#1
Drugs kan een trigger zijn maar is nooit DE oorzaak is mijn mening.
Psychische problemen ontstaan na drugs?
31 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
#2
Ik denk ook dat het een soort trigger is geweest, maar het heeft ook dingen geactiveerd waar ik niet bewust van ben. Ze zeggen toch ook dat je maar gemiddeld 10% van de functie van je hersenen gebruikt en dat de rest ruis is? Ik heb het gevoel dat die 10% omhoog is gegaan en dat ik een stuk dichter bij mezelf ben gekomen,maar dit betekent niet dat het zonder negatieven gevolgen kan komen. Ik vond het wel opvallend dat dp/dr erg gepaard gaat met hallucinerende drugs. Ik ben al een stuk gevoeliger dan de gemiddelde persoon, dus ik let ook veel meer op mijn gedachten en wat er in mijn lichaam gebeurt. Ik voel continu dat ik overprikkelt ben.
Anyway, ik hoop dat ik er ooit vanaf kom of leer om ermee om te gaan, want het duurt nu allemaal wel erg lang. Het is voor een soort puzzel die bestaat uit miljoenen stukjes.
Anyway, ik hoop dat ik er ooit vanaf kom of leer om ermee om te gaan, want het duurt nu allemaal wel erg lang. Het is voor een soort puzzel die bestaat uit miljoenen stukjes.
#3
Volkomen waar, de laatste bovenstaande uitspraak.
EHash is niet direct de oorzaak.
Nee.
Wat het w茅l is, en zeker bij heel vaak gebruik, is dat het tot allerlei psychische narigheden een aanzienlijke bijdrage levert. Zoals psychoses.
Het op zoek gaan naar jezelf herken ik h猫lemaal.
Toen ik voor de eerste keer een papertrip nam, was toen ik van uiterste verba zing hoe mooi planten en natuur an sich kan zijn, en deze trip volledig omsloeg naar een h猫le dikke bad trip, ging ik dus 贸贸k al trippende op zoek naar mijzelf. Naast een enorme angst bleef ik in die z贸ektocht hangen, want juist deze speurtocht levert geen antwoord op.
Ik ben ervan overtuigd, dat cannabis voor mensen, die hiervoor gevoelig zijn, veel meer narigheden oplevert, dan dat een joint joy oplevert. Tenminste , wat mij betreft.
Wat mij betreft, ik heb maar enkele keren een echte "joy" aan een joint kunnen beleven.
De rest was meer een pure vlucht, een afhankelijkheid voeden pl煤s een aant aantal mensen met wie ik ," in een groepje" om kon gaan, totdat mijn reis naar Marseille zich had aangediend.
Toen was het einde van de blowtijd daar.
Vroeg met dit goedje begonnen, en veel te laat gestopt...
EHash is niet direct de oorzaak.
Nee.
Wat het w茅l is, en zeker bij heel vaak gebruik, is dat het tot allerlei psychische narigheden een aanzienlijke bijdrage levert. Zoals psychoses.
Het op zoek gaan naar jezelf herken ik h猫lemaal.
Toen ik voor de eerste keer een papertrip nam, was toen ik van uiterste verba zing hoe mooi planten en natuur an sich kan zijn, en deze trip volledig omsloeg naar een h猫le dikke bad trip, ging ik dus 贸贸k al trippende op zoek naar mijzelf. Naast een enorme angst bleef ik in die z贸ektocht hangen, want juist deze speurtocht levert geen antwoord op.
Ik ben ervan overtuigd, dat cannabis voor mensen, die hiervoor gevoelig zijn, veel meer narigheden oplevert, dan dat een joint joy oplevert. Tenminste , wat mij betreft.
Wat mij betreft, ik heb maar enkele keren een echte "joy" aan een joint kunnen beleven.
De rest was meer een pure vlucht, een afhankelijkheid voeden pl煤s een aant aantal mensen met wie ik ," in een groepje" om kon gaan, totdat mijn reis naar Marseille zich had aangediend.
Toen was het einde van de blowtijd daar.
Vroeg met dit goedje begonnen, en veel te laat gestopt...
#4
Nu je toch zo bewust bent van alles om je heen, allerlei hersenkronkels en overweldigende gevoelens is het misschien wat om de ervaring te onderzoeken. Vraag jezelf af waarom je angst ervaart. Op het moment dat je boos wordt om iets, vraag waarom je boos wordt. Vaak probeert dat ratelende stemmetje in je hoofd meteen een antwoord er bovenop te gooien. Dat is vaak een onbruikbare niet productieve beoordeling over de ervaring.
Bijvoorbeeld als je vaak last hebt van een ongemakkelijk gevoel in groepssituaties. Je bent aan het vergaderen en ineens is de aandacht van iedereen op je gericht, doordat iemand refereert naar een punt dat je eerder met diegene 1 op 1 besprak. Je houdt er een angstig en ge茂riteerd gevoel aan over.
Als je je dan afvraagt waarom je je zo voelt is er een grote kans dat je ego meteen klaar staat met zijn standaard uitspraken als: 'als hij me nou niet zo in de schijnwerpers had gezet, was ik niet zo rood geworden en in zweten uitgebarsten. Wat is het toch een klootzak.' of 'waarom stotter ik altijd zo. Wat ben ik toch een kneus.'
Maar achter die gedachten zitten vaak diepere gedachten. Ver weg gestopt in het onbewuste.
Dus word rustig, vraag jezelf af waarom je je echt voelt zoals je je voelt.
Ga terug naar een situatie die je dat gevoel voor de eerste keer gaf (of wanneer je dat gevoel het heftigst ervaarde).
Kijk welke gedachte of welk oordeel je over jezelf hebt gevormd bij die situatie. Zorg dat je achter een gedachte komt die oordeelt over jezelf en niet over een ander. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je je minderwaardig bent gaan voelen door een bepaalde gebeurtenis, waarachter de gedachte "Ik ben mislukt" kan zitten.
Zit deze gedachte verscholen achter elke beoordeling over situaties waarin je hetzelfde gevoel ervaart als die ene heftige ervaring van jaren geleden?
Bedenk redenen waarom deze gedachte je niet meer van dienst is.
Bedenk wat er zou gebeuren als je je blijft vasthouden aan deze gedachte.
Bedenk een nieuwe gedachte die het tegenovergestelde over jezelf zegt als die oude negatieve gedachte.
Bedenk wat er zou gebeuren als deze nieuwe gedachte je gevoel in de ervaring gedeeltelijk zou regelen.
Onderzoek, onderzoek, onderzoek. Er zijn misschien meerdere gedachten waardoor je in de greep wordt gehouden. Duik naar binnen, naar het verleden, kijk over de muur van het onbewuste en vind de wortels van je ongemakken.
Bijvoorbeeld als je vaak last hebt van een ongemakkelijk gevoel in groepssituaties. Je bent aan het vergaderen en ineens is de aandacht van iedereen op je gericht, doordat iemand refereert naar een punt dat je eerder met diegene 1 op 1 besprak. Je houdt er een angstig en ge茂riteerd gevoel aan over.
Als je je dan afvraagt waarom je je zo voelt is er een grote kans dat je ego meteen klaar staat met zijn standaard uitspraken als: 'als hij me nou niet zo in de schijnwerpers had gezet, was ik niet zo rood geworden en in zweten uitgebarsten. Wat is het toch een klootzak.' of 'waarom stotter ik altijd zo. Wat ben ik toch een kneus.'
Maar achter die gedachten zitten vaak diepere gedachten. Ver weg gestopt in het onbewuste.
Dus word rustig, vraag jezelf af waarom je je echt voelt zoals je je voelt.
Ga terug naar een situatie die je dat gevoel voor de eerste keer gaf (of wanneer je dat gevoel het heftigst ervaarde).
Kijk welke gedachte of welk oordeel je over jezelf hebt gevormd bij die situatie. Zorg dat je achter een gedachte komt die oordeelt over jezelf en niet over een ander. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je je minderwaardig bent gaan voelen door een bepaalde gebeurtenis, waarachter de gedachte "Ik ben mislukt" kan zitten.
Zit deze gedachte verscholen achter elke beoordeling over situaties waarin je hetzelfde gevoel ervaart als die ene heftige ervaring van jaren geleden?
Bedenk redenen waarom deze gedachte je niet meer van dienst is.
Bedenk wat er zou gebeuren als je je blijft vasthouden aan deze gedachte.
Bedenk een nieuwe gedachte die het tegenovergestelde over jezelf zegt als die oude negatieve gedachte.
Bedenk wat er zou gebeuren als deze nieuwe gedachte je gevoel in de ervaring gedeeltelijk zou regelen.
Onderzoek, onderzoek, onderzoek. Er zijn misschien meerdere gedachten waardoor je in de greep wordt gehouden. Duik naar binnen, naar het verleden, kijk over de muur van het onbewuste en vind de wortels van je ongemakken.
#5
Nu je toch zo bewust bent van alles om je heen, allerlei hersenkronkels en overweldigende gevoelens is het misschien wat om de ervaring te onderzoeken. Vraag jezelf af waarom je angst ervaart. Op het moment dat je boos wordt om iets, vraag waarom je boos wordt. Vaak probeert dat ratelende stemmetje in je hoofd meteen een antwoord er bovenop te gooien. Dat is vaak een onbruikbare niet productieve beoordeling over de ervaring.
Bijvoorbeeld als je vaak last hebt van een ongemakkelijk gevoel in groepssituaties. Je bent aan het vergaderen en ineens is de aandacht van iedereen op je gericht, doordat iemand refereert naar een punt dat je eerder met diegene 1 op 1 besprak. Je houdt er een angstig en ge茂riteerd gevoel aan over.
Als je je dan afvraagt waarom je je zo voelt is er een grote kans dat je ego meteen klaar staat met zijn standaard uitspraken als: 'als hij me nou niet zo in de schijnwerpers had gezet, was ik niet zo rood geworden en in zweten uitgebarsten. Wat is het toch een klootzak.' of 'waarom stotter ik altijd zo. Wat ben ik toch een kneus.'
Maar achter die gedachten zitten vaak diepere gedachten. Ver weg gestopt in het onbewuste.
Dus word rustig, vraag jezelf af waarom je je echt voelt zoals je je voelt.
Ga terug naar een situatie die je dat gevoel voor de eerste keer gaf (of wanneer je dat gevoel het heftigst ervaarde).
Kijk welke gedachte of welk oordeel je over jezelf hebt gevormd bij die situatie. Zorg dat je achter een gedachte komt die oordeelt over jezelf en niet over een ander. Het kan bijvoorbeeld zijn dat je je minderwaardig bent gaan voelen door een bepaalde gebeurtenis, waarachter de gedachte "Ik ben mislukt" kan zitten.
Zit deze gedachte verscholen achter elke beoordeling over situaties waarin je hetzelfde gevoel ervaart als die ene heftige ervaring van jaren geleden?
Bedenk redenen waarom deze gedachte je niet meer van dienst is.
Bedenk wat er zou gebeuren als je je blijft vasthouden aan deze gedachte.
Bedenk een nieuwe gedachte die het tegenovergestelde over jezelf zegt als die oude negatieve gedachte.
Bedenk wat er zou gebeuren als deze nieuwe gedachte je gevoel in de ervaring gedeeltelijk zou regelen.
Onderzoek, onderzoek, onderzoek. Er zijn misschien meerdere gedachten waardoor je in de greep wordt gehouden. Duik naar binnen, naar het verleden, kijk over de muur van het onbewuste en vind de wortels van je ongemakken.
Dit is een zeer helpende reactie. Dankjewel!
Natuurlijk ben ik zelf wel bezig al met het onderzoeken van mezelf. Elke dag eigenlijk wel. Als ik terug kijk hoe ik eerst was voor dit alles kan ik ook wel de conclusie trekken dat mijn bewustzijn echt vele malen verhoogd is. Op zich is dat niet erg en is het iets wat niet iedereen kan ervaren, maar voor mij is het wel heel overweldigend qua prikkels die binnenkomen. Ik kan daar niet zo goed nog mee omgaan en vaak trek ik dan terug naar mezelf en loop ik dingen uit de weg. Er valt op het internet vrij weinig te lezen hoe je het beste met een overweldigende hoeveelheid aan prikkels moet omgaan.
Maar erg bedankt voor het benoemen van die onderzoeksvragen. Dat geeft me wat extra opties om dit aan te pakken.
#6
Volkomen waar, de laatste bovenstaande uitspraak.
EHash is niet direct de oorzaak.
Nee.
Wat het w茅l is, en zeker bij heel vaak gebruik, is dat het tot allerlei psychische narigheden een aanzienlijke bijdrage levert. Zoals psychoses.
Het op zoek gaan naar jezelf herken ik h猫lemaal.
Toen ik voor de eerste keer een papertrip nam, was toen ik van uiterste verba zing hoe mooi planten en natuur an sich kan zijn, en deze trip volledig omsloeg naar een h猫le dikke bad trip, ging ik dus 贸贸k al trippende op zoek naar mijzelf. Naast een enorme angst bleef ik in die z贸ektocht hangen, want juist deze speurtocht levert geen antwoord op.
Ik ben ervan overtuigd, dat cannabis voor mensen, die hiervoor gevoelig zijn, veel meer narigheden oplevert, dan dat een joint joy oplevert. Tenminste , wat mij betreft.
Wat mij betreft, ik heb maar enkele keren een echte "joy" aan een joint kunnen beleven.
De rest was meer een pure vlucht, een afhankelijkheid voeden pl煤s een aant aantal mensen met wie ik ," in een groepje" om kon gaan, totdat mijn reis naar Marseille zich had aangediend.
Toen was het einde van de blowtijd daar.
Vroeg met dit goedje begonnen, en veel te laat gestopt...
Klopt ik ben van mening dat je geen drugs moet nemen om dingen uit de weg te lopen of om je beter te voelen in een moeilijke periode. Er zijn vast mensen die er wel baat bij hebben, maar over het algemeen gekeken geloof ik niet dat dit het geval is.
#7
Hoe lang is het geleden dat je wiet/hasj hebt gebruikt? Als dat niet zo lang is, kan dat de reden zijn. En als het de reden is, dan komt die helderheid echt wel terug als je er mee stopt voor langere tijd. En in het geval van derealisatie/depersonalisatie ook wel, maar daarbij houden mensen het vaak zelf geestelijk in stand door zich de hele dag zorgen te maken. Dat moet je zien te doorbreken met afleiding en stoppen met malen/zorgen maken.Dit constante onheldere gevoel in mijn hoofd is voornamelijk het gene waar ik bang voor bent dat gekomen is door dit allemaal en of het permanent is.
Jawel hoor, maar je moet weten waar je naar moet zoeken.Er valt op het internet vrij weinig te lezen hoe je het beste met een overweldigende hoeveelheid aan prikkels moet omgaan.
Mindfulness, meditatie, yoga, (zen-)boeddhisme, observeren ademhaling, hooggevoeligheid. Zo wat kernwoorden waar je op kunt zoeken naar relevante boeken/teksten/video's. Typ de woorden in het Engels en je vindt nog veel meer. Het internet staat er vol mee.
#8
Er valt op het internet vrij weinig te lezen hoe je het beste met een overweldigende hoeveelheid aan prikkels moet omgaan.
Misschien is het eerst een goed plan om 'tot rust' te komen, door middel van bijvoorbeeld meditatie, zoals mindless aangaf.
Laat gedachten voorbij vliegen zonder eraan vast te klampen, zonder te oordelen en dus ook zonder te vragen waarom er een gedachte in je opkomt (zoals ik eerder juist wel aangaf). Zo ontstaat er ruimte tussen waarneming en gedachten. Zeer rustgevend en schoon.
Probeer het niet te begrijpen met je gedachten, dan lijkt de ruimte namelijk weer te verdwijnen aangezien je je dan weer identificeert met gedachten. Mochten je gedachten dit toch proberen, observeer dan op zn beurt weer die gedachten 'van een afstand'.
snap je m nog? Nee? Dan is het goed.
Met meditatie kun je al veel 'opschonen'. Het kan ook als voorbereiding dienen op hetgeen waar ik het voorheen over had.
Het kan dienen als een soort troef, joker, uitweg op het moment dat het onderzoeken van je gedachten te intens wordt. Op zo'n moment kun je namelijk inzien, door middel van meditatie, dat je enkel waarneemt en niet h贸eft te identificeren met die gedachten.
Een linkje over het onderzoeken van je 'core-beliefs' in het geval je besluit het te doen:
https://lonerwolf.com/core-beliefs/
#9
Hoe lang is het geleden dat je wiet/hasj hebt gebruikt? Als dat niet zo lang is, kan dat de reden zijn. En als het de reden is, dan komt die helderheid echt wel terug als je er mee stopt voor langere tijd. En in het geval van derealisatie/depersonalisatie ook wel, maar daarbij houden mensen het vaak zelf geestelijk in stand door zich de hele dag zorgen te maken. Dat moet je zien te doorbreken met afleiding en stoppen met malen/zorgen maken.
Jawel hoor, maar je moet weten waar je naar moet zoeken.
Mindfulness, meditatie, yoga, (zen-)boeddhisme, observeren ademhaling, hooggevoeligheid. Zo wat kernwoorden waar je op kunt zoeken naar relevante boeken/teksten/video's. Typ de woorden in het Engels en je vindt nog veel meer. Het internet staat er vol mee.
Ik ben 2,5 jaar geleden gestopt met letterlijk alles wat met mijn brein doet. Wiet, hasj, alcohol, koffie etc. Voornamelijk door mijn angst om de controle te verliezen en omdat ik me geestelijk niet sterk voel. Mijn doel is wel om in de toekomst gewoon weer een lekker biertje te drinken, maar dan moet ik me wel gewoon goed in me vel zitten en niet van alles en nog wat aan m鈥檔 kop hebben. Toen ik nog volop deze dingen gebruikte kwam er uiteindelijk gewoon een moment dat mijn onbewuste ik zei; Dit kan niet meer verder zo en vanaf nu stopt alles. Mijn gevoel zegt wel dat mijn ervaringen met drugs een soort van verscholen deel van mijn hersenen heeft bloot gelegd uiteindelijk, maar misschien was dit ook wel gebeurd als ik niks had gebruikt, maar het heeft sowieso het proces versnelt. Overigens het enige waar ik niet mee ben gestopt is roken.
Ik weet niet of ik het echt dr/dp te noemen. Het is meer een soort van gevoel van onhelderheid, maar toch ook wel weer een soort helderheid. Een waas die over me heen hangt. Gevoel van compleet binnen je eigen hoofd leven. Het is heel lastig om te verwoorden in ieder geval. Het gevoel is constant en soms zitten er ook pieken in. Wat het ook triggert is duizelingen tijdens het lopen. Af en toe heb ik echt het gevoel alsof ik in elkaar ga zakken. Dit gaat vaak in constante schommelingen als ik in beweging ben.
Er zijn inderdaad wel een hoop dingen te vinden, maar ik heb nog niks gevonden wat me ook echt helpt. Vele ook uitgeprobeerd, maar zonder succes. Wat ik soms mis is een beetje doorzettingsvermogen op dit vlak. Vaak dwaalt mijn concentratie enorm snel af.
#10
Misschien is het eerst een goed plan om 'tot rust' te komen, door middel van bijvoorbeeld meditatie, zoals mindless aangaf.
Laat gedachten voorbij vliegen zonder eraan vast te klampen, zonder te oordelen en dus ook zonder te vragen waarom er een gedachte in je opkomt (zoals ik eerder juist wel aangaf). Zo ontstaat er ruimte tussen waarneming en gedachten. Zeer rustgevend en schoon.
Probeer het niet te begrijpen met je gedachten, dan lijkt de ruimte namelijk weer te verdwijnen aangezien je je dan weer identificeert met gedachten. Mochten je gedachten dit toch proberen, observeer dan op zn beurt weer die gedachten 'van een afstand'.
snap je m nog? Nee? Dan is het goed.
Met meditatie kun je al veel 'opschonen'. Het kan ook als voorbereiding dienen op hetgeen waar ik het voorheen over had.
Het kan dienen als een soort troef, joker, uitweg op het moment dat het onderzoeken van je gedachten te intens wordt. Op zo'n moment kun je namelijk inzien, door middel van meditatie, dat je enkel waarneemt en niet h贸eft te identificeren met die gedachten.
Een linkje over het onderzoeken van je 'core-beliefs' in het geval je besluit het te doen:
https://lonerwolf.com/core-beliefs/
Ik ga deze vorm zeker uitproberen! Interessant stuk wat je hebt gestuurd. Ik heb een jaar lang een anti depressiva gebruikt, maar zonder verbeteringen. Ik voelde me eigenlijk er nog een stuk rotter door, omdat dit me juist een stuk blurrier maakte dan eerst. Meeste mensen op dit forum vinden dit gevoel juist fijn op dit forum denk ik, maar als je het constant hebt kan je er echt gek van worden.
Thanks voor het sturen van de info. Veel om uit te proberen de komende tijd en hopelijk met succes.
#11
Antidepressiva maakt vaak je emoties vlak. De pieken en dalen verdwijnen. Nou zal dat ook aan je karakter liggen hoor.Ik ga deze vorm zeker uitproberen! Interessant stuk wat je hebt gestuurd. Ik heb een jaar lang een anti depressiva gebruikt, maar zonder verbeteringen. Ik voelde me eigenlijk er nog een stuk rotter door, omdat dit me juist een stuk blurrier maakte dan eerst. Meeste mensen op dit forum vinden dit gevoel juist fijn op dit forum denk ik, maar als je het constant hebt kan je er echt gek van worden.
Thanks voor het sturen van de info. Veel om uit te proberen de komende tijd en hopelijk met succes.
Ik heb jaren en jaren terug 3 maanden aan de Zyban (Bupropion) gezeten als poging te stoppen met sigaretten roken. Op advies van de HA. Pleisters en kauwgom werkt niet. Ik vond het ook niet fijn dat vlakke. Ook sliep ik er erg slecht van en had veel bijwerking, ook na de 1e twee wen-weken nog.
Al hielp het wel tegen het roken en goed ook! 0,0 trek gehad vanaf 1 week gebruik. Week 2 probleemloos gestopt met roken. Taalde er niet meer naar.
Helaas een maand na het stoppen met Zyban weer gaan roken toen... Die antidepressiva werkte dus symptoombestrijdend en niet genezend in mijn optiek.
Paar jaar later cold turkey en dat lukte wel. (Na 10.0000 pogingen hoor jaren lang!)
#12
Ok茅, dan kunnen we wiet wel uitsluiten als oorzaak van de wazigheid.Ik ben 2,5 jaar geleden gestopt met letterlijk alles wat met mijn brein doet. Wiet, hasj, alcohol, koffie etc. Voornamelijk door mijn angst om de controle te verliezen en omdat ik me geestelijk niet sterk voel. Mijn doel is wel om in de toekomst gewoon weer een lekker biertje te drinken, maar dan moet ik me wel gewoon goed in me vel zitten en niet van alles en nog wat aan m鈥檔 kop hebben. Toen ik nog volop deze dingen gebruikte kwam er uiteindelijk gewoon een moment dat mijn onbewuste ik zei; Dit kan niet meer verder zo en vanaf nu stopt alles. Mijn gevoel zegt wel dat mijn ervaringen met drugs een soort van verscholen deel van mijn hersenen heeft bloot gelegd uiteindelijk, maar misschien was dit ook wel gebeurd als ik niks had gebruikt, maar het heeft sowieso het proces versnelt. Overigens het enige waar ik niet mee ben gestopt is roken.
DR/DP kan een set symptomen zijn, waar iets anders aan ten grondslag aan ligt.Ik weet niet of ik het echt dr/dp te noemen. Het is meer een soort van gevoel van onhelderheid, maar toch ook wel weer een soort helderheid. Een waas die over me heen hangt. Gevoel van compleet binnen je eigen hoofd leven. Het is heel lastig om te verwoorden in ieder geval. Het gevoel is constant en soms zitten er ook pieken in. Wat het ook triggert is duizelingen tijdens het lopen. Af en toe heb ik echt het gevoel alsof ik in elkaar ga zakken. Dit gaat vaak in constante schommelingen als ik in beweging ben.
Heb je je trouwens goed medisch laten testen? Misschien dat je een gebrek hebt aan bepaalde stoffen/mineralen/vitamines in je lichaam en deze daardoor niet goed functioneert. Heb je bloed laten prikken?
Dat is vaak een probleem tegenwoordig bij mensen. Iets minimaal proberen, concluderen dat het niet werkt en verder zoeken. Mijn mening is dat je nog beter 1 iets kunt kiezen en daar je volledige toewijding aan geven, dan van alles een klein beetje doen (net niks zeg maar). Van het rijtje dat ik opnoemde: - mindfulness, meditatie, yoga, (zen-)boeddhisme, observeren ademhaling - zijn dit dingen die grote concentratie en aandacht vereisen. Heb je dat (nog) niet, dan betekent dat niet dat het niet voor jou is, maar dat je eerst discipline moet toepassen. Ondanks je afdwalende aandacht doorzetten en je aandacht op die manier trainen. Ga bijvoorbeeld eens op 1 been staan en zie hoe je aandacht afdwaalt en hoe dat deze oefening moeilijk maakt. Alsof je jezelf tegenwerkt. Dit is een hele goede oefening om je aandacht te trainen en dit corrigeert ook automatisch je ademhaling. Het traint je mindfulness. Als je goed oplet zul je waarschijnlijk zien dat er steeds dipjes in je bewustzijn zitten, alsof je steeds heel even half in slaap valt. Met zo'n geest is het geen wonder dat zelfs het uitvoeren van simpele taken te wensen over laat. In onze consumer maatschappij met geestelijke en lichamelijke stimulatie overal waar je kijkt zijn we bijna getraind om geen aandachtsspanne te hebben. Maar dat moet je zelf terugwinnen en van accepteren dat dat waarschijnlijk geen makkelijke opgave gaat worden. Onze geest zoekt namelijk de weg van de minste weerstand en dus blijven mensen vaak zoeken naar een of andere magic pill oplossing.Er zijn inderdaad wel een hoop dingen te vinden, maar ik heb nog niks gevonden wat me ook echt helpt. Vele ook uitgeprobeerd, maar zonder succes. Wat ik soms mis is een beetje doorzettingsvermogen op dit vlak. Vaak dwaalt mijn concentratie enorm snel af.
Maar zoals gezegd kan er dus ook een defici毛ntie zijn van een bepaalde stof in je lichaam waardoor je niet goed functioneert. Wanneer dat allemaal is uitgesloten echter, dan zou ik me als ik jou was erop richten om meer discipline toe te passen en niet zomaar op te geven wanneer je iets oppervlakkig hebt geprobeerd. Bijvoorbeeld iets als meditatie vereist langdurige ononderbroken aandacht. Dat is iets dat - als je het niet hebt - je moet trainen.