De zenuwen, het ongeduld, de glundering, de hebzucht

Mooi,heel mooi geschreven

Mag ik nu een trip report over heroïne?

Heel goed beschreven, erg verfrissend en gaaf om niet zo te lopen hameren op de effecten maar het gebeuren erom heen. Cool metafoor gebruik ook!

wow wat goed geschreven

Herken wel het 1 en ander uit je verhaal.
Goed geschreven Marky.
Zoals ik al vaker tegen je heb gezegd, is dat je eens wat meer moet gaan doen met dit talent.
Maar op msn krijg ik weer curieuze feedbacks van je.

Ik spreek je

lol

je kunt het wel Atropa.

Beste Atropa,

Het lezen van je verhaal nam me alleen al mee op een rush die ik niet eerder op een dergelijke manier ervaren heb. Ik ben net nieuw op dit forum en van de vele posts die ik inmiddels verslonden heb(aan de tijd zul je wel kunnen concluderen dat ik me bevind in enkele fases na de adrenalinestoot van de aanschaf..) zijn jouw woorden rechtstreeks ingedaald op de bedoelde plek.
Ik ben nu een aantal maanden bezig en ik moet me nog steeds inhouden(als ik de lawine thuis laat arriveren, al probeer ik dat tot een minimum te beperken) om niet al in de deuropening te staan met mijn 2e blow; haastig ineen geflanst op de trap in de gang en dat terwijl de tijd geen enkel probleem kon zijn. Immers na 8 jaar blowen is het draaien nou niet echt een geweldige tijdsinspanning meer. Het is onbevattelijk voor mensen die het nooit gedaan hebben om te begrijpen dat als je opgehangen hebt, je haastig de trappen op loopt om verlicht te gaan worden, zoals je beschrijft, om nooit aan te komen. Ik vraag me dan ook nog altijd af waarom iedere keer dat ik bel of smachtend ergens nerveus checkend en wachtend mijn plek in het zijn inneem, aanvoelt als de eerste keer. Soms zelfs zo erg dat ik hoop dat ze niet komen, omdat ik vanuit eigen conditionering dan weet dat ze bij die gedachte en intentie eerder bij me zijn.
Het was een openbaring om een mission statement als het jouwe te kunnen lezen en dialogiseren. Waarvoor mijn dank.

ruff reider zei:

Ik vraag me dan ook nog altijd af waarom iedere keer dat ik bel of smachtend ergens nerveus checkend en wachtend mijn plek in het zijn inneem, aanvoelt als de eerste keer.

Klik om te vergroten...

Waarschijnlijk hangt dat samen met de wens die velen hebben om hun eerste echte goede cocarush weer terug te krijgen. J e komt in een soort flash-back toestand terecht nog voor je de eerste lijn opsnuift. Misschien ook met het feit dat je het voor de meeste mensen geheim wilt houden?
Sosa is te lekker voor een menselijk organisme :P
Kon ik het bestaan ervan maar voor mezelf geheim houden tot nieuwjaarsnacht ofzo

ik heb een zeer hoogstaand respect voor uw literatuur vaardigheden, u beschrijft enorm mooi de basale emoties die bij elke post die u maakt o zo aanwezig zijn.

u bent zeker zeer belangrijk voor een forum als dit

nicolai zei:

een beetje ad fransen

Klik om te vergroten...

Inderdaad, Ad fransen achtig
Mooi geschreven

raizeredge zei:

eerste deel herkenbaar heb het nog steeds terwijl ik al heel wat keren heb gehaalt blijf altijd die zenuwen houden

Klik om te vergroten...

HAHA ik heb dit net hetzelfde! Als je die telefoon opneemt en die afspraak maaktn dan beginnen alle zenuwen in je lichaam tegelijkertijd te prikkelen! Tot het moment dat je dat kleine pakje in je bezit hebt en je die geur ruikt, voel je nog steeds die prikkelingen!