Even een gedachte die door mij heen ging bij het lezen van de openingspost.
Wat als het 'onterecht' in twijfel trekken van jouw relatie een poging/vorm van (onbewuste) zelfsabotage is om ruimte te maken voor een evt terugval in middelengebruik?
Ik wil je nergens van beschuldigen, maar vond het wel het delen waard...
Bedankt voor jullie reacties.
Ik wil ook echt dat het goed komt. Momenteel is de spanning zo hoog opgelopen dat ik niet anders kan dan straks te gaan vertellen dat ik even een pauze moet inlassen. Ik weet het even niet en zit helemaal vast in de spanning en twijfel.
Het voelt wel alsof ik het wil uitmaken nu, maar de spanning en angst overheerst alles.
Het voelt echt rot allemaal, en kan het even niet onder woorden brengen. Hopelijk komen we er sterker uit.
Ik heb hier wel erg veel respect voor hoor ! Het zou eigenlijk heel normaal moeten zijn in mijn ogen maar helaas gebeurd gebeurd dit schrikbarend weinig...Ik praat er gelukkig ook over met m'n vriendin. We hopen dat het gewoon komt door mijn overbelasting.
Ik heb hier wel erg veel respect voor hoor ! Het zou eigenlijk heel normaal moeten zijn in mijn ogen maar helaas gebeurd gebeurd dit schrikbarend weinig...
Het is dan vaak ook mijn eerste vraag mochten ze zich over hun relatieproblemen uitlaten... "Hebben jullie het er onderling ook over?" Waar dus vaak een negatief antwoord op komt. Alles hangt en staat met communicatie en vertrouwen als je het mij vraagt ..
Verder kan ik helaas niet veel meer dan je heel veel sterkte en wijsheid toewensen...
Voor wat het waard is leef ik met je mee 🥺🙏
Rustig aan. Hoe is het met het onderhoud van je herstel? Zorg je voor voldoende rust en rustgevende activiteiten?Hey DF.
Ik heb relatietwijfels die ik niet wil.
Sinds een week, voel ik deze twijfels. Het voelt als een overtuigend iets, dat het er niet meer in zit. Maar eigenlijk is het laatste wat ik wil dat we uit elkaar gaan.
Ik weet dat de relatie goed zit, ze is er altijd voor me geweest. Het is de vriendin die ik me altijd gewenst heb, ik kan mezelf zijn bij haar. We hebben veel dezelfde gemeenschappelijke interesses.
Maar mijn gevoel blokkeert me, gedachtes die ik heb als ik met haar ben maken me bang wat het gevoel van twijfel weer versterkt. Alsof ik niet anders kan dan het uit te maken, maar ik wil dat eigenlijk helemaal niet.
Ter context. We zijn 15 maanden in een relatie en daarvoor een jaar met elkaar bezig geweest. Wat van mij kant heel erg moeizaam ging. Ik zat in actieve verslaving en vond het moeilijk om haar toe te laten in mijn leven.
Vanaf het moment dat ik clean werd een jaar geleden is de liefde gegroeid en zijn we dichter bij elkaar gekomen. Ik zie haar als de moeder van mijn kinderen. Maar momenteel lukt het me niet meer goed om een toekomst te visualiseren.
De twijfels zijn begonnen na een periode waarin ik heel veel gewerkt heb en overbelast ben geraakt. Zo intens veel spanningen gehad, alsof ik weer in crisis raakte. Het lijkt alsof ik alles nu onbewust link aan haar, en zijn alle twijfels die ik aan het begin had ineens levensgroot geworden. Ik forceer mezelf steeds als ik met haar ben om de liefde te voelen. Maar als dat niet lukt bevestig ik steeds weer die twijfels voor mezelf.
Wtf moet ik nou? Ik wil het gewoon niet uitmaken, maar deze gevoelens en twijfels zijn heel frusterend.
Rustig aan. Hoe is het met het onderhoud van je herstel? Zorg je voor voldoende rust en rustgevende activiteiten?
Even time out. Pas als je de rust hebt hervonden een beslissing nemen.
Kijk eens of je kunt achterhalen waar de energie-drain hem in zit. Dan kun je op zoek gaan naar iets dat beter past. Misschien een keer een (online) meeting van Recovery Dharma proberen, een kleinere meeting zoeken, wat andere fellows bellen. Maar ook weer eens wat schrijven kan helpen. Stap 10? Of een ander dagboek. En houd je onderhoud nog eens tegen het licht of er niet iets anders kan: erbij of eraf? Iets structureels invoeren om de overbelasting voor te kunnen zijn zou helemaal mooi zijn.Ja dat gaat opzich wel goed. Alleen kosten meetings me ook veel energie en indrukken. Mijn sociale batterij is echt even overbelast. Bel wel, en blijf elke dag clean.
Hoe pas je een time out toe?
Kijk eens of je kunt achterhalen waar de energie-drain hem in zit. Dan kun je op zoek gaan naar iets dat beter past. Misschien een keer een (online) meeting van Recovery Dharma proberen, een kleinere meeting zoeken, wat andere fellows bellen. Maar ook weer eens wat schrijven kan helpen. Stap 10? Of een ander dagboek. En houd je onderhoud nog eens tegen het licht of er niet iets anders kan: erbij of eraf? Iets structureels invoeren om de overbelasting voor te kunnen zijn zou helemaal mooi zijn.
Blijf ontdekken 😘
M'n werk is heel erg energie vragend. Thuiszorg, zelfsturend met expertise in palliatieve zorg en wondzorg. De ene euthanasie naar de andere momenteel.
Zijn op zich goede dingen om je bewust van te zijn. Zoeken naar passende balans is wel de key, maar dat wist je ook al wel.Merk dat er in het fellowship in mijn regio een paar energiezuigers zitten. Mensen die van heel diep komen en geen sociale vaardigheden hebben ontwikkeld zoals het in mijn visie zou horen. Dat is iets wat me irriteert op meetings, of het de jonge aanwas van net aan 16 die als gameverslaafden mij de les gaan lezen.
Ja irritant, ik vermijd daardoor bepaalde meetings en ga hooguit nog maar 1 keer per week tegenwoordig.
M'n werk is heel erg energie vragend. Thuiszorg, zelfsturend met expertise in palliatieve zorg en wondzorg. De ene euthanasie naar de andere momenteel.
Daar bovenop komt mijn pleasende persoonlijkheid waardoor ik constant over kleine grensjes ga die uiteindelijk optellen.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."