#1
Hallo mede forum gebruikers,
Ik wil graag mijn tripreport delen om hier kennis uit op te halen. Ik heb vaker getript op truffels maar nog nooit heeft een trip zo'n dubbel gevoel en betekenis gehad als deze.
Wie: ik ( 24 m) met vrienden
Waar: in het bos
Dosis: 25g high Hawaiians
Afgelopen weekend was het weer zo ver. Een heerlijke truffel trip met vrienden. Normaal gezien doen we dit altijd 's avonds en in een thuis omgeving, maar deze keer wilden we het anders doen. Overdag met lekker weer (24 graden + zon) en in een bos. Wat is nou een betere omgeving dan een natuur gebied. Eenmaal aangekomen de truffels genomen ( zoals altijd voor mij met een schaaltje vla om de vieze smaak te drukken ). De truffels zitten er in en we chillen nog wat, wachtend op de eerste effecten.
Na een half uurtje 3 kwartier beginnen de eerste effecten op te treden. Ik voel mijn lichaam veranderen en ook bij mijn vrienden begint het zn werk te doen. Zoals altijd krijg ik een zwaar, ongemakkelijk gevoel in mijn maag maar meestal weet ik dit goed te onderdrukken. Ik wilde nog even gaan plassen zodat ik daarna relaxed de trip kon afwachten. Tijdens het plassen ( tegen een boom ) begon ik ineens heel misselijk te worden en eigenlijk voor de eerste keer kreeg ik kokhals neigingen ( sorry voor de vieze praat ). Ik probeerde het eerst te onderdrukken maar ik voelde al snel dat dat geen zin had en ik liet het dus gaan. Ik begon te kotsen maar tot mijn verbazing kwam er niks uit. Ik had zeker verwacht mijn truffel dosis er uit te gooien maar dat was dus niet het geval. Ik heb er niet lang over nagedacht hoewel ik het vreemd vond maar ik ben hierna weer bij de rest gaan zitten.
We hebben een leuke middag gehad en zoals altijd was de trip weer leuk en aangenaam. Mooie visuals en interessante onzinnige gedachtengoed. Wat ik wel had tijdens de trip was oncontroleerbare traanogen die steeds komen en gaan. Soms liepen er echt tranen over mijn wangen zonder dat ik aan het huilen of lachen was. Het leek er op alsof mijn traanbuizen willekeurig tranen er uit aan het gooien waren. Ik heb dit nog nooit gehad en ook dat vond ik redelijk opvallend.
Eenmaal thuis aangekomen was de trip bijna volledig uitgewerkt. Al mijn vrienden zijn naar huis gegaan en ik heb de avond lekker met mijn vriendin en hond doorgebracht.
Op een gegeven moment lag ik op de bank met mijn vriendin en hond en uit het niets begon ik te huilen. Ik voelde emotie maar ik wist niet wat ik voelde. Mijn vriendin moest eerst even lachen omdat ze dacht dat ik hun gewoon zo lief vond. Maar hoe gek het ook is ik kon niet stoppen met huilen.
Ik kreeg veel gedachten, van dingen waar ik mee zit. Ik heb het geprobeerd uit te leggen aan mijn vriendin maar daar was ik op dat moment niet toe in staat. Steeds als ik wilde vertellen waar ik mee zat, begon ik weer harder te huilen.
De dingen waar ik mee zit zijn niet per se relevant voor dit topic maar als iemand goede kennis of advies wilt delen, kan ik altijd uitleggen waarover in een prive bericht. Die dingen waar het over gaat zijn wel dingen die me in het dagelijks leven bezig houden en soms in de weg zitten, maar dit kan ik meestal redelijk onder controle houden en "verwerken".
Zou het kunnen dat ik op een onderliggende onbewuste manier een soort emotie verwerking heb ervaren tijdens mijn trip? Het overgeven zonder kots ( lijkt op alle negatieve dingen er uit gooien ), de oncontroleerbare traanogen die kwamen en gingen en dan natuurlijk de onverwachte huilbui in de comedown/na de trip.
Ik ben benieuwd wie mij kennis kan geven over de helende kant van psychedelica. Want hoe leuk de dag en trip ook was, toch voelt het achteraf alsof ik onbewust heel ergens anders mee bezig was.
Bedankt voor het lezen en alvast bedankt voor de reacties.
Groetjes MindWanderer
Ik wil graag mijn tripreport delen om hier kennis uit op te halen. Ik heb vaker getript op truffels maar nog nooit heeft een trip zo'n dubbel gevoel en betekenis gehad als deze.
Wie: ik ( 24 m) met vrienden
Waar: in het bos
Dosis: 25g high Hawaiians
Afgelopen weekend was het weer zo ver. Een heerlijke truffel trip met vrienden. Normaal gezien doen we dit altijd 's avonds en in een thuis omgeving, maar deze keer wilden we het anders doen. Overdag met lekker weer (24 graden + zon) en in een bos. Wat is nou een betere omgeving dan een natuur gebied. Eenmaal aangekomen de truffels genomen ( zoals altijd voor mij met een schaaltje vla om de vieze smaak te drukken ). De truffels zitten er in en we chillen nog wat, wachtend op de eerste effecten.
Na een half uurtje 3 kwartier beginnen de eerste effecten op te treden. Ik voel mijn lichaam veranderen en ook bij mijn vrienden begint het zn werk te doen. Zoals altijd krijg ik een zwaar, ongemakkelijk gevoel in mijn maag maar meestal weet ik dit goed te onderdrukken. Ik wilde nog even gaan plassen zodat ik daarna relaxed de trip kon afwachten. Tijdens het plassen ( tegen een boom ) begon ik ineens heel misselijk te worden en eigenlijk voor de eerste keer kreeg ik kokhals neigingen ( sorry voor de vieze praat ). Ik probeerde het eerst te onderdrukken maar ik voelde al snel dat dat geen zin had en ik liet het dus gaan. Ik begon te kotsen maar tot mijn verbazing kwam er niks uit. Ik had zeker verwacht mijn truffel dosis er uit te gooien maar dat was dus niet het geval. Ik heb er niet lang over nagedacht hoewel ik het vreemd vond maar ik ben hierna weer bij de rest gaan zitten.
We hebben een leuke middag gehad en zoals altijd was de trip weer leuk en aangenaam. Mooie visuals en interessante onzinnige gedachtengoed. Wat ik wel had tijdens de trip was oncontroleerbare traanogen die steeds komen en gaan. Soms liepen er echt tranen over mijn wangen zonder dat ik aan het huilen of lachen was. Het leek er op alsof mijn traanbuizen willekeurig tranen er uit aan het gooien waren. Ik heb dit nog nooit gehad en ook dat vond ik redelijk opvallend.
Eenmaal thuis aangekomen was de trip bijna volledig uitgewerkt. Al mijn vrienden zijn naar huis gegaan en ik heb de avond lekker met mijn vriendin en hond doorgebracht.
Op een gegeven moment lag ik op de bank met mijn vriendin en hond en uit het niets begon ik te huilen. Ik voelde emotie maar ik wist niet wat ik voelde. Mijn vriendin moest eerst even lachen omdat ze dacht dat ik hun gewoon zo lief vond. Maar hoe gek het ook is ik kon niet stoppen met huilen.
Ik kreeg veel gedachten, van dingen waar ik mee zit. Ik heb het geprobeerd uit te leggen aan mijn vriendin maar daar was ik op dat moment niet toe in staat. Steeds als ik wilde vertellen waar ik mee zat, begon ik weer harder te huilen.
De dingen waar ik mee zit zijn niet per se relevant voor dit topic maar als iemand goede kennis of advies wilt delen, kan ik altijd uitleggen waarover in een prive bericht. Die dingen waar het over gaat zijn wel dingen die me in het dagelijks leven bezig houden en soms in de weg zitten, maar dit kan ik meestal redelijk onder controle houden en "verwerken".
Zou het kunnen dat ik op een onderliggende onbewuste manier een soort emotie verwerking heb ervaren tijdens mijn trip? Het overgeven zonder kots ( lijkt op alle negatieve dingen er uit gooien ), de oncontroleerbare traanogen die kwamen en gingen en dan natuurlijk de onverwachte huilbui in de comedown/na de trip.
Ik ben benieuwd wie mij kennis kan geven over de helende kant van psychedelica. Want hoe leuk de dag en trip ook was, toch voelt het achteraf alsof ik onbewust heel ergens anders mee bezig was.
Bedankt voor het lezen en alvast bedankt voor de reacties.
Groetjes MindWanderer