#1
Godverdomme Groen, je raakt me in mijn hart met dit verhaal en stevig ook.Maar dat is juist het probleem bij mij.
Ik heb sterk het gevoel dat mijn manier van omgaan,denken en verwerken van iets als de breuk met mijn vrouw helemaal anders is dan bij de meeste andere mensen. Het is natuurlijk zo dat ik haar mis, dat ik de thuis situatie met mijn kinderen zie veranderen en dat dat voor (binna) iedereen hetzelfde zal zijn. Maar daar houd het bij mij niet op... Ik begin te denken over elk mogelijk slecht scenario dat er te gebeuren komt in de toekomst. Ik kan het begrijpen en uiteindelijk loslaten in de toekomst dat ze van me weg is. Maar ik kan er niet mee omgaan om steeds de spookverhalen die door mijn hoofd dwalen los te laten... Ik heb geen "controle" meer over wat ze allemaal gaat doen,daar ligt het probleem bij mij... Ik ben de controle kwijt. Een heel slechte karaktereigenschap van mij!!! Daardoor ben ik gaan meelezen op haar fb. U uiteindelijk kwaad gereageert op iets wat geleid heeft tot "Een blokkering" vervolgens ook via whattsapp gezien dat ze paar keer laat op whattsapp gekeken heeft... opnieuw reageren en ook daar geblokkeerd nu. Ik vind het moeilijk om haar te zien "plezier" maken met andere, dingen zien doen die ik wel graag gedaan zou hebben... zo snel na de breuk! Tuurlijk wens ik haar diep in mijn hart alles toe wat zij zou willen.
Maar ik had mss ook eens het idee gehad dat ze mij een klein beetje mist... zijn al die jaren samen dan zo vergeten? Ben ik zo vergeten?
En als je de voorbije 4maanden tot 3x wakker schiet snachts met die gedachte... soms denk ik wel eens... (ok,Dit heb ik nog nooit eerder hardop gezegd,nu word het raar... ) het lijkt wel of er nog iemand bij mij is, in mij huist. Die mij steeds wil waarschuwen voor dingen die er niet zijn. Niet een slechter of kwader iemand maar een heel bang iemand!! Iemand die door die gedachten in mij los te laten het controlerende in mij te voeden.
Ik weet niet precies hoe het komt,maar ik kan dat gevoel heel moeilijk uitleggen. Ook nu denk ik eigenlijk "Nee dat is het ook niet,ik wis het" maar ik laat het staan mss zien jullie er toch iets in.
Kort samengevat... Ik heb het verdriet zoals iedereen verdriet heeft bij een scheiding maar ik heb daarmaast nog andere gedachten die heel moeilijk uit te leggen zijn en die zijn de oorzaak van de ellende die ik nu meemaak.
In dit verhaal zijn 4 partijen die jij op dit moment in deze volgorde hebt staan:
Speed, je ex, je kinderen, jijzelf.
Wat gaat er mis in dat rijtje?
PS. TS betekent hier topic starter