#1
Beste mensen,
Hieronder mijn ervaring met mijn tijdelijk overmatig drugsgebruik van speed. Ik heb dit 3 maanden gedaan. Ik ben mezelf tegengekomen en ik heb overwonnen. Dit alles met als doel bepaalde angsten te overwinnen en meer controlle over mezelf te hebben en mezelf beter te leren begrijpen.
Ik zou het heel erg fijn vinden als jullie ook zo'n dergelijke ervaring met overmatig speedgebruik wilde delen met andere forum gebruikers. De processen die je hebt doorgaan, etc.
Hieronder mijn verhaal in het kort hoe ik het heb ervaren, wat ik ervan heb geleerd, etc.
Wat leuk dat je dat vraagt! Ik ben er gewoon open over hoor. Ik kwam inderdaad op een punt dat ik aanmezelf begon te twijfelen. Ik heb heel dit forum elke post wel afgelezen om alles te begrijpen. Verschillende invalshoeken te benaderen.
Mijn proces ging zo.
De eerste weken dat ik nam voelde ik me intens gelukkig. Kan me moeilijk concentreren dus alles ging goed. Gewoon goed eten en slapen. Alles liep als een rolletje. motivatie. Huishouden, werken, school, geen probleem.
De werken daarna merkte ik al dat ik iets meer moest nemen en dat ik vaak echt helemaal over the edge was. Als ik van school naar huis moest met de trein telde ik zowat de seconde af omdat ik me echt goed moest concentreren om niet out te gaan. En om eerlijk te zijn wilde ik ook wel afvallen. Ik woog 73 en ben 1.71. Heb heel lang gesport en na 2 maanden was daar nog geen twee kilo van af. Had alles geprobeerd ging te langzaam.
Daarna werd het van kwaad tot erger. Ik sliep 's nachts niet omdat het gewoon niet lukte. Toen raakte ik paranoia omdat ik wilde slapen maar het kon niet en 's nachts is er geen drol te beleven. In het begin verzette ik me tegen deze situatie. Maar ik leerde steeds meer te relativeren. Ik had nogal de neiging om dingen uit context te halen en dat dan als waarheid te zien. Nu ging mijn lichaam in overlevingsmodus en dat wist ik van te voren. Waardoor je geen tijd hebt om je zorgen te maken om de dingen waar je je normaal zorgen om maakt.
Na heel veel gelezen te hebben over verslavingen, drugs en speed. En het kijken van de film SPUG. Kwam ik eindelijk zo ver om de zooi door de wc te gooien. Want het was zo ver gekomen dat ik het toch elke dag ging gebruiken in de hoop dat ik me weer zo zou voelen. Ik dacht waarom gebruiken mensen het anders elke dag dan moet het toch werken? Maar nee, dat is allemaal een illusie en dat is de valkuil ervan.
Ik stopte 1 dag met gebruiken. Maar na die ene dag had ik ook totaal geen moeite meer om er vanaf te blijven. Tenzij het nog in huis lag. maar ik zorgde gewoon dat ik het nergens in de buurt kon halen. en had het mijn vriend verteld dus ja. Ik ben mezelf heel erg tegen gekomen en heb overwonnen. Ik ben nu baas over de speed en voorheen was het alleen de baas over mij. Ik liet me met alles in het leven altijd beinvloeden en was onzeker en naief. Dat is nu stukke minder.
Ik ben nu veel nuchterder geworden. Wat ik daar moest toepassen vanwege overlevingsmodus doe ik nu ook. Dat kost het minste tijd en is gewoon het efficients.
BTW
DE eerste keer dat ik speed gebruik en dat het uitgwerkt was was SUPER SUPER depressief. Maar hoe vaker ik het gebruikte hoe minder ik eigenlijk last had van dat. Ik herkende het gevoel en ik dacht zo; je hersens hebben geen dopamine meer dus feitelijk kan je je ook niet super goed voelen. (om maar een benadering te noemen)
Wat ik nog toevoegen is het volgende. Er zijn mensen die zien harddrugs bijvoorbeeld speed met wat voor reden dan ook definitief als fout/slecht. Ik heb het als spirituele reis ervaren. Zolang je heel erg bewust ben van de drug. Wat het met je doet. Waarvan het gemaakt is. Kan je je juist er heel veel goeds aan over houden.
Ik vind het juist mooi wanneer iemand zo open minded kan zijn en niet naar alleen naar de handeling van het gebruiken zelf kijkt maar ook het kan relativeren en kan controleren. Toch heb ik zelf nog steeds moeite met het gaan naar tekno feesten. Vroeger ging ik elke week, maar nu ga ik ongeveer 3 keer per jaar. Elke keer neem ik me voor nooit meer te gaan. Want het gevoel wat ik heb als ik een nacht door trek is echt zo naar. Al die mensen die uit het pand komen met hun vertyfte gezichten in het daglicht. Dat vind ik heel erg moeilijk om daar mee om te gaan. Als ik het objectief bekijk kan ik het positief zien en hebben die mensen gewoon genoten hun zijn los gegaan hun lichaam is op. Maar vanuit mijn eigen perspectief vind ik het een beetje sneu, extreem en freaky.
Ik vind tekno bv. super tof. Maar als je mij zou zien zou je waarschijnlijk niet zeggen dat ik daar naar luister. Ik heb toch nog wel een beetje moeite met hoeveel hersenlozen dwazen daar rond lopen. En dat is mijn probleem dat weet ik. Daar heb ik gewoon nog moeite mee om het los te laten.
Heb elke drug wel geprobeerd maar ben toch op het volgende gekomen. Enkel af en toe speed in een jaar voor thuis gebruik of bij vrienden. Maar feestjes liever niet. Mits ik eerst goed slaap van te voren en dan bv. 5 uur 's ochtends pas aankom. Maar dan nog voel ik me niet meer echt fijn daar.
Ik ben een keer expres nuchter naar een tekno party geweest en toen zag ik hoe de mensen onder invloed waren en in een grote illusie leven. Wanneer je weer thuis bent en je bent nuchter leek het net een droom. Dat heb je met drugs. Enkel op dat moment kan je het ervaren. En ik kon persoonlijk niet meer zo goed voor de geest halen wat dat GEWELDIGE gevoel nou precies was. Dus in feiten is het een droom wereld waar je even in kan maar wanneer je thuis bent je goed beseft dat je weer teveel hebt gepraat over dingen die je eigenlijk voor je wilt houden. om maar een voorbeeld te noemen.
Hieronder mijn ervaring met mijn tijdelijk overmatig drugsgebruik van speed. Ik heb dit 3 maanden gedaan. Ik ben mezelf tegengekomen en ik heb overwonnen. Dit alles met als doel bepaalde angsten te overwinnen en meer controlle over mezelf te hebben en mezelf beter te leren begrijpen.
Ik zou het heel erg fijn vinden als jullie ook zo'n dergelijke ervaring met overmatig speedgebruik wilde delen met andere forum gebruikers. De processen die je hebt doorgaan, etc.
Hieronder mijn verhaal in het kort hoe ik het heb ervaren, wat ik ervan heb geleerd, etc.
Wat leuk dat je dat vraagt! Ik ben er gewoon open over hoor. Ik kwam inderdaad op een punt dat ik aanmezelf begon te twijfelen. Ik heb heel dit forum elke post wel afgelezen om alles te begrijpen. Verschillende invalshoeken te benaderen.
Mijn proces ging zo.
De eerste weken dat ik nam voelde ik me intens gelukkig. Kan me moeilijk concentreren dus alles ging goed. Gewoon goed eten en slapen. Alles liep als een rolletje. motivatie. Huishouden, werken, school, geen probleem.
De werken daarna merkte ik al dat ik iets meer moest nemen en dat ik vaak echt helemaal over the edge was. Als ik van school naar huis moest met de trein telde ik zowat de seconde af omdat ik me echt goed moest concentreren om niet out te gaan. En om eerlijk te zijn wilde ik ook wel afvallen. Ik woog 73 en ben 1.71. Heb heel lang gesport en na 2 maanden was daar nog geen twee kilo van af. Had alles geprobeerd ging te langzaam.
Daarna werd het van kwaad tot erger. Ik sliep 's nachts niet omdat het gewoon niet lukte. Toen raakte ik paranoia omdat ik wilde slapen maar het kon niet en 's nachts is er geen drol te beleven. In het begin verzette ik me tegen deze situatie. Maar ik leerde steeds meer te relativeren. Ik had nogal de neiging om dingen uit context te halen en dat dan als waarheid te zien. Nu ging mijn lichaam in overlevingsmodus en dat wist ik van te voren. Waardoor je geen tijd hebt om je zorgen te maken om de dingen waar je je normaal zorgen om maakt.
Na heel veel gelezen te hebben over verslavingen, drugs en speed. En het kijken van de film SPUG. Kwam ik eindelijk zo ver om de zooi door de wc te gooien. Want het was zo ver gekomen dat ik het toch elke dag ging gebruiken in de hoop dat ik me weer zo zou voelen. Ik dacht waarom gebruiken mensen het anders elke dag dan moet het toch werken? Maar nee, dat is allemaal een illusie en dat is de valkuil ervan.
Ik stopte 1 dag met gebruiken. Maar na die ene dag had ik ook totaal geen moeite meer om er vanaf te blijven. Tenzij het nog in huis lag. maar ik zorgde gewoon dat ik het nergens in de buurt kon halen. en had het mijn vriend verteld dus ja. Ik ben mezelf heel erg tegen gekomen en heb overwonnen. Ik ben nu baas over de speed en voorheen was het alleen de baas over mij. Ik liet me met alles in het leven altijd beinvloeden en was onzeker en naief. Dat is nu stukke minder.
Ik ben nu veel nuchterder geworden. Wat ik daar moest toepassen vanwege overlevingsmodus doe ik nu ook. Dat kost het minste tijd en is gewoon het efficients.
BTW
DE eerste keer dat ik speed gebruik en dat het uitgwerkt was was SUPER SUPER depressief. Maar hoe vaker ik het gebruikte hoe minder ik eigenlijk last had van dat. Ik herkende het gevoel en ik dacht zo; je hersens hebben geen dopamine meer dus feitelijk kan je je ook niet super goed voelen. (om maar een benadering te noemen)
Wat ik nog toevoegen is het volgende. Er zijn mensen die zien harddrugs bijvoorbeeld speed met wat voor reden dan ook definitief als fout/slecht. Ik heb het als spirituele reis ervaren. Zolang je heel erg bewust ben van de drug. Wat het met je doet. Waarvan het gemaakt is. Kan je je juist er heel veel goeds aan over houden.
Ik vind het juist mooi wanneer iemand zo open minded kan zijn en niet naar alleen naar de handeling van het gebruiken zelf kijkt maar ook het kan relativeren en kan controleren. Toch heb ik zelf nog steeds moeite met het gaan naar tekno feesten. Vroeger ging ik elke week, maar nu ga ik ongeveer 3 keer per jaar. Elke keer neem ik me voor nooit meer te gaan. Want het gevoel wat ik heb als ik een nacht door trek is echt zo naar. Al die mensen die uit het pand komen met hun vertyfte gezichten in het daglicht. Dat vind ik heel erg moeilijk om daar mee om te gaan. Als ik het objectief bekijk kan ik het positief zien en hebben die mensen gewoon genoten hun zijn los gegaan hun lichaam is op. Maar vanuit mijn eigen perspectief vind ik het een beetje sneu, extreem en freaky.
Ik vind tekno bv. super tof. Maar als je mij zou zien zou je waarschijnlijk niet zeggen dat ik daar naar luister. Ik heb toch nog wel een beetje moeite met hoeveel hersenlozen dwazen daar rond lopen. En dat is mijn probleem dat weet ik. Daar heb ik gewoon nog moeite mee om het los te laten.
Heb elke drug wel geprobeerd maar ben toch op het volgende gekomen. Enkel af en toe speed in een jaar voor thuis gebruik of bij vrienden. Maar feestjes liever niet. Mits ik eerst goed slaap van te voren en dan bv. 5 uur 's ochtends pas aankom. Maar dan nog voel ik me niet meer echt fijn daar.
Ik ben een keer expres nuchter naar een tekno party geweest en toen zag ik hoe de mensen onder invloed waren en in een grote illusie leven. Wanneer je weer thuis bent en je bent nuchter leek het net een droom. Dat heb je met drugs. Enkel op dat moment kan je het ervaren. En ik kon persoonlijk niet meer zo goed voor de geest halen wat dat GEWELDIGE gevoel nou precies was. Dus in feiten is het een droom wereld waar je even in kan maar wanneer je thuis bent je goed beseft dat je weer teveel hebt gepraat over dingen die je eigenlijk voor je wilt houden. om maar een voorbeeld te noemen.
