Wiesje

"Leuk dit topic! Ik ga de volgende keer wat nieuws proberen Meestal gebruik ik tijdens het trippen psychedelische muziek (pink floyd, genesis, van der graaf generator, king crimson, de eerste keer mozart gespeeld, dat is meestal vrij vrolijke muziek waar je niet zo vlug op bad gaat...), verder ook wel al vanalles uitgeprobeerd (muziek v amélie poulain en een beetje random-muziek, samson & gert al zelfs :') metal was niet zo'n succes...). Maar psychedelische werkt het fijnst je wordt sterker in die muziek meegezogen of zo."

"Hmmm okee, ik had zelf 3gr genomen, misschien had ik beter wat minder genomen dan."

"Hm oké... ja, ik had wel eerder die hoeveelheid genomen (maar met minder paddo's, ofja, geen dragon's dynamite... want dies ook nogal sterk op de maag), en toen was ik niet bad gegaan... En de dag ervoor voelde ik me ook al niet optimaal (had toen nog gekotst...), maar 't was m'n vriend zijn verjaardag, dus ik wilde echt iets sterks, en ik vond het stom om dan het syrische wijnruit te laten (wat ik beter had gedaan, was het een toffere trip geweest ), maar ja, ik denk dat ik de volgende keer dan eens voor die caapi ga gaan... Is die caapi trouwens qua 'effect' hetzelfde als syrische wijnruit, of heeft het nog andere effecten?"

"Maar krijg je er dan ook maagpijn door en voel je je misselijk? Want dat was denk ik voor mij de druppel geweest dat ik een badtrip kreeg... Wat ik me trouwens ook afvroeg: als je overgeeft, word je trip dan milder? Want het duurt toch een aantal uur voordat al de stoffen zijn opgenomen in je bloed? Agja, de volgende keer hou ik wel een speciaal dieetje voor een week als ik MAO-remmer neem..."

"Hm, ik ga het dan echt een proberen, die Caapi! Ja als het gewoon even kotsen is, en daarna weer voorbij, dan is het niet zo vervelend, maar tijdens die syrische-wijnruit trips, blijft het soms de ganse trip zitten, en dan kan je gewoon niet genieten van de trip en ga je vlugger bad :/ Ik ben sowieso van plan de volgende keer als ik paddo's neem of Caapi, dat ik een tijdje ervoor ga dieeten, 'traditioneel ga vasten', lijkt me ook nog eens goed voor mijn lichaam, is het toch een soort van gezuiverd"

"Ik ben ook als autist gediagnosticeerd (yesyes, ik doe mee aan de nieuwe mode ), ik heb ook veel psychiaters/psychologen gehad, medicijnen geslikt, ... het hielp me niet. Ik voelde mij slecht, en had al jaaaaaren zelfmoordgedachten. Een vriend van mij nam af en toe eens paddo's, en had mij al eerder voorgesteld om paddo's te nemen, waarop ik had gereageerd met een duidelijke NEEN, want ik was tegen drugs en ook tegen medicijnen (die ik MOEST slikken van de psychiater, maar dat is n ander verhaal :P) Komt er dus op neer dat ik mij zo vreselijk slecht voelde, en ik zag geen oplossing, dat ik dan paddo's ben gaan nemen met die vriend. Het kon mij ook aanvankelijk niet schelen of het nu ging mis lopen of niet, ik voelde mij tóch zo slecht. Het was mijn eerste trip, en het heeft de sterkste invloed op mijn leven gehad. Ik was vroeger ook sterk sociaal fobisch, en toen de paddo's uitgewerkt waren, voelde ik mij 'los', 'vrij', ... daarnaast had ik ook veel minder last van hoogtevrees (waar ik vroeger steeds veel last van had), het heeft me heel erg geholpen met te 'relativeren'. En dat had ik toen echt echt echt nodig :P"

"Tof topic! Ik ben ook autistisch (en volgens mijn diagnosepapiertje ook zwakbegaafd, maar daar klopt natuurlijk geen drol van ) en paddo's - nog geen LSD gebruikt - zijn voor mij ook verruimend, ze geven mij weer meer energie om door het leven te gaan. Ik heb helaas al wel 2 badtrips gehad, dus op mij is het niet helemaal van toepassing dat autisten geen badtrips krijgen. Mijn vriend (met wie ik vaak paddo's neem), is trouwens ook n auti :P"

"2keer een badtrip gehad, echt ontzettend naar. Naast die badtrips heb ik tijdens de paddo's nog wel vervelende periodes gehad, maar dat waren geen badtrips. Ik denk dat je een badtrip krijgt als je je niet goed genoeg kunt 'overgeven'. Toen ik de eerste keer een badtrip had, kwam het doordat ik mij niks meer kon herinneren, en ik wilde dat wel, mijn geheugencapaciteit fors naar beneden ging, alles in mijn hoofd 'los' was, en ik had het gevoel dat ik gek werd. En dat het voor altijd zo zou blijven. En ik had superspijt van alles, maar er was geen weg meer terug. Nu moest ik wel dood, en ik had het gevoel dat ik dood ging gaan. Eerst was het dat ik me slecht voelde door alles, en zelf graag dood wilde. Maar dan wat later was het alsof ik echt dood ging, en niet dood wilde!!! En ik vond het allemaal supererg voor mijn ouders. Ik dacht dat ik gek was geworden, altijd zo zou blijven, iets aan mijn hart zou krijgen (omdat dat zo raar klopte, en vreemd voelde), en dat als ik zou slapen, de volgende dag verlamd wakker zou worden. Dat ik naar een instelling moest, mijn ganse leven lang verzorgd moest worden door mensen, ... ik dacht: nu moet ik wel dood, er is geen weg terug. Maar ik wilde niet dood! Ik dacht dat ik op dat moment nog wel zelfmoord kon plegen, maar de volgende dag (dankzij mijn verlamming), niet meer. Ik voelde mij minder energierijk, steeds minder, en ik dacht dat dat kwam omdat ik verlamd aan het worden was. Het was zo vreselijk! Zo vreselijk, vreselijk, vreselijk. Ik wilde graag zelfmoord plegen, mijn vriend wilde dat natuurlijk niet (die ging ook half bad, maar niet zo sterk als ik). Mijn vriend had ook tijdens de trip 'voor de grap' keiharde metal opgezet, en hijzelf wist het op een gegeven moment niet meer, dat die muziek op stond, en ging er ook gewoon bad op... toen hebben we de muziek veranderd, dat was beter. Toen zei mijn vriend: lichamelijk gebeurt er niets. Sowieso niets. Echt. En opeens voelde dat als een vreselijke opluchting, echt ontzettend hemels dat het allemaal niet echt was!!!! Happy end. De tweede keer dat ik bad ging, kwam denk ik ook gedeeltelijk omdat ik mij lichamelijk niet okee voelde: misselijk + maagpijn. Kon mij ook helemaal niet overgeven, ik was bang om mij over te geven, ik was bang dat als ik zelf de controle niet meer had, ik uit het raam zou springen (ofzo). Dood zou gaan. Mijn lichaam voelde alsof het aan het uitdrogen was, het voelde heet, de kamer werd steeds kleiner en kleiner, overal was blauwe rook, ... De trip leek niet te stoppen, leek nog een eeuwigheid te duren, ik dacht dat ik zou sterven, ik dacht dat mijn geest misschien niet meer goed in mijn lichaam ging raken, en dat het zo zou blijven. Supernaar alweer. Intense slechtheid et cetera. Bahbahbah."

"tomz0r zei: Ik snap dit echt niet he? Jullie hebben al een stoornis. En dan gaan jullie in die situatie ook nog drugs nemen wat het allemaal kan verergeren. Klik om te vergroten... Ik ben het daar ook niet echt mee eens. Ik ken net (dankzij mijn autisme) mijn grenzen perfect. Ik wil niet verslaafd raken, als ik bvb. merk dat ik 'nood heb aan een jointje', rook ik er geen, en als ik mij psychisch instabiel voel, neem ik liever wat ginseng. Ik denk dat ik er voorzichtiger mee omspring dan de meeste mensen, net omdat ik wéét dat ik autisme heb. En ik denk ook niet dat het voor alle autisten goed is. Ik denk dat het meer 'uit jezelf moet komen', dat je het echt zelf wilt, en niet persé 'omdat het je misschien kan helpen' of weet ik veel wat... Ik wil gewoon zo onafhankelijk mogelijk zijn, omdat ik weet dat als ik afhankelijk word, het steeds erger kan worden, en het weer een zware periode gaat worden, en dat wil ik gewoon niet meer."