Even voorstellen.

Casaan zei:

Godverdomme Groen, je raakt me in mijn hart met dit verhaal en stevig ook.
In dit verhaal zijn 4 partijen die jij op dit moment in deze volgorde hebt staan:
Speed, je ex, je kinderen, jijzelf.

Wat gaat er mis in dat rijtje?

PS. TS betekent hier topic starter

Klik om te vergroten...

Hoi Casaan,
Bedankt voor het verduidelijken van TS.
De volgorde hoe jij het lijstje opsomt is natuurlijk de volgorde van de drugsgebruiker.
De volgorde van de liefhebbende vader zal er anders uitzien en die van een goede echtgenoot nog anders.

Green zei:

Ik heb het nog gehoord dat ik een bepaalde zelfvernietiginsmechanisme in mij heb die bij mij bij tegenslagen in gang word gebracht. Dus er zal wel iets van aan zijn.

Klik om te vergroten...

Misschien wel goed om bij stil te staan dat zo'n gedachte heel gevaarlijk kan zijn.

"Ik heb een soort zelfvernietigingsmechanisme in mijn hersenen die actief wordt bij tegenslagen, wat mij machteloos maakt op zo'n moment."

Niet erg behulpzaam...

Ik denk dat we allemaal soms weleens de aantrekkingskracht van dat coping-mechanisme voelen. Als iets heel moeilijk is, het gevoel hebben om eraan toe te geven en de "makkelijke" weg te kiezen. Maar dat dit in de ene persoon veel sterker gevoeld wordt dan in de andere. Maar train je dat mechanisme ook niet als je eraan toegeeft denk ik dan? Wordt het daar niet sterker door? En ik vraag me af, is het niet meer software dan hardware?

Uit je verhaal merk ik op dat je je wel bewust bent van wat er gebeurd. Dat is toch al een cruciaal inzicht om te hebben. Persoonlijk ben ik van mening dat zelf-discipline in staat is dergelijke mechanismen te 'over-rulen' en dat je dus een keuze hebt om wel/niet toe te geven aan zulke drives. Niet dat dat makkelijk zal gaan waarschijnlijk...

Hey allemaal,
Ik ben nieuw hier dus ik dacht, laat ik mezelf of mijn "vriend verslaving" eens voorstellen.
Ik ben ongeveer 16jaar als ik begin met mijn ontdekkingstocht in de drugswereld. Trips,xtc,coke... het meeste passeerde mijn pad veeeeelvuldig... was leuk om in de weekends op uit te gaan. Dat deed ik dan ook elk weekend en zondagavond was het gedaan,terug de "normale" wereld in.
Tot op een dag (wanneer weet ik niet meer) ik een lijntje speed aangeboden kreeg... wat was dat!!!!! Dat wil ik morgen weer en graag overmorgen ook als het kan? Kon, want de man die mij dat lijntje aanbood had "toevallig" wel nog wat liggen en ipv zondag op bed al afkicken de maandag op te wachten,dacht ik dat een extra dagje wel nog kon. Zo geschiede... die dag werden er 2, vervolgens een week, yep,een maand... we zijn dan ineens 16jaar verder. Heel wat avonturen later ben ik een grote junk,dat realiseer ik mij goed en daar heb ik mij bij neergelegd.
Tot op een dag, mijn lichaam de grote hoeveelheden speed niet meer aan kon en besloot ermee te stoppen... verdere detailles ga ik jullie besparen. Eens terug in de wereld der levende laat ik mij opnemen en besluit te stoppen... en dat lukt! Ik leer mijn vrouw kennen, ik word verslaafd aan sporten (jaren ben ik bekeken als drugsjunk en nu ben ik een sportverslaafde... Wat wel iedereen goed en normaal vind blijkbaar ) 7 jaren gaan voorbij, clean! Het enige waar ik soms nog aan denk is dat ik het toch behoorlijk voor elkaar gekregen heb om na 16jaar dagelijks bergen speed op te snuiven toch 150km aant fietsen ben en straks de marathon loop. Maar eens verslaafd, altijd verslaafd... 4maand geleden besluiten mijn vrouw en ik uit elkaar te gaan (althans...mijn vrouw beslist,ik zeg ok das goed) direct komt bij mijn gehele familie die op de hoogte was van mijn drugsverslaving (vrienden van toen heb ik niet meer) de angst... hij zal toch niet weer... zelf ik denk,opletten!! Aanvankelijk gaat alles goed... Maar geleidelijk aan krijg ik het lastiger. Ik meld mij ziek op mijn werk en jaaa... na 1maand beslissen ze mij niet te houden,dus ook werk kwijt... en ja een eerste biertje na ongeveer 5jaar niks van alcohol meer gedronken te hebben, is weer geproefd. Ook weer eens een sigaretje gerookt na 3jaar gestopt te zijn en het vervolg laat zich raden... 2weken geleden een "vriend" van vroeger tegengekomen. Toch eens de vraag gesteld... en hoe is het met jou verder,hoe gaat het nog in de speed wereld... en voor ik het wist liep ik met bijna uitpuilende kikkerogen en knarstandent door de stad... dat was beetje in t'kort mijn levensverhaal, mijn verleden.
Dan het nu en de toekomst... hou ik korter hoor
Ik snuif nu weer 16dagen aan een stuk en besef als geen ander wat er aan het gebeuren is en wat ik er moet aan doen! Het uitvoeren word wat anders maar ik ben van plan te stoppen en weer te gaan werken.
Ik ben zelf heel Benieuwd hoe het zal verlopen.
Zo dat was het, het was leuk hier aan "gelijkgestemde" die niet zullen veroordelen mijn verhaal te kunnen doen.