintig, maar voor dat spelletje was de tijd gewoon stil blijven staan. Dat was nog exact op hetzelfde punt als waar ik destijds gestopt was met spelen en was daarbij onveranderd gebleven. Al die jaren stond deze data bewaard op een chip in een plastick schijfje, wachtend totdat iemand er weer mee verder zou gaan. Dat moment vond nu plaats en ik vond dit een bijzonder idee.

Tyler en Rambo probeerden intussen verder te komen in het spel, maar de lsd maakte het ze niet makelijk. Het was wel behoorlijk lollig om te doen en ze vermaakten zich net als ik prima hiermee. Hoewel de computerspellen van tegenwoordig vele malen mooier en complexer zijn, vond ik de graphics van dit spel en de simpele Mario figuurtjes nu ook erg mooi en prettig om naar te kijken. Het straalde iets liefs uit en uiteraard hier ook een verscheidenheid aan felle kleurtjes die haast het beeldscherm uit leken te knallen. Ik vond het werkelijk prachtig!





Ik zei op een gegeven moment tegen Tyler en Rambo hoe gek iemand eigenlijk wel niet moet zijn om twee Italiaanse loodgieters als superheld neer te zetten en die dan vervolgens een prinses uit een kasteel moeten bevrijden van een grote boze schildpad met spikes op zijn schild. Op weg naar de prinses, moeten ze de hele tijd paddestoelen eten die extra kracht geven en kom je de vaagste monstertjes tegen. Zo iemand moet toch ook wel eens getript hebben alvorens je op zulke gedachtes komt leek mij. Dit bezorgde ons een ontiegelijke lachkick die lang aanhield. De tranen liepen letterlijk over mijn gezicht van het lachen. Vanaf dat moment kwamen tijdens het spelen zulke lachkicks om de haverklap weer opzetten. Voornamelijk omdat we er zo weinig van bakten en met elkaar dan de "tactieken" voor een beter spelresultaat gingen bespreken. Ik ben een beetje vergeten wat die tactieken precies waren, maar we verzonnen ze uiteraard gewoon ter plekke met veel dure en Oudhollandsche woorden. Het was in iedergeval grappig genoeg voor ons om nonstop in een deuk te liggen, ik dacht af en toe echt dat ik er in stikte. Heerlijk! Het deed me weer even goed beseffen hoe fijn lachen is en dat het gezond is, ook al kreeg ik er inmiddels ook goed buikpijn van! We hebben deze combinatie van Mario Bros spelen en het continue krijgen van de slappe lach nog best lang volgehouden. Ten minste, voor mijn gevoel, want ik was mijn tijdsbesef eigenlijk helemaal kwijt.

Op een gegeven moment had ik het wel een beetje met die Nintendo gehad en viel mijn aandacht op mijn twee katten. Ik vind katten altijd al hele mooie dieren, maar hoe ik ze nu zag sloeg werkelijk alles. Beeldschoon, alsof er een soort paars/blauwe gloed over ze heen lag. Ik aaide ze en had het idee alsof ze het konden voelen dat ik aan het trippen was. Ze houden sowieso al van knuffelen, maar het leek alsof ze er nu extra van genoten en meer geaaid wilden worden dan normaal. De aanraking met hun zachte vacht voelde heel intens. Het was ook alsof ik iedere haar op hun vacht los kon zien van de rest. Er zat zo'n volmaakt en perfect patroon in, het klopte gewoon precies en maakte mijn katten in mijn ogen de meest perfecte wezens van de natuur. Ik heb heel lang op de grond gezeten en geknuffeld met ze totdat ze er toch een keer genoeg van kregen. Zo'n intieme ervaring met mijn beestjes had ik nog nooit eerder gehad!

Ik ging weer bij Tyler en Rambo op de bank zitten en we vonden het tijd voor een film. We besloten te beginnen met Spirited Away. Dit is normaal echt een hele mooie film, maar hij is ook wel wat aan de vreemde kant. Voor ons een beetje te vreemd, want we snapten er echt totaal geen bal van. Ook de Japanse taal die in de film gesproken werd, werkte niet bevordelijk. Ondertiteling lezen was namelijk lastig, want de letters kronkelden telkens in elkaar over. Die ondertitels vond ik eigenlijk ook maar heel storend en lelijk. Tevens vond ik de tekenstijl van deze animatiefilm niet prettig om naar te kijken. In combinatie met die Japanse tekenfilmstemmetjes werd het een beetje een te bizar geheel, ik voelde er geen goede vibe bij en Tyler en Rambo dachten er net zo over. Dit was wel weer even een aanleiding voor onze zoveelste lachkick en toen we daar klaar mee waren, besloten we dat Corpsbride vast beter bij ons zou vallen.

Hierin bleken we gelijk te hebben. Dit was tenminste ook gewoon in het Engels, zodat we die lelijke ondertiteling ook niet in het beeld nodig hadden. Ik heb tijdens deze film eigenlijk totaal niet de verhaallijn gevolgd, omdat ik helemaal in beslag werd genomen door het kleurenpalet van deze film. De film wordt onterecht vaak als animatiefilm bestempeld, maar daar is niets van waar, want het zijn toch echt poppen gemaakt van een soort klei. Terwijl ik me lekker mee liet slepen door het feest van kleurtjes en de aangename vormgeving, genoot ik van het feit dat de mensen die deze "poppenkast" tot stand hebben gebracht dat ook duidelijk met heel veel passie, perfectie en liefde voor hun vak hebben gedaan. Dit klopte, dit was een meesterwerk, dit tripreport is bijdeze ook een ode aan Tim Burton! Want ook Nightmare befor Christmas riep bij mij daarna dezelfde gevoelens op.
Edward Scissorhands en Charlie and the Chocolatefactory hebben Tyler en ik pas op zondag middag/avond met z'n tweetjes gekeken. De echte trip was toen grotendeels wel verdwenen, het zien van knallende, intense kleuren heeft echter bij mij wel de hele zondag nog aangehouden en was ook bij deze twee films een waar genot om naar te kijken. De films van Tim Burton zijn echt perfect om op te trippen en ik ben blij dat wij dat van te voren ook al zo ingeschat hadden!

Tijdens het film kijken, ben ik ook een aantal keer afgedwaald naar het leven dat ik leid en mijn omgeving. Ik dacht aan twee hele goede vrienden (twee broers van elkaar) die ik al meer dan twintig jaar ken en waar ik eigenlijk nog tot twee jaar geleden wekelijks contact mee had. Zij waren echt mijn allerbeste vrienden en ik dacht dat het voor altijd zo zou blijven. Sinds mijn relatie met Tyler is dat contact wel wat minder geworden, maar dat is ook wel een beetje logisch. Echter, het laatste half jaar zie ik ze eigenlijk steeds meer uit mijn leven wegglippen en ik lijk het ook niet meer tegen te kunnen houden. Dit heeft ook te maken met mijn ex-beste vriendin die altijd een beetje jaloers leek te zijn op mijn relatie met deze twee broers en er alles aan deed om er ook tussen te komen. Zij heeft me ook al meerdere keren met bepaalde dingen diep gekwetst en bij de laatste keer, heb ik definitief een einde aan de vriendschap gemaakt. Iets waar ik nog steeds achter sta. De twee broers heeft ze op zo'n manier ingepakt, die willen maar al te graag haar vriend blijven. Ik kan ze ook moeilijk verbieden om met haar om te gaan, maar ik heb ze natuurlijk wel duidelijk verteld waarom ik die vriendin niet meer wil zien. Ze vinden het terecht dat ik kwaad en gekwetst ben, maar omdat zij zelf geen problemen met haar hebben, gaan ze nog steeds met haar om. Dat is blijkbaar hun keuze, daar ga ik ook niets aan proberen te veranderen. Zoals eerder vermeld is het dus zo dat door mijn relatie met Tyler het contact sowieso al iets minder was geworden. De ex-beste vriendin heeft van deze gelegenheid gebruikgemaakt en inmiddels min of meer mijn plek ingenomen. Ze trekt vrijwel altijd met hun op. Het gevolg hiervan is dat ik deze twee vrienden dus ook nauwelijks nog zie en we totaal verschillende levens zijn gaan leiden.....
Normaal gesproken had ik deze lsd trip ook zeker in het gezelschap van deze twee oude vrienden willen doen, had er ook nog even aan gedacht om ze uit te nodigen, maar inmiddels zijn we zo van elkaar aan het vervreemden dat het me eerder pijnlijk dan leuk leek om ze erbij te hebben. Ik schrok toen heel erg van deze gedachte, werd er zelfs een beetje verdrietig van en zette het gauw weer opzij.
Ik begon er tijdens het trippen nogmaals aan terug te denken, maar van een schrikgevoel of verdriet was nu geen sprake. Ik kon nu juist heel rationeel, alsof ik er van een afstandje naar keek, de hele situatie nog eens opnieuw analiseren en kwam tot allemaal nieuwe inzichten met betrekking tot deze drie mensen die, toch nog niet zo heel lang geleden, een groot deel van mijn leven innamen. Een gevoel van complete rust had als het ware twee warme armen om mij heengeslagen en voor het eerst kon ik de situatie accepteren die in mijn vriendenkring was ontstaan. Ik werd me er van bewust dat mijn twee allerbeste jeugdvrienden tot mijn verleden beginnen te horen, dat er het laatste jaar eigenlijk ook wel weer nieuwe vriendschappen zijn ontstaan en had hier nu echt voor het eerst helemaal vrede mee, ik kon het loslaten en een plek geven. Dit gevoel is na het trippen ook zo gebleven en betekent heel veel voor me.

Toen ik hier weer uitkwam wilde ik het direct aan Tyler en Rambo verwoorden, maar hoewel mijn gedachtes en inzichten vlak daarvoor nog zo helder waren, leek er nu opeens een wirwar van chaos in mijn hoofd te ontstaan. Ik kon alleen tegen ze zeggen dat ik tijdens mijn "afwezigheid" de wereld en mijn leven beter ben gaan snappen en dat ik het accepteer zoals het is. Tijdens mijn moment van inzichten had ik een beetje het gevoel gehad dat mijn trip wat in sterkte begon af te nemen, maar ik zat er nu weer duidelijk helemaal in en liet me gelijk weer meeslepen in de kleurenpracht van Tim Burton.

Toen kwamen mijn twee katjes weer in mijn blikveld en vond ik een paar langwerpige witte dingen op de grond die ik gebruikte als speelgoed voor ze. Die middag was er namelijk een pakketje met de post gekomen en daar zaten van die "omsnoeringsbanden omheen":



Die witte dingen kwamen dus nog van dat pakketje en de twee katjes waren direct geinteresserd in hun nieuwe speeltje. Ik bewoog ze razendsnel heen en weer en freakte eigenlijk net zo erg als de katten op dit tafereel. Terwijl ze hun poten uitsloegen, kreeg ik zin om met ze mee te doen en voelde ik me alsof ik zelf ook een kat was. De katjes waren echt door het dolle heen en ik begreep ze volledig. Doordat ik vlak bij het blacklight zat, waren de witte dingen ook vel lichtblauw opgelicht en zag het eruit alsof er bliksem uit mijn handen kwam. Ik was wederom weer getuige van een prachtig schouwspel, dat ik ook nog eens zelf veroorzaakte en waar mijn beestjes net zo van genoten als ik. Ik heb geen idee hoe lang ik zo heb gezeten, maar ik vermaakte me opperbest hiermee en voor mijn gevoel lijkt het iets van drie kwartier. Ik wilde nog langer doorgaan, maar ik kreeg een lamme arm, maar volgens mij heb ik nog nooit zo lang achter elkaar met een kat gespeeld.

Toen besloot ik dat ik wat van het fruit wilde proeven en het smaakte heerlijk. Vooral de frambozen gingen er wel in. Ik had ook pruimen gehaald, maar die waren heel zuur. Ik begreep de definitie zuurpruim nu ook een stuk beter en er was weer ruimte voor een aantal lachkicks achter elkaar. Sowieso het woord "pruim" vonden we al raar genoeg en was voor ons een aanleiding om over in een deuk te liggen, maar het vrouwelijk geslachtsdeel wordt in de platte volksmond ook wel eens aangeduid als pruim en ook daar konden we nog lekker een tijd goed op door grappen. En hoe kwam ik er eigenlijk uberhaupt op om pruimen te kopen? Ik koop die dingen normaal namelijk echt NOOIT en deze waren ook werkelijk niet te pruimen. Ook deze opmerking zorgde er voor om flink door te blijven stikken in deze lachkick. Hoewel deze pruimen dus geen succes waren in de vorm tripfruit, een succes voor de lachspieren waren ze zeker wel!

Ik had ook twee soorten sapjes gehaald:





De kiwisap was een waar genot om te drinken en vind ik normaal gesproken ook al heerlijk, maar door de lsd leek ik het nog veel beter te kunnen proeven. Die aardbeiensap van Sisi viel alleen genadeloos door de mand. Niet vies, maar het had duidelijk iets chemisch. Op het pak stond met koeienletters hoe gezond het wel niet was, maar daar kon ik niks van proeven. Omstebeurt namen we nu steeds slokjes om het verschil te kunnen definieren en hadden we iets weg van een soort consumentenpanel. Lachkick nummero zoveel! Tyler merkte op dat die aardbei op dat pak eigenlijk ook verschrikkelijk lelijk was, hoe verzin je het om zoiets op je produkt te zetten? Deze vraag konden wij alleen maar met nog een volgende lachkick beantwoorden........

De trip heeft uiteindelijk van 23:30 tot zeker 08:00 uur goed doorgewerkt en was bij mij nog steeds op de achtergrond tot in de avonduren. Er is een hele hoop gebeurd in die tijd en volgens mij kan er ik er nog wel een halve roman over schrijven, maar dit zijn de dingen die me het meest helder zijn bijgebleven en die ik als de hoogtepunten zie.
Om 06:00 uur kwam er ook nog onverwacht een vriend op bezoek die geen lsd op had, maar op de speed een feestje achter de rug had en nog even een plekje zocht om wat te afteren. Hoewel onze trip toen nog stevig verder ging, vind ik het wel een goed moment om mijn report hierbij te eindigen, aangezien vanaf dat moment een "outsider" de originele tripsetting "verbreekt". We hebben ons niet aan hem geergerd ofzo en ons fijn nog twee uur verder vermaakt, maar de trip kreeg wel meteen een andere vibe!

Om 08:00 vond ik het mooi geweest en gingen onze vrienden naar huis. Ik wilde de laatste uren van de trip/uitwerking graag nog met Tyler alleen zijn. Ik voelde me ook ontzettend leeg, moe en hongerig, maar ook heel voldaan. Ik was ook onder de indruk van de lange werkingstijd en besefte dat dit veel energie van me had gekost.

Dit was absoluut voor herhaling vatbaar! (Die herhaling kwam sneller dan gepland en was afgelopen zaterdag al tijdens de meeting. Was weer heel anders, maar wederom een succes! Toen wel bij een halve zegel gebleven....).

Bedankt voor het lezen van mijn reisverhaal!

Marla[/list]

Beste Marla Tyler Rambo de katjes en Mario,

Fenomenaal !!!

Ik moet het nog 2 x lezen voor een goede comment maar voor nu ff dit:

Als je haast hebt ..... rol 1 zegel ( aangepast na commentaar van de illekale peukenstoker) op in een capsule breng deze zachtjes zonder glijmiddel rectaalnaar binnen. Ik beloof je !! binnen 9-15 minuten zit je in the Galaxy ...
Black lights ... das het enige wat hier zwaar ontbreekt in mijn trippaleisje.

En zoek je 'oude' vrienden op maak contact en leg ze uit dat je ze wilt zien.
Stuur het na het eerste contact aan op een gezamelijke tripsessie.
Dingen moet je ook uitvoeren als je je zo diep ervaart.

LSD kan genezen ...

Bedankt voor de tijd en moeite die je in dit verslag hebt gestopt het is nu voor eeuwig, ik vraag me af of de politie ook mee lacht. Ik heb hard gelachen om bepaalde passages.

Keep up the spirit, build up the dosis.

Bonie Tamponie.

ik ben nog niet verder gekomen dan het stukje over de nintendo, maar het deed me denken aan mijn laatste LSD trip toen moest ik toevallig aan mijn oude nintendo denken en de mario spelletjes en hoe simpel dat nog was vergeleken met nu.

ik ga mijn oudje terugvragen aan mijn ex, wil het ook nog eens spelen en het oude gevoel en sfeer terughalen van toen!

ik lees later je report wel helemaal, t ziet er veelbelovend uit

Mooi lang verhaal zeg. Goed geschreven!


Nog een vraagje: ik heb afgelopen zondag ook voor het eerst LSD gedaan; een halve shiva. Had jij ook zo'n last van die krampen/spanning in je nek en in je gezicht? Dit maakte het voor mij namelijk wel een stuk minder aangenaam.

Alternative4 zei:

Mooi lang verhaal zeg. Goed geschreven!


Nog een vraagje: ik heb afgelopen zondag ook voor het eerst LSD gedaan; een halve shiva. Had jij ook zo'n last van die krampen/spanning in je nek en in je gezicht? Dit maakte het voor mij namelijk wel een stuk minder aangenaam.

Klik om te vergroten...

Nee, geen last van gehad, mijn lichaam was juist compleet ontspannen! Kramp krijg ik alleen van pep....

Laura is geen kleuter meer .... die heeft haar zwemdiploma C .....

nou ja misschien heb je wel gelijk !!!

eigenlijk zeker weten, ik zal het ff aanpassen ok ? illegale peukestoker ...

Lau ?? doe er maar 1 dan ...

lysergine25 zei:

Beste Marla Tyler Rambo de katjes en Mario,

Fenomenaal !!!

Ik moet het nog 2 x lezen voor een goede comment maar voor nu ff dit:

Als je haast hebt ..... rol 2-3 zegels op in een capsule breng deze zachtjes zonder glijmiddel rectaalnaar binnen. Ik beloof je !!

Klik om te vergroten...

Wat is dit nou voor rare reactie. Ze heeft net haar eerste trip gehad en jij raadt haar meteen maar 2-3 zegels rectaal aan?

Ontopic: wat een mooi report Laura! Lekker uitgebreid en veel details. De humor en vrolijkheid uit de trip heb je echt goed omgezet in digitale lettertjes!

Moge jullie nog veel mooie trips en liefde met elkaar beleven!

Zeer aangenaam om te lezen. Klinkt als een leuke trip ook. Well done