Emotinium

"Mindless zei: Hoe lang is het geleden dat je wiet/hasj hebt gebruikt? Als dat niet zo lang is, kan dat de reden zijn. En als het de reden is, dan komt die helderheid echt wel terug als je er mee stopt voor langere tijd. En in het geval van derealisatie/depersonalisatie ook wel, maar daarbij houden mensen het vaak zelf geestelijk in stand door zich de hele dag zorgen te maken. Dat moet je zien te doorbreken met afleiding en stoppen met malen/zorgen maken. Jawel hoor, maar je moet weten waar je naar moet zoeken. Mindfulness, meditatie, yoga, (zen-)boeddhisme, observeren ademhaling, hooggevoeligheid. Zo wat kernwoorden waar je op kunt zoeken naar relevante boeken/teksten/video's. Typ de woorden in het Engels en je vindt nog veel meer. Het internet staat er vol mee. Klik om te vergroten... Ik ben 2,5 jaar geleden gestopt met letterlijk alles wat met mijn brein doet. Wiet, hasj, alcohol, koffie etc. Voornamelijk door mijn angst om de controle te verliezen en omdat ik me geestelijk niet sterk voel. Mijn doel is wel om in de toekomst gewoon weer een lekker biertje te drinken, maar dan moet ik me wel gewoon goed in me vel zitten en niet van alles en nog wat aan m’n kop hebben. Toen ik nog volop deze dingen gebruikte kwam er uiteindelijk gewoon een moment dat mijn onbewuste ik zei; Dit kan niet meer verder zo en vanaf nu stopt alles. Mijn gevoel zegt wel dat mijn ervaringen met drugs een soort van verscholen deel van mijn hersenen heeft bloot gelegd uiteindelijk, maar misschien was dit ook wel gebeurd als ik niks had gebruikt, maar het heeft sowieso het proces versnelt. Overigens het enige waar ik niet mee ben gestopt is roken. Ik weet niet of ik het echt dr/dp te noemen. Het is meer een soort van gevoel van onhelderheid, maar toch ook wel weer een soort helderheid. Een waas die over me heen hangt. Gevoel van compleet binnen je eigen hoofd leven. Het is heel lastig om te verwoorden in ieder geval. Het gevoel is constant en soms zitten er ook pieken in. Wat het ook triggert is duizelingen tijdens het lopen. Af en toe heb ik echt het gevoel alsof ik in elkaar ga zakken. Dit gaat vaak in constante schommelingen als ik in beweging ben. Er zijn inderdaad wel een hoop dingen te vinden, maar ik heb nog niks gevonden wat me ook echt helpt. Vele ook uitgeprobeerd, maar zonder succes. Wat ik soms mis is een beetje doorzettingsvermogen op dit vlak. Vaak dwaalt mijn concentratie enorm snel af."

"mikoz zei: Misschien is het eerst een goed plan om 'tot rust' te komen, door middel van bijvoorbeeld meditatie, zoals mindless aangaf. Laat gedachten voorbij vliegen zonder eraan vast te klampen, zonder te oordelen en dus ook zonder te vragen waarom er een gedachte in je opkomt (zoals ik eerder juist wel aangaf). Zo ontstaat er ruimte tussen waarneming en gedachten. Zeer rustgevend en schoon. Probeer het niet te begrijpen met je gedachten, dan lijkt de ruimte namelijk weer te verdwijnen aangezien je je dan weer identificeert met gedachten. Mochten je gedachten dit toch proberen, observeer dan op zn beurt weer die gedachten 'van een afstand'. snap je m nog? Nee? Dan is het goed. Met meditatie kun je al veel 'opschonen'. Het kan ook als voorbereiding dienen op hetgeen waar ik het voorheen over had. Het kan dienen als een soort troef, joker, uitweg op het moment dat het onderzoeken van je gedachten te intens wordt. Op zo'n moment kun je namelijk inzien, door middel van meditatie, dat je enkel waarneemt en niet hóeft te identificeren met die gedachten. Een linkje over het onderzoeken van je 'core-beliefs' in het geval je besluit het te doen: https://lonerwolf.com/core-beliefs/ Klik om te vergroten... Ik ga deze vorm zeker uitproberen! Interessant stuk wat je hebt gestuurd. Ik heb een jaar lang een anti depressiva gebruikt, maar zonder verbeteringen. Ik voelde me eigenlijk er nog een stuk rotter door, omdat dit me juist een stuk blurrier maakte dan eerst. Meeste mensen op dit forum vinden dit gevoel juist fijn op dit forum denk ik, maar als je het constant hebt kan je er echt gek van worden. Thanks voor het sturen van de info. Veel om uit te proberen de komende tijd en hopelijk met succes."

"Inderdaad! Ik had wel wat reacties verwacht, maar niet zulke concrete als die ik hier heb gekregen. Daar ben ik erg dankbaar voor! Ik heb al 2 jaar therapie bij een psycholoog, maar ik moet zeggen dat ik daar constant in het zelfde hoekje zit te kijken zonder echte veranderingen. Ik heb gelukkig ook mensen om me heen die mij steunen en die dichtbij mij staan en daar ga ik deze informatie ook zeker mee delen zodat zij mij hier ook een beetje in kunnen ondersteunen."

"Hoi, Misschien is deze post helemaal niet van toepassing, maar ik wil graag jullie opinie weten. Het zit zo. Wegens een lastige jeugd was ik naar alternatieven middelen wezen zoeken die mij meer afstand lieten nemen van de realiteit. Al gauw kwam ik uit bij wiet en hasj. Ik heb er nooit echt plezier uit kunnen halen, maar het effect waar ik naar zocht was er wel en ik heb dit een periode van 2 jaar wekelijks gebruikt. Ik was toen 16/18. Ik heb ook een aantal badtrips hiervan achter de rug helaas met grote paniekaanvallen. Op mijn 18e een keer truffels gebruikt en toen is eigenlijk alles bij mij compleet misgegaan. Ik wil niet zeggen dat het enkel daardoor is gekomen, maar het is in ieder geval één van de dingen die mijn problemen tot onverdraaglijk hebben gemaakt. Ik gebruikte dit allemaal in een toestand dat ik compleet niet goed in me vel zat. Ik ben persoonlijk al een stuk gevoeliger dan andere van nature. Ik zit nu al 2 jaar thuis en mijn wereld is compleet ingestort. Mijn grootste struikelblok is derealisatie en depersonalisatie. Een vrij onbeschrijfelijk gevoel, maar dit zijn wel gevoelens die ik ook ervoer met mijn truffel trip. Ik heb enorme angst om de controle van mijn lichaam en gedachte te verliezen. Iets in me zegt dat dit wel onder andere is gekomen door mijn negatieve ervaring met het trippen. Ik ben benieuwd hoe jullie hier over denken en eventueel wat er tegen deze dingen te doen is. Het is nu al een hele tijd geleden dat ik iets heb genomen. Ik neem ook al 2 geen druppel alcohol en koffie omdat dit mijn klachten vergroot. Ik heb ook therapie voor mijn klachten, maar ik vind dit een lastig onderwerp om over te praten."

"Ik heb een angsstoornis (ik noem het liever een stressstoornis) en een (lichte) depressie die voornamelijk is veroorzaakt door mijn angst en stress. Onzekerheid over alles was al is al een probleem die er een hele lange tijd voor me is. Geen idee hoe mijn dopamine is en ik denk ook niet dat je dat kan testen, maar ik kan nooit voluit genieten van dingen door mijn constante gevoel van derealisatie, depersonalisatie en mijn andere psychische klachten. Mijn concentratie is ook matig door dit constante gevoel, maar hier had ik ook last van voor mijn ervaringen met drugs, maar het heeft wel waarschijnlijk versterkt. Ik werd vroeger altijd ook al benoemd als erg dromerig. Klachten die ik heb zijn alleen maar versterkt en constant geworden. Ik voel me op m’n zachts gezegd dramatisch. Ik ben ook gestopt met mijn school, werk en op sociaal gebied ben ik ook eenzaam geworden."

"Dankjewel voor je reactie in ieder geval. Ik had dit gepost, omdat ik graag wilde weten hoe mijn huidige klachten in verbinding kunnen staat met mijn negatieve ervaringen met drugs. Ik ben er soms bang voor dat dit zelfs een permanent gevolg kan hebben hoe ik mij nu voel. Natuurlijk is het achteraf niet slim geweest om dit te hebben gedaan, maar ik kan nu niet meer terug helaas. Dit constante onheldere gevoel in mijn hoofd is voornamelijk het gene waar ik bang voor bent dat gekomen is door dit allemaal en of het permanent is. In ieder geval wat ik persoonlijk heb geleerd ervan is dat je nooit drugs moet gebruiken wanneer je echt niet lekker in je vel zit. Sporten is inderdaad een goeie. Ik heb totaal geen structuur in mijn leven momenteel, dus daar valt persoonlijk ook nog veel winst te halen denk ik. Is alleen lastig om gemotiveerd te blijven als je al zo’n lange periode in een grote dip zit. Ik moet ook niet te veel vragen van mezelf, want ik merk dat als ik uit enthousiasme te veel doe dat het echt een stuk slechter met me gaat. Rustige stapjes maken, maar wel op een andere en nieuwe wijze als voorheen. Ik hoop misschien van andere personen ook nog advies te krijgen. Het zou in ieder geval erg gewaardeerd zijn."

"Jep, achteraf gezien was het in mijn situatie ook niet slim om dit te hebben gedaan, maar ik kan er nu niet veel meer aan veranderen helaas. Jouw verhaal is wel anders dan die van mij, maar de conclusie die je eruit kan trekken is wel dat als je je ‘echt’ niet goed in je vel zit of een hoger bewustzijn heb dan andere het geen goed idee is om drugs te gaan gebruiken. Ik heb persoonlijk ook verder geen behoefte om ooit nog wiet te gaan gebruiken of harddrugs. Ik weet nu gewoon dat ik ook niet het type ervoor ben, maar af en toe weer een drankje doen zonder zorgen is wel weer iets waar ik naartoe wil werken. Angst om de controle te verliezen en dat alles nog blurrier wordt weerhoudt me ervan om het te doen. Ik zit nu ook nog steeds helemaal niet lekker in mn vel, dus werkt het ook zeer waarschijnlijk averechts."

"GoldenGrow zei: yo man, ik zit in het zelfde situatie als jij 14e begonnen met blowen.. vanaf 15 kwam daar ook zo nu en dan andere drugs bij. ben nu 19 jaar en zit 2 jaar thuis zonder werk of opleiding. ik weet niet eens wat ik heb maar ik voel me gewoon niet happy en kan me niet tot werk zetten en als ik het doe hou ik het nooit lang vol. ik ga morgen naar de huisarts voor de eerste keer in jaren en ga daar alles vertellen. ik wens je veel succes man Klik om te vergroten... Klinkt misschien lullig naar jouw kant, maar voor mij is het fijn om te lezen dat ik in ieder geval niet de enige ben. Bij mij is het gevoel ook amper in woorden uit te leggen. Ik zou als ik jou was wel ff van de dingen afblijven die wat met je brein doen als je zo erg in de mik zit met jezelf. Ik wens je veel succes en sterkte man!"

"Freeway zei: Zelf ongeveer hetzelfde gehad, wellicht iets minder heftig maar na 2 jaar vaak blowen en af en toe andere drugs, ook last gekregen van derealisatie. Getriggerd door lsd in combinatie met wiet. Heel herkenbaar de angst om de controle te verliezen/gek te worden, hier had ik de eerste weken ook erg last van. Nadat ik er een poos last van had gehad, merkte ik dus ook dat er eigenlijk verder niks ernstigs aan de hand was behalve dat rare gevoel. De angst werd hierdoor steeds minder en derealisatie verdween hierdoor uiteindelijk na 2 maanden ook. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar ik denk dat dat het belangrijkste is, om de angst ervoor aan te pakken. Succes ! Klik om te vergroten... Hmm, ja het heeft ook een soort acceptatie nodig om het te verminderen of/en ervan af te komen als ik lees wat jij hebt geschreven. Dat is wel erg lastig natuurlijk. Bij mij is het nu wel al zolang bezig dat ik bijna niet meer kan herinneren wat een heldere geest zonder deze flauwekul nou daadwerkelijk is en voelt. Deze periode voor mij is echt als een soort puzzel met miljoenen stukjes om mezelf weer terug te vinden. Aan de ene kant is het wel een kans die niet iedereen krijgt, maar het is alles behalve makkelijk en het is op sommige momenten enorm frustrerend. Wat ik al zei, als je zo lang in je dip zit verlies je steeds meer motivatiepunten omdat je gaat twijfelen of je wel sterk genoeg bent om eruit te komen."