#1
Hey allemaal 
Welkom bij mijn eerste tripreport. Deze heb ik nog nooit in zo veel details met iemand gedeeld.
Op het moment van schrijven ben in op een punt in mijn leven waar het best goed gaat. Maar ik kon afgelopen nacht niet slapen. Mijn hoofd was aan het racen en wilde mijn eerste indrukwekkende badtrip graag delen met de wereld.
Ik hoor graag wat jullie hiervan vinden. Ook qua schrijfstijl. Wellicht dat ik nog meer, ook superleuke trips zal delen![:wink:]()
Basic context informatie:
Jaar: 2014
Leeftijd: 18 (m)
Woonde net een aantal maanden op mezelf. Studentenstad. In een kamer van +- 12 m2.
De trip was in het Weekend
Dit was volgens mij m'n tweede psychedelica trip. Ik weet het niet meer zeker.
Truffels - 1 zakje (15gr) van waarschijnlijk de op dat moment sterkste truffels
In dat zelfde jaar, een aantal maanden later, heb ik de diagnose PDD-NOS gekregen. Wat inmiddels onder autisme specturm stoornis (ASS) valt.
TL;DR:
Jongen van 18 (m) die een soort van vanuit paranoia doodervaring had. Vervolgens wat mensen heeft getraumatiseerd. Een aantal uur in de cel heeft doorgebracht en vervolgens een taxirit van de politie naar huis kreeg.
START VOLLEDIG REPORT:
Mijn kamer was mooi aan het plantsoen ๐ณ. Met uitzicht op water en bomen ๐
Opkomende waves van veranderende perceptie - nice ๐
Muren ademen - zeer nice ๐.
Bomen waren intens mooi om naar te kijken ๐ฒ. De herhalende patronen van de takken, naar de nerven en de lichtelijk doorzichtigheid van de bladeren waren opeens heel zichtbaar ๐. Alles begon te dansen - very cool ๐, super dope ๐ซ
...
De trip begon maar heftiger en heftiger te worden. Zo heftig had ik het eerder nog niet meegemaakt ๐ต
Alle geluiden van voertuigen en mensen in de buurt werden intens ๐๐ฅ
Er kwamen allerlei emoties, gedachtes en interacties van het verleden omhoog ๐ง . Ik werd geconfronteerd met situaties die nooit goed verwerkt zijn ๐
De emoties kwamen zo diep uit mijn lichaam. Van diepe angst ๐ฑ tot aan agressieve frustratie ๐ค
Een oplossing MOEST hier NU voor komen โ
..
In het normale leven was ik op dat moment nog bezig met de opleiding MBO mediaontwikkeling / webdevelopment ๐ป. Iets waar ik een haat liefde relatie mee had โค๏ธโ๐ฉน
Back to the trip.
...
Op dat moment dacht ik, het probleem is mijn laptop ๐ป. Daar ben ik namelijk alle dagen mee bezig. Dus ik maak 'm nu kapot ๐
Ik opende mijn laptop, en met al mijn kracht draaide ik het scherm helemaal de verkeerde kant op ๐ฅ. Met de intentie om de laptop kapot te maken. Tijdens dit moment moest ik ook huilen ๐ข. Iets wat heel zeldzaam was voor die periode in mijn leven.
Ik was nog wel genoeg bij bewustzijn om te kunnen redeneren dat dit geen goede oplossing is ๐ญ. Er was aardig wat schade aan de laptop. Het scharniermechanisme werkte niet meer goed. Het scherm ging nog wel aan
Ik kan mij nog herinneren dat ik op mijn telefoon keek ๐ฑ, en door mijn contactenlijst aan het scrollen was ๐. Waarschijnlijk zocht ik contact ๐ค. Maar dat lukte niet. Ik had niet het gevoel dat ik bij iemand uit die lijst terecht kon ๐ซ. Een gevoel van wanhoop kan ik mij nog herinneren ๐ฐ
De trip werd nog steeds heftiger ๐ต
...
Paranoia kickte in ๐จ
Opeens klonken er geluiden van mensen aan de andere kant van de deur van mijn kamer ๐ช. De betekenis van het gepraat was onduidelijk ๐คท
Maar wat wel duidelijk was, is dat er iets goed mis was โ ๏ธ. Dit had met mij te maken, voelde / dacht ik ๐ค
Ik ging op bed liggen ๐๏ธ. De trip was niet meer houdbaar. Ik was mentaal helemaal opengebroken ๐
De visuals begonnen erg heftig te worden ๐. Alle emoties & interacties met de wereld die ik ooit heb ervaren beleefde ik op hetzelfde moment ๐ซ. Ik kon geen kant meer op. Alles implodeerde ๐ฅ
Toen begon er iets wat ik alleen als magisch kan verwoorden โจ
Opeens was er stilte ๐คซ. Tijd bestond niet meer โณ. Geluid was helemaal verdwenen ๐. Mijn lichaam voelde ik niet meer ๐ง
Als ik probeerde te manoeuvreren leidde dit naar dezelfde plek ๐. Een plek waar alleen maar wit licht was ๐ก
Zo iets sereen had ik nog nooit ervaren ๐๏ธ.
...
De realisatie was er.
...
Ik ben in de hemel โ๏ธ
...
...
...
Mijn gehoor kwam weer langzaam terug ๐. Ook mijn mentale capaciteit kwam weer richting menselijk niveau ๐ง
Echter hoorde ik een ambulance sirene ๐, en stemmen van mijn familieleden ๐จโ๐ฉโ๐งโ๐ฆ. Met een toon van zorgen, schok, ongeloof ๐ง
Ik dacht. Ja dit is het. Ik ben dood gegaan ๐. Dit is hoe het voelt om dood te gaan ๐ชฆ
Mijn zicht kwam langzaam terug ๐๏ธ. Mijn ledematen begon ik weer te voelen โ
Echter voelde ik mij nog steeds geen mens ๐ถ. Inmiddels was het ook donker buiten ๐. Maar de visuele effecten waren nog steeds aanwezig ๐ Het voelde alsof ik in een geestenwereld was ๐ป
Toen was de conclusie ๐ง. Ik ben nu een geest ๐ป. Dus ik kan alles maken wat ik wil ๐. Iets waar ik vaak over heb mogen dromen ๐ญ
...
Ik ging de straat op ๐ถ. Nam helemaal niets mee. Want ja, waarom zou je spullen meenemen als geest ๐ป?
Lopend over de stoep langs het water van het plantsoen liep ik trippend. Ik kan mij nog herinneren dat een stukje lopen wat nog geen paar honderd meter was, voelde als uren โฐ. Het hield maar niet op ๐ฐ๏ธ
Maar goed. Ik ben een geest ๐ป. Die heeft alle tijd โ. Dus ik bleef lekker doorlopen ๐ถ
Toen liep ik tegen een doorgaande weg op. En kwam hier en daar verkeer tegen ๐ด๐ถ. Fietsers, wandelaars.
Ik bleef doorlopen ๐ถ. Tijdens deze tocht kreeg ik bij elk herkenbaar iets wat ik zag een gevoel van positieve nostalgie ๐
In mij kwam omhoog om naar een dorp te gaan ๐๏ธ. De plek waar ik ben opgegroeid ๐ก. Om nog meer van deze positieve nostalgische gevoelens omhoog te halen ๐. En om eens te kijken bij familie, hoe het met hun gaat ๐จโ๐ฉโ๐งโ๐ฆ
Dus ging ik met een doel verder lopen ๐ถ. Naar de plek waar ik ben opgegroeid ๐ก
...
Ik liep door over een hoofdstraat die richting een binnenstad / uitgaansgebied gaat ๐. Hoe dichter ik bij het uitgaansgebied kwam ๐. Hoe meer mensen er op straat waren ๐ซ
Hoe meer mensen ik tegen kwam. Hoe meer een gevoel van paranoia weer omhoog kwam ๐ฐ
Dit kwam tot een hoogtepunt midden in het uitgaansgebied zelf. Ik liep namelijk in chill kleding ๐. Een lelijk shirt die erg lekker zat, en een joggingbroek ๐. Dat valt wel op als je daarmee rondloopt tijdens een uitgaansnacht ๐
Mensen keken mij aan ๐. Maar door het trip effect werd ik hier nog meer paranoia van ๐. Want ik snapte niet waarom. Ik ben toch een geest? ๐ป
Ik bleef doorlopen ๐ถ en mijn gevoel van paranoia wisselde continu af met nostalgie en paranoia ๐ฐ๐
...
Uiteindelijk kwam ik op Centraal Station ๐. Het was middernacht ๐. Het lukte mij maar niet om de juiste trein te vinden ๐. Ik liep naar de indoor wachtruimte van het station ๐๏ธ. In het midden was een bank. Daar ging ik op liggen om even te rusten ๐๏ธ๐ด
Toen kwam er iemand in een felgekleurde overal, die mij vertelde dat ik daar niet mocht slapen ๐ท. Dus ik stond op, en liep rond op het perron ๐ถโโ๏ธ
Tijdens het rondlopen had ik nog sicke trip effecten ๐. Ik zag mensen teleporteren โจ. Maar kon nog steeds niet begrijpen wat er gaande was ๐คฏ
Uiteindelijk kwam er een trein aan op een perron waarvan ik wist dat die trein altijd langs de plek waar ik opgegroeid ben zou gaan ๐. Dus ik stapte in en ging zitten ๐๐ช
Eindelijk lekker rusten ๐. Dat kon ik mij nog goed herinneren ๐. Er gingen gedachtes rond omtrent. "Wat ga ik nu als geest doen met deze zeeรซn van tijd om te verkennen?" ๐๐ฐ๏ธ
Ja je hebt alle tijd. Dus je gaat alle plekken op deze wereld kunnen verkennen ๐. Dit gaf mij een gevoel van vrede โฎ๏ธ
...
Echter, de trip begon af te nemen ๐ด. Ik was nog steeds wazig ๐คช. En in de veronderstelling dat ik een geest was ๐ป
Toen kwam er een gek idee ๐ก. Maar geesten hebben toch geen kleding nodig? Dus ik deed mijn schoenen, broek en onderbroek uit ๐๐๐ฉฒ. Gek genoeg liet ik mijn shirt wel aan
Al snel kwam station van bestemming ๐. Waar ik altijd op en af stapte toen ik nog thuis woonde ๐ก. Daar stapte ik uit de trein ๐. En kon mij nog blikken van andere treinreizigers herinneren die verbaasd waren met wat ze zagen ๐ณ. Een jongen halfnaakt die de trein uitstapt ๐ถ
...
Ik begon mijn tocht voort te zetten richting m'n ouderlijk huis ๐ก. Tot ik een groene auto zag staan die er interessant uit zag. Toen dacht ik, he, gezien ik toch alle tijd heb โณ. Laat ik de auto pakken en een rondje rijden ๐๐จ
Maar natuurlijk was de auto gesloten ๐. Dus ik dacht, aah, sleutels! ๐ Die liggen vast wel binnen. Dus ik probeer de voordeur open te doen ๐ช. Dat lukte ook niet ๐ซ. Potverdorie dacht ik, nou aanbellen dan ๐
Er ging een licht aan ๐ก. Iemand kwam slaperig naar beneden en deed de deur open ๐ด๐ถ. Ik kon geen woord normaal praten en probeerde naar binnen te lopen. Degene die de deur open deed duwde mij naar buiten en gooide de deur dicht ๐ช๐ท
Ik voelde hier niet per se iets bij ๐. En ging weer verder met mijn originele doel ๐. Naar het ouderlijk huis ๐ก
...
Toen liep ik langs een huis waar hoor- en zichtbaar een feestje gaande was ๐๐ . Leuk! dacht ik. Laat ik daar eens gaan kijken ๐
Er was een deur naast de garagedeur die open was ๐ช. Dus ik liep naar binnen ๐ถ. En liep zo langs alle mensen de trap op naar boven ๐. De trip effecten begonnen in golven af te nemen
Wat bleek. In dit huis woont een oud klasgenoot van me ๐ฉโ๐ซ. Zij gaf het feest ๐. Er waren ook heel wat oude klasgenoten aanwezig op dat feestje. Die herkenden mij uiteraard ๐ฒ. En ik hun ook, soort van ๐ . Dit waren klasgenoten van de middelbare school
Dit bracht nog meer verwarring, naast de verwarring van mijn eigen hoofd en de solo truffel trip ๐ต
Een van de jongens sprak mij aan ๐ฃ๏ธ. En stelde vragen โ. Het was hem overduidelijk dat ik helemaal van het padje was ๐ต. Ik kon echter niet praten, want er ging zoveel om in mijn autistische brein ๐คฏ
...
Ze hadden mij naar een bushalte dichtbij geleid. Toen kwamen er meerdere politieauto's aan ๐๐. Die hadden een tijdelijke broek en slippers meegenomen ๐๐ฉด. Want ik had immers geen broek, onderbroek en schoenen aan
Ik stapte de politieauto in ๐. De politie gaf wel een vertrouwd gevoel, gelukkig ๐๐ฎ. Ook hun stelde vragen โ. Maar ik heb volgens mij helemaal niet gesproken tijdens deze rit in de politiewagen ๐
Ze brachten mij naar een cel ๐๐จ. In het politiebureau van de plaats waar ik ben opgegroeid. Ze waren bezig met het uitzoeken waar ik woonde ๐ . Dat wist ik op het moment dat ik in de cel zat niet ๐ค. Ik was op dat moment bezig met verwerken wat ik voorafgaand allemaal had meegemaakt ๐ญ
...
Opeens kwam er een politievrouw ๐จ๐ฉโโ๏ธ. Die met een geborgen toon mijn adres vertelde ๐ก. Ik gaf een bevestigend signaal ๐
Vervolgens werd mij verteld dat ik eerst naar een cel werd gebracht in de stad waar ik woonachtig was ๐๐๏ธ. Ik snapte niet waarom ๐ค. Maar ging daar mee akkoord ๐. Ik vertrouwde de agenten ๐ฎ
Tijdens de rit naar de andere cel ๐, kan mij nog vaag herinneren dat er op een manier met mij gecommuniceerd werd wat het geborgen gevoel versterkte ๐ก๏ธ
...
Eenmaal aankomend in mijn toenmalige woonplaats, werd ik weer de cel in gestopt ๐จ. Toen werd duidelijk waarom โ. Er werd verteld dat voordat ik naar huis kan ๐ , ik onderzocht moest worden door een medisch specialist ๐ฉบ
Na even gewacht te hebben โณ, kwam de specialist eraan ๐ฉบ๐ถ. Die probeerde te achterhalen wat er gebeurd was ๐ค. Op dat moment was ik weer redelijk bij normaal bewustzijn ๐, en kon ik vertellen dat ik een truffel trip had ๐. Er werden metingen gedaan ๐, en nog meer vragen gesteld โ. Maar ik kan mij niet herinneren dat hier iets zinnigs uit mijn mond kwam ๐คท
Ik zou naar huis gebracht worden ๐ ๐. Ze wouden echter wel dat er iemand aanwezig zou zijn die op mij zou kunnen letten ๐งโโ๏ธ. Via de woongegevens hebben ze geprobeerd om mijn huisgenoot te bellen ๐. Maar ja, het was vroeg in de ochtend ๐ . Hij nam niet op ๐ต
...
Toch gingen de agenten mij naar huis brengen ๐๐ . De deur was uiteraard dicht ๐ช๐, en ik kon 'm niet open doen โ. Want ik was een geest ๐ป, en die heeft geen huissleutels nodig ๐
De agenten bonkten op de deur ๐ช๐, met de poging om een huisgenoot wakker te maken ๐๏ธ๐
Ik weet niet hoe lang het duurde, maar uiteindelijk kwam een van de huisgenoten de deur open doen ๐ช. Een agent bracht mij naar mijn kamer ๐ถ๐๏ธ, en de andere agent legde de situatie uit aan mijn huisgenoot ๐ฎ๐ฃ๏ธ
Het exacte gesprek met de agent kon ik mij niet goed herinneren ๐ค. Maar het was iets in de richting dat ze graag wilden dat ik contact op zou nemen met de huisarts ๐๐ฉบ
Ik gaf aan dat te gaan doen ๐, en ging slapen ๐๐ค
Welkom bij mijn eerste tripreport. Deze heb ik nog nooit in zo veel details met iemand gedeeld.
Op het moment van schrijven ben in op een punt in mijn leven waar het best goed gaat. Maar ik kon afgelopen nacht niet slapen. Mijn hoofd was aan het racen en wilde mijn eerste indrukwekkende badtrip graag delen met de wereld.
Ik hoor graag wat jullie hiervan vinden. Ook qua schrijfstijl. Wellicht dat ik nog meer, ook superleuke trips zal delen
Basic context informatie:
Jaar: 2014
Leeftijd: 18 (m)
Woonde net een aantal maanden op mezelf. Studentenstad. In een kamer van +- 12 m2.
De trip was in het Weekend
Dit was volgens mij m'n tweede psychedelica trip. Ik weet het niet meer zeker.
Truffels - 1 zakje (15gr) van waarschijnlijk de op dat moment sterkste truffels
In dat zelfde jaar, een aantal maanden later, heb ik de diagnose PDD-NOS gekregen. Wat inmiddels onder autisme specturm stoornis (ASS) valt.
TL;DR:
Jongen van 18 (m) die een soort van vanuit paranoia doodervaring had. Vervolgens wat mensen heeft getraumatiseerd. Een aantal uur in de cel heeft doorgebracht en vervolgens een taxirit van de politie naar huis kreeg.
START VOLLEDIG REPORT:
Mijn kamer was mooi aan het plantsoen ๐ณ. Met uitzicht op water en bomen ๐
Opkomende waves van veranderende perceptie - nice ๐
Muren ademen - zeer nice ๐.
Bomen waren intens mooi om naar te kijken ๐ฒ. De herhalende patronen van de takken, naar de nerven en de lichtelijk doorzichtigheid van de bladeren waren opeens heel zichtbaar ๐. Alles begon te dansen - very cool ๐, super dope ๐ซ
...
De trip begon maar heftiger en heftiger te worden. Zo heftig had ik het eerder nog niet meegemaakt ๐ต
Alle geluiden van voertuigen en mensen in de buurt werden intens ๐๐ฅ
Er kwamen allerlei emoties, gedachtes en interacties van het verleden omhoog ๐ง . Ik werd geconfronteerd met situaties die nooit goed verwerkt zijn ๐
De emoties kwamen zo diep uit mijn lichaam. Van diepe angst ๐ฑ tot aan agressieve frustratie ๐ค
Een oplossing MOEST hier NU voor komen โ
..
In het normale leven was ik op dat moment nog bezig met de opleiding MBO mediaontwikkeling / webdevelopment ๐ป. Iets waar ik een haat liefde relatie mee had โค๏ธโ๐ฉน
Back to the trip.
...
Op dat moment dacht ik, het probleem is mijn laptop ๐ป. Daar ben ik namelijk alle dagen mee bezig. Dus ik maak 'm nu kapot ๐
Ik opende mijn laptop, en met al mijn kracht draaide ik het scherm helemaal de verkeerde kant op ๐ฅ. Met de intentie om de laptop kapot te maken. Tijdens dit moment moest ik ook huilen ๐ข. Iets wat heel zeldzaam was voor die periode in mijn leven.
Ik was nog wel genoeg bij bewustzijn om te kunnen redeneren dat dit geen goede oplossing is ๐ญ. Er was aardig wat schade aan de laptop. Het scharniermechanisme werkte niet meer goed. Het scherm ging nog wel aan
Ik kan mij nog herinneren dat ik op mijn telefoon keek ๐ฑ, en door mijn contactenlijst aan het scrollen was ๐. Waarschijnlijk zocht ik contact ๐ค. Maar dat lukte niet. Ik had niet het gevoel dat ik bij iemand uit die lijst terecht kon ๐ซ. Een gevoel van wanhoop kan ik mij nog herinneren ๐ฐ
De trip werd nog steeds heftiger ๐ต
...
Paranoia kickte in ๐จ
Opeens klonken er geluiden van mensen aan de andere kant van de deur van mijn kamer ๐ช. De betekenis van het gepraat was onduidelijk ๐คท
Maar wat wel duidelijk was, is dat er iets goed mis was โ ๏ธ. Dit had met mij te maken, voelde / dacht ik ๐ค
Ik ging op bed liggen ๐๏ธ. De trip was niet meer houdbaar. Ik was mentaal helemaal opengebroken ๐
De visuals begonnen erg heftig te worden ๐. Alle emoties & interacties met de wereld die ik ooit heb ervaren beleefde ik op hetzelfde moment ๐ซ. Ik kon geen kant meer op. Alles implodeerde ๐ฅ
Toen begon er iets wat ik alleen als magisch kan verwoorden โจ
Opeens was er stilte ๐คซ. Tijd bestond niet meer โณ. Geluid was helemaal verdwenen ๐. Mijn lichaam voelde ik niet meer ๐ง
Als ik probeerde te manoeuvreren leidde dit naar dezelfde plek ๐. Een plek waar alleen maar wit licht was ๐ก
Zo iets sereen had ik nog nooit ervaren ๐๏ธ.
...
De realisatie was er.
...
Ik ben in de hemel โ๏ธ
...
...
...
Mijn gehoor kwam weer langzaam terug ๐. Ook mijn mentale capaciteit kwam weer richting menselijk niveau ๐ง
Echter hoorde ik een ambulance sirene ๐, en stemmen van mijn familieleden ๐จโ๐ฉโ๐งโ๐ฆ. Met een toon van zorgen, schok, ongeloof ๐ง
Ik dacht. Ja dit is het. Ik ben dood gegaan ๐. Dit is hoe het voelt om dood te gaan ๐ชฆ
Mijn zicht kwam langzaam terug ๐๏ธ. Mijn ledematen begon ik weer te voelen โ
Echter voelde ik mij nog steeds geen mens ๐ถ. Inmiddels was het ook donker buiten ๐. Maar de visuele effecten waren nog steeds aanwezig ๐ Het voelde alsof ik in een geestenwereld was ๐ป
Toen was de conclusie ๐ง. Ik ben nu een geest ๐ป. Dus ik kan alles maken wat ik wil ๐. Iets waar ik vaak over heb mogen dromen ๐ญ
...
Ik ging de straat op ๐ถ. Nam helemaal niets mee. Want ja, waarom zou je spullen meenemen als geest ๐ป?
Lopend over de stoep langs het water van het plantsoen liep ik trippend. Ik kan mij nog herinneren dat een stukje lopen wat nog geen paar honderd meter was, voelde als uren โฐ. Het hield maar niet op ๐ฐ๏ธ
Maar goed. Ik ben een geest ๐ป. Die heeft alle tijd โ. Dus ik bleef lekker doorlopen ๐ถ
Toen liep ik tegen een doorgaande weg op. En kwam hier en daar verkeer tegen ๐ด๐ถ. Fietsers, wandelaars.
Ik bleef doorlopen ๐ถ. Tijdens deze tocht kreeg ik bij elk herkenbaar iets wat ik zag een gevoel van positieve nostalgie ๐
In mij kwam omhoog om naar een dorp te gaan ๐๏ธ. De plek waar ik ben opgegroeid ๐ก. Om nog meer van deze positieve nostalgische gevoelens omhoog te halen ๐. En om eens te kijken bij familie, hoe het met hun gaat ๐จโ๐ฉโ๐งโ๐ฆ
Dus ging ik met een doel verder lopen ๐ถ. Naar de plek waar ik ben opgegroeid ๐ก
...
Ik liep door over een hoofdstraat die richting een binnenstad / uitgaansgebied gaat ๐. Hoe dichter ik bij het uitgaansgebied kwam ๐. Hoe meer mensen er op straat waren ๐ซ
Hoe meer mensen ik tegen kwam. Hoe meer een gevoel van paranoia weer omhoog kwam ๐ฐ
Dit kwam tot een hoogtepunt midden in het uitgaansgebied zelf. Ik liep namelijk in chill kleding ๐. Een lelijk shirt die erg lekker zat, en een joggingbroek ๐. Dat valt wel op als je daarmee rondloopt tijdens een uitgaansnacht ๐
Mensen keken mij aan ๐. Maar door het trip effect werd ik hier nog meer paranoia van ๐. Want ik snapte niet waarom. Ik ben toch een geest? ๐ป
Ik bleef doorlopen ๐ถ en mijn gevoel van paranoia wisselde continu af met nostalgie en paranoia ๐ฐ๐
...
Uiteindelijk kwam ik op Centraal Station ๐. Het was middernacht ๐. Het lukte mij maar niet om de juiste trein te vinden ๐. Ik liep naar de indoor wachtruimte van het station ๐๏ธ. In het midden was een bank. Daar ging ik op liggen om even te rusten ๐๏ธ๐ด
Toen kwam er iemand in een felgekleurde overal, die mij vertelde dat ik daar niet mocht slapen ๐ท. Dus ik stond op, en liep rond op het perron ๐ถโโ๏ธ
Tijdens het rondlopen had ik nog sicke trip effecten ๐. Ik zag mensen teleporteren โจ. Maar kon nog steeds niet begrijpen wat er gaande was ๐คฏ
Uiteindelijk kwam er een trein aan op een perron waarvan ik wist dat die trein altijd langs de plek waar ik opgegroeid ben zou gaan ๐. Dus ik stapte in en ging zitten ๐๐ช
Eindelijk lekker rusten ๐. Dat kon ik mij nog goed herinneren ๐. Er gingen gedachtes rond omtrent. "Wat ga ik nu als geest doen met deze zeeรซn van tijd om te verkennen?" ๐๐ฐ๏ธ
Ja je hebt alle tijd. Dus je gaat alle plekken op deze wereld kunnen verkennen ๐. Dit gaf mij een gevoel van vrede โฎ๏ธ
...
Echter, de trip begon af te nemen ๐ด. Ik was nog steeds wazig ๐คช. En in de veronderstelling dat ik een geest was ๐ป
Toen kwam er een gek idee ๐ก. Maar geesten hebben toch geen kleding nodig? Dus ik deed mijn schoenen, broek en onderbroek uit ๐๐๐ฉฒ. Gek genoeg liet ik mijn shirt wel aan
Al snel kwam station van bestemming ๐. Waar ik altijd op en af stapte toen ik nog thuis woonde ๐ก. Daar stapte ik uit de trein ๐. En kon mij nog blikken van andere treinreizigers herinneren die verbaasd waren met wat ze zagen ๐ณ. Een jongen halfnaakt die de trein uitstapt ๐ถ
...
Ik begon mijn tocht voort te zetten richting m'n ouderlijk huis ๐ก. Tot ik een groene auto zag staan die er interessant uit zag. Toen dacht ik, he, gezien ik toch alle tijd heb โณ. Laat ik de auto pakken en een rondje rijden ๐๐จ
Maar natuurlijk was de auto gesloten ๐. Dus ik dacht, aah, sleutels! ๐ Die liggen vast wel binnen. Dus ik probeer de voordeur open te doen ๐ช. Dat lukte ook niet ๐ซ. Potverdorie dacht ik, nou aanbellen dan ๐
Er ging een licht aan ๐ก. Iemand kwam slaperig naar beneden en deed de deur open ๐ด๐ถ. Ik kon geen woord normaal praten en probeerde naar binnen te lopen. Degene die de deur open deed duwde mij naar buiten en gooide de deur dicht ๐ช๐ท
Ik voelde hier niet per se iets bij ๐. En ging weer verder met mijn originele doel ๐. Naar het ouderlijk huis ๐ก
...
Toen liep ik langs een huis waar hoor- en zichtbaar een feestje gaande was ๐๐ . Leuk! dacht ik. Laat ik daar eens gaan kijken ๐
Er was een deur naast de garagedeur die open was ๐ช. Dus ik liep naar binnen ๐ถ. En liep zo langs alle mensen de trap op naar boven ๐. De trip effecten begonnen in golven af te nemen
Wat bleek. In dit huis woont een oud klasgenoot van me ๐ฉโ๐ซ. Zij gaf het feest ๐. Er waren ook heel wat oude klasgenoten aanwezig op dat feestje. Die herkenden mij uiteraard ๐ฒ. En ik hun ook, soort van ๐ . Dit waren klasgenoten van de middelbare school
Dit bracht nog meer verwarring, naast de verwarring van mijn eigen hoofd en de solo truffel trip ๐ต
Een van de jongens sprak mij aan ๐ฃ๏ธ. En stelde vragen โ. Het was hem overduidelijk dat ik helemaal van het padje was ๐ต. Ik kon echter niet praten, want er ging zoveel om in mijn autistische brein ๐คฏ
...
Ze hadden mij naar een bushalte dichtbij geleid. Toen kwamen er meerdere politieauto's aan ๐๐. Die hadden een tijdelijke broek en slippers meegenomen ๐๐ฉด. Want ik had immers geen broek, onderbroek en schoenen aan
Ik stapte de politieauto in ๐. De politie gaf wel een vertrouwd gevoel, gelukkig ๐๐ฎ. Ook hun stelde vragen โ. Maar ik heb volgens mij helemaal niet gesproken tijdens deze rit in de politiewagen ๐
Ze brachten mij naar een cel ๐๐จ. In het politiebureau van de plaats waar ik ben opgegroeid. Ze waren bezig met het uitzoeken waar ik woonde ๐ . Dat wist ik op het moment dat ik in de cel zat niet ๐ค. Ik was op dat moment bezig met verwerken wat ik voorafgaand allemaal had meegemaakt ๐ญ
...
Opeens kwam er een politievrouw ๐จ๐ฉโโ๏ธ. Die met een geborgen toon mijn adres vertelde ๐ก. Ik gaf een bevestigend signaal ๐
Vervolgens werd mij verteld dat ik eerst naar een cel werd gebracht in de stad waar ik woonachtig was ๐๐๏ธ. Ik snapte niet waarom ๐ค. Maar ging daar mee akkoord ๐. Ik vertrouwde de agenten ๐ฎ
Tijdens de rit naar de andere cel ๐, kan mij nog vaag herinneren dat er op een manier met mij gecommuniceerd werd wat het geborgen gevoel versterkte ๐ก๏ธ
...
Eenmaal aankomend in mijn toenmalige woonplaats, werd ik weer de cel in gestopt ๐จ. Toen werd duidelijk waarom โ. Er werd verteld dat voordat ik naar huis kan ๐ , ik onderzocht moest worden door een medisch specialist ๐ฉบ
Na even gewacht te hebben โณ, kwam de specialist eraan ๐ฉบ๐ถ. Die probeerde te achterhalen wat er gebeurd was ๐ค. Op dat moment was ik weer redelijk bij normaal bewustzijn ๐, en kon ik vertellen dat ik een truffel trip had ๐. Er werden metingen gedaan ๐, en nog meer vragen gesteld โ. Maar ik kan mij niet herinneren dat hier iets zinnigs uit mijn mond kwam ๐คท
Ik zou naar huis gebracht worden ๐ ๐. Ze wouden echter wel dat er iemand aanwezig zou zijn die op mij zou kunnen letten ๐งโโ๏ธ. Via de woongegevens hebben ze geprobeerd om mijn huisgenoot te bellen ๐. Maar ja, het was vroeg in de ochtend ๐ . Hij nam niet op ๐ต
...
Toch gingen de agenten mij naar huis brengen ๐๐ . De deur was uiteraard dicht ๐ช๐, en ik kon 'm niet open doen โ. Want ik was een geest ๐ป, en die heeft geen huissleutels nodig ๐
De agenten bonkten op de deur ๐ช๐, met de poging om een huisgenoot wakker te maken ๐๏ธ๐
Ik weet niet hoe lang het duurde, maar uiteindelijk kwam een van de huisgenoten de deur open doen ๐ช. Een agent bracht mij naar mijn kamer ๐ถ๐๏ธ, en de andere agent legde de situatie uit aan mijn huisgenoot ๐ฎ๐ฃ๏ธ
Het exacte gesprek met de agent kon ik mij niet goed herinneren ๐ค. Maar het was iets in de richting dat ze graag wilden dat ik contact op zou nemen met de huisarts ๐๐ฉบ
Ik gaf aan dat te gaan doen ๐, en ging slapen ๐๐ค