#1
Het is een bekend feit, dat dat cannabis een werking kan hebben, die depressieverhogend kan zijn.
Ik ben geen arts, gelukkig maar, in ieder geval kan ik uit eigen ervaring daarvan zeggen dat ik (Ook uit aanleg) zeer stevige depressies van dit goedje gekregen heb, als ik toendertijd dit had geweten was mij zeeeer veel narigheid bespaard gebleven.
Zo heeft het van enigzins somberheid tot een verandering van levensbeschouwingen gegeven, en ik kan wel zeggen dat de prijs van het cannabis gebruik ontstellend hoog is geweest.
Zo kostte mij het mijn relatie van ruim 5 en een half jaar, waardoor ik nog veel somberder werd, dus nog meer blowen om dit trachten te dempen, hetgeen nog meer tot depressie heeft geleid, enz enz.
Voor mij heeft hash een enorme pro depri werking, dus.
Daar kreeg ik medicatie voor, maar de hash brak hier gewoon doorheen.
Ik blééf depressief.
Nadat ik ermee gestopt ben, is deze zwaardere depressie enigzins verminderd.
Maar, het verlies van mijn zeer geliefde heeft tot een trauma geleid, ik ben daar voor weggevlucht zoals elders reeds staat....
Hash versterkt mijn emoties, mijn gevoel op het moment van blowen.
Dus, om mijn geval zou ik dus alleen dán mogen blowen, als ik me lekker voel.
En juist dat is door allerlei gebeurtenissen definitief verziekt zal ik maar zeggen. De facto: een verdomd hoge prijs betaald, dus....
Nu, vele jaren nadat, is de stelregel geworden die klinkt zo.
Als je niet lekker in je vel zit moet je juist n i e t gaan zuipen, en ook niet gaan blowen.
De roes is can tijdelijke aard, erna zink je weer terug in alle shit...
Wat je ook neemt voor genotsbeleving, er zit a l t i j d een prijs aan vast.
Zo zie ik het.
Ik geloof helemaal niets van de uitspraken, dat weed een anti depressieve werking zou hebben.
De zgn. Safis in India, roken gedurende twee dagen per jaar, zich helemaal out aan de hash.
En ziedaar. Problemen te over in die tijd bij deze typische geloofsgemeenschap....
En natuurlijk zijn er mensen te over die het tegendeel ervaren en ook beweren.
Het zal wel.
Ik geloof er dus niets van.
Ik ben geen arts, gelukkig maar, in ieder geval kan ik uit eigen ervaring daarvan zeggen dat ik (Ook uit aanleg) zeer stevige depressies van dit goedje gekregen heb, als ik toendertijd dit had geweten was mij zeeeer veel narigheid bespaard gebleven.
Zo heeft het van enigzins somberheid tot een verandering van levensbeschouwingen gegeven, en ik kan wel zeggen dat de prijs van het cannabis gebruik ontstellend hoog is geweest.
Zo kostte mij het mijn relatie van ruim 5 en een half jaar, waardoor ik nog veel somberder werd, dus nog meer blowen om dit trachten te dempen, hetgeen nog meer tot depressie heeft geleid, enz enz.
Voor mij heeft hash een enorme pro depri werking, dus.
Daar kreeg ik medicatie voor, maar de hash brak hier gewoon doorheen.
Ik blééf depressief.
Nadat ik ermee gestopt ben, is deze zwaardere depressie enigzins verminderd.
Maar, het verlies van mijn zeer geliefde heeft tot een trauma geleid, ik ben daar voor weggevlucht zoals elders reeds staat....
Hash versterkt mijn emoties, mijn gevoel op het moment van blowen.
Dus, om mijn geval zou ik dus alleen dán mogen blowen, als ik me lekker voel.
En juist dat is door allerlei gebeurtenissen definitief verziekt zal ik maar zeggen. De facto: een verdomd hoge prijs betaald, dus....
Nu, vele jaren nadat, is de stelregel geworden die klinkt zo.
Als je niet lekker in je vel zit moet je juist n i e t gaan zuipen, en ook niet gaan blowen.
De roes is can tijdelijke aard, erna zink je weer terug in alle shit...
Wat je ook neemt voor genotsbeleving, er zit a l t i j d een prijs aan vast.
Zo zie ik het.
Ik geloof helemaal niets van de uitspraken, dat weed een anti depressieve werking zou hebben.
De zgn. Safis in India, roken gedurende twee dagen per jaar, zich helemaal out aan de hash.
En ziedaar. Problemen te over in die tijd bij deze typische geloofsgemeenschap....
En natuurlijk zijn er mensen te over die het tegendeel ervaren en ook beweren.
Het zal wel.
Ik geloof er dus niets van.