DrugsForum.nl

Dag lieve schatten op het forum,
Ik geniet van het leven, maar heb soms toch ook wel zin om er een tijdje even uit te stappen. Om deze reden blow ik af en toe (minder dan 1x per week) hasj met een hoog thc gehalte in de beste uitvinding ooit, de bong. Dit zorgt er bij een redelijke dosering voor dat ik in een gederealiseerde staat terechtkomt, waar mijn "normale" gedachtenstroom grotendeels losgekoppeld is van mijn fysieke acties, wat ik zeg etc. Ook vraag ik mij in deze toestand vaak af of wat ik om mij heen zie echt is. Ik vindt dit een erg prettige toestand om in door te brengen, omdat het niet zo angstaanjagend is als een k-hole (dat één keer en daarna nooit meer😂) maar wel een rustgevende en erg overweldigende sensatie geeft, die ook constant stof tot nadenken biedt. Ik realiseer me wel dat dit een toestand is die volgensmij gevaarlijk dicht in de buurt van psychose komt. Daarnaat ben ik al een keer na een weekend xtc een week later in een licht gederealiseerde toestand wakker geworden, en dit duurde een goede 5 uur totdat ik een paar blikjes energy naar achter werkte, terwijl de laatste keer blowen toen ongeveer 5 dagen geleden was. Dit was al wat vervelender dan als ik het zelf veroorzaakt met cannabis.
Ik ben dus benieuwd of er mensen hier zijn die ervaring of verstand hebben met dit fenomeen, en mij hier advies over kunnen geven in hoeverre ik hier mee moet oppassen. Moet nog wel even met dit brein, beetje zonde om het nu al te verkloten😄.
Bij voorbaat dank.

game-tea zei:

Dag lieve schatten op het forum,
Ik geniet van het leven, maar heb soms toch ook wel zin om er een tijdje even uit te stappen. Om deze reden blow ik af en toe (minder dan 1x per week) hasj met een hoog thc gehalte in de beste uitvinding ooit, de bong. Dit zorgt er bij een redelijke dosering voor dat ik in een gederealiseerde staat terechtkomt, waar mijn "normale" gedachtenstroom grotendeels losgekoppeld is van mijn fysieke acties, wat ik zeg etc. Ook vraag ik mij in deze toestand vaak af of wat ik om mij heen zie echt is. Ik vindt dit een erg prettige toestand om in door te brengen, omdat het niet zo angstaanjagend is als een k-hole (dat één keer en daarna nooit meer😂) maar wel een rustgevende en erg overweldigende sensatie geeft, die ook constant stof tot nadenken biedt. Ik realiseer me wel dat dit een toestand is die volgensmij gevaarlijk dicht in de buurt van psychose komt. Daarnaat ben ik al een keer na een weekend xtc een week later in een licht gederealiseerde toestand wakker geworden, en dit duurde een goede 5 uur totdat ik een paar blikjes energy naar achter werkte, terwijl de laatste keer blowen toen ongeveer 5 dagen geleden was. Dit was al wat vervelender dan als ik het zelf veroorzaakt met cannabis.
Ik ben dus benieuwd of er mensen hier zijn die ervaring of verstand hebben met dit fenomeen, en mij hier advies over kunnen geven in hoeverre ik hier mee moet oppassen. Moet nog wel even met dit brein, beetje zonde om het nu al te verkloten😄.
Bij voorbaat dank.

Klik om te vergroten...

Je zoekt heel erg de grens op met dit soort acties. Zoals je zelf wel weet is een gederealiseerde status geen pretje en je kan er makkelijk in blijven hangen.

Spelen met de duivel.

Ik kan me voorstellen dat het tijdens het blowen eventjes lekker voelt. Totdat er een moment komt dat het niet meer wegtrekt of in je dagelijkse leven steeds terug blijft komen.

Ik heb ook derealisatie klachten ontwikkeld, alleen dan door het gebruik van 3mmc. En ik kan je vertellen dat het geen pretje is. En toen de klachten het ergst waren en ik er ook heel angstig voor werd (angst versterkt de klachten weer) heb ik maanden in een hel geleefd.

Eigenlijk, als je goed oplet geeft je intuïtie altijd al aan: dit is risky business.

Je wéét al dat het mogelijk mis kan gaan, maar gaat dan dingen zoeken om het risico te beperken, zodat je het aan jezelf kunt verantwoorden het tóch te doen.

Het punt is alleen: je blijft altijd in bepaalde mate je lange termijn geestelijke gezondheid en algehele welzijn riskeren voor een tijdelijk gevoel dat je wilt hebben. En dit kun je eigenlijk alleen doen als je er (bewust) voor kiest om je ogen daarvoor te sluiten (onbewust te worden). Die mogelijkheid hebben we als mensen: ervoor kiezen iets niet te zien, waarvan we eigenlijk wel weten dat het schadelijk of riskant is.

Wellicht een slimmer plan om voor jezelf na te gaan wat de achterliggende redenen zijn waarom je eens in de tijd in zo’n compleet gederealiseerde staat wilt verkeren. En wanneer je daar achter bent gekomen zijn er vervolgens wellicht ook andere, minder risicovolle, manieren om tot rust te komen. Derealisatie kan leiden tot paranoia wanneer het zich voortdoet op momenten dat je het liever niet had.

Damius zei:

Wellicht een slimmer plan om voor jezelf na te gaan wat de achterliggende redenen zijn waarom je eens in de tijd in zo’n compleet gederealiseerde staat wilt verkeren. En wanneer je daar achter bent gekomen zijn er vervolgens wellicht ook andere, minder risicovolle, manieren om tot rust te komen. Derealisatie kan leiden tot paranoia wanneer het zich voortdoet op momenten dat je het liever niet had.

Klik om te vergroten...

DIt is wel de essentie ja.

game-tea zei:

waar mijn "normale" gedachtenstroom grotendeels losgekoppeld is van mijn fysieke acties, wat ik zeg etc.

Klik om te vergroten...

Ik begrijp dit niet helemaal. Maar ik rookte eigenlijk ook nooit bong omdat ik dat te heftig vond. Het verliezen van de realiteit heb ik daarmee wel eens mee gemaakt, geen pretje in mijn beleving. Verward, angst, paranoia, paniekaanvallen en uiteindelijk kotsen was dat voor mij. Vooral kut als je dan in de shop zit of met vrienden bent en je helemaal slecht gaat.

Koffieb00n zei:

Ik begrijp dit niet helemaal. Maar ik rookte eigenlijk ook nooit bong omdat ik dat te heftig vond. Het verliezen van de realiteit heb ik daarmee wel eens mee gemaakt, geen pretje in mijn beleving. Verward, angst, paranoia, paniekaanvallen en uiteindelijk kotsen was dat voor mij. Vooral kut als je dan in de shop zit of met vrienden bent en je helemaal slecht gaat.

Klik om te vergroten...

Ik heb ook weleens kort derealisatie en depersonalisatie ervaren. Als ik het goed begrijp bedoeld @game-tea dat er gevoelsmatig een soort 'disconnect' is tussen wat je doet en wat je denkt. En als je geïdentificeerd bent met je denken, voel je die disconnect dus tussen je lichaam en jezelf. Alsof die twee niet goed zijn uitgelijnd als het ware. Bijna als een soort afstand tussen jezelf en je lichaam: je ziet de dingen wel gebeuren, maar ze lijken iets verderop te gebeuren. Alsof je niet helemaal goed in je lichaam zit, maar (vast) in je hoofd.

Mijn persoonlijke opvatting hierover: het is bij derealisatie/depersonalisatie zaak om weer in je zintuiglijke waarneming (je lichaam) te komen. Dit haalt je uit je hoofd. Je kunt namelijk nooit écht de realiteit verliezen. Realiteit is er wel, maar er wordt met tunnelvisie gefocust op een gedachtestroom, waardoor het lijkt alsof je daar meer in zit, dan in je lichaam en dus je beleving van de wereld. (Alles dat we van de wereld kennen is de zintuiglijke waarneming).

Mindless zei:

Mijn persoonlijke opvatting hierover: het is bij derealisatie/depersonalisatie zaak om weer in je zintuiglijke waarneming (je lichaam) te komen. Dit haalt je uit je hoofd. Je kunt namelijk nooit écht de realiteit verliezen. Realiteit is er wel, maar er wordt met tunnelvisie gefocust op een gedachtestroom, waardoor het lijkt alsof je daar meer in zit, dan in je lichaam en dus je beleving van de wereld. (Alles dat we van de wereld kennen is de zintuiglijke waarneming).

Klik om te vergroten...

Ben het met je eens inderdaad dat onze perceptie van de realiteit komt vanuit onze 5 zintuigen. Maar deze realiteit kan veel meer zijn dan enkel hetgeen wat wij kunnen waarnemen. Maar na een paar bonghits besef je je dit echt niet meer, of juist wel xd

Koffieb00n zei:

Ben het met je eens inderdaad dat onze perceptie van de realiteit komt vanuit onze 5 zintuigen. Maar deze realiteit kan veel meer zijn dan enkel hetgeen wat wij kunnen waarnemen. Maar na een paar bonghits besef je je dit echt niet meer, of juist wel xd

Klik om te vergroten...

Klopt, maar het is onze connectie met onze zintuiglijke waarneming die onze realiteitszin bepaald. Dit komt uit onze directe ervaring: wat echt voor onszelf in het moment gebeurt.

Maar ik ben het inderdaad met je eens dat dat niet betekent dat je eigen zintuiglijke waarneming alles is dat er aan realiteit is. Als we bijvoorbeeld nog 1 zintuig erbij hadden, hadden we nog een 'dimensie' erbij gehad als het ware.

Ergens is het fascinerend allemaal en begrijp ik ook goed waarom iemand die "plek" van derealisatie met wiet zelfs wat opzoekt. Maar ik heb ook vaak op wiet gevoeld dat dit nogal een tricky middel is om dit te doen, omdat het er soms best wel een element van paranoia in kan brengen. Ik heb het meerdere keren zo gevoeld als dat ik er onstabiel van geest op werd omdat ik er meer in mijn hoofd van ging zitten. Ik denk dat echte psychedelica zoals LSD en truffels dit nog minder hebben. Tenminste, dat is mijn ervaring.

Thanks voor de reacties allemaal!
Allereerst hebben jullie gelijk dat ik het zelf al intuïtief wist. Acceptatie hiervan liep daarentegen nog even achter, alles is altijd redelijker als je het van randoms op het internet hoort

Damius zei:

Wellicht een slimmer plan om voor jezelf na te gaan wat de achterliggende redenen zijn waarom je eens in de tijd in zo’n compleet gederealiseerde staat wilt verkeren. En wanneer je daar achter bent gekomen zijn er vervolgens wellicht ook andere, minder risicovolle, manieren om tot rust te komen. Derealisatie kan leiden tot paranoia wanneer het zich voortdoet op momenten dat je het liever niet had.

Klik om te vergroten...

Ik ben hier al een tijd mee bezig met een therapeut, en dit onderwerp zal zeker ook onderdeel worden van de gesprekken, aangezien ik nu manieren moet gaan vinden om mijzelf te gaan disciplineren in dit opzicht.

Het probleem is alleen een beetje dat ik geen rugzakje heb en er dus ook weinig achterliggende oorzaak is om op te lossen, dit had ik misschien verkeerd aangegeven in de originele post.

Mindless zei:

Ik heb ook weleens kort derealisatie en depersonalisatie ervaren. Als ik het goed begrijp bedoelt dat er gevoelsmatig een soort 'disconnect' is tussen wat je doet en wat je denkt. En als je geïdentificeerd bent met je denken, voel je die disconnect dus tussen je lichaam en jezelf. Alsof die twee niet goed zijn uitgelijnd als het ware. Bijna als een soort afstand tussen jezelf en je lichaam: je ziet de dingen wel gebeuren, maar ze lijken iets verderop te gebeuren. Alsof je niet helemaal goed in je lichaam zit, maar (vast) in je hoofd.

Klik om te vergroten...

Voor de geïnteresseerden: dit is inderdaad wel een vrij accurate beschrijving. De snelste manier om het uit te leggen is alsof je door een wazige en trage vr-bril met sterke tunnelvisie het leven ziet, en maar beperkte en vertraagde input in de "game" hebt. Voor anderen gedraag je je nog vrij normaal, maar zelf zit je te verwonderen wat die gast (jijzelf) die op de automatische piloot dingen aan het doen is, nou eigenlijk doet. Gekkigheid allemaal hoor dat menselijk brein.

Nogmaals bedankt voor het eenduidige advies allemaal!

Hoi ik blow al meer als de helft van mijn leven momenteel. Ik heb zelf nog nooit echt te maken gehad met derealisatie. Al moet ik wel zeggen dat blowen je gedachten en onderbewustzijn beïnvloed. Heb jij dus de gedachten dat je last van derealisatie hebt, zal dit gevoel versterkt worden door je gebruik. Ik raad je aan tot je je beter voelt even te stoppen met gebruiken zo geef je jezelf de tijd om even tot rust te komen met name je gedachtengang. Ik zelf heb dit meegemaakt in een andere vorm, niet dat ik derealiseerde, maar ik kreeg echt fysieke klachten(ja je onderbewustzijn kan zo veel invloed hebben!). Ik hoop dat je hier wat aan hebt! En mocht je echt blijvende klachten(ook zonder gebruik) hebben ga dan uiteraard in gesprek met je huisarts!

game-tea zei:

Dag lieve schatten op het forum,
Ik geniet van het leven, maar heb soms toch ook wel zin om er een tijdje even uit te stappen. Om deze reden blow ik af en toe (minder dan 1x per week) hasj met een hoog thc gehalte in de beste uitvinding ooit, de bong. Dit zorgt er bij een redelijke dosering voor dat ik in een gederealiseerde staat terechtkomt, waar mijn "normale" gedachtenstroom grotendeels losgekoppeld is van mijn fysieke acties, wat ik zeg etc. Ook vraag ik mij in deze toestand vaak af of wat ik om mij heen zie echt is. Ik vindt dit een erg prettige toestand om in door te brengen, omdat het niet zo angstaanjagend is als een k-hole (dat één keer en daarna nooit meer😂) maar wel een rustgevende en erg overweldigende sensatie geeft, die ook constant stof tot nadenken biedt. Ik realiseer me wel dat dit een toestand is die volgensmij gevaarlijk dicht in de buurt van psychose komt. Daarnaat ben ik al een keer na een weekend xtc een week later in een licht gederealiseerde toestand wakker geworden, en dit duurde een goede 5 uur totdat ik een paar blikjes energy naar achter werkte, terwijl de laatste keer blowen toen ongeveer 5 dagen geleden was. Dit was al wat vervelender dan als ik het zelf veroorzaakt met cannabis.
Ik ben dus benieuwd of er mensen hier zijn die ervaring of verstand hebben met dit fenomeen, en mij hier advies over kunnen geven in hoeverre ik hier mee moet oppassen. Moet nog wel even met dit brein, beetje zonde om het nu al te verkloten😄.
Bij voorbaat dank.

Klik om te vergroten...

Ik had dezelfde gedachte toen ik nog niet zoveel blowde, 2 jaar verder en ik ben al anderhalf jaar uitgezoned waardoor ik niet meer kan werken/studeren. Helemaal in combinatie met gebruik van andere drugs is dit echt geen slimme actie. Zoek vooral de grens niet op

Koffieb00n zei:

Ik begrijp dit niet helemaal. Maar ik rookte eigenlijk ook nooit bong omdat ik dat te heftig vond. Het verliezen van de realiteit heb ik daarmee wel eens mee gemaakt, geen pretje in mijn beleving. Verward, angst, paranoia, paniekaanvallen en uiteindelijk kotsen was dat voor mij. Vooral kut als je dan in de shop zit of met vrienden bent en je helemaal slecht gaat.

Klik om te vergroten...

Geen zorgen joh. Wiet is echt heel moeilijk om "prettig" te vinden naar mijn gevoel, mijn vriendin had dezelfde problemen (kotsen, zweten, paranoia) na het roken van maar drie hijsjes! Ze gaf wel toe dat alleen liggen in bed hielp om de angst te kunnen verdragen.

Hoezeer moet ik oppassen met blowen tot derealisatie/depersonalisatie?

Een reactie plaatsen