Een nieuw tijdperk

ilyas zei:

ff een update..
Om mijn karakter te testen (dit gaat mss raar klinken) heb ik 2 uur geleden een joint gerold van wat ik nog had liggen en hem op mijn klavier gelegd. 3x raden... hij ligt er nog steeds, zonder dat ik enige moeite heb om hem op te roken
Mss ben ik toch niet echt verslaafd, mss maakte ik mezelf dat wel wijs? Het is echt te simpel om nee te zeggen. Was dit met roken ook maar zo. Mss moet ik volgende maand maar eens een poging doen om te stoppen met roken.

Klik om te vergroten...

Allereerst verstandig dat je gaat stoppen, doe dit niet op de een van de andere dag, maar bouw lekker af.

Dat je een joint rolt en na nog geen 2 uur niet opheb gerookt zegt echt helemaal niks.
Hoe seriues neem je jezelf dan als je dat wereklijk geloofd
verglijkbaar met mensen die stoppen met roken een week of 3 en dan weer beginnen, en dan zeggen ja ik had geen moeite en ik weet dat ik kan stoppen dus ben ik maar weer begonnen.Dat zie ik in jouw situatie ook vlug gebueren met wiet, kan makkelijk zonder ben niet verslaafd etc de gebruikelijke soemsen die iedereen wel kent die ooit moest gaan mindern met iets of het nu eten is of een joint of speed coke noem alles maar op.
Dat is denk ik een valkuil die ik heel erg tussen de regels door lees hierin.
Hoe ik daarop kom is mischien heel gevoelsmatig en ik interpeteer het ook heel erg, maar het is denk ik zelf een heel rieel cenario.
Je kan pas zeggen na een langere periode denk minimaal 2 maanden ofso niks geen weed roken dat je echt goed zonder kan.
Zoek ook hulp met je gedachtes en zo psygoloog is duur, maar zijn er in België geen instansies waar je heen kan die betaald worden via je ziektekosten verzekeraar?
Ik denk dat je best wat hulp kan gebruiken een nieuwe periode, en de gedachtes en depresive klachten die je omschrijft.Suc6 ga der voor, maar verwarje zelf niet door te zeggen , ik heb geen probleem/verslaving want ik kan een jointje 2 uur laten lichen.

Frog83 zei:

Suc6 ga der voor, maar verwarje zelf niet door te zeggen , ik heb geen probleem/verslaving want ik kan een jointje 2 uur laten lichen.

Klik om te vergroten...

Wat je zegt is waar. Maar hij ligt hier nog steeds, zonder mij aan te trekken. Ik heb er gewoon genoeg van. Straks ga ik al mijn blow spulletjes weggeven aan personen die het kunnen gebruiken, inclusief die joint. Mijn weegschaal heb ik al weggegeven en ik heb nog steeds goede moed.
Er zijn zoveel goede vooruitzichten die me helpen nee te zeggen, het heeft al genoeg kapotgemaakt en het zal me niet nog meer kapot maken.

Ik moet wel toegeven dat ik me wel iets slechter voel als gisteren, waarschijnlijk omdat ik niet echt veel heb geslapen. Ik was gisteren namelijk een bom van energie, en dat voelde werkelijk fantastisch aan.

En wat je zegt over afbouwen, daar geloof ik niet echt in. Vooral uit eigen ondervinding. De laatste keer dat ik wou afbouwen lukte dit voor enkele weken. Maar dan wordt het altijd terug meer zonder dat ik iets besef. De gewoonte blijft er dan nog in, en het is de gewoonte waar ik vanaf moet komen. En de kortste, en in mijn ogen de gemakkelijkste weg is gewoon stoppen, zonder excuses en zonder afbouwen. Dat afbouwen bezie ik als een excuus om jezelf wijs te maken dat je goed bezig bent, het geeft je te veel valse moed.

Laat die joint nog 3 weken op je bureau liggen, recht voor je scherm ofzo dat je 'm goed ziet.

Oom Klaas zei:

Laat die joint nog 3 weken op je bureau liggen, recht voor je scherm ofzo dat je 'm goed ziet.

Klik om te vergroten...

zou enorm idioot zijn trouwens

'k Heb 't zelf wel gedaan, daarna heb ik eroverheen gepist.

Na 4 jaar te hebben geblowt, waarvan ongeveer 1,5 jaar dagelijks heb ik besloten om er een punt achter te zetten. Mijn dagelijks leven leid er gewoonweg teveel onder. Ik snap echt niet waarom ik dat vroeger nog niet heb ingezien. Ik ben benieuwd wat het me gaat brengen. Ik hoop echt dat mijn oude ik snel terug zal zijn.
Het enige wat ik vrees is dat ik dieper zal tuimelen in mijn depressie. Nu valt die opzich wel mee, veel ups en downs zoals gewoonlijk. Een jaar geleden was het gewoonweg ondragelijk, zowel voor mij als mijn familie. En volgens mij ben ik daardoor veel meer beginnen te blowen. Om die depressieve gevoelens te kunnen vergeten.
Ook zou ik terug naar een psycholoog willen, maar ik durf het gewoon niet te vragen aan mijn moeder. Ik denk dat ze niet inziet dat ik een psychologisch probleem heb, ze verklaart me gewoon zot/ziet het als aandachttrekkerij. En zelf kan ik het echt niet betalen.
Mijn gedachten kunnen gewoon niet normaal zijn ben ik de laatste weken gaan inzien. Ze vliegen tegen 1000 km/h door mijn hoofd, en ze geven me valse inzichten over de wereld. Ze proberen me te misleiden om dieper in het gat te vallen van verdoemenis. Ze ontwikkelen een haat tegenover de maatschappij, iets wat ik helemaal niet wil, maar ze verdwijnen ook niet. Ze halen me helemaal door elkaar, ik zie nergens nog zekerheid in. De shit die dat meebrengt is meestal ondragelijk. Ik heb me al in zoveel problemen gebracht waar ik moeilijk tot niet uit kan.

Hopelijk is het stoppen met blowen al een hele stap voorwaarts, ik geloof dat het me op lange termijn echt gaat helpen. Maar op korte termijn zal het me nog meer kapotmaken vrees ik, maar daar zal ik mezelf wel doorvechten hoop ik. Hoewel ik het gevecht wel vrees, maar hopelijk is het mijn laatste gevecht met mezelf.

Hoelang zal het ongeveer duren tot de ware ik zijn gezicht terug laat zien?
Hoe kan je je vrienden melden dat je enkele weken zal verdwijnen, omdat ze je te hard beïnvloeden op het blow gebied? Langs de ene kant kan ik vrienden toch niet gewoon laten vallen, maar langs de andere kant: er heerst daar te veel peer pressure op drugs gebied.
Gelukkig heb ik nog een vriendengroep waar ik op kan terugvallen, en waar geen drugs word gebruikt!

ilyas zei:

Na 4 jaar te hebben geblowt, waarvan ongeveer 1,5 jaar dagelijks heb ik besloten om er een punt achter te zetten. Mijn dagelijks leven leid er gewoonweg teveel onder. Ik snap echt niet waarom ik dat vroeger nog niet heb ingezien. Ik ben benieuwd wat het me gaat brengen. Ik hoop echt dat mijn oude ik snel terug zal zijn.
Het enige wat ik vrees is dat ik dieper zal tuimelen in mijn depressie. Nu valt die opzich wel mee, veel ups en downs zoals gewoonlijk. Een jaar geleden was het gewoonweg ondragelijk, zowel voor mij als mijn familie. En volgens mij ben ik daardoor veel meer beginnen te blowen. Om die depressieve gevoelens te kunnen vergeten.
Ook zou ik terug naar een psycholoog willen, maar ik durf het gewoon niet te vragen aan mijn moeder. Ik denk dat ze niet inziet dat ik een psychologisch probleem heb, ze verklaart me gewoon zot/ziet het als aandachttrekkerij. En zelf kan ik het echt niet betalen.
Mijn gedachten kunnen gewoon niet normaal zijn ben ik de laatste weken gaan inzien. Ze vliegen tegen 1000 km/h door mijn hoofd, en ze geven me valse inzichten over de wereld. Ze proberen me te misleiden om dieper in het gat te vallen van verdoemenis. Ze ontwikkelen een haat tegenover de maatschappij, iets wat ik helemaal niet wil, maar ze verdwijnen ook niet. Ze halen me helemaal door elkaar, ik zie nergens nog zekerheid in. De shit die dat meebrengt is meestal ondragelijk. Ik heb me al in zoveel problemen gebracht waar ik moeilijk tot niet uit kan.

Klik om te vergroten...

Hopelijk is het stoppen met blowen al een hele stap voorwaarts, ik geloof dat het me op lange termijn echt gaat helpen. Maar op korte termijn zal het me nog meer kapotmaken vrees ik, maar daar zal ik mezelf wel doorvechten hoop ik. Hoewel ik het gevecht wel vrees, maar hopelijk is het mijn laatste gevecht met mezelf.

ilyas zei:

Hoelang zal het ongeveer duren tot de ware ik zijn gezicht terug laat zien?

Klik om te vergroten...

Het is wel moeilijk om van die joints af te blijven de eerste week, maar het effect wat ik aan mezelf merk is positief opzich, ook al in die eerste week. Je droomd geweldig, je hebt enorm veel energie, alsof je de hele dagen aan de pep zit. Na een week of 2 was dat wel weer over, en was het belangrijkste vershil dat ik 7 uur sliep ipv 11 toen ik blowde en gewoon uit bed kon komen en dan ook nog productief kon zijn enzo. Na 2 weken is het ook niet moeilijk meer ervan af te blijven.

ilyas zei:

Hoe kan je je vrienden melden dat je enkele weken zal verdwijnen, omdat ze je te hard beïnvloeden op het blow gebied? Langs de ene kant kan ik vrienden toch niet gewoon laten vallen, maar langs de andere kant: er heerst daar te veel peer pressure op drugs gebied.
Gelukkig heb ik nog een vriendengroep waar ik op kan terugvallen, en waar geen drugs word gebruikt!

Klik om te vergroten...

Heel simpel toch, "jongens, ik ga stoppen met blowen, en omdat dat te moeilijk is als jullie steeds om me heen zitten blowen gaan jullie mij een maandje niet zien, houdoe"
Het moeilijkste is waarschijnlijk als je ze na een maand weer terug ziet en jij zo enthousiast bent over het nuchter zijn om niet te proberen hen ook continu te overtuigen dat ze moeten stoppen

En wat betreft je stemmingswisselingen en psycholoog: Je kunt ook gewoon zelf naar de huisarts gaan, daar is je moeder niet voor nodig. En als je harddrugs gebruikt (ook al is het maar alleen in het weekend af en toe) zou ik ook daar even mee stoppen, die kunnen ook nogal een stemmingswisselingen veroorzaken (Al is het bij mij niet random, maar wel heel duidelijk dat de mindere stemming de dagen direct na gebruik zijn).

ilyas zei:

Hoelang zal het ongeveer duren tot de ware ik zijn gezicht terug laat zien?
Hoe kan je je vrienden melden dat je enkele weken zal verdwijnen, omdat ze je te hard beïnvloeden op het blow gebied? Langs de ene kant kan ik vrienden toch niet gewoon laten vallen, maar langs de andere kant: er heerst daar te veel peer pressure op drugs gebied.
Gelukkig heb ik nog een vriendengroep waar ik op kan terugvallen, en waar geen drugs word gebruikt!

Klik om te vergroten...

De ware ik is terug wanneer ten eerste de thc uit je lichaam is en alle afvalstoffen daarvan. Zeg max 2 maanden dan zal je geest weer een stuk helderder zijn dan voorheen. Onverwerkte emoties kunnen wel "opeens" omhoog komen op een zeer versterkte manier doordat ze lang zijn onderdrukt dus denk eraan dat hoeft nog niet de "echte jou" te zijn! Dat is enkel het uitspuwen van alle spanning, onzekerheden en dergelijke die veel mensen opkroppen dmv blowen.
Je zal jezelf weer zijn wanneer je geen afhankelijkheid (meer) hebt van de thc.
Je vrienden geef je 1 makkelijke keus, het is of ik of de drugs (als in de zin van beinvloeden enzo). Zo zie je meteen wie je echte vrienden zijn, en helaas hoop ik niet dat het voor jou net zo duidelijk word als het voor mij destijds was. 3/4 van m'n vrienden als het niet meer was hebben mij laten vallen, enkel en alleen omdat ik om een klein beetje begrip vroeg.

Ga sowieso sporten, zweten is heel goed om het snel uit je lichaam te krijgen en om je weer ontspannen te voelen. Simpele krachtoefeningen als opdrukken kunnen al een bevrijding zijn!
Probeer voldoening te halen uit werk, (school)opdrachten en sport.
Pak oude hobby's op die je misschien hebt laten vallen door de thc.

En vraag om hulp, alleen hoef je het niet te doen.
Confronteer ook je moeder ermee, hoe sneller hoe beter.
Ook vrienden, laat ze weten dat je stopt en zorg dat veel daarvan op de hoogte zijn. Dat geeft je al een extra sociale druk om de drugs te laten liggen.

Oom Klaas zei:

. Dat geeft je al een extra sociale druk om de drugs te laten liggen.

Klik om te vergroten...

En daar geloof ik dan weer niet in. De beste pogingen tot stoppen met blowen waren bij mij als ik er niets over had gezegd en gewoon voor mezelf besloot er mee te stoppen.

Wacky zei:

Oom Klaas zei:

. Dat geeft je al een extra sociale druk om de drugs te laten liggen.

Klik om te vergroten...

En daar geloof ik dan weer niet in. De beste pogingen tot stoppen met blowen waren bij mij als ik er niets over had gezegd en gewoon voor mezelf besloot er mee te stoppen.

Klik om te vergroten...

Ik ga idd niets zeggen, omdat er ook niet veel mensen zijn die iets weten van de verslaving. Ik wil dit volledig zelf doen. En ik merk hoe meer de dag vordert hoe meer gemotiveerd ik geraak. Het lijkt erop dat de negatieve gevolgen eindelijk eens binnendringen in mijn bewustzijn. Iets wat ik ervoor wel wist, maar eigenlijk geen zier om gaf.

Ik word ook super nieuwsgierig naar de effecten van het stoppen. Ik wil echt weten wat er over een maand voor me klaarligt. Of ik al dan niet positief ben geëvolueerd, en hoe ik ga terugkijken op de voorbije jaren.
Ik voel me nu al goed bij de gedachte van het stoppen hoewel de beslissing nog maar enkele uren geleden is gemaakt. Er zullen zeker nog moeilijke momenten komen, maar ik ga ze bestrijden!! Ik zal niet meer toegeven aan die rottige drang naar de leegte waarin ik me bevind/heb bevonden.

Oom Klaas zei:

Je vrienden geef je 1 makkelijke keus, het is of ik of de drugs (als in de zin van beinvloeden enzo). Zo zie je meteen wie je echte vrienden zijn, en helaas hoop ik niet dat het voor jou net zo duidelijk word als het voor mij destijds was. 3/4 van m'n vrienden als het niet meer was hebben mij laten vallen, enkel en alleen omdat ik om een klein beetje begrip vroeg.

Klik om te vergroten...

Dat is ook wel een rare manier om het te brengen.. Het is toch geen keuze voor hen? Jij blowt niet meer, waardoor je hun minder ziet. Ze hoeven hun gewoontes toch niet aan te passen omdat jij toevallig gestopt bent met blowen? Als je dan weer eens met hun gaat chillen dan moet het best mogelijk zijn om zelf van de joint af te blijven, ook al blowen zij wel. Ik snap dat dit in het begin nog even lastig is en dan spreek je gewoon met die vrienden af om andere dingen te doen. Het lijkt me dat ze niet alleen maar de hele dag blowen.. Genoeg van mijn vrienden zijn over de jaren gestopt en die zie ik nog steeds heel regelmatig. Dan steek ik af en toe een joint op en zij hebben daar verder geen probleem mee.

Ik denk dat als een vriendschap puur gebaseerd is op samen joints roken dat het toch geen echte vriendschap is. Het is gewoon iets wat je erbij doet, terwijl je andere dingen doet. En als je niet meer blowt kan je nog steeds die andere dingen doen.

ImmortalTech zei:

Ik denk dat als een vriendschap puur gebaseerd is op samen joints roken dat het toch geen echte vriendschap is. Het is gewoon iets wat je erbij doet, terwijl je andere dingen doet. En als je niet meer blowt kan je nog steeds die andere dingen doen.

Klik om te vergroten...

Het probleem is dat die vriendengroep niets anders doet als blowen en hangen. Ik deed eigenlijk ook niets anders tot 3 maanden terug. Ze verklaren me zot als ik zeg dat ik eens ga sporten ofzo, want daar kan je niet stoned zijn. Hetzelfde met school, ze snappen niet dat ik dat nuchter kan. Het zijn echte wietjunkies om het zo te noemen.Een klein deel daarvan kan ik vrienden noemen, maar het ander deel zijn meer blowvrienden. Vrienden die ik wel kan missen.

Als ik hen nu zo even bekijk zijn 3/4 van die vrienden eigenlijk geen ene zak waard. Ze doen niets met hun leven, zijn lui en blowen enkel. Hun gedachten zijn vertroebeld, net als die van mij. Maar ik zie nog een lichtpuntje in de verte denk ik.
Ooit draaien ze wel bij denk ik, want zoals de zaken er nu bijstaan gaat er absoluut niets van hen terecht komen.

En het grappigste is dan nog. Ik gebruik, in tegenstelling tot hun, een keer per vakantie andere middelen. (LSD, 2C's, paddo's) En ik ben dan degene die er zwaar overgaat.
Eigenlijk zijn het echt naïeve mensen. Ik hoop uit de grond van mijn hart voor hen dat ze hun leven terug op het spoor krijgen, maar zoals het er nu naar uit ziet, zal dat nog wel even duren.

Ik heb zelf ook een tijdje in een depressie gezeten, heb ook aardig wat geblowd, gedronken en soms andere dingen.

Als je echt niet goed in je vel zit is het misschien een idee om eens te kijken of je met een maatschappelijk werker kan praten. Die zullen je helpen je eigen problemen in te zien en, als jij het zelf wil, oplossen. Waarschijnlijk kan de huisarts je doorverwijzen en ik denk dat je wel verzekerd bent voor het praten met een maatschappelijk werker, maar dit moet je voor de zekerheid even opzoeken of bespreken met je huisarts misschien.

En als je denk dat het raar is om hulp te zoeken dan denk je toch echt verkeerd. Iedereen heeft wel eens een probleem en het is heel normaal om hulp te krijgen om je problemen op te lossen. Als je het probleem opgelost hebt dan zul je een stuk sterker in je schoenen staan.

schoonbr zei:

Ik heb zelf ook een tijdje in een depressie gezeten, heb ook aardig wat geblowd, gedronken en soms andere dingen.

Als je echt niet goed in je vel zit is het misschien een idee om eens te kijken of je met een maatschappelijk werker kan praten. Die zullen je helpen je eigen problemen in te zien en, als jij het zelf wil, oplossen. Waarschijnlijk kan de huisarts je doorverwijzen en ik denk dat je wel verzekerd bent voor het praten met een maatschappelijk werker, maar dit moet je voor de zekerheid even opzoeken of bespreken met je huisarts misschien.

En als je denk dat het raar is om hulp te zoeken dan denk je toch echt verkeerd. Iedereen heeft wel eens een probleem en het is heel normaal om hulp te krijgen om je problemen op te lossen. Als je het probleem opgelost hebt dan zul je een stuk sterker in je schoenen staan.

Klik om te vergroten...

Het is helemaal niet raar om hulp te vragen, en ik schaam me er ook niet voor. Ik wil eerst zelf proberen met stoppen en mezelf weer te vinden.
Waarom zou ik het niet kunnen als er zoveel voor mij het wel konden? In deze dag is er mij zoveel duidelijk geworden. En dit enkel door even na te denken over mezelf en te kijken naar andere mensen met hetzelfde probleem.
Het stoppen ligt volledig in jezelf, en mits een beetje karakter ben ik in staat om te stoppen.

Als mijn gedachten en gevoelens niet rustiger worden, en me blijven teisteren met leugens, dan zal ik zeker hulp gaan zoeken. Ik ben al eens doorverwezen daar een psycholoog, maar dat was niet echt een succes. Mede omdat ik er zelf niet achterstond, en hij klaarblijkelijk geen verstand van zaken had.
Nu heb ik zelf een beslissing gemaakt, en ik zal ze waarmaken. Lukt dit niet, en breek ik meermaals mijn opgelegde regels, dan zoek ik hulp.

Kijk al over een week hoe je je dan voelt, dat zal echt een opluchting zijn.
Waarschijnlijk komt de creativiteit weer nog harder op gang,
en dromen
Na een aantal jaar niet gedroomd te hebben, althans ik heb nooit een droom "meegemaakt" dus onthouden ofzo toen ik nog blowde en als je dat opeens weer droomt dat is echt geniaal

Oom Klaas zei:

Kijk al over een week hoe je je dan voelt, dat zal echt een opluchting zijn.
Waarschijnlijk komt de creativiteit weer nog harder op gang,
en dromen
Na een aantal jaar niet gedroomd te hebben, althans ik heb nooit een droom "meegemaakt" dus onthouden ofzo toen ik nog blowde en als je dat opeens weer droomt dat is echt geniaal

Klik om te vergroten...

true, als er dan eens een zeldzaam moment was dat ik niet stoned ben voor het slapengaan dan sliep ik heerlijk, ik was uitgeslapen en ik had daarbij nog eens gedroomd. Enkel de weg naar het slapen is altijd wat moeilijk geweest zonder wiet.

Wiet laat je lichamelijk slechter slapen he, verhoogde hartslag vernauwde bloedvaten!
't Laat natuurlijk wel weer je spieren ontspannen maar tegenwoordig nu ik niet meer met een regelmaat blow slaap ik beter zonder joint dan met
Inslapen zonder roes voelt zo lekker aan.
Maar tijdens de afkick en de nasleep daarvan is 't natuurlijk wel kut om te slapen zonder 't nachtjointje. Zoek iets anders in plaats van die joint, een makkelijk boek of niet al te emotionele muziek doen al wonderen!
En geen DF een uur voor 't slapen, dan ben je in je hoofd ook zo min mogelijk bezig me drugs.

Oom Klaas zei:

En geen DF een uur voor 't slapen, dan ben je in je hoofd ook zo min mogelijk bezig me drugs.

Klik om te vergroten...

Haha, dat zal het nu echt niet maken. Het is eerder de herinnering aan de smaak van zo'n lekkere joint en het heerlijke ontspannen gevoel als je eindelijk je bed inkruipt. (Nee die verheerlijking van wiet houd me niet tegen om te stoppen! )
Het inslapen zonder is geen probleem, dat heb ik al meerdere malen bewezen. Met wiet duurt het inslapen welgeteld een minuut en zonder duurt het 15 min. Die 15 min aan slapeloosheid gaan het hem toch echt niet maken.

Blowen gaat je depressie echt geen goed doen, je stopt het probleem weg tot het zich met geweld weer naar boven dringt. Verder veel sporten, 2 a 3x per week een uurtje joggen doet wonderen voor je geest en lichaam + runners high

ff een update..
Om mijn karakter te testen (dit gaat mss raar klinken) heb ik 2 uur geleden een joint gerold van wat ik nog had liggen en hem op mijn klavier gelegd. 3x raden... hij ligt er nog steeds, zonder dat ik enige moeite heb om hem op te roken
Mss ben ik toch niet echt verslaafd, mss maakte ik mezelf dat wel wijs? Het is echt te simpel om nee te zeggen. Was dit met roken ook maar zo. Mss moet ik volgende maand maar eens een poging doen om te stoppen met roken.