langeman zei:
Dat is toch net iets te makkelijk. Ik snap dat je het idd andersom bedoelde, maar wat je nu zegt klopt niet met je eigen definitie. Je definieert verslaving namelijk aan de mate van afhankelijkheid en niet aan afhankelijkheid op zich.
Tuurlijk is dat te makkelijk, het was ook een ongenuanceerde uitspraak.
![:grin:]()
Had even niet zo'n zin om er diep op in te gaan.
Maar toch is de vraag "zou je zonder kunnen?" wel belangrijk voor het definiëren van een verslaving denk ik. Men kan namelijk wel zonder kunnen maar het tóch heel erg missen en er heel erg veel aan denken; dit is in een zekere zin ook een vorm van afhankelijkheid. Afhankelijkheid is breder dan verslaving; ook iemand die geen enkel verdovend middel consumeert kan er afhankelijk van zijn.
Kan iemand echter écht niet zonder (en vertoont hij bijbehorende symptomen: paniekerigheid, liegen, bedriegen, stelen, ontwenningsverschijnselen, woedeaanvallen, ga zo door) is de grens van 'gewone' afhankelijkheid overschreden.
Alsnog is deze definitie zwart-wit en is er nooit één absoluut criterium te geven waaraan je kan bepalen of iemand verslaafd is; verslaafd zijn is een grijs gebied, je bent bij 3 glazen alcohol per dag niet ECHT verslaafd en bij 2 per dag ECHT NIET.
Daarom vond ik het juist belangrijk dat er even werd vermeld dat de definitie van het Trimbos niet absoluut geldend is, juist omdat er geen absolute definitie van te geven is. Ik wilde ook helemaal niet pretenderen dat ik dat wel kon, maar ik wilde juist aangeven dat niemand dat kan.
![:)]()