Methamphetamine: the disappointing, the bad and the dirty

Mindless zei:

Niet beter de gootsteen of wc?

Klik om te vergroten...

• het verslavingspotentieel: psychologische afhankelijk treedt zeer snel op bij deze drugs, vanwege de zeer intense euforie die er doorgaans bij ervaren wordt. Bij diacetylmorfine gaat een mentale afhankelijkheid bijna zeer vaak gepaard met een fysieke afhankelijkheid. Er is geen sprake van een vergelijkbare fysieke afhankelijkheid bij stimulantia, waaronder dus basecocaïne en methamfetamine.
• de acute toxiciteit: van basecocaïne en methamfetamine is bekend dat deze middelen bij gemiddelde doseringen al cardiotoxisch en neurotoxisch kunnen zijn. Er is geen sprake van een gelijkaardige acute toxiciteit bij (zuivere) diacetylmorfine.
• relatief hoog psychoserisico (bij basecocaïne en methamfetamine): ben te lui om dit helemaal uit te schrijven, dus als je hier meer over wil weten, moet je het even zelf opzoeken.

• Inhalatie (bij verdampen/roken): hier wordt de voorkeur aan gegeven als een zeer snel en overweldigend euforisch effect gewenst zijn.
• Intraveneus: hier wordt de voorkeur aan gegeven als een zeer snel en overweldigend euforisch effect gewenst is, wat langer aanhoudt dan bij inhalatie. Deze toediening wordt doorgaans als het meest intens (en dus als het meest verslavend) ervaren. Bij intraveneuze en rectale administratiemethodes is de dosis:effect-ratio het meest voordelig.
• Oraal: hier wordt de voorkeur aan gegeven als een geleidelijke inwerking en een lang doorwerkend effect gewenst zijn. Bij orale inname houdt het effect van methamfetamine langer aan dan alle andere methodes.
• Nasaal: ik weet niet waarom over het algemeen de voorkeur naar deze methode uit zou gaan bij methamfetamine. Als je hier een antwoord op hebt, laat het maar weten.
• Rectaal: hier wordt de voorkeur aan gegeven als een relatief snelle opkomst en een lang doorwerkend effect gewenst zijn. Bij intraveneuze en rectale administratiemethodes is de dosis:effect-ratio het meest voordelig.

• Ik slik dagelijks 40mg lisdexamfetamine, 400mg quetiapine en 150mg venlafaxine en dit heeft ongetwijfeld het effect dat ik ervaren heb sterk beïnvloed (de lisdexamfetamine in ieder geval sowieso, aangezien ik dit al maanden dagelijks gebruik en ik dus een basistolerantie heb, vanwege kruistolerantie).
• De methamfetamine is niet getest, dus eigenlijk kan ik feitelijk niets zeggen over hoe sterk het was, of het vervuild was en of het überhaupt methamfetamine was. O.b.v. de informatie die ik heb acht ik de kans heel groot dat het wel degelijk methamfetamine was (die niet vervuild is met iets gevaarlijks), maar over hoe puur het daadwerkelijk was durf ik niets te zeggen. Dat het methamfetamine was van lage kwaliteit, omdat het heel erg aangelengd zou zijn geweest, of dat ik simpelweg extreem onderschat heb hoe erg mijn tolerantie het ware effect onderdrukt heeft en ik daarom zelfs na 130mg nasaal het effect nauwelijks kon onderscheiden van 40mg lisdexamfetamine, zijn voor mij even plausibele scenario's. Mogelijk is het zelfs een combinatie van beide. Ik heb echt geen idee.
• Ik heb van tevoren 1g Phenibut genomen, omdat ik bij stimulanten, die ik voor het eerst probeer, altijd best wel bang ben voor hartkloppingen of andere onaangename sensaties in mijn lichaam en ik met Phenibut erbij me beter zou kunnen ontspannen.

1. Ik had geprobeerd me voldoende in te lezen over methamfetamine.
2. Ik heb stil gestaan bij waarom ik methamfetamine wilde proberen, wat mijn verwachtingen waren en wat ik voor effect ik eruit wilde halen.
3. Ik heb van tevoren gekozen hoe ik de methamfetamine zou administreren, namelijk nasaal. De reden dat ik ervoor gekozen heb om de methamfetamine eerst te snuiven, is omdat het me niet verstandig leek om meteen voor een methode te kiezen die erom bekend staat dat mensen bij dergelijke administratie al snel mentaal verslaafd eraan raken (zoals bij inhalatie en injectie). Daarnaast had ik niet per se behoefte om direct zo hard te gaan en deed ik de aanname dat methamfetamine bij nasaalgebruik al wezenlijk anders en veel intenser zou zijn dan ((lis)dex)amfetamine, wat ik eigenlijk wel voldoende vond als een eerste ervaring met methamfetamine.
4. Ik had een plan gemaakt m.b.t. de dosering en de tijdsspan van mijn gebruik:
   1. Eerst heel laag doseren, om te checken hoe sterk het effect daarbij is i.c.m. 40mg lisdexamfetamine.
   2. Dosis ophogen, op een verantwoorde manier, tot het gewenste effect bereikt is en daarna niet meer bijnemen. Uitzondering: er is een dosis bereikt waarbij de effecten totaal niet prettig zijn; in dat geval stop ik per direct met bijnemen en eindigt de drugsessie daar.
      1. Gewenst effect behaald? Dan gaat de methamfetamine weer terug in mijn drugsdoosje en komt die er pas weer uit als ik ooit weer eens zin in heb en er een dusdanig lange tijd tussen gezeten heeft, dat ik 100% zeker ben dat ik na mijn eerste gebruik niet mentaal verslaafd geraakt ben eraan.
      2. Gewenst effect niet behaald? Mocht ik het opnieuw willen proberen, dan moet ik hier minstens 2 weken tussen houden.
5. Ik heb heel lang stilgestaan bij de gevaren die methamfetamine met zich meebrengt en hoe ik (onvermijdelijke) schade zoveel mogelijk zou kunnen beperken, binnen de grenzen van mijn geplande methamfetaminegebruik.
6. Aangezien ik bij lisdexamfetamine al veel moeite ervaar met voldoende eten en drinken, had ik met mezelf afgesproken dat ik regelmatig (en voor mijn doen enorm vaak; ik heb een restrictieve eetstoornis) wat moest eten en drinken.

• Niet euforischer dan lisdexamfetamine: ik had gedacht dat ik mogelijk bij 20-40mg wel al iets zou voelen en anders sowieso bij 60mg, maar zelfs bij uiteindelijk 130mg in totaal was het effect haast niet te onderscheiden van lisdexamfetamine. Dat vind ik erg vreemd, aangezien 130mg toch best een stevige dosis is. Het effect was echt totaal niet zo euforisch als ik had verwacht en dit vond ik echt heel teleurstellend. Ik was gewoon heel wakker en m'n brein stond heel erg aan, maar dit gevoel was totaal niet uniek. Ik kan het denk ik het best vergelijken met hoe ik me zou voelen als ik drie keer op een dag 40mg lisdexamfetamine zou slikken i.p.v. eenmaal daags.
• Totaal geen zin in seks met mijn vriend: ik had verwacht dat ik heel erg zin zou krijgen in seks, maar mijn behoefte aan seks was echt niet bestaand. Ik vond het echt veel leuker om gewoon een gesprek met hem te hebben en hij (ook voor het eerst aan de methamfetamine) ervaarde dit ook heel lang zo.
• Verhoogde eetlust: lisdexamfetamine remt mijn eetlust enorm, dus ik dacht dat het bij methamfetamine al helemaal niet-bestaand zou zijn, maar niets was minder waar. Ik had regelmatig zin in eten, bovenop de momenten dat ik van mezelf moest eten, omdat ik het idee had dat ik anders veel te weinig binnen zou krijgen.

• Extreem sterke praatdrang: de afgelopen tijd ben ik niet erg sociaal geweest, aangezien ik veel meer plezier haal uit dingen (en dieren) dan uit mensen, ook al zijn er zeker wel mensen in mijn leven waar ik graag mee praat. Door de methamfetamine heb ik ontzettend lang gebeld met een oud-huisgenoot van mij, die ik al een lange tijd niet meer gesproken had, en ik heb een heel erg goed en lang gesprek met haar gehad. Ik was oprecht vergeten dat ik eigenlijk best wel veel goede gesprekken met haar gehad heb en werd er tijdens mijn gebruik dus weer aan herinnerd. Ze komt ook binnenkort bij me langs en dat vind ik erg leuk. Ook heb ik heel lang met mijn vriend gepraat, echt een goede 8 à 9 uur aan een stuk door of zo, en dat heb ik als zeer leuk en waardevol ervaren.
• Extreem soepele communicatie: van mezelf ben ik al best wel welbespraakt en vind ik het ook best makkelijk om mijn gedachten onder woorden te krijgen, maar aan de methamfetamine ging dat naar mijn idee zelfs nog sneller en soepeler. Het lukte me heel makkelijk om aan één stuk door te blijven praten, zonder dat ik moest nadenken over hoe ik gedachten het best onder woorden kon brengen. Met alleen mijn medicatie gebeurt het vaak genoeg dat ik soms even opnieuw begin, omdat ik de draad even kwijt raak of omdat ik een betere manier bedacht had om iets te verwoorden, dus dat dit niet het geval was bij methamfetamine heb ik als een enorm aangenaam effect ervaren. Dit is dan ook mijn favoriete effect van de methamfetamine geweest.

• Extreem vaak moeten poepen en hierdoor, op een gegeven moment, constant honger en buikpijn hebben: dit was niet vanaf het begin al zo. Ik denk dat ik na ongeveer 4 á 5 uur ineens enorm vaak naar de wc begon te gaan en ik vervolgens steeds meer honger en buikpijn begon te krijgen. Ik was voor mijn doen al super veel aan het eten en drinken, maar omdat ik na consumptie nog geen half uur tot een uur later alweer alles wat ik ervoor gegeten had uitpoepte, had ik bijna constant honger en buikpijn. Op een gegeven moment ben ik ook gewoon de tel kwijt geraakt van hoe vaak ik naar de wc gegaan ben. Ik gok dat het tussen de 9 tot 13 toiletbezoeken zat in 16 uur tijd.
• Niet kunnen boeren: hierdoor had ik heel vaak een drukkend gevoel op mijn borst en dit was enorm irritant.

Zweevteev zei:

Terug in de kast met deze shit.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Niet beter de gootsteen of wc?

Klik om te vergroten...

Zweevteev zei:

Ik heb vandaag mijn 40mg lisdexamfetamine niet genomen om opnieuw testen of ik nu wel iets zou voelen van de methamfetamine als ik het zou roken. Heb er voor mijn gevoel iets van 60mg ingegooid en ik voel n i e t s, echt letterlijk niets, niet eens het gevoel van dat heel mijn lichaam lichter voelde toen ik het de eerste keer gerookt had.

Deze hele methamfetamine-ervaring is de grootste anticlimax ooit geweest. Had nooit verwacht dat ik hier zo gedesillusioneerd over zou zijn.

Terug in de kast met deze shit.

Klik om te vergroten...

Zweevteev zei:

Ik heb vandaag mijn 40mg lisdexamfetamine niet genomen om opnieuw testen of ik nu wel iets zou voelen van de methamfetamine als ik het zou roken. Heb er voor mijn gevoel iets van 60mg ingegooid en ik voel n i e t s, echt letterlijk niets, niet eens het gevoel van dat heel mijn lichaam lichter voelde toen ik het de eerste keer gerookt had.

Deze hele methamfetamine-ervaring is de grootste anticlimax ooit geweest. Had nooit verwacht dat ik hier zo gedesillusioneerd over zou zijn.

Terug in de kast met deze shit.

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Ik vind het wel altijd grappig dat die Amerikaanse drug scare stories hier in Nederland kennelijk zo goed werken. Echt erg vind ik dat ook niet. Ik bedoel, het lijkt me een goed plan om nooit methamfetamine te nemen. Wel grappig dat de reden dan is omdat Amerikaanse anti-drugs campagnes hier een wat andere context hebben.

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Veel mensen hebben ook Breaking Bad gezien

Klik om te vergroten...

Mindless zei:

Veel mensen hebben ook Breaking Bad gezien

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Het punt van methamfetamine is inderdaad dat we in Nederland eigenlijk alleen de klassieke drug scare stories horen vanuit de VS. Je weet wel, met van die voor- en na-plaatjes en allerlei horrorverhalen erbij. Maar methamfetamine is best vergelijkbaar met amfetamine; gewone speed. Meth heeft iets meer affiniteit voor serotonine, de bio-beschikbaarheid is iets hoger, en methamfetamine wordt gemetaboliseerd tot amfetamine, waardoor methamfetamine wat langer blijft doorwerken. Die verschillen zijn vooral merkbaar in lage tot middelhoge doseringen. Zo komt 30 milligram meth (oraal) ongeveer overeen met 60 milligram amfetamine (oraal). Maar als je hogere doses neemt worden de verschillen steeds kleiner.

Klik om te vergroten...

Zweevteev zei:

hoe schadelijk methamfetamine is en wat het mensen doet; dat het effect kennelijk zó onweerstaanbaar is dat het 't waard is om jezelf compleet te verwaarlozen.

Klik om te vergroten...

How Addiction Affects Women

Tiffany opens up about how past trauma affected her life and fueled her ongoing struggle with addiction.

video.vice.com

Neo-Shulginist zei:

Ja maar dit is dus het nare van die drug scare campaigns. Verslaving ontstaat meestal door trauma, en het wordt versterkt door de omgeving. Het gaat dus eigenlijk om mensen die zorg nodig hebben en een ondersteunende omgeving. Maar van het drugsbeleid wordt een politiek machtsmiddel gemaakt om subculturen mee te onderdrukken. Dus daarom wordt benadrukt hoe het je eigen schuld is als er problemen door drugs ontstaan ('had je ze maar niet moeten gebruiken'), en als je het wel gebruikt, dan geeft ons dat de legitimiteit om enerzijds je leven kapot te maken, en anderzijds mensen die je drugsgebruik mogelijk maken te bestrijden. Dat soort symboliek zit ook in de meth scare campaign: 'meth, not even once' (of anders....).

Het beeld wordt dus verspreid dat de drug gewoon puur slecht is en er een soort chemische haakjes zijn die je brein zo triggeren dat je daarna een soort willoze zombie wordt. Mogelijk wordt tegenwoordig daarom ook zo vaak van 'zombie drug' gesproken (bijvoorbeeld in het geval van alfa-pvp, bij synthetische cannabinoïden, bij MDPHP, en nu recenter bij xylazine). Dit is het beeld wat mensen (moeten) hebben van drugs. Dat ze je wil overnemen en je daarna de controle verlies. Dat laatste hoor je mensen ook altijd oplepelen als argument waarom ze geen drugs gebruiken: 'ik wil de controle niet verliezen' (terwijl ze wel alcohol drinken en dat nou juist bij uitstek een middel is waarbij je controle over je gedrag verliest).

Het diepcynische van dit verhaal is dus dat de meest kwetsbare mensen in de samenleving hierdoor niet de hulp krijgen die ze nodig hebben. Ga een keer praten met die verslaafden, en het wordt ineens een stuk logischer waarom ze doen wat ze doen. Als voorbeeld daarvan gebruik ik meestal deze video:

How Addiction Affects Women

Tiffany opens up about how past trauma affected her life and fueled her ongoing struggle with addiction.

video.vice.com

Klik om te vergroten...

Neo-Shulginist zei:

Dat allemaal gezegd hebbende is methamfetamine wel een van de meest verslavende drugs die bestaat. Zeker als je het rookt of injecteert is de mentale koppeling tussen gebruiken en een euforische roes bijna absoluut. Dat soort koppelingen raken letterlijk in je brein ingebrand. Omdat methamfetamine ook nog eens neurotoxisch is, wordt een deel van het brein (de mesolimbische route) beschadigd wat betrokken is bij lange termijnplanning, emotie-regulatie en beloning van gedrag. Het gevolg is dat je steeds meer last krijgt van zucht, en dat het steeds lastiger wordt om daar nog 'nee' tegen te zeggen. In die zin ontstaat er dan wel een soort controleverlies. Sterker nog, meer en vaker gebruiken dan je van plan was is een kenmerk van verslaving in de DSM V. Het punt is meer dat zoiets sluipenderwijs ontstaat. En wat dat betreft zijn die drug scare campaigns ook nog een groot risico. Want eerst denk je 'oei, ik moet echt geen meth doen want dat is levensgevaarlijk', en daarna ontdek je dat die waarschuwingen onderdeel zijn van een leugenachtige politieke campagne die poogt een machtsmiddel op te leggen aan de samenleving, waarna je natuurlijk niks meer van die waarschuwingen gelooft, maar daardoor kun je drugs zoals meth weer gaan onderschatten, omdat je denkt dat je het allemaal beter weet en het allemaal niet zo schadelijk is.

Bij langdurig en heftig gebruik kunnen de hersenbeschadigingen ook allerlei psychologische problemen veroorzaken. Zo kunnen mensen last krijgen van emotie-regulatie stoornissen. Met name woede-uitbarstingen en agressie kunnen daardoor vaker voorkomen. Ook kunnen mensen psychotisch raken van methamfetamine, enerzijds door het lange slaaptekort, maar anderzijds ook door het effect van methamfetamine op het brein (voornamelijk het samenspel van dopamine en serotonine, en dan tolerantie voor die neurotransmitters na heftige stimulatie). Verder kun je last krijgen van angststoornissen, concentratiestoornissen, geheugenproblemen, bruxisme, staar, de Ziekte van Parkinson, impotentie en hart- en vaatproblemen.

Klik om te vergroten...