Re: Wat vinden jullie van mijn "plan"?
Klinkt allemaal heel verstandig, maar ik ben benieuwd hoe je gebruik over 3 maanden is.
Veel beginnen heel verantwoord, houden dat een maand, 2 maanden, sommige 3, vol. En dan knalt langzaam de bom los.
Maar ik hoop dat dit niet het geval is, en uiteindelijk heb je 't allemaal nog zelf in de hand.
Laat 't een vette party wezen!
Origineel bericht (heb me even laten gaan):
Klinkt allemaal heel verstandig, maar ik ben benieuwd hoe je gebruik over 3 maanden is.
Veel beginnen heel verantwoord, houden dat een maand, 2 maanden, sommige 3, vol. En dan knalt langzaam de bom los, komt het boze mannetje naar boven dat vertelt dat je datgeen in je neus moet duwen, wat je helemaal niet wilt. Maar je bent verplicht "Het moet! Het moet! Anders zorg ik wel dat je geen leuke avond meer hebt." ondertussen leg je een nieuwe lijn omdat je tijdens het luisteren naar die boze gedachte die lijn hebt opgesnoven, maar dat ben je vergeten. Je moet die lijn pakken anders is je avond naar de klote. Maar nog voor je 't door hebt is de avond al voorbij en kom je erachter dat je de hele avond hebt liggen snuiven, in je eentje ergens in een hoekje. Helemaal alleen zonder contact met iemand, want dat heb je helemaal niet nodig. 't Enigste wat jij nodig hebt is die lijn, die lekkere lijn. Kijk, hij roept je! Hij roept je, hij schreeuwt dat hij je neus in wilt. "Ik wil opgesnoven worden!" hoor je ondertussen door je hoofd vliegen. Je hebt er wel zin in, jij wilt die lekkere klote lijn wel, maar toch ga je in discussie. Het is vies en je wilt 't niet. Nee, echt niet! Ik ben er klaar mee! Maar diep van binnen weet jij dat jij geen weerstand kan bieden tegen dat, datgeen wat alles doet en alles kan. Zonder dat is er geen jij, maar er is wel een dat zonder jou. Dat een wat je elke keer opnieuw weer zo slecht doet voelen, lichamelijk, mentaal. Je voelt je schuldig omdat je iedereen in de steek hebt gelaten. Je moeders geld waar ze zo hard voor heeft gewerkt heb jij gejat zodat je toch nog even goed kan voelen. Terwijl dat je wegkwijnt in je eigen ergernis en verdoemenis snuif je toch nog even snel een lijn op. Je kunt niet zonder, je mag niet zonder. Nee, je wilt niet zonder. Jawel, je wilt wel, je wilt wel een nieuwe lijn. Lekker, dat streepje gaat ook weer naar binnen. Nee! Ik wil niet! Je moet!
Maar toch ben je niet verslaafd.