Ik ben een dagelijks speedgebruiker sinds een jaar, daarvoor weekend gebruiker. De vraag "waarom zou ik stoppen na het weekend" had ik ook toen ik begon met dagelijks gebruiken. Waarom zou ik mezelf dat ontnemen, ik voel me eindelijk goed sinds 30 jaar. Nou, inmiddels weet ik het antwoord; omdat je er langer van kunt genieten als je het bij soms kunt houden. Ik zit nog steeds wel in het "sprookje" omdat ik (nog) geen negatieve (negatievere dan ik me standaard voelde voordat ik speed ging gebruiken) effecten ervaar. Dat dat niet zo blijft is een feit, ik heb vooral geluk met mijn tolerantie die bij mij vooral op de lichamelijke effecten zit, en niet op de geestelijke. Ik word dus vooral heel high nog steeds, maar lichamelijke nadelen zoals het bloeddrukverhogende heb ik niet meer. Wel gebruik ik meer speed per dosis uiteraard en dat heeft uiteraard invloed op mijn gezondheid, of ik dat nu (al) merk of niet. Ik ben van binnen niet anders dan anderen dus weet dat verstandelijk ook wel.
Ik ga geen sprookjes vertellen dus ik zal dan ook toegeven dat stoppen voor mij (nog) geen wens/plan is. Ik denk dat als ik lichamelijk zo'n klap zal krijgen zoals jij had, dat ik dan wel zou (willen) stoppen voor altijd. Ik zeg "denk ik", omdat ik denk dat jij dat ook verwacht had van jezelf, zoals iedere gebruiker allicht.
Daarom vroeg ik ook naar wat er gebeurd was. Ik probeer mezelf te dwingen er over na te blijven denken. Ik wil niet zo'n verslaafde zijn die de drugs de schuld geeft op het moment dat het te laat is.
Ik ben aan het minderen (dosis verlagen, minder vaak op een dag) en dat lukt redelijk maar uiteindelijk zal ik wel weer moeten gaan verhogen zodra mijn tolerantie "bij" is.
Aan mij heb je feitelijk niet zoveel, het enige echt rotte ding aan mijn verslaving vind ik het gevoel dat ik krijg als ik zie dat mijn speed bijna op is. Ik ben geschrokken hoe heftig dat werd toen ik een keer ongepland zonder zat voor 2 dagen. That scared the shit out of me maar desondanks is speed mijn grote vriendje nog steeds, my saviour, mijn wondermiddel en mijn oogkleppen...
Kap als je kan.
Hey SanneBanne,
Eerst wil ik je bedanken voor je open reactie,heel mooi!
Wat minder leuk zal zijn te horen voor jou is dat ik tijdens het lezen van je bericht alleen maar "Ja zat te knikken" Dat betekent dat ik vind dat jouw verhaal heeeeeel sterk op dat van mij lijkt... en geloof mij, dit wil je niet!
Mag ik uit de zin 'Ik voel mij eindelijk goed sinds 30jaar" opmaken dat dat ook je leeftijd is of ongeveer is (zou ook kunnen dat je je al 30jaar niet goed voelde voor je begon te gebruiken
![:grinning:]()
) laat dat nu ook juist de leeftijd zijn waar ik mijn eerste serieuse waarschuwing kreeg. Wat jou karakter heel sterk maakt (ik ken je niet maar denk hÃer wel een sterk karakter te herkennen) is je eerlijkheid tegenover je zelf... niet ontkennen maar gewoon zeggen wie je bent. Dit lijkt normaal voor vele maar dat is het niet.
Weet je hoeveel mensen ik ken(de) die evenveel snoven als mij maar hun zelf voor logen en vonden dat ze helemaal geen probleem hadden??!! Ik vond dat altijd heel raar die manier van jezelf beliegen.
Ik heb ook altijd heel positief over speed gedacht en gedaan. Zoals jij beschrijft hij was mijn vriend... zelf nu ik weer hervallen ben... Ik zal weer veel vrienden verliezen maar heb er zeker ook weer 1tje bij! Da's enerzijds mijn probleem geweest maar anderzijds ook mijn redding!! Ik zag heel veel verslaafden om me heen die depri werden omdat ze verslaafd waren. Bij elk nieuw lijntje dat ze binnen werkte zag je ze weer iets depressiever worden... dat heb je natuurlijk niet in de hand. Het maakt je omgaan met je verslaving een stuk lastiger. Ik bleef het leuk vinden. Ook bij mij viel die tolerantie goed mee. Ja tuurlijk ga je steeds wel iets meer gebruiken maar het goede gevoel is bij mij altijd gebleven. Ik had wel bij het opstaan een eerste grote hoeveelheid nodig om levend te worden. Ik snoof binnen het eerste uur van wakker zijn 1 volledige gram op... dan kon ik beginnen denken om iets te gaan doen. Hou dat voor jezelf goed bij SanneBanne, schrijf het desnoods elke dag ergens op dat je het weet. Het is,vond ik, belangrijker te weten wat je nodig hebt om je dag te kunnen beginnen dan wat je daarna nog allemaal binnen trekt. Zeker omdat je zegt iets te minderen,wat heeel goed is, maar probeer ook vooral niet te vermeerderen van de dosis die je nodig hebt om "klaar" te zijn iets te kunnen gaan doen.
En dan wil ook ik je iets proberen meegeven (Ja,ik vind het altijd erger voor een ander dat die verslaafd is dan voor mezelf!) Denk ook maar heel goed na wat je van "het leven" in het algemeen wilt of verwacht want ook jij gaat dat niet ongestraft kunnen blijven doen. Je bent, denk ik, op een cruciale leeftijd gekomen.