Xplore

"Voor minimaal verlies van actieve stoffen, moet je ze zo snel mogelijk van hun vocht ontdoen. Dehydrator op maximale stand (meestal rond de 70 °C, maar als je onder de 120°C blijft, wordt er door de hitte veel minder actiefs afgebroken dan door de langere aanwezigheid van water bij trager drogen). Daarna zo luchtdicht mogelijk bewaren met een paar zakjes silica. Er is niets mis met vacumeren, maar in een goed sluitende glazen pot gaat het ook prima. Als je ze lang wil bewaren, kun je ze het beste zo heel als mogelijk bewaren. Hoe minder oppervlak er kan worden blootgesteld aan lucht en vocht, des te langer de houdbaarheid. Het is ook handig om ze te verdelen over een aantal afzonderlijke units, zodat je niet je hele voorraad hoeft bloot te stellen aan de elementen als je er maar een paar nodig hebt. Technisch gezien kun je ze daarna het beste op een donkere, koele plaats bewaren. Bij echt droge exemplaren is een diepvries ook niet nodig, maar het komt de houdbaarheid wel iets ten goede. Er chocola van maken gaat inderdaad ook prima. Maar dat kun je dan het beste in een hoeveelheid maken die binnen een maand of 3 geconsumeerd (of de prullenbak in geconsuminderd) kan worden. Door het vergroten van het oppervlak (verpoederen) en het niet meer kurkdroog en luchtdicht kunnen opslaan, gaat de sterkte relatief snel achteruit. En wordt het op een bepaald moment lastig doseren. Als je ze in hun gedroogde staat bewaart, kun je er na een half jaar makkelijker rekening mee houden dat de sterkte wrsch iets minder is dan bij het moment van oogsten/vinden/winnen/ruilen/verwerken. Bij chocolade is dat een stuk lastiger, omdat het verpoederen en verwerken de degradatie van actieve stoffen een stuk onvoorspelbaarder maakt."

"CokeyBob zei: Ik snap niet goed waarom mensen zeggen dat ze trippen van paddos... ik heb mn eerste keer "trippen" bijna 3 gram in eens gegeten en ik vond er echt amper iets trippy aan... ik had heel subtiele vervormingen in mijn zicht... echt miniem... en qua ervaring van realiteit was ik net helemaal niet in een andere mindset of beleving... in tegendeel... ik voelde net dieper en alsof ik meer rechtstreeks oprecht het leven zoals het is hier en nu 1 op 1 ervaarde... voelde niet echt ongewoon aan ofzo... Klik om te vergroten... Erg slechte paddenstoelen, of je hebt gewoon iets meer nodig dan de gemiddelde persoon. Of interactie met eventuele medicatie? In de weken ervoor andere psychedelica of mdma geconsumeerd? Maar na 1 poging "trippen van paddo's" in twijfel trekken, terwijl er 100 000den tripverslagen te vinden zijn, er boeken over volgeschreven zijn, er een zooi opvolgende wetenschappelijke trials loopt die erg positief zijn... Dat is vrij voorbarig Mocht je het ooit nog een kans willen geven, wees dan svp niet overmoedig. Bij degelijke exemplaren (ik neem aan Ps cubensis), zou je bij 3 gram toch van je twijfels genezen moeten worden. En Ps cubensis is relatief "mild" vergeleken bij andere soorten. Ik heb ooit wat mensen met heel veel tripervaring (toen qua paddenstoelen deden ze Ps cubensis tot 20 gr droog en van topkwaliteit, ik moet er echt niet aan denken..) het evangelie van Ps cyanescens verkondigd. En gezegd dat ze het écht niet moesten onderschatten, en de eerste keer het beste echt laag konden doseren. Dus namen ze een "testdosis" van 2 gram. En kreeg ik een dag later een bericht dat ze er nog niet zo veel over konden vertellen, want het was de meest intense ervaring die ze ooit hadden gehad, en ze moesten nog even bijkomen. Daarna waren ze verkocht. Er is enorm veel informatie beschikbaar. Maak je geen zorgen, als je nog nieuwsgierig bent een klein beetje je best doet, zullen die paddo's aan duidelijkheid over je vragen geen ruimte voor interpretatie open laten"

"Rare titel, zo te lezen is er geen peyote bij betrokken maar alleen san pedro? Zo komt het een beetje over als moonshine verkopen als single malt . Eerlijk gezegd klinkt het nogal onwaarschijnlijk, maar mocht het echt om mescaline gaan (bijvoorbeeld uit san pedro cactus) dan kan het prima, dat vervalt niet snel. Mensen worden ook misselijk van zuivere mescaline, dat heeft weinig met de bitterheid van de cactus te maken, maar met de werkzame stof, hoewel die bittere cactussmurrie natuurlijk een extra misselijkheidsfactor toevoegt. Ik kan me moeilijk voorstellen dat iemand de moeite neemt om san pedro te kweken/verwerken in chocola en dat zomaar weg te geven, dat is heel veel werk en moeite en ik denk dat iemand dat alleen doet voor mensen die dat op waarde kunnen schatten, anders is het veel makkelijker om wat paddestoelen/RC's/LSD in chocola te verwerken... Maar technisch gezien is het zeker mogelijk."

"mandragora zei: Nog even een tip voor als je later 'voorbereid' gaat plukken... (dit is een tip voor iedereen) Heb respect voor de paddenstoeltjes... Pluk alleen wat je nodig hebt, deel je vindplaats niet met jan en alleman. En vooral...beschadig het mycelium niet. Pits de paddenstoeltjes net boven de grond af zo blijft het ondergronds netwerk intact en komen ze elk jaar terug. Klik om te vergroten... Er zijn decennialange onderzoeken gedaan in verschillende lqnden waaruit blijkt dat het voor het mycelium (en de latere opkomst van paddenstoelen op dezelfde plek) totaal niet uitmaakt hoe je de paddenstoelen plukt/afsnijdt/allemaal laat staan. Je loopt sowieso constant over het mycelium. De paddenstoel is een voortplantingsorgaan, net als een appel aan een appelboom. Ik kan je garanderen dat er amper appelbomen groeien op de plek waar de appels vallen, de boom heeft dat territorium onder controle, er is geen ruimte voor nieuwe bomen. Bij paddenstoelen werkt dat precies hetzelfde. Een paddenstoel die je een eind wegschopt heeft meer kans op succesvolle voortplanting dan de paddenstoelen die je voorzichtig laat staan. Daarnaast zijn paddenstoelen extreem slecht in voortplanting, en is gevestigd mycelium enorm sterk. Het maakt voor het mycelium en voor de latere opkomst van paddenstoelen totaal niet uit hoe, of, en hoeveel je plukt/snijdt/laat staan. Dat is allemaal wetenschappelijk onderzocht, en die onderzoeken en data zijn allemaal makkelijk terug te vinden. Wat totaal niet wegneemt dat je respectvol met de natuur en paddenstoelen moet omgaan. Maar vertrouw nooit een "zelfbenoemde deskundige" die met een spiegeltje naar de onderkant van een paddenstoel kijkt. Als er van deskundigheid sprake was, zou die persoon weten dat je de paddenstoel net zo goed kunt plukken, waardoor je beter kunt determineren (kijken/ruiken/proeven/de vezelstructuur en algemene structuren kunt bepalen) zonder dat het mycelium beschadigd raakt. Als je puntige kaalkopjes plukt, zul je inmiddels wel weten dat de steel daarvan veel steviger is dan die van "lookalikes",. Je kunt hem makkelijk zonder beschadiging om je vinger draaien, terwijlnde lookalikes allemaal breken. Net als de gelatineuze toplaag op de hoed die je er als een doorzichtig vlies af kunt trekken. Die essentiele eigenschappen leer je niet door onzekere paddenstoelen met een spiegeltje te bekijken of door ze onaangeroerd te laten staan. Het mycelium is wel ergere plagen gewend dan een verdwaalde hippie met een missie . Check de onderzoeken even, er is een sterke consensus."

"Bijna al het graan werkt prima. Vroever werd het voornamelijk gedaan op graszaad, maar gelukkig is gebleken dat bijvoorbeeld rogge of haver (gepunte haver, vnl voor paarden; gepelde of geplette haver uit de supermarkt is ongeschikt). Bij kleine granen gaat er vrij veel graan in de truffels zitten. Dus gewoon potten rogge steriliseren, inoculeren met bij voorkeur schone agar of liquid culture, en een aantal maanden ergens op een schap of tafel laten staan (4 tot 6 maanden is gebruikelijk, 2 gaat soms ook bij een goede strain). Mycelium heeft baat bij een beetje indirect licht. Dus nooit in de zon zetten, maar zeker ook niet permanent in het donker. Direct sporen / sporenspuit gebruiken om te inoculeren kun je beter niet doen. Wat de verkopers je ook wijsmaken, sporen(spuiten) zonder contaminatie bestaan niet. Aangezien je eerst paddenstoelen moet kunnen oogsten, en het fruiten van paddenstoelen nooit steriel is, komen er altijd besmettingen mee. Aangezien de truffels in principe maandenlang in een afgesloten pot met veel voeding groeien, heb je liever niet dat daar een onbekende bacteriele besmetting inzit. En een besmette pot met een andere schimmel moet je echt wegdoen, mycotoxinen worden niet door koken afgebroken. En kamertemperatuur is prima. Gebruik N O O I T een warmtematje als je zelf start met kweken. Met een volledig gekoloniseerde growkit kom je er misschien mee weg, maar als je ongekoloniseerd graan op een warmtemat zet, hebben bacterien daar veel meer voordeel bij dan paddenstoelen/truffels. Het is een mega-dooddoener in kweekland, maar bij de basis-kweekkennis hoort toch echt het gezegde 'Heat the room, not the shroom'. Tussen de 17 en 22 graden zit je perfect (mag fluctueren). Mocht je echt in een koude ruimte kweken, dan kun je een incubator maken van een koelbox/piepschuim bak, met daarin eventueel een pot water met een goedkope aquariumverwarming. Probeer in dat geval een beetje ruimte te houden tussen de kweekpotten en warmtebron, en houd de temperatuur op ongeveer 20 graden. Het gaat vaak mis als mensen een hogere temperatuur gebruiken, al is het maar een paar dagen. In het wild, of in een heel schone, goed regelbare ruimte wordt een iets hogere temperatuur gebruikt, maar bij thuiskwekers gaat het heel vaak fout als ze op 23-26 graden gaan zitten. Maar het is in principe niet meer dan een geinoculeerde pot graan wegzetten. Je kunt (na het oogsten van de truffels) het overgebleven graan op substraat zetten. Gebruik dan geen vermiculiet, tenzij je fan bent van uren lang verm tussen de truffels uitpulken, of van glitterpoep. Als je vruchtlichamen wil proberen oogsten, is het goed om wat kleine truffels met het graan mee in het substraat te mengen, dan gaat het allemaal iets sneller. Als je het goed doet kun je zo veel leukere (maar kleinere) paddenstoelen oogsten dan cubensis, bovenop de extra truffels die in het substraat groeien."

"Graag gedaan hoor . Heb je nog een poging gewaagd?"

"Psilocybe cyanescens is echt een van de makkelijkst te kweken soorten, wellicht nog makkelijker dan oesterzwammen . Ik ben 20 jaar geleden ergens een patch begonnen, en heb er 20 jaar niets aan hoeven doen omdat de gemeente zo vriendelijk is om er ieder voorjaar te snipperen. Ze zijn heel makkelijk te verspreiden, we stopten gewoon een paar gekoloniseerde houtsnippers in een envelop, en als de ontvanger het rustig aanvult met gesteriliseerd, gepasteuriseerd of vaak zelfs wat snippers een minuut of tien gekookt en uitgedampt (dus op vocht brengen en wat concurrentie uitschakelen, maar niet te nat). Maar begin niet met te grote stukken, dan krijgt de concurrentie ook veel meer kans. Via sporen gaat het ook makkelijk als je agar beheerst. Maar een clone van een mooie cluster die al 20 jaar in de omgeving groeit, is ideaal. Met een van die clones van de patch gooit een NL-er op de bekende site hele hoge ogen, en het is ook indrukwekkend (en veel werk voor diegene). Ps azurescens is wat lastiger, die doen het vaak 1 jaar goed en daarna minder. Helmgras scheelt een boel, maar ook hier is een goede clone uit de omgeving goud waard, plus een goede timing qua "bijvoeren". Bedden moeten wel regelmatig worden aangevuld (eens in de 2 of 3 jaar), bij voorkeur in het voorjaar. Ze gaan vnl massaal fruiten als hun eten op is, en ze hun genen willen verspreiden. Als je een bed in het najaar aanvult, zorgt de overvloed aan voedsel vaak voor een slechte oogst, want als er genoeg te eten is, overleeft het mycelium (en daarmee de genen) het ook wel een tijdje en is het vormen van vruchtlichamen energieverspilling. En ja, met woodlovers groeit er ieder seizoen zoveel dat een gemiddelde persoon er de rest van zn leven genoeg aan heeft, ze zijn echt veel sterker dan cubes. Maar je kunt broed delen of er nieuwe patches mee maken, er een hoop sporenprints van maken en daar mensen (bijv via de Spaanse site) erg blij mee maken of ze ruilen tegen andere soorten. Je kunt ook een groot deel laten staan, verspreid je een breder spectrum aan genen mocht er ooit een klimaatcrisis komen . Je komt Ps cyanescens al steeds meer uit zichzelf verspreid tegen. Maar hoe zeer je mensen ook vertrouwt, beter vertel je de exacte vindplaats niet, want die mensen praten ook en er zijn (ook in NL) al aardig wat patches verwoest (uitgegraven, en niet door wilde zwijnen). En dat vertraagt de boel en vrije beschikbaarheid weer.. Houd het simpel en het lukt wel, via broed of via sporen. Blijf vooral bezig met agar, routine en herhaling zorgen echt voor betere resultaten, en je bent veel minder afhankelijk van anderen. En/maar hoe graag ik ook kweek, er kan voor mij niets op tegen de inheemse soorten die hier al eeuwen in het wild groeien. Ps semilanceata ligt het meest voor de hand, Ps fimetaria en Ps liniformans zijn te klein en onbekend, Pluteus salicinus groeit er ook te weinig en te traag als serieuze optie. Maar als je je goed verdiept in Panaeolus cinctulus, is er hier een enorme overvloed. Maar die zijn voor beginnende zoekers dan ook wel weer lastig te onderscheiden van de niet-actieve Panaeolussen, zo blijkt regelmatig in de praktijk. Succes allemaal!"