#1
Trippen met facebook messenger aan, hehe.
Lijkt me eerlijk gezegd niet zo heel prettig tijdens het pieken op LSD.
Het lijkt mij dat dat de piek ervaring helemaal verstoort. Ik begrijp wel waarom mensen het doen, maar vind dat toch zonde van een trip.
Ik las ook dingen over niet goed kunnen communiceren en daarover schuldig voelen. Ook niet bevordelijk voor een goede trip en een van de grootste redenen dat ik liever alleen trip.
Bijzonder report, van bijzondere trip. Mooi beeldend beschreven.
Die factor communicatie lijkt mij ook wel een pittige. Het lijkt mij een hele opgave je ook nog verantwoordelijk te voelen voor een ander die zich niet eens in zelfde ruimte bevindt. Waardoor je gedwongen bent/voelt toch aan die chat geconnect te blijven. Je omschrijft dat niet als een opgave, maar als ik je hele draaikolk lees, lijkt me dat sowieso heel pittig, om überhaupt in staat te zijn vanuit die kolk naar dat scherm te komen telkens. Was dat niet zo?
Ik snap jullie comments, maar denk toch dat het persoonlijk is. Ik vind het zelf niet zonde van mijn trip. Sterker nog, ik heb nu meer zin in trippen dan eerst, toen ik nog alleen ervoor stond. We hebben dit nu enkele keren zo gedaan en het bevalt me gewoon op de een of andere manier net iets beter dan volledig solo-trippen. Oké, deze LSD-trip was wellicht geen schoolvoorbeeld, omdat het het beide wat zwaarder hadden waardoor er misschien een onwenselijke wisselwerking is ontstaan. Want inderdaad - je bent gevoelig voor andermans emotie, dat is een risico, de kunst is alleen om dit niet te ver door te laten werken in jouw eigen trip. Maar deze ervaring was dan ook flink heftig. Andere keren, tijdens inhoudelijk minder complexe trips, is dit prima verlopen.
Ik zag Eik ergens op dit forum schrijven dat hij het tijdens zijn eerste solo-trip een beetje gemist had om ervaringen te delen met anderen - ook hij heeft er baat bij gehad om af en toe iets via Whatsapp te sturen. Ik denk dat ik dat ook een beetje heb. Ik kan prima solo-trippen, maar vind het een prettiger en veiliger gevoel als er iemand 'bij me is', zeker ook als die persoon onder invloed is van hetzelfde middel. Er is geen verplichting of gedwongenheid om te blijven chatten, hè! Wij leggen elkaar niets op. Als één van ons drie uur lang afgesloten wil zijn en niet terug wil keren naar Facebook, dan is dat ook prima.
Ik kan me voorstellen dat het jullie lastig lijkt om vanuit die heftige piek steeds terug te keren naar Facebook, want vóórdat ik Facebook-tripte (om het zo maar even oneerbiedig te noemen) leek het mij zelf ook heel vermoeiend en bijna onmogelijk om onder invloed te chatten. Maar mijn ervaring is dat het niet zo moeilijk is en zelfs bijna automatisch gaat. Als we van tevoren afspreken 'samen' te trippen dan is Sanne gewoon onderdeel van mijn trip. Het voelt dan juist goed om dingen te delen. Zéker juist in de hectiek van die draaikolk voelde het met momenten als het enige houvast dat ik op dat moment had, een metgezel, en dat was prettig.