@Psilocyloner Wat jij beschrijft is ook een manier van vechten zoals Mindless al aangaf. Het te graag willen doorbreken waardoor het dus juist niet lukt en dus toch een vorm van frustrate komt. Dit is dus eigenlijk wat de psilo's je willen leren. Iets willen en dat forceren is ook een manier van je (nog) niet over kunnen overgeven. Wat dus wel lukt als je meer neemt. Dit had ik vroeger dus ook waardoor ik altijd meer nam dan ik tegenwoordig nodig heb
Ik heb vooral geleerd dat de contraproductieve wil en de frustratie die daaruit voortkomt een gevolg zijn van hard zijn voor mezelf. Ik vermoed dat de ayahuasca het nodig heeft dat ik eerst mezelf liefheb alvorens me verder te kunnen brengen.
Over dat ''meer nemen'', doet me denken aan een fragment van Terence McKenna, die nooit bepaald onder stoelen of banken heeft geschoven dat 'ie nogal voorstander was van ''meer'', terwijl ik zelf, zeker nu met de inhoud van deze thread in overweging, juist ook zoveel potentie tot persoonlijke groei zie in ''minder'' in plaats van ''meer'':
Dit wat betreft het vechten.
Wat betreft het "terug willen" is dat ik een beetje in een nare periode zit geestelijk. Ik vind de maatschappij maar onnodig hard met veel te veel "moeten" en "presteren" wat mij onnodige angst voor de toekomst geeft. Hierdoor heb sinds ongeveer anderhalf jaar, angsten tijdens mijn trips. Dit zijn dus gewoon mijn angsten van het dagelijkse leven die worden uitvergroot door de paddo's. Hierdoor krijg ik een moment dat ik niet meer wil en dan kom je in een andere soort strijd terecht.
Maar wat mij dus hierin opvalt is dat die strijd moeilijker te overwinnen is bij een lage dosis dan bij een hoge dosis. Dit komt naar mijn mening omdat bij een lage dosis m'n ego die strijd kan winnen, waardoor ik dus moeilijk me over kan geven en de angsten los kan laten. Zodoende heeft mijn laatste trip met een (vooral voor mij) een relatieve lage dosis een behoorlijke strijd opgeleverd. Maar de euforie die ik kreeg nadat ik me uiteindelijk toch kon overgeven deed echt niet onder bij een zeer hoge dosis. Echt hemels en ontzettend mooi.
Betekent ''overwinnen'' in dit geval ook het
doorwerken van de angsten, wat je dan op een lagere dosering beter lukt dan op een hogere omdat bij de lagere dosering het ego nog meer aanwezig is?
Weet je, ik zit me opeens te bedenken, eigenlijk klinkt het best logisch dat je ego-issues het beste kan aangaan op lagere doseringen, wanneer het ego nog relatief intact/aanwezig is. Wanneer je altijd maar hoge doseringen neemt, schiet je eigenlijk je ego voorbij en kom je in het transcendente, wat weliswaar ook een hoop op kan leveren qua groei, maar waarmee je misschien aan de meest simpele aardse beslommeringen, je alledaagse problemen, weinig aandacht kunt schenken. Dan kun je dus heel spiritueel wezen, maar ondertussen geen raad weten met het dagelijks leven. Dit roept meteen de vervolgvraag op of trippen op uitsluitend hogere doseringen dan ook geen gevaar van ''zweverigheid'' met zich mee kan brengen, wanneer je dus altijd in het hogere, transcendente zit terwijl het lagere, aardse minstens zo belangrijk is. Laag en hoog heeft hier geen betrekking op hiërarchie. Hoog is niet meer of beter dan laag. Hoog is niet verheven wanneer het niet geworteld is in het laag. Spiritualiteit moet geaard zijn. Hoog en laag zijn yin en yang.