#1
Ik heb vooral ervaring met natuurlijke psychedelica en in vergelijking daarmee vind ik LSD nogal leeg, of steriel. Bij de natuurlijke psychedelica ervaar ik echt een bezieling, een bepaalde energie of een persoonlijkheid/karakter, altijd met een zekere zachtheid en aarding in verbinding met de natuur, het universum... met alles. Alles is zo verwonderlijk, pure schoonheid en perfectie, universele verbondenheid en liefde. Door natuurlijke psychedelica word ik geleid. Ik kan daar al mijn vertrouwen in leggen. Ik kan er vaak ook mee communiceren. Wat er ook gebeurt, ik weet dat het goed komt, het zal me in de juiste richting voeren. Met LSD ervaar ik dat anders. Het brengt me nergens, ofzo. Daar natuurlijke psychedelica iets inherent wonderschoons hebben, voelt LSD voor mij zelfs soort van 'vuil'; plat hedonistisch, decadent. Het voelt voor mij ook wel echt als een drug, terwijl ik dat bij natuurlijke psychedelica niet zo ervaar. Kort samengevat zou ik misschien kunnen stellen dat LSD voor mij het entheogene aspect mist.Mag ik je vragen waarom niet? Wat vind je er weinig aan dan?
Als ik ooit eens (nog nooit gedaan) écht ga trippen staat LSD juist op 1. Geen ervaring ermee maar door de verhalen en beschrijving van anderen. Zowel hier op df als daar buiten.
Nou moet ik toegeven dat de vergelijking van mijn ervaringen met natuurlijke psychedelica aan de ene kant en LSD aan de andere kant niet helemaal zuiver is. Met de natuurlijke psychedelica heb ik eigenlijk altijd bewust de diepgang opgezocht, doorgaans alleen, in een setting die diepgang bevordert, zoals 's nachts in het bos. Ik gebruik LSD daarentegen, afgezien van een eenmalige trial in thuissetting, uitsluitend als recreatieve drug. Andere mindset en andere setting, dat geeft wellicht ook een andere feel aan het geheel. Nou ga ik toevallig binnenkort voor het eerst paddo's nemen op een psytrancefeest. Nu ik hier zo bij stilsta ben ik wel benieuwd hoe ik dat ga ervaren, zo in een totáál andere setting dan waarin ik paddo's gewend ben te nemen.
Maar goed, puur recreatief gezien is LSD voor mij tot op heden ook nooit echt bijzonder geweest. Ik word er vooral vaag van in mijn hoofd; dat ik niet goed uit mijn woorden kom, dat ik gesprekken niet echt kan volgen, dat dingen wat verwarrend worden, etc., zonder dat ik me er nou echt beter van ga voelen. Ik besef me wel dat ik voorheen misschien te hoog gedoseerd heb, nadat ik vorige week eens een lagere dosering nam na lange tijd geen LSD te hebben genomen omdat ik een tijdje was overgestapt op DOC. De dosering van vorige week, 125 ug, later nog 25 ug bijgepakt, was meer dan zat. Ik durf volgende keer nog weleens gek te doen en het eens gewoon bij één zegeltje van 100 ug te laten, kijken wat het dan doet. Het feestje vorige week viel ook wat tegen. Ik dacht eerst dat het aan mij lag, maar meer mensen zeiden het. Kijk, LSD is geen MDMA. Het vergroot vooral uit wat er al is. Een feestje wat van zichzelf tegenvalt zal met LSD niet snel leuker worden. Ik moet zeggen dat ik op een gegeven moment bruiste van de energie, dat ik echt snakte naar wat goeie, stevige darkpsy om eens lekker los te gaan... maar dat was er dit keer gewoon niet. Zou er dat wel zijn geweest, dan had ik mezelf toch een geweldige nacht voor kunnen stellen. De potentie was er wel zeg maar, maar door factoren van buitenaf kwam het niet tot bloei. Naja, wat ik wil zeggen is dat ik LSD misschien nog een paar kansen moet geven, in lagere dosering, alvorens het helemaal af te schrijven.
Tering, wat een lulverhaal...