Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsOvergave makkelijker met hoge dosis

Overgave makkelijker met hoge dosis

35 antwoorden
7 weergaven
18-5-2026
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#1
@Psilocyloner Wat jij beschrijft is ook een manier van vechten zoals Mindless al aangaf. Het te graag willen doorbreken waardoor het dus juist niet lukt en dus toch een vorm van frustrate komt. Dit is dus eigenlijk wat de psilo's je willen leren. Iets willen en dat forceren is ook een manier van je (nog) niet over kunnen overgeven. Wat dus wel lukt als je meer neemt. Dit had ik vroeger dus ook waardoor ik altijd meer nam dan ik tegenwoordig nodig heb.

Nou ben ik niet zo goed op de hoogte van truffel dosissen want vroeger vond ik 1 dosis truffels altijd te zwak in verhouding tot 1 dosis paddo's. Daarbij vond ik een paar gr paddo's wegkauwen een stuk aangenamer dan meer dan 15gr truffels :).
Maar waar ik vroeger gewoon zeker wel 3gr gedroogde paddo's nodig had voor een goede doorbraak, heb ik nu aan minder dan 2gr genoeg om die zelfde doorbraak te krijgen. vorige zomer bijvoorbeeld had ik een giga trip op 1,5 gr waardoor ik begon te twijfelen of ik wel goed gewogen had. Maar dat had ik, en het waren paddo's waar ik een grote voorraad van had en dus bekend mee was.

Wat betreft het "terug willen" is dat ik een beetje in een nare periode zit geestelijk. Ik vind de maatschappij maar onnodig hard met veel te veel "moeten" en "presteren" wat mij onnodige angst voor de toekomst geeft. Hierdoor heb sinds ongeveer anderhalf jaar, angsten tijdens mijn trips. Dit zijn dus gewoon mijn angsten van het dagelijkse leven die worden uitvergroot door de paddo's. Hierdoor krijg ik een moment dat ik niet meer wil en dan kom je in een andere soort strijd terecht.
Maar wat mij dus hierin opvalt is dat die strijd moeilijker te overwinnen is bij een lage dosis dan bij een hoge dosis. Dit komt naar mijn mening omdat bij een lage dosis m'n ego die strijd kan winnen, waardoor ik dus moeilijk me over kan geven en de angsten los kan laten. Zodoende heeft mijn laatste trip met een (vooral voor mij) een relatieve lage dosis een behoorlijke strijd opgeleverd. Maar de euforie die ik kreeg nadat ik me uiteindelijk toch kon overgeven deed echt niet onder bij een zeer hoge dosis. Echt hemels en ontzettend mooi.
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#2
Ayahuasca is wel een verhaal apart vind ik. Echt van een totaal ander kaliber dan paddo's. Paddo's kunnen voor mij veel strenger zijn dan Ayahuasca, terwijl aan de andere kant Aya mij het wel "altijd" even lastig maakt. Me altijd even confronteer met een probleem diep in me om vervolgens daar na mij te troosten en te laten zien dat ik iets overwonnen heb. Met totale euforie als gevolg.
Psilocyloner zei:
Wat dat betreft ben ik gewoon een rare snuiter denk ik: na 6 uur niet gegeten te hebben vind ik het een waar genot om welke hoeveelheid truffels dan ook te mogen eten. Ik vind ze serieus best lekker...
Klik om te vergroten...
We zijn allemaal rare snuiters hoor :wink:
Maar dat heb ik dus met gedroogde paddo's. Als ze goed gedroogd zijn moet ik oppassen dat ik niet door blijf eten, zo lekker. Zo heb ik echt eens bijna een dubbele dosis gegeten op het moment ik iemand aan het begeleiden was. Ging uiteindelijk allemaal wel maar was wel heftig :)

Heel veel plezier en geluk bij je volgende ceremonie!
P
PsilocylonerLid
01-01-2024, 00:00
#3
Mezelf zei:
@Psilocyloner Wat jij beschrijft is ook een manier van vechten zoals Mindless al aangaf. Het te graag willen doorbreken waardoor het dus juist niet lukt en dus toch een vorm van frustrate komt. Dit is dus eigenlijk wat de psilo's je willen leren. Iets willen en dat forceren is ook een manier van je (nog) niet over kunnen overgeven. Wat dus wel lukt als je meer neemt. Dit had ik vroeger dus ook waardoor ik altijd meer nam dan ik tegenwoordig nodig heb
Klik om te vergroten...
Ik heb vooral geleerd dat de contraproductieve wil en de frustratie die daaruit voortkomt een gevolg zijn van hard zijn voor mezelf. Ik vermoed dat de ayahuasca het nodig heeft dat ik eerst mezelf liefheb alvorens me verder te kunnen brengen.

Over dat ''meer nemen'', doet me denken aan een fragment van Terence McKenna, die nooit bepaald onder stoelen of banken heeft geschoven dat 'ie nogal voorstander was van ''meer'', terwijl ik zelf, zeker nu met de inhoud van deze thread in overweging, juist ook zoveel potentie tot persoonlijke groei zie in ''minder'' in plaats van ''meer'':
Mezelf zei:
Dit wat betreft het vechten.
Wat betreft het "terug willen" is dat ik een beetje in een nare periode zit geestelijk. Ik vind de maatschappij maar onnodig hard met veel te veel "moeten" en "presteren" wat mij onnodige angst voor de toekomst geeft. Hierdoor heb sinds ongeveer anderhalf jaar, angsten tijdens mijn trips. Dit zijn dus gewoon mijn angsten van het dagelijkse leven die worden uitvergroot door de paddo's. Hierdoor krijg ik een moment dat ik niet meer wil en dan kom je in een andere soort strijd terecht.
Maar wat mij dus hierin opvalt is dat die strijd moeilijker te overwinnen is bij een lage dosis dan bij een hoge dosis. Dit komt naar mijn mening omdat bij een lage dosis m'n ego die strijd kan winnen, waardoor ik dus moeilijk me over kan geven en de angsten los kan laten. Zodoende heeft mijn laatste trip met een (vooral voor mij) een relatieve lage dosis een behoorlijke strijd opgeleverd. Maar de euforie die ik kreeg nadat ik me uiteindelijk toch kon overgeven deed echt niet onder bij een zeer hoge dosis. Echt hemels en ontzettend mooi.
Klik om te vergroten...
Betekent ''overwinnen'' in dit geval ook het doorwerken van de angsten, wat je dan op een lagere dosering beter lukt dan op een hogere omdat bij de lagere dosering het ego nog meer aanwezig is?

Weet je, ik zit me opeens te bedenken, eigenlijk klinkt het best logisch dat je ego-issues het beste kan aangaan op lagere doseringen, wanneer het ego nog relatief intact/aanwezig is. Wanneer je altijd maar hoge doseringen neemt, schiet je eigenlijk je ego voorbij en kom je in het transcendente, wat weliswaar ook een hoop op kan leveren qua groei, maar waarmee je misschien aan de meest simpele aardse beslommeringen, je alledaagse problemen, weinig aandacht kunt schenken. Dan kun je dus heel spiritueel wezen, maar ondertussen geen raad weten met het dagelijks leven. Dit roept meteen de vervolgvraag op of trippen op uitsluitend hogere doseringen dan ook geen gevaar van ''zweverigheid'' met zich mee kan brengen, wanneer je dus altijd in het hogere, transcendente zit terwijl het lagere, aardse minstens zo belangrijk is. Laag en hoog heeft hier geen betrekking op hiërarchie. Hoog is niet meer of beter dan laag. Hoog is niet verheven wanneer het niet geworteld is in het laag. Spiritualiteit moet geaard zijn. Hoog en laag zijn yin en yang.
P
PsilocylonerLid
01-01-2024, 00:00
#4
Mezelf zei:
Ayahuasca is wel een verhaal apart vind ik. Echt van een totaal ander kaliber dan paddo's. Paddo's kunnen voor mij veel strenger zijn dan Ayahuasca, terwijl aan de andere kant Aya mij het wel "altijd" even lastig maakt. Me altijd even confronteer met een probleem diep in me om vervolgens daar na mij te troosten en te laten zien dat ik iets overwonnen heb. Met totale euforie als gevolg.
Klik om te vergroten...
Ik vind het vooral veel subtieler. Omdat ik eigenlijk altijd op psilo heb getript, heeft het even nodig gehad om in ayahuasca mijn draai te vinden ofzo.

Mezelf zei:
We zijn allemaal rare snuiters hoor :wink:
Klik om te vergroten...
Gelukkig maar!

Mezelf zei:
Maar dat heb ik dus met gedroogde paddo's. Als ze goed gedroogd zijn moet ik oppassen dat ik niet door blijf eten, zo lekker. Zo heb ik echt eens bijna een dubbele dosis gegeten op het moment ik iemand aan het begeleiden was. Ging uiteindelijk allemaal wel maar was wel heftig :)
Klik om te vergroten...
Gedroogde Amanita muscaria is ook heerlijk, zeker in de vorm van een soort instant paddenstoelensoepje. Licht gebonden en met een snufje zout zou het helemaal af zijn, maar of dat de werking ten goede komt? Nog nooit op die manier geprobeerd.

Mezelf zei:
Heel veel plezier en geluk bij je volgende ceremonie!
Klik om te vergroten...
Dankje! Plezier verwacht ik eigenlijk niet. Tot nu toe is het altijd een worsteling geweest, zij het een immens leerzame en waardevolle. Wellicht dat ik er volgende week echter anders inga, nu ik er iets meer ervaring mee heb opgedaan en bovendien de voorgaande lessen ter harte heb kunnen nemen. Het voelt als een proces, een voortzetting van het voorgaande. We gaan het zien. Ik leef er al echt naartoe.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#5
Ik reageer later even op je andere punten, maar deze viel me op:

Psilocyloner zei:
Ik heb vooral geleerd dat de contraproductieve wil en de frustratie die daaruit voortkomt een gevolg zijn van hard zijn voor mezelf. Ik vermoed dat de ayahuasca het nodig heeft dat ik eerst mezelf liefheb alvorens me verder te kunnen brengen.
Klik om te vergroten...
Zelf heb ik in mijn leven nogal een issue gehad met mezelf liefhebben. Wat ik echter ervaar tijdens trips (en ook tijdens meditatie) is dat ik beter niet probeer mezelf lief te hebben. In plaats daarvan observeer ik mezelf slechts. En met mezelf bedoel ik dan alles wat er in me opkomt/verschijnt. Een gedachte, een zwaar gevoel op de borst, een dichtgeknepen keel. Door dat allemaal slechts waar te nemen komt er op een gegeven moment een gevoel of energie in mij op dat daadwerkelijk kán liefhebben. Het is vanaf dan een kwestie om mij dáár dan op te richten en in die energie te blijven.

Voor mij heeft 'jezelf liefhebben' om deze reden altijd voor veel verwarring gezorgd. Misschien dat het voor veel mensen makkelijk is om in die liefhebbende energie te zijn, maar dat is het voor mij niet. Nu al een stuk beter dan vroeger, maar nog steeds niet altijd zomaar te "doen". Voor mij moet dat eerst opgeroepen worden als het ware, door gevoelens neutraal te observeren. Niet proberen te liefhebben, want dat werkt nooit.

Misschien dat je hier iets in herkent?
P
PsilocylonerLid
01-01-2024, 00:00
#6
Mindless zei:
Ik reageer later even op je andere punten, maar deze viel me op:


Zelf heb ik in mijn leven nogal een issue gehad met mezelf liefhebben. Wat ik echter ervaar tijdens trips (en ook tijdens meditatie) is dat ik beter niet probeer mezelf lief te hebben. In plaats daarvan observeer ik mezelf slechts. En met mezelf bedoel ik dan alles wat er in me opkomt/verschijnt. Een gedachte, een zwaar gevoel op de borst, een dichtgeknepen keel. Door dat allemaal slechts waar te nemen komt er op een gegeven moment een gevoel of energie in mij op dat daadwerkelijk kán liefhebben. Het is vanaf dan een kwestie om mij dáár dan op te richten en in die energie te blijven.

Voor mij heeft 'jezelf liefhebben' om deze reden altijd voor veel verwarring gezorgd. Misschien dat het voor veel mensen makkelijk is om in die liefhebbende energie te zijn, maar dat is het voor mij niet. Nu al een stuk beter dan vroeger, maar nog steeds niet altijd zomaar te "doen". Voor mij moet dat eerst opgeroepen worden als het ware, door gevoelens neutraal te observeren. Niet proberen te liefhebben, want dat werkt nooit.

Misschien dat je hier iets in herkent?
Klik om te vergroten...
Herken ik zeker. Liefhebben was dan ook niet de beste woordkeuze besef ik me nu. Misschien is oordeelloosheid, daarmee als het ware een vrij ruimte creërend, een beter woord. Die oordeelloosheid komt uiteraard voort uit wat jij zegt: louter observatie.

Ik heb recent een andere kijk gekeken op mezelf liefhebben. Ik heb lang gedacht dat ik mezelf liefheb. Ik ben vergeeflijk naar mezelf. In die vergeving lijkt echter ook een oordeel te zitten. Immers, vergeving impliceert eigenlijk dat je iets van/in jezelf toestaat/heb geaccepteerd/tolereert wat je in wezen eigenlijk verwerpelijk of niet gewenst vindt. Vergeving is dan weliswaar een relatief constructieve houding ten opzichte van een negatief oordeel, maar toch één die voortkomt uit oordeel, daarmee dus nog altijd niet het oordeel voorbij.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#7
Psilocyloner zei:
Ik heb recent een andere kijk gekeken op mezelf liefhebben. Ik heb lang gedacht dat ik mezelf liefheb. Ik ben vergeeflijk naar mezelf. In die vergeving lijkt echter ook een oordeel te zitten. Immers, vergeving impliceert eigenlijk dat je iets van/in jezelf toestaat/heb geaccepteerd/tolereert wat je in wezen eigenlijk verwerpelijk of niet gewenst vindt. Vergeving is dan weliswaar een relatief constructieve houding ten opzichte van een negatief oordeel, maar toch één die voortkomt uit oordeel, daarmee dus nog altijd niet het oordeel voorbij.
Klik om te vergroten...
Er is altijd een subtiele manipulatie aanwezig wanneer er 'jij' en hetgeen dat vergeven moet worden is ja.

Maar daarom is echte vergeving denk ik ook niet iets wat je doet. Het is niet 'jij' die iets van jezelf 'vergeeft'. Het is eerder dat 'jij' verdwijnt in de vergeving. De vergeving is de ware onderliggende zelf waar we uit vrije wil naar kunnen terugkeren. En dat heeft geen onderliggende agenda of manipulatie. Eigenlijk zijn we er al, maar onze aandacht is meestal heel ergens anders.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#8
Om hier nog even op terug te komen:

Psilocyloner zei:
Zeker. Dit heeft de ayahuasca me inmiddels ook wel duidelijk gemaakt. Rationeel weet ik het allemaal precies. Ik ken mijn problemen. Ik kan echter niet bij m'n gevoel om komen, of daar geraken waar de oorsprong, de vastgezette pijn, van mijn problemen zit. De oplossing moet echter ook van daaruit komen en heb daarom nog aardig wat stappen te zetten in dit aanvoelen/intuïtief begrijpen. Wat daarbij tevens voor mij een uitdaging is, zo is al gebleken, is om het begrip vanuit voelen of intuïtie vervolgens niet rationeel proberen te verklaren. Het zijn verschillende dimensies die elkaar aanvullen, maar elkaar niet kunnen vervangen. Tijdens mijn laatste keer ayahuasca zat er iets vast. Het duurde ontzéttend lang voordat het er dan uiteindelijk uitkwam. Het kwam van diep. ''De mooiste kots van de avond'', werd me de volgende ochtend verteld. Ik heb echt mijn hoofd liggen breken om wat er nou uit moet, wat eruit kwam, en nadien wat er nou uit moest. Ik deelde deze worsteling. Toen kreeg ik de boodschap mee dat het er niet toe doet. Het is eruit, het is weg. Daarmee is het goed zo. Overigens ben ik na me te hebben neergelegd bij het niet-weten tóch nog tot de ontdekking gekomen wat het - hoogstwaarschijnlijk - is geweest. Alsof ook hieromtrent dezelfde kwestie speelt: pas bij loslaten komt het tot je, zo lang je trekt blijft het weg.
Klik om te vergroten...
Ik heb datzelfde probleem met over-analyseren. Vind het een goede boodschap dat het er niet toe doet wat de reden was. Anders blijf je naar het verleden kijken. Maar hier echt consequent in veranderen kost denk ik tijd. Zelf ben ik nog steeds vaak aan het over-analyseren, dat zit blijkbaar best diep. Wanneer ik bewust/mindful ben, kan ik het vaak onderscheppen, maar anders gaat het vaak toch vanzelf.

Psilocyloner zei:
Daar heb ik alle vertrouwen in. Verwachtingen probeer ik overigens ook los te laten. Ayahuasca geeft wat je nodig hebt, niet wat je wilt of denkt nodig te hebben. De eerste malen ben ik na afloop wat teleurgesteld geweest omdat het niet aan mijn verwachtingen voldeed. De periode erna had het echter nog onverminderd zijn uitwerking, waarna ik achteraf bezien tot de conclusie kwam dat 't me geweldig veel gegeven heeft.
Klik om te vergroten...
De periode er na is soms nog het meest ingrijpend in het echte leven. :)

Maar je hebt weleens echt stevig getript op ayahuasca?

Psilocyloner zei:
Ja, verschillende batches kunnen aardig verschillen in potentie, maar zó veel? Je tweede verklaring lijkt me hier aannemelijker.
Klik om te vergroten...
Misschien is het soms ook beide.

Psilocyloner zei:
Wat dat betreft ben ik gewoon een rare snuiter denk ik: na 6 uur niet gegeten te hebben vind ik het een waar genot om welke hoeveelheid truffels dan ook te mogen eten. Ik vind ze serieus best lekker...
Klik om te vergroten...
Ten eerste, ik ben ook een rare snuiter. Aangenaam. :grinning:

Maar ik deel die passie niet. :sweatsmile:
F
FenrirLid
01-01-2024, 00:00
#9
Mindless zei:
Mijn probleem met hoger doseren is niet de doorbraak/ego-oplossing (of hoe je het ook wilt noemen) zelf en de periode daarvoor, maar wanneer je weer terugkomt. Het is dan namelijk dat mijn ego weer gaat 'grijpen'. Houvast zoeken terwijl (en waarschijnlijk omdát) mijn mind nog helemaal tekeer gaat.
Klik om te vergroten...
Psilocyloner zei:
Interessant trouwens is dat ik enkele weken geleden nog wel een onverwacht stevige trip had op 15 gram truffels, een trip die in intensiteit absoluut niet onder deed aan enkele trips op 30 of zelfs 45 gram die ik heb gehad. Wellicht dat dit kwam omdat ik ook geen stevige trip verwachtte en daarop anticipeerde?
Klik om te vergroten...
Mezelf zei:
Wat betreft het "terug willen" is dat ik een beetje in een nare periode zit geestelijk. Ik vind de maatschappij maar onnodig hard met veel te veel "moeten" en "presteren" wat mij onnodige angst voor de toekomst geeft. Hierdoor heb sinds ongeveer anderhalf jaar, angsten tijdens mijn trips. Dit zijn dus gewoon mijn angsten van het dagelijkse leven die worden uitvergroot door de paddo's. Hierdoor krijg ik een moment dat ik niet meer wil en dan kom je in een andere soort strijd terecht.
Maar wat mij dus hierin opvalt is dat die strijd moeilijker te overwinnen is bij een lage dosis dan bij een hoge dosis. Dit komt naar mijn mening omdat bij een lage dosis m'n ego die strijd kan winnen, waardoor ik dus moeilijk me over kan geven en de angsten los kan laten.
Klik om te vergroten...
Psilocyloner zei:
Weet je, ik zit me opeens te bedenken, eigenlijk klinkt het best logisch dat je ego-issues het beste kan aangaan op lagere doseringen, wanneer het ego nog relatief intact/aanwezig is. Wanneer je altijd maar hoge doseringen neemt, schiet je eigenlijk je ego voorbij en kom je in het transcendente, wat weliswaar ook een hoop op kan leveren qua groei, maar waarmee je misschien aan de meest simpele aardse beslommeringen, je alledaagse problemen, weinig aandacht kunt schenken.
Klik om te vergroten...
Grappig dat de ervaringen zo verschillen hierin. Ik heb hetzelfde als Mindless; moeite met het terugkeren na een trip. Dit is op lage doseringen inderdaad nog veel moeilijker, en zoals Psilocyloner aangeeft komt het misschien juist omdat ik op lage doseringen niet verwacht diep te zullen gaan en er dan juist voor opensta. Dit report is hier een perfect voorbeeld van: gezellig uitgaan op 15g truffels, onverwachts een volledige ego-oplossing meemaken, en de terugkeer naar de werkelijkheid zo heftig vinden dat ik er even out van ga.
Leuk topic dit, zo doe ik nog eens wat inzichten en ideeën op over mijn eigen ervaringen :)
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#10
Psilocyloner zei:
Betekent ''overwinnen'' in dit geval ook het doorwerken van de angsten, wat je dan op een lagere dosering beter lukt dan op een hogere omdat bij de lagere dosering het ego nog meer aanwezig is?
Klik om te vergroten...
Ja zo ongeveer wel ja.
Psilocyloner zei:
Weet je, ik zit me opeens te bedenken, eigenlijk klinkt het best logisch dat je ego-issues het beste kan aangaan op lagere doseringen, wanneer het ego nog relatief intact/aanwezig is. Wanneer je altijd maar hoge doseringen neemt, schiet je eigenlijk je ego voorbij en kom je in het transcendente, wat weliswaar ook een hoop op kan leveren qua groei, maar waarmee je misschien aan de meest simpele aardse beslommeringen, je alledaagse problemen, weinig aandacht kunt schenken. Dan kun je dus heel spiritueel wezen, maar ondertussen geen raad weten met het dagelijks leven.
Klik om te vergroten...
Juist! Hier sla je de spijker precies op zijn kop!

Door veel te nemen schiet je dus niet alleen je ego voorbij maar ook de problemen die het heeft. Mooi verwoord!

Geeft een goed gevoel dat er meer mensen zijn die dit inzicht met me delen.
Binnenkort dus maar weer eens een zeer hoge dosis nemen. Is tenminste makkelijk :wink:
P
PsilocylonerLid
01-01-2024, 00:00
#11
Mindless zei:
Maar daarom is echte vergeving denk ik ook niet iets wat je doet. Het is niet 'jij' die iets van jezelf 'vergeeft'. Het is eerder dat 'jij' verdwijnt in de vergeving. De vergeving is de ware onderliggende zelf waar we uit vrije wil naar kunnen terugkeren. En dat heeft geen onderliggende agenda of manipulatie. Eigenlijk zijn we er al, maar onze aandacht is meestal heel ergens anders.
Klik om te vergroten...
True...

Mindless zei:
Ik heb datzelfde probleem met over-analyseren. Vind het een goede boodschap dat het er niet toe doet wat de reden was. Anders blijf je naar het verleden kijken. Maar hier echt consequent in veranderen kost denk ik tijd. Zelf ben ik nog steeds vaak aan het over-analyseren, dat zit blijkbaar best diep. Wanneer ik bewust/mindful ben, kan ik het vaak onderscheppen, maar anders gaat het vaak toch vanzelf.
Klik om te vergroten...
Wanneer je je er bewust van bent ben je denk ik al een heel eind. Vergelijk het met mindfulness. Mensen denken dat ze hun hoofd leeg moeten krijgen. Nee. Het is de stroom van gedachten juist ongehinderd laten gaan, laten passeren zonder toe te geven aan de verleiding om in de stroom mee te gaan.

Mindless zei:
De periode er na is soms nog het meest ingrijpend in het echte leven. :)
Klik om te vergroten...
Zeker. In de week of twee nadien valt alles langzaam op z'n plek. Meteen na afloop denk ik nog van ''OK... wat moet ik hier nou mee?'' De les komt bij mij niet meteen binnen.

Mindless zei:
Maar je hebt weleens echt stevig getript op ayahuasca?
Klik om te vergroten...
Ik vind dit een moeilijk te beantwoorden vraag. Wat is stevig trippen, en hoe verhoudt trippen op ayahuasca zich tot trippen op andere middelen? Het is anders, moeilijk te vergelijken. Ayahuasca is voor mij tot op heden vooral geworstel met mijn ego geweest. Ik ben op ayahuasca nog geen punt van overgave gepasseerd. Mijn ervaringen met ayahuasca hebben tot op heden nooit echt diep gevoeld. Tegelijkertijd zijn het echter enkele van de meest confronterende en leerzame trips geweest. Ayahuasca lijkt haast synoniem te staan voor heling.

Mindless zei:
Ten eerste, ik ben ook een rare snuiter. Aangenaam. :grinning:
Klik om te vergroten...
Voelt als thuiskomen tussen al die rare snuiters hier! :tearsofjoy:

Mindless zei:
Maar ik deel die passie niet. :sweatsmile:
Klik om te vergroten...
Tsja, 't verschil moet er blijven... :sweatsmile:
R
Rupsen God ❤Lid
01-01-2024, 00:00
#12
Ik merk bij psychedelica dat ik juist vaak de grens op wil zoeken voor mezelf, en alles wil pushen tot de max. Kijken hoe diep je kunt gaan. Toen ik me hier net registreerde een tijdje geleden had ik net na jaren niks gebruikt te hebben ineens weer LSD genomen, en toen was ik heel voorzichtig. Verstandig, volwassen? Maar hoe vaker ik nu trip hoe meer ik ook merk dat ik weer in oude gewoontes terugval. Willen combineren, alles tot het maximale pushen. Hoge doseringen. Dat is blijkbaar dus niet veranderd, want ik merk nu ook weer dat die drang om te gaan combineren en meer in te nemen steeds groter wordt. Als voorbeeld: Ik begon heel braaf met een half zegeltje telkens, om voorzichtig te zijn, en dan eventueel later nog een halfje bijnemen. En tijdens mijn laatste trip neem ik ineens een hele en eindig ik uiteindelijk op 440 microgram.. terwijl ik ook nog had geplanned om het te combineren met truffels.. nogal een verschil. Ik vind loslaten op hogere doseringen echt veel makkelijker, het voelt alsof je op de rand van een berg staat en je die stap niet durft te nemen en juist een zetje nodig hebt. Je hebt dan geen keuze, terwijl ik op lagere doseringen juist heel erg in m'n hoofd ga zitten en ga zitten piekeren over van alles en nog wat. Waaronder dus dat loslaten. Ik heb in het dagelijks leven heel erg veel moeite met keuzes maken, ik ga dan alle voor - en nadelen tegen elkaar afwegen en kan ik over de meest simpele dingen minutenlang staan piekeren. Veel fijner vind ik het als een keuze voor mij gemaakt word; dan kan ik hooguit pissig worden dat ik het niet zelf voor het uitkiezen had, maar het brengt veel meer vrede in mijn hoofd. Waarschijnlijk reflecteert dit ook weer zo terug in hoe ik met psychedelica om ga. Die kwelling met wel of niet loslaten vind ik verschrikkelijk, en met hogere doseringen heb ik het vaak toch wel veel makkelijker. De trip word dan een beetje voor mij geleid in plaats van dat ik zelf de touwtjes in handen probeer te nemen, waar ik ook weer kalmer van word. Die controle proberen te grijpen is ontzettend vervelend, en eigenlijk zo irritant dat ik licht trippen ook niet fijn vind over het algemeen. Als ik ga, dan moet ik goed gaan. Liever goed en hard, dan lichtjes. Maar zo sta ik ook in het dagelijks leven; alles of niets.
Ik ben nu heel voorzichtig weer aan het aftasten met DMT om het opnieuw puur te roken, omdat ik het echt heel spannend vind allemaal weer. Ik heb het al zo lang niet meer gedaan... maar ik weet ook dat als ik het eenmaal weer eens heb ervaren, alle remmen waarschijnlijk los gaan en ik er totaal geen angst meer voor zal hebben. En het waarschijnlijk ook vaker zal gaan roken. Net als wat nu precies zo is gebeurd met LSD eigenlijk. Toen ik voor de eerste keer DMT ging roken deed ik dat ook met trillende handjes, en vervolgens rookte ik het vrij vaak vrij snel achter elkaar. Het is meer die drempel waar je overheen moet.

Daarbij komt dan natuurlijk wel kijken dat als je eenmaal een negatieve gedachte hebt op een hoge dosering, het ook veel makkelijker fout kan gaan denk ik. De controle daarover heb je dan ook veel minder in de hand, dus al met al is hoger doseren makkelijker, maar niet veiliger. Misschien.
M
MezelfLid
01-01-2024, 00:00
#13
Rupsje zei:
Ik merk bij psychedelica dat ik juist vaak de grens op wil zoeken voor mezelf, en alles wil pushen tot de max. Kijken hoe diep je kunt gaan. Toen ik me hier net registreerde een tijdje geleden had ik net na jaren niks gebruikt te hebben ineens weer LSD genomen, en toen was ik heel voorzichtig. Verstandig, volwassen? Maar hoe vaker ik nu trip hoe meer ik ook merk dat ik weer in oude gewoontes terugval. Willen combineren, alles tot het maximale pushen. Hoge doseringen. Dat is blijkbaar dus niet veranderd, want ik merk nu ook weer dat die drang om te gaan combineren en meer in te nemen steeds groter wordt. Als voorbeeld: Ik begon heel braaf met een half zegeltje telkens, om voorzichtig te zijn, en dan eventueel later nog een halfje bijnemen. En tijdens mijn laatste trip neem ik ineens een hele en eindig ik uiteindelijk op 440 microgram.. terwijl ik ook nog had geplanned om het te combineren met truffels.. nogal een verschil. Ik vind loslaten op hogere doseringen echt veel makkelijker, het voelt alsof je op de rand van een berg staat en je die stap niet durft te nemen en juist een zetje nodig hebt. Je hebt dan geen keuze, terwijl ik op lagere doseringen juist heel erg in m'n hoofd ga zitten en ga zitten piekeren over van alles en nog wat. Waaronder dus dat loslaten. Ik heb in het dagelijks leven heel erg veel moeite met keuzes maken, ik ga dan alle voor - en nadelen tegen elkaar afwegen en kan ik over de meest simpele dingen minutenlang staan piekeren. Veel fijner vind ik het als een keuze voor mij gemaakt word; dan kan ik hooguit pissig worden dat ik het niet zelf voor het uitkiezen had, maar het brengt veel meer vrede in mijn hoofd. Waarschijnlijk reflecteert dit ook weer zo terug in hoe ik met psychedelica om ga. Die kwelling met wel of niet loslaten vind ik verschrikkelijk, en met hogere doseringen heb ik het vaak toch wel veel makkelijker. De trip word dan een beetje voor mij geleid in plaats van dat ik zelf de touwtjes in handen probeer te nemen, waar ik ook weer kalmer van word. Die controle proberen te grijpen is ontzettend vervelend, en eigenlijk zo irritant dat ik licht trippen ook niet fijn vind over het algemeen. Als ik ga, dan moet ik goed gaan. Liever goed en hard, dan lichtjes. Maar zo sta ik ook in het dagelijks leven; alles of niets.
Ik ben nu heel voorzichtig weer aan het aftasten met DMT om het opnieuw puur te roken, omdat ik het echt heel spannend vind allemaal weer. Ik heb het al zo lang niet meer gedaan... maar ik weet ook dat als ik het eenmaal weer eens heb ervaren, alle remmen waarschijnlijk los gaan en ik er totaal geen angst meer voor zal hebben. En het waarschijnlijk ook vaker zal gaan roken. Net als wat nu precies zo is gebeurd met LSD eigenlijk. Toen ik voor de eerste keer DMT ging roken deed ik dat ook met trillende handjes, en vervolgens rookte ik het vrij vaak vrij snel achter elkaar. Het is meer die drempel waar je overheen moet.
Klik om te vergroten...
Des te beter zou het misschien zijn om eens een lagere dosissen te nemen. Dan kan de trip je pas echt wat leren. Tenminste als je het ook een beetje daarvoor doet. Want nu lijkt je een beetje op mijn vriendin. Lekker veel nemen want dan heb ik het niet moeilijk. Puur recreatief dus en niet echt voor de les.
Rupsje zei:
Daarbij komt dan natuurlijk wel kijken dat als je eenmaal een negatieve gedachte hebt op een hoge dosering, het ook veel makkelijker fout kan gaan denk ik. De controle daarover heb je dan ook veel minder in de hand, dus al met al is hoger doseren makkelijker, maar niet veiliger. Misschien.
Klik om te vergroten...
Dat is absoluut waar.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#14
Rupsje zei:
Ik merk bij psychedelica dat ik juist vaak de grens op wil zoeken voor mezelf, en alles wil pushen tot de max. Kijken hoe diep je kunt gaan.
Klik om te vergroten...
Ik ook, maar niet meer middels high doses.

Rupsje zei:
Ik vind loslaten op hogere doseringen echt veel makkelijker, het voelt alsof je op de rand van een berg staat en je die stap niet durft te nemen en juist een zetje nodig hebt. Je hebt dan geen keuze, terwijl ik op lagere doseringen juist heel erg in m'n hoofd ga zitten en ga zitten piekeren over van alles en nog wat. Waaronder dus dat loslaten. Ik heb in het dagelijks leven heel erg veel moeite met keuzes maken, ik ga dan alle voor - en nadelen tegen elkaar afwegen en kan ik over de meest simpele dingen minutenlang staan piekeren. Veel fijner vind ik het als een keuze voor mij gemaakt word; dan kan ik hooguit pissig worden dat ik het niet zelf voor het uitkiezen had, maar het brengt veel meer vrede in mijn hoofd.
Klik om te vergroten...
Is ook niet per se wat mis met dat extra zetje. Maar aan de andere kant draait het bij psychedelica imo niet echt om wat het fijnst is. Niet dat dat een regel is, iedereen bepaald zelf wat hij/zij zoekt in een drugservaring.

Rupsje zei:
Daarbij komt dan natuurlijk wel kijken dat als je eenmaal een negatieve gedachte hebt op een hoge dosering, het ook veel makkelijker fout kan gaan denk ik. De controle daarover heb je dan ook veel minder in de hand, dus al met al is hoger doseren makkelijker, maar niet veiliger. Misschien.
Klik om te vergroten...
En daar komt dan die ervaring met bewust de controle loslaten en negatieve gedachtes accepteren op lagere doseringen misschien erg van pas.
P
PsilocylonerLid
01-01-2024, 00:00
#15
Rupsje zei:
Als ik ga, dan moet ik goed gaan. Liever goed en hard, dan lichtjes. Maar zo sta ik ook in het dagelijks leven; alles of niets.
Klik om te vergroten...
Dit is voor mij heel herkenbaar. Bij mij is het ook een kwestie van alles of niets met veel dingen. Eten, bijvoorbeeld. Doorgaans heel bewust met voeding, erg gezond bezig. Zo af en toe, vaak als ik me even wat minder voel overigens, gun ik mezelf een soort van cheat day. Dan gaat het meteen ook helemaal los, vaak gewoon over de top, dat ik in de middag een halve appeltaart vreet, 's avonds drie bakken Chinees ga halen die ik dan dezelfde avond helemaal leeg vreet, met de andere helft van de appeltaart er gedurende de verdere loop van de avond nog achteraan.

Het is misschien interessant om eens te onderzoeken voor jezelf waar bij jou dat ''alles of niets'' vandaan komt, of misschien beter gezegd, wat het voor je betekent of wat het je te zeggen heeft. Bij mij heeft dit alles te maken met moeite met ontvangen, met onthecht zijn. Dit voert ontzettend ver terug, op vroegkinderlijk trauma. Ik kan moeilijk vertrouwen op de constantie van dingen. Van daaruit heb ik tegelijkertijd een grote behoefte aan die continuïteit, of aan borging zou je kunnen zeggen, bestaanszekerheid, veiligheid. Dit alles brengt een zekere gulzigheid met zich mee. Bij mij zijn dingen vaak een strijd tussen de verleiding van het nu tot me nemen enerzijds en de dreiging deze kans te missen of te verliezen, daarmee aan mijn neus voorbij te laten gaan, anderzijds. Omdat ik door mijn kernovertuigingen niet zonder meer als vanzelfsprekend kan rekenen op een toestroom van zaken die ik nodig heb om mijn behoeftes te vervullen, ben ik geneigd alles wat op mijn pad komt ongelimiteerd tot me te nemen voordat het moment, de gelegenheid tot bevrediging, zich weer aan me kan onttrekken.
J
JmthsLid
01-01-2024, 00:00
#16
acht.zes zei:
Niet herkenbaar voor mij, ik geef me inmiddels volautomatisch over aan psychedelica. Ik hoef niet eens moeite te doen om me niet te verzetten en dat gaat op voor alle doseringen, hoog, gemiddeld en laag.
Klik om te vergroten...
Je zet je quasi modo glimlach op en alles is vredig in lalaland. :'D
Fenrir zei:
en de terugkeer naar de werkelijkheid zo heftig vinden dat ik er even out van ga.
Klik om te vergroten...
Lolwut :P
Rupsje zei:
Willen combineren, alles tot het maximale pushen.
Klik om te vergroten...
Moet je wat tryptamine met ketamine/dissociatief combineren, is lekker goedkoop.
P
PsilocylonerLid
01-01-2024, 00:00
#17
Jmths zei:
Fenrir zei:
en de terugkeer naar de werkelijkheid zo heftig vinden dat ik er even out van ga.
Klik om te vergroten...
Lolwut :P
Klik om te vergroten...
Fenrir pakt altijd GHB na het trippen, wist je dat niet? :wink:
J
JmthsLid
01-01-2024, 00:00
#18
Psilocyloner zei:
Fenrir pakt altijd GHB na het trippen, wist je dat niet? :wink:
Klik om te vergroten...
Ik heb ze wel gekend die standaard een benzootje na een tripje gebruiken (en waarschijnlijk ook tijdens). Maar klinkt wel typisch Fenrir ja. :')
F
FenrirLid
01-01-2024, 00:00
#19
Psilocyloner zei:
Fenrir pakt altijd GHB na het trippen, wist je dat niet? :wink:
Klik om te vergroten...
Jmths zei:
Maar klinkt wel typisch Fenrir ja. :')
Klik om te vergroten...
:screamcat:
R
Roze OlifantLid
01-01-2024, 00:00
#20
Jmths zei:
Ik heb ze wel gekend die standaard een benzootje na een tripje gebruiken (en waarschijnlijk ook tijdens). Maar klinkt wel typisch Fenrir ja. :')
Klik om te vergroten...

Standaard zou ik niet zeggen, maar een etizolammetje in de late come down van LSD (13+ uur) vind ik persoonlijk erg chill. GHB lijkt me dan weer niks na trippen, haha. Vind GHB op bescheiden dosering ook niet perse heel sedatief, althans, te weinig voor dit doel.

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
12
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."