#1
Denk dat het lastig blijft om het te vergelijken met vroeger de genetica is denk ik al te veel gemixt maar er is zeker hele goede eerste zeef Marokkaanse hasj op de markt maar je moet de prijs willen betalen.
Echte buitenlandse hasj, nog te krijgen?
24 antwoorden
9 weergaven
18-5-2026
#2
Hoi, ik ben Simon en houd van hasj. In het bijzonder van Marokkaanse hasj uit de rif. Sinds corona en wat internationale touwtrekkerijtjes met Marokko stokt de invoer. Sommige shops moeten een hogere prijs vragen, soms verandert de samenstelling (en is de prijs nog steeds hoger).
Sinds ik mijn vertrouwde shop om deze redenen even links laat liggen en wat op ontdekkingstocht ben gegaan hier in Amsterdam valt het me op dat er veelal Amerikaanse en Nederlandse soorten verkocht worden. Soms worden deze ook 'Marokkaanse' hasj genoemd.
Ik houd er echter niet van.
En vraag me even hardop af, want het antwoord krijg ik maar zelden in de shops: zijn er nog wel echte Afghaanse, Libanese Nepalese en Marokkaanse hasjies te krijgen? Of kom ik gewoon echt uit een ander tijdperk en is alles nu Nederlands en Amerikaans?
Ik weet dat ik niet mag vragen naar het 'waar dan wel', als ik de regels goed begrijp, maar ben wel benieuwd of iemand hier iets zinnigs over kan zeggen!
gegroet en dank
Sinds ik mijn vertrouwde shop om deze redenen even links laat liggen en wat op ontdekkingstocht ben gegaan hier in Amsterdam valt het me op dat er veelal Amerikaanse en Nederlandse soorten verkocht worden. Soms worden deze ook 'Marokkaanse' hasj genoemd.
Ik houd er echter niet van.
En vraag me even hardop af, want het antwoord krijg ik maar zelden in de shops: zijn er nog wel echte Afghaanse, Libanese Nepalese en Marokkaanse hasjies te krijgen? Of kom ik gewoon echt uit een ander tijdperk en is alles nu Nederlands en Amerikaans?
Ik weet dat ik niet mag vragen naar het 'waar dan wel', als ik de regels goed begrijp, maar ben wel benieuwd of iemand hier iets zinnigs over kan zeggen!
gegroet en dank
#3
Die is er nog hoor maar veel minder aanwezig dan pakweg 10 a 15 jaar geleden. Vond die hasj ook beter dan de nu bekendere soorten maar er zitten ook wel goeie tussen.
#4
Heb uit betrouwbare bron bron vernomen dat ze in de bergen alleen eerste zeef tweede zeef en de derde zeef kennen de mooie namen worden er hier aan gegeven.
#5
Heb uit betrouwbare bron bron vernomen dat ze in de bergen alleen eerste zeef tweede zeef en de derde zeef kennen de mooie namen worden er hier aan gegeven.
Dat is volledig juist.
#6
Dit was wel lekker#7
En dat zijn dan met namen vooral de berbers die het voor een appel en een ei "kloppen" (van Marokkaanse afkomst horen zeggen..).Heb uit betrouwbare bron bron vernomen dat ze in de bergen alleen eerste zeef tweede zeef en de derde zeef kennen de mooie namen worden er hier aan gegeven.
#8
Ik ben zeer fan van charas, Indiase handgerolde hasj. Dat is de meest smaakvolle hasj die je kunt krijgen, als je het kunt vinden. Want omdat het handgerold is zijn grote partijen zeer lastig te vinden, zo niet onmogelijk. Heel soms vind je een coffeeshop die een partijtje charras heeft ingeslagen, en als je dan mazzel hebt is het ook nog heel lekkere. Die herken je niet alleen aan de geur, maar ook aan het olieachtige karakter, wat je onder meer kunt zien aan een glanzend oppervlak.Hoi, ik ben Simon en houd van hasj. In het bijzonder van Marokkaanse hasj uit de rif. Sinds corona en wat internationale touwtrekkerijtjes met Marokko stokt de invoer. Sommige shops moeten een hogere prijs vragen, soms verandert de samenstelling (en is de prijs nog steeds hoger).
Sinds ik mijn vertrouwde shop om deze redenen even links laat liggen en wat op ontdekkingstocht ben gegaan hier in Amsterdam valt het me op dat er veelal Amerikaanse en Nederlandse soorten verkocht worden. Soms worden deze ook 'Marokkaanse' hasj genoemd.
Ik houd er echter niet van.
En vraag me even hardop af, want het antwoord krijg ik maar zelden in de shops: zijn er nog wel echte Afghaanse, Libanese Nepalese en Marokkaanse hasjies te krijgen? Of kom ik gewoon echt uit een ander tijdperk en is alles nu Nederlands en Amerikaans?
Ik weet dat ik niet mag vragen naar het 'waar dan wel', als ik de regels goed begrijp, maar ben wel benieuwd of iemand hier iets zinnigs over kan zeggen!
gegroet en dank
Als je het mij vraagt wordt er voornamelijk bocht verkocht in coffeeshops. Doorgaans is het beste wat er verkocht wordt nog hooguit middelmatig te noemen. Vorig jaar heb ik nog door Amsterdam een coffeeshoptour gedaan. Toen heb ik eerst bij kenners uit de omgeving rondgevraagd wat de beste plekken zijn om hasj te kopen. Nou, ik was niet erg onder de indruk moet ik zeggen.
Het probleem zit inderdaad hierin:
(Blonde) hasj wordt inderdaad gemaakt door het te zeven en daarna te persen. Daarvoor worden zeven of filters gebruikt met een verschillende grootte. De truc is om de trichomen (de blaasjes met cannbinoïden en terpenen die op de wiettoppen groeien) te scheiden van het plantenmateriaal. Bij de eerste zeving worden de wietplanten alleen heel zachtjes geschud, zodat er echt alleen de trichomen door de zeef vallen en geen kleine stukjes plantenmateriaal. Dan krijg je zeer goede hasj die ook bubbelt als je er een aansteker naast houdt.Heb uit betrouwbare bron bron vernomen dat ze in de bergen alleen eerste zeef tweede zeef en de derde zeef kennen de mooie namen worden er hier aan gegeven.
Maar je kunt nog veel meer hasj uit de wietplanten halen. Voor de tweede zeving worden dus filters gebruikt met grovere mazen, en soms wordt er ook met een stok op de wietplanten geslagen om de trichomen eruit te kloppen. Dan komt er dus meer plantenmateriaal vrij, waardoor de kwaliteit daalt.
Het probleem van die eerste zeving is dat het maar heel weinig hasj oplevert. Die hasj is meestal al op voordat het bij de Spaanse grens aankomt. De grotere partijen zijn tweede of derde zeving, want dat is wel in een grote hoeveelheden te krijgen.
Als je op grote schaal kwalitatief goede hasj zou willen maken dan zou je de cannabinoïden en terpenen moeten extraheren. Dat kan heel goed met butaan of met koolstofdioxide. Maar daar zit de crux: de wet beschouwt het eindproduct als harddrug (hasjolie) en het extraheren zelf is ook verboden. Daarom doet niemand moeite om zulke goeie hasj te maken.
Wat inderdaad ook meespeelt is dit:
De meeste zaden die nu in Marokko gezaaid worden zijn Nederlande hybrids, voornamelijk haze-soorten. Daar is op zich veel vraag naar enzo, maar eigenlijk is het jammer. Want dat soort wietrassen bevatten eigenlijk alleen maar THC en haast geen andere cannabinoïden. Ook het terpenenprofiel is verre van ideaal. Als je daar dan hasj van gaat maken dan krijg je van die man-met-de-hamer-hasj waarvan je echt kneiterstoned wordt en waarvan je KO op de bank gaat zitten. Terwijl het fijne van hasj nou juist kan zijn dat je er een veel heldere en actieve high van kunt krijgen.Denk dat het lastig blijft om het te vergelijken met vroeger de genetica is denk ik al te veel gemixt maar er is zeker hele goede eerste zeef Marokkaanse hasj op de markt maar je moet de prijs willen betalen.
Helaas is het hele productieproces van hasj verboden. Dus controleren hoe het is gemaakt, van welke rassen en wat er uiteindelijk allemaal in de hasj zit, dat is niet te doen. Dat is nogal jammer omdat we op die manier de hele tijd inferieure producten aan het consumeren zijn zonder dat we het weten. Erger nog: we denken gewoon dat dat is hoe hasj hoort te ruiken / smaken / eruit hoort te zien. Terwijl die goeie charas waar ik het dus over had kan ruiken en smaken alsof je een complete bloemenweide in een zakje hebt gestopt.
#9
Afghaanse hasj is er zeker nog wel hoor!En vraag me even hardop af, want het antwoord krijg ik maar zelden in de shops: zijn er nog wel echte Afghaanse, Libanese Nepalese en Marokkaanse hasjies te krijgen?
Ik bracht twee maanden door in Afghanistan om meer over hasj te leren
“Ik heb meerdere keren gezien dat mensen een staaf pure hasj in een lege sigaret stopten.”
www.vice.com
#10
In deze docu kan je trouwens wat meer leren over hoe Marokkaanse hasj wordt gemaakt (wel een beetje reclame voor een specifieke Amsterdamse coffeeshopketen met seed company).
#11
Dit is ook een leuke mini-docu over hasj in Marokko.
#12
Kom jij toch altijd met je mooie genoteerde uitleg 😍Ik ben zeer fan van charas, Indiase handgerolde hasj. Dat is de meest smaakvolle hasj die je kunt krijgen, als je het kunt vinden. Want omdat het handgerold is zijn grote partijen zeer lastig te vinden, zo niet onmogelijk. Heel soms vind je een coffeeshop die een partijtje charras heeft ingeslagen, en als je dan mazzel hebt is het ook nog heel lekkere. Die herken je niet alleen aan de geur, maar ook aan het olieachtige karakter, wat je onder meer kunt zien aan een glanzend oppervlak.
Als je het mij vraagt wordt er voornamelijk bocht verkocht in coffeeshops. Doorgaans is het beste wat er verkocht wordt nog hooguit middelmatig te noemen. Vorig jaar heb ik nog door Amsterdam een coffeeshoptour gedaan. Toen heb ik eerst bij kenners uit de omgeving rondgevraagd wat de beste plekken zijn om hasj te kopen. Nou, ik was niet erg onder de indruk moet ik zeggen.
Het probleem zit inderdaad hierin:
(Blonde) hasj wordt inderdaad gemaakt door het te zeven en daarna te persen. Daarvoor worden zeven of filters gebruikt met een verschillende grootte. De truc is om de trichomen (de blaasjes met cannbinoïden en terpenen die op de wiettoppen groeien) te scheiden van het plantenmateriaal. Bij de eerste zeving worden de wietplanten alleen heel zachtjes geschud, zodat er echt alleen de trichomen door de zeef vallen en geen kleine stukjes plantenmateriaal. Dan krijg je zeer goede hasj die ook bubbelt als je er een aansteker naast houdt.
Maar je kunt nog veel meer hasj uit de wietplanten halen. Voor de tweede zeving worden dus filters gebruikt met grovere mazen, en soms wordt er ook met een stok op de wietplanten geslagen om de trichomen eruit te kloppen. Dan komt er dus meer plantenmateriaal vrij, waardoor de kwaliteit daalt.
Het probleem van die eerste zeving is dat het maar heel weinig hasj oplevert. Die hasj is meestal al op voordat het bij de Spaanse grens aankomt. De grotere partijen zijn tweede of derde zeving, want dat is wel een grote hoeveelheden te krijgen.
Als je op grote schaal kwalitatief goede hasj zou willen maken dan zou je de cannabinoïden en terpenen moeten extraheren. Dat kan heel goed met butaan of met koolstofdioxide. Maar daar zit de crux: de wet beschouwt het eindproduct als harddrug (hasjolie) en het extraheren zelf is ook verboden. Daarom doet niemand moeite om zulke goeie hasj te maken.
Wat inderdaad ook meespeelt is dit:
De meeste zaden die nu in Marokko gezaaid worden zijn Nederlande hybrids, voornamelijk haze-soorten. Daar is op zich veel vraag naar enzo, maar eigenlijk is het jammer. Want dat soort wietrassen bevatten eigenlijk alleen maar THC en haast geen andere cannabinoïden. Ook het terpenenprofiel is verre van ideaal. Als je daar dan hasj van gaat maken dan krijg je van die man-met-de-hamer-hasj waarvan je echt kneiterstoned wordt en waarvan je KO op de bank gaat zitten. Terwijl het fijne van hasj nou juist kan zijn dat je er een veel heldere en actieve high van kunt krijgen.
Helaas is het hele productieproces van hasj verboden. Dus controleren hoe het is gemaakt, van welke rassen en wat er uiteindelijk allemaal in de hasj zit, dat is niet te doen. Dat is nogal jammer omdat we op die manier de hele tijd inferieure producten aan het consumeren zijn zonder dat we het weten. Erger nog: we denken gewoon dat is hoe hasj ruikt / rookt / eruit ziet. Terwijl die goeie charas waar ik het dus over had kan ruiken en smaken alsof je een complete bloemenweide in een zakje hebt gestopt.
#13
Om nog even terug te komen op de charras ze hebben nog een betere waar meer aandacht is besteed cream volgens mij ben de naam even kwijt het grote verschil is natuurlijk dat de charras van een levende plant word gemaakt en de Marokkaanse hasj van gedroogde planten.
2 leuke docu’s van strain hunters
2 leuke docu’s van strain hunters
#14
Sorry had niet gezien dat je ze al geplaatst had goeie haze de s5 van eigen kweek 😅Dit is ook een leuke mini-docu over hasj in Marokko.
#15
Bedoel je misschien Temple Balls? Dat is op zich ook wel bekende naam voor Nepalese hasj. Persoonlijk vind ik de charras wel echt lekkerder vanwege het complexe smaakpallet. Maar Temple Balls is wat meer vergelijkbaar met de blonde Marokkaanse hasj.Om nog even terug te komen op de charras ze hebben nog een betere waar meer aandacht is besteed cream volgens mij ben de naam even kwijt het grote verschil is natuurlijk dat de charras van een levende plant word gemaakt en de Marokkaanse hasj van gedroogde planten.
#16
Oh, je bedoelt misschien Malani Cream! Uit het Parvati-dal. Soms heet het ook Parvati charras. Dat is allemaal gewoon charrasBedoel je misschien Temple Balls? Dat is op zich ook wel bekende naam voor Nepalese hasj. Persoonlijk vind ik de charras wel echt lekkerder vanwege het complexe smaakpallet. Maar Temple Balls is wat meer vergelijkbaar met de blonde Marokkaanse hasj.
Tenminste, als je het echt werk weet te vinden want er wordt heel veel meer gerommeld vanwege de lage beschikbaarheid, de hoge prijs en de grote vraag.
#17
Hasj is echt heerlijk! Was vroeger toen ik nog dagelijks blowde een enorme fan van Marrokkaanse hasj. Niet te sterk en een heerlijke smaak. Het tegenovergestelde van ice o lator.
Heb het verschillende keren gekocht en ook vooral ook zelfgemaakt gehad. Zelfgemaakt is de smaak nog wel oké. Maar gekocht dan ga je al helemaal ko. Zo sterk dat het niet meer leuk is.
Rook sinds enkele jaren puur. Indien dat iedereen dat zou doen dan zou er minder behoefte zijn aan zo’n overdreven sterke producten. De natuur weet het beste wat er met alles moet gebeuren. 🤤
Heb het verschillende keren gekocht en ook vooral ook zelfgemaakt gehad. Zelfgemaakt is de smaak nog wel oké. Maar gekocht dan ga je al helemaal ko. Zo sterk dat het niet meer leuk is.
Rook sinds enkele jaren puur. Indien dat iedereen dat zou doen dan zou er minder behoefte zijn aan zo’n overdreven sterke producten. De natuur weet het beste wat er met alles moet gebeuren. 🤤
#18
Ik heb een berber in mijn vriendenkring, en wat volgens hem een beetje het probleem is tegenwoordig, is het feit dat ze in marokko de afgelopen decennia massaal overgegaan zijn op commerciele strains, en de klassieke marrokaanse landraces er bijna niet meer zijn.
Genetica wat er tegenwoordig staat is veelal voorgekomen uit critical, PPP, witte clone-only's enz.
Dit heeft invloed op de smaak, THC gehalte en vooral het CBD gehalte. De originele maroc van vroeger had best hoge CBD gehaltes en vrij lage THC gehaltes.
Dat dit tegenwoordig compleet anders is maakt de wiet veel minder mellow/relaxed. De CBD gaat gevoelens van onrust en paranoia tegen.
Ook het feit dat de hash die vroeger veel verkocht werdt bijna nooit eerste zeef was, en vaak heel ruw was wbt blad/plantpercentage en andere verzwaring/vervuiling speelt mee.
Het is gewoon te sterk geworden qua THC, helaas wordt dit nog steeds gezien als kwaliteitskenmerk, een hash die mooi begint te bubbelen als je er een vlam bijhoudt.
Het gekke is , dat je als je er dan minder indoet, het toch een andere uitwerking heeft dan een Joint met veel 'zwakke' hash.
Terwijl een 3e zeef met relatief veel plantmateriaal eigenlijk een heerlijk zachte hash is qua smaak (als deze niet te jong is) en qua effect ook lekker is.
Als je knetter wilt worden zijn er meer dan genoeg opgepompte commerciele hydrowietjes te krijgen in de shop.
Het moet altijd meer, meer, meer zijn tegenwoordig. Icehash, resins, concentraat....
Ben er geen fan van. Rookt ook niet lekker weg, veel te zwaar op je longen. Moest er altijd van hoesten.
Rook al jaren CBD wiet. en als ik mezelf wil verwennen kruimel ik er een paar kruimeltjes THC wiet doorheen.
Kan het iedereen aanraden.
Genetica wat er tegenwoordig staat is veelal voorgekomen uit critical, PPP, witte clone-only's enz.
Dit heeft invloed op de smaak, THC gehalte en vooral het CBD gehalte. De originele maroc van vroeger had best hoge CBD gehaltes en vrij lage THC gehaltes.
Dat dit tegenwoordig compleet anders is maakt de wiet veel minder mellow/relaxed. De CBD gaat gevoelens van onrust en paranoia tegen.
Ook het feit dat de hash die vroeger veel verkocht werdt bijna nooit eerste zeef was, en vaak heel ruw was wbt blad/plantpercentage en andere verzwaring/vervuiling speelt mee.
Het is gewoon te sterk geworden qua THC, helaas wordt dit nog steeds gezien als kwaliteitskenmerk, een hash die mooi begint te bubbelen als je er een vlam bijhoudt.
Het gekke is , dat je als je er dan minder indoet, het toch een andere uitwerking heeft dan een Joint met veel 'zwakke' hash.
Terwijl een 3e zeef met relatief veel plantmateriaal eigenlijk een heerlijk zachte hash is qua smaak (als deze niet te jong is) en qua effect ook lekker is.
Als je knetter wilt worden zijn er meer dan genoeg opgepompte commerciele hydrowietjes te krijgen in de shop.
Het moet altijd meer, meer, meer zijn tegenwoordig. Icehash, resins, concentraat....
Ben er geen fan van. Rookt ook niet lekker weg, veel te zwaar op je longen. Moest er altijd van hoesten.
Rook al jaren CBD wiet. en als ik mezelf wil verwennen kruimel ik er een paar kruimeltjes THC wiet doorheen.
Kan het iedereen aanraden.
#19
De kleiner wordende CBD:THC verhouding is ook een gevolg van de criminalisering van de wiethandel en -teelt. Ze hebben de norm zo veel mogelijk THC gemaakt, voor een deel omdat je dan zo veel mogelijk “drug” kwijt kan per blok hasj. Hoe hoger het THC percentage in de trichomen, des te efficiënter het smokkelen over de grens wordt.Het is gewoon te sterk geworden qua THC, helaas wordt dit nog steeds gezien als kwaliteitskenmerk, een hash die mooi begint te bubbelen als je er een vlam bijhoudt.
Het gekke is , dat je als je er dan minder indoet, het toch een andere uitwerking heeft dan een Joint met veel 'zwakke' hash.
En ik weet niet hoeveel wetenschappelijk bewijs er inmiddels voor het entourage effect is, maar dat zou verklaren waarom een klein beetje van de High-THC hasj niet gelijk staat aan een normale hoeveelheid Low-THC hasj. De verschillende verhoudingen van alle verschillende cannabinoïden in de plant, vormen het effectprofiel van de plant. Stel je hebt een strain waar de verhouding CBD:THC zo’n 1:25 is.
Op het moment dat je van deze strain slechts een klein beetje van rookt, rook je niet alleen minder THC, maar minder CBD en minder van elke cannabinoïd. De verhouding zal altijd hetzelfde blijven, maar die verhouding maakt nou juist het effectprofiel van de strain.
Ik had laatst uit interesse een strain gekocht die een CBD:THC verhouding van 10:10 had (ik probeer bij de coffeeshop eigenlijk altijd een andere strain uit). Aangenaam plantje, erg kalmerende high 😋
Als gevolg van dezelfde interesse heb ik ook via internet CBD-wiettoppen besteld. Deze vallen helaas tegen. Wist niet echt wat in kon verwachten als kwaliteit, maar het waren droge, haast terpeenloze 4% CBD toppen. De toppen roken en smaken eigenlijk gewoon naar gedroogde plant, maar gemengd met een klein beetje van een THC-strain merk ik duidelijk verschil in de high die het oplevert!
Groei jij je CBD wiet zelf?
#20
Heb zelf in het verleden wel harlequin, dinamed, dinamed plus enz. gekweekt,
Nooit de 1 op 1 soortjes. 5-10% THC is al teveel voor mij. Ik wil de volgende dag helder wakker worden. microkweekjes, 1 plant lang voorgroeien en dan in een scrog, eerst met 150/250 HPS, later nog met een zelfbouw Cree COB lamp. Een soort van gedoogkweekje. Maar ik waag het er niet meer op Vriend van me had een leuke guerilla spot maar dat is nu ook afgelopen. De goedkope 0.3% THC wiet uit het buitenland is inderdaad redelijk smakeloos, helemaal vergeleken met een dinamed uit eigen keuken. Maar het went. Ligt er ook heel erg aan welke je koopt en wat je uiteindelijk krijgt. Zitten ook cowboys bij die er natuurlijke geurstoffen/terpenen aan toevoegen. Citrus, aardbei maar ook terpenen die van origine in cannabis zitten, mirre, pineen enz.
Ik heb nu cannatonic. Die batch van mij is redelijk te doen, maar idd erg droog, je mist gewoon de hars en de terpenen. Het is wennen, het is voor mij uiteindelijk gewoon de nicotine verslaving. Ik rook het met tabak.
Nooit de 1 op 1 soortjes. 5-10% THC is al teveel voor mij. Ik wil de volgende dag helder wakker worden. microkweekjes, 1 plant lang voorgroeien en dan in een scrog, eerst met 150/250 HPS, later nog met een zelfbouw Cree COB lamp. Een soort van gedoogkweekje. Maar ik waag het er niet meer op Vriend van me had een leuke guerilla spot maar dat is nu ook afgelopen. De goedkope 0.3% THC wiet uit het buitenland is inderdaad redelijk smakeloos, helemaal vergeleken met een dinamed uit eigen keuken. Maar het went. Ligt er ook heel erg aan welke je koopt en wat je uiteindelijk krijgt. Zitten ook cowboys bij die er natuurlijke geurstoffen/terpenen aan toevoegen. Citrus, aardbei maar ook terpenen die van origine in cannabis zitten, mirre, pineen enz.
Ik heb nu cannatonic. Die batch van mij is redelijk te doen, maar idd erg droog, je mist gewoon de hars en de terpenen. Het is wennen, het is voor mij uiteindelijk gewoon de nicotine verslaving. Ik rook het met tabak.